ಜನಸ್ಯ ತಸ್ಯ ದುಃಖಂ ಸ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಸಕಲಲೋಕಕೃತ್ । ಜಗಾಮ ಕರುಣಾಮ್ ಈಶಃ ಪುತ್ರದುಃಖಾದ್ ಯಥಾ ಪಿತಾ
ಆ ಜನರ ದುಃಖವನ್ನು ಕಂಡು, ಎಲ್ಲಾ ಲೋಕಗಳ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನಾದ ದೇವರು, ತಂದೆ ತನ್ನ ಮಕ್ಕಳ ದುಃಖವನ್ನು ನೋಡಿ ಹೇಗೆ ಕರುಣೆಗೊಳ್ಳುತ್ತಾನೋ ಹಾಗೆ, ಕರುಣೆಯಿಂದ ತುಂಬಿದನು.
ಕ ಏತೇಷಾಂ ಹತಾಶಾನಾಂ ದುಃಖಸ್ಯಾನ್ತೋ ಹತಾಯುಷಾಮ್ । ಸ್ಯಾದ್ ಇತಿ ಕ್ಷಣಮ್ ಏಕಾಗ್ರಶ್ ಚಿನ್ತಯಾಮ್ ಆಸ ಭೂತಪಃ
ಈ ನಿರಾಶರಾದ, ಅಲ್ಪಾಯುಷ್ಯವಿರುವವರ ದುಃಖಕ್ಕೆ ಅಂತ್ಯ ಹೇಗೆ ಬರಬಹುದು ಎಂದು ಭೂತಪತಿಯಾದ ದೇವರು ಕ್ಷಣಮಾತ್ರ ಏಕಾಗ್ರತೆಯಿಂದ ಆಲೋಚನೆಮಾಡಿದನು.
ಇತಿ ಸಞ್ಚಿನ್ತ್ಯ ಭಗವಾನ್ ಸಸರ್ಜ ಪುನರ್ ಈಶ್ವರಃ । ತಪೋ ಧರ್ಮಂ ಚ ದಾನಂ ಚ ಸತ್ಯಂ ತೀರ್ಥಾನಿ ಚೈವ ಹ
ಹೀಗೆ ಯೋಚಿಸಿ, ಭಗವಂತನು ಮತ್ತೆ ತಪಸ್ಸು, ಧರ್ಮ, ದಾನ, ಸತ್ಯ ಮತ್ತು ಪವಿತ್ರ ಸ್ಥಳಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.
ಏತತ್ ಸೃಷ್ಟ್ವಾ ಪುನರ್ ದೇವಶ್ ಚಿನ್ತಯಾಮ್ ಆಸ ಭೂತಕೃತ್ । ಪುಂಸಾಂ ನಾನೇನ ಸರ್ವಸ್ಯ ದುಃಖಸ್ಯಾನ್ತ ಇತಿ ಸ್ವಯಮ್
ಈ ಎಲ್ಲವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ಮೇಲೆ, ಜೀವಿಗಳ ಕರ್ತೃ ದೇವರು ಹೀಗೆ ಯೋಚಿಸಿದನು: 'ಇವುಗಳ ಮೂಲಕ ಮಾತ್ರ ಎಲ್ಲರ ದುಃಖಕ್ಕೆ ಅಂತ್ಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ.'
ನಿರ್ವಾಣಂ ನಾಮ ಪರಮಂ ಸುಖಂ ಯೇನ ಪುನರ್ ಜನಃ । ನ ಜಾಯತೇ ನ ಮ್ರಿಯತೇ ತಜ್ ಜ್ಞಾನಾದ್ ಏವ ಲಭ್ಯತೇ
ನಿರ್ವಾಣವೆಂಬುದು ಪರಮ ಸುಖ, ಅದರಿಂದ ಮನುಷ್ಯನು ಪುನಃ ಹುಟ್ಟುವುದೂ ಇಲ್ಲ, ಸಾಯುವುದೂ ಇಲ್ಲ; ಅದು ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಮಾತ್ರ ಸಿಗುತ್ತದೆ.
ಸಂಸಾರೋತ್ತರಣೇ ಜನ್ತೋರ್ ಉಪಾಯೋ ಜ್ಞಾನಮ್ ಏವ ಹಿ । ತಪೋ ದಾನಂ ತಥಾ ತೀರ್ಥಮ್ ಅಣೂಪಾಯಃ ಪ್ರಕೀರ್ತಿತಃ
ಸಂಸಾರವನ್ನು ದಾಟಲು ಜೀವಿಗೆ ಜ್ಞಾನವೇ ಮುಖ್ಯ ಸಾಧನ; ತಪಸ್ಸು, ದಾನ ಮತ್ತು ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆ ಇವುಗಳು ಸಣ್ಣ ಸಹಾಯಕರಂತೆ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.
ತತ್ ತಾವದ್ ದುಃಖಮೋಕ್ಷಾರ್ಥಂ ಜನಸ್ಯಾಸ್ಯ ಮಹಾತ್ಮನಃ । ಪ್ರತ್ಯಗ್ರಂ ತರಣೋಪಾಯಮ್ ಆಶು ಪ್ರಕಟಯಾಮ್ಯ್ ಅಹಮ್
ಆ ಮಹಾತ್ಮರಾದ ಜನರ ದುಃಖದಿಂದ ಮುಕ್ತಿಯಾಗಲು, ನಾನು ಈಗ ತಕ್ಷಣವೇ ಸುಲಭವಾಗಿ ಪಾರಾಗುವ ಸಾದನೆಯನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.
ಇತಿ ಸಞ್ಚಿನ್ತ್ಯ ಭಗವಾನ್ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಕಮಲಸಂಸ್ಥಿತಃ । ಮನಸಾ ಪರಿಸಙ್ಕಲ್ಪ್ಯ ಮಾಮ್ ಉತ್ಪಾದಿತವಾನ್ ಇಮಮ್
ಹೀಗೆ ಯೋಚಿಸಿ, ಕಮಲದ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತಿರುವ ಭಗವಂತ ಬ್ರಹ್ಮನು ತನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸಿ, ನನ್ನನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸಿದನು.
ಕುತೋ ಽಪ್ಯ್ ಉತ್ಪನ್ನ ಏವಾಶು ತತೋ ಽಹಂ ಸಮುಪಸ್ಥಿತಃ । ಪಿತುಸ್ ತಸ್ಯ ಪುರಶ್ ಶೀಘ್ರಮ್ ಊರ್ಮೇರ್ ಊರ್ಮಿರ್ ಇವಾನಘ
ಯಾವುದೋ ಸ್ಥಳದಿಂದ ನಾನು ತಕ್ಷಣವೇ ಹುಟ್ಟಿ, ನನ್ನ ತಂದೆಯ ಮುಂದೆ ಅಲೆಯ ಹಿಂದೆ ಇನ್ನೊಂದು ಅಲೆ ಬರುವಂತೆ ವೇಗವಾಗಿ ಹಾಜರಾದೆನು, ಪಾಪರಹಿತನೇ.
ಕಮಣ್ಡಲುಧರೋ ನಾಥಸ್ ಸಕಮಣ್ಡಲುನಾ ಮಯಾ । ಸಾಕ್ಷಮಾಲಸ್ ಸಾಕ್ಷಮಾಲಂ ಸ ಪ್ರಣಮ್ಯಾಭಿವಾದಿತಃ
ಸ್ವಾಮಿ ತನ್ನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಕಮಂಡಲು ಹಿಡಿದಿದ್ದನು, ನಾನು ಕೂಡ ಕಮಂಡಲು ಹಿಡಿದಿದ್ದೆನು; ಅವನು ಜಪಮಾಲೆ ಧರಿಸಿದ್ದನು, ನಾನು ಕೂಡ ಜಪಮಾಲೆ ಧರಿಸಿದ್ದೆನು; ಅವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಗೌರವದಿಂದ ವಂದನೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದೆನು.
ಏಹಿ ಪುತ್ರೇತಿ ಮಾಮ್ ಉಕ್ತ್ವಾ ಸ ಸ್ವಾಬ್ಜಸ್ಯೋತ್ತರೇ ದಲೇ । ಶುಕ್ಲೇ ಽಭ್ರ ಇವ ಶೀತಾಂಶುಂ ಯೋಜಯಾಮ್ ಆಸ ಪಾಣಿನಾ
ಅವನು 'ಬಾ ಮಗನೇ' ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾ, ತನ್ನ ಪದುಮದ ಉತ್ತರದ ಹೂವಿನ ಮೇಲೆ ಕೈಹಿಡಿದು ನನ್ನನ್ನು ತಂದುಕೊಂಡನು. ಅದು ಬಿಳಿ ಮೋಡ ಚಂದ್ರನನ್ನು ಸೇರಿಸುವಂತಿತ್ತು.
ಮೃಗಕೃತ್ತಿಪರೀಧಾನೋ ಮೃಗಕೃತ್ತಿನಿಜಾಮ್ಬರಮ್ । ಮಾಮ್ ಉವಾಚ ಪಿತಾ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಸ ಹಂಸಸ್ ಸಾರಸಂ ಯಥಾ
ಮೃಗಚರ್ಮವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಅದನ್ನೇ ತನ್ನ ಬಟ್ಟೆಯಾಗಿ ಹಾಕಿಕೊಂಡಿದ್ದ ನನ್ನ ತಂದೆ ಬ್ರಹ್ಮ, ಹಂಸ ಹೂವಿನ ಬಳಿ ಬರುತ್ತದಂತೆ, ನನಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು.
ಮುಹೂರ್ತಮಾತ್ರಂ ತೇ ಪುತ್ರ ಚೇತೋ ವಾನರಚಞ್ಚಲಮ್ । ಅಜ್ಞಾನಮ್ ಅಭ್ಯಾವಿಶತು ಶಶಶ್ ಶಶಧರಂ ಯಥಾ
ಮಗನೇ, ಒಂದು ಕ್ಷಣದಷ್ಟಾದರೂ ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಕೋತಿಯಂತೆ ಚಂಚಲವಾಗಲಿ, ಅದು ತಿಳಿಯದತ್ತ ಮುಳುಗಲಿ, ಚಂದ್ರನ ಮೇಲೆ ಶಶವು ಹತ್ತಿದಂತೆ.
ಇತಿ ತೇನಾಶು ಶಪ್ತಸ್ ಸನ್ ವಿಚಾರಸಮನನ್ತರಮ್ । ಅಹಂ ವಿಸ್ಮೃತವಾನ್ ಸರ್ವಂ ಸ್ವರೂಪಮ್ ಅಮಲಂ ದ್ವಿಜಃ
ಅವನಿಂದ ಹೀಗೆ ಶಾಪವನ್ನು ಪಡೆದ ತಕ್ಷಣ, ವಿಚಾರವಾದ ನಂತರ, ನಾನು ದ್ವಿಜನು, ನನ್ನ ಶುದ್ಧ ಸ್ವರೂಪವನ್ನೆಲ್ಲಾ ಮರೆತಿದ್ದೆ.
ಅಥಾಹಂ ದೀನತಾಂ ಯಾತಸ್ ಸ್ಥಿತಸ್ ಸಮ್ಬುದ್ಧಯಾ ಧಿಯಾ । ದುಃಖಶೋಕಾಭಿಸನ್ತಪ್ತೋ ಜಾತೋ ಜನ ಇವಾಧಮಃ
ಆಗ ನಾನು ಮನಸ್ಸು ಜಾಗೃತವಾಗಿದ್ದರೂ, ದುಃಖ ಮತ್ತು ಶೋಕದಿಂದ ತುಂಬಿ, ಜನರ ಮಧ್ಯೆ ಹೀನನಾಗಿ ಇದ್ದವನಂತೆ ನೊಂದು ಕುಳಿತೆ.
ಕಷ್ಟಂ ಸಂಸಾರನಾಮಾಯಂ ದೋಷಃ ಕಥಮ್ ಇವಾಗತಃ । ಇತಿ ಚಿನ್ತಿತವಾನ್ ಅನ್ತಸ್ ತೂಷ್ಣೀಮ್ ಏವ ವ್ಯವಸ್ಥಿತಃ
ಈ ಸಂಸಾರವೆಂಬ ದೋಷ ಹೇಗೆ ಬಂತು ಎಂದು ನಾನು ಒಳಗೊಳಗೆ ಯೋಚಿಸಿ, ಮೌನವಾಗಿಯೇ ಇದ್ದೆ.
ಅಥಾಭ್ಯಧಾತ್ ಸ ಮಾಂ ತಾತಃ ಪುತ್ರ ಕಿಂ ದುಃಖವಾನ್ ಅಸಿ । ದುಃಖೋಪಘಾತಂ ಮಾಂ ಪೃಚ್ಛ ಸುಖೀ ನಿತ್ಯಂ ಭವಿಷ್ಯಸಿ
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ತಂದೆ ಕೇಳಿದರು: 'ಮಗನೇ, ನಿನಗೆ ಏಕೆ ದುಃಖವಾಗಿದೆ? ದುಃಖ ನಿವಾರಣೆಗೆ ನನ್ನನ್ನು ಕೇಳು, ಎಂದಾದರೂ ಸಂತೋಷವಾಗಿರುತ್ತೀಯೆ.'
ತತಃ ಪೃಷ್ಟಸ್ ಸ ಭಗವಾನ್ ಮಯಾ ಸಕಲಲೋಕಕೃತ್ । ಹೈಮಪದ್ಮದಲಸ್ಥೇನ ಸಂಸಾರವ್ಯಾಧಿಭೇಷಜಮ್
ನಾನು ಕೇಳಿದಾಗ, ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನಾದ ಆ ಭಗವಂತನು, ಬಂಗಾರದ ಕಮಲದ ಹಾಳೆಯ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು, ಈ ಸಂಸಾರದ ರೋಗಕ್ಕೆ ಔಷಧಿಯನ್ನು ಹೇಳಿದರು.
ಕಥಂ ನಾಮ ಮಹದ್ ದುಃಖಮ್ ಅಯಂ ಸಂಸಾರ ಆಗತಃ । ಕಥಂ ಚ ಕ್ಷೀಯತೇ ಜನ್ತೋರ್ ಇತಿ ಪೃಷ್ಟೇನ ತೇನ ಮೇ
ಅವನು ನನಗೆ ಕೇಳಿದನು: ಈ ಭವಸಾಗರ ಎಂಬ ದೊಡ್ಡ ದುಃಖ ಹೇಗೆ ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡಿತು? ಜೀವಿಗೆ ಇದನ್ನು ಹೇಗೆ ಮುಗಿಸಬಹುದು ಎಂದು.
ತಜ್ ಜ್ಞಾನಂ ಸುಬಹು ಪ್ರೋಕ್ತಂ ಯಜ್ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ಪಾವನಂ ಪರಮ್ । ಅಹಂ ಪಿತುರ್ ಅಪಿ ಪ್ರಾಯಃ ಕಿಲಾಧಿಕ ಇವ ಸ್ಥಿತಃ
ಆ ಪವಿತ್ರವಾದ ಮತ್ತು ಉನ್ನತವಾದ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಬಹಳ ವಿವರವಾಗಿ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಅದನ್ನು ತಿಳಿದು ನಾನು ನನ್ನ ತಂದೆಯಿಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಿನವನಾಗಿದ್ದೇನೆ ಎಂಬ ಭಾವನೆ ನನಗೆ ಬಂದಿದೆ.
ತತೋ ವಿದಿತವೇದ್ಯಂ ಮಾಂ ನಿಜಪ್ರಕೃತಿಮ್ ಆಸ್ಥಿತಮ್ । ಸ ಉವಾಚ ಜಗತ್ಕರ್ತಾ ವಕ್ತಾ ಸಕಲಕಾರಣಮ್
ನಾನು ತಿಳಿಯಬೇಕಾದುದನ್ನು ಅರಿತು, ನನ್ನ ಸ್ವಭಾವದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರನಾದ ಮೇಲೆ, ಲೋಕವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದವನು, ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ಕಾರಣನಾದವನು ನನ್ನೊಡನೆ ಮಾತನಾಡಿದನು.
ಶಾಪೇನಾಜ್ಞಪದಂ ನೀತ್ವಾ ಪೃಚ್ಛಕಸ್ ತ್ವಂ ಮಯಾ ಕೃತಃ । ಪುತ್ರಾಸ್ಯ ಜ್ಞಾನಸಾರಸ್ಯ ಸಮಸ್ತಜನಸಿದ್ಧಯೇ
ಶಾಪದಿಂದ ನೀನು ಅಜ್ಞಾನ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ತಲುಪಿದ್ದೆ, ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸುವವನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದೆ. ಜ್ಞಾನ ಸಾರವನ್ನು ನಿನ್ನ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ತಿಳಿಸಿ, ಎಲ್ಲರ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಇದನ್ನು ಮಾಡಲಾಗಿದೆ.
ಇದಾನೀಂ ಶಾನ್ತಶಾಪಸ್ ತ್ವಂ ಪರಂ ಬೋಧಮ್ ಉಪಾಗತಃ । ಸಂಸ್ಥಿತೋ ಽಹಮ್ ಇವೈಕಾತ್ಮಾ ಕನಕಂ ಕನಕಾದ್ ಇವ
ಈಗ ನೀನು ಶಾಪದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ, ಪರಮ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದೀಯೆ. ನಾನು ನನ್ನೊಳಗೆ ಒಂದಾಗಿ ಸ್ಥಿರನಾಗಿರುವಂತೆ, ಬಂಗಾರದೊಳಗಿಂದ ಬಂಗಾರ ಹುಟ್ಟಿದಂತೆ ಇದ್ದೇನೆ.
ಗಚ್ಛೇದಾನೀಂ ಮಹೀಪೀಠೇ ಜಮ್ಬುದ್ವೀಪಾನ್ತರಸ್ಥಿತಮ್ । ಸಾಧೋ ಭಾರತವರ್ಷಂ ತ್ವಂ ಲೋಕಾನುಗ್ರಹಹೇತುನಾ
ಈಗ ನೀನು ಭೂಮಿಯ ಆಸನವಾದ ಜಂಬುದ್ವೀಪದೊಳಗಿನ ಭಾಗಕ್ಕೆ ಹೋಗು. ಮಹಾನ್ ಮನಸ್ಸುಳ್ಳವನೇ, ಲೋಕದ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಭಾರತವರ್ಷಕ್ಕೆ ಹೋಗು.
ತತ್ರ ಕ್ರಿಯಾಕಾಣ್ಡಪರಾಸ್ ತ್ವಯಾ ಪುತ್ರ ಮಹಾಧಿಯಃ । ಉಪದೇಶ್ಯಾಃ ಕ್ರಿಯಾಕಾಣ್ಡಕ್ರಮೇಣ ಕ್ರಮಶಾಲಿನಃ
ಅಲ್ಲಿ, ಮಹಾ ಬುದ್ಧಿಶಾಲಿಯಾದ ಮಗನೇ, ವಿಧಿವಿಧಾನಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವ ಮತ್ತು ಕ್ರಮಬದ್ಧವಾಗಿ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡುವವರನ್ನು ನೀನು ಉಪದೇಶಿಸಬೇಕು.
ವಿರಕ್ತಚಿತ್ತಾಶ್ ಚ ತಥಾ ಮಹಾಪ್ರಜ್ಞಾ ವಿರಾಗಿಣಃ । ಉಪದೇಶ್ಯಾಸ್ ತ್ವಯಾ ಸಾಧೋ ಜ್ಞಾನೇನಾನನ್ದದಾಯಿನಾ
ಹಾಗೆಯೇ, ಮನಸ್ಸು ವೈರಾಗ್ಯಗೊಂಡವರು, ಮಹಾ ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಮತ್ತು ಆಸಕ್ತಿರಹಿತರು, ಮಹಾತ್ಮನೇ, ಅವರಿಗೆ ನೀನು ಆನಂದವನ್ನು ನೀಡುವ ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಉಪದೇಶ ಮಾಡಬೇಕು.
ಇತಿ ತೇನ ನಿಯುಕ್ತೋ ಽಹಂ ಪಿತ್ರಾ ಕಮಲಯೋನಿನಾ । ಇಹ ರಾಘವ ತಿಷ್ಠಾಮಿ ಯಾವದ್ ಭೂತಪರಮ್ಪರಾ
ಹೀಗಾಗಿ ನನ್ನ ತಂದೆ, ಕಮಲದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದವರು, ನನಗೆ ಆದೇಶಿಸಿದಂತೆ, ರಾಘವ, ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ಉಳಿದುಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ. ಜೀವಿಗಳ ಪಂಕ್ತಿಯು ಮುಗಿಯುವವರೆಗೆ ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತೇನೆ.
ಕರ್ತವ್ಯಮ್ ಅಸ್ತಿ ಮಮ ನೇಹ ಹಿ ಕಿಞ್ಚಿದ್ ಏವ ಸ್ಥಾತವ್ಯಮ್ ಇತ್ಯ್ ಅಭಿಮನಾ ಭುವಿ ಸಂಸ್ಥಿತೋ ಽಸ್ಮಿ । ಸಂಶಾನ್ತಯಾ ಸತತಸುಪ್ತಧಿಯೇವ ವೃತ್ತ್ಯಾ ಕಾರ್ಯಂ ಕರೋಮಿ ನ ಚ ಕಿಞ್ಚಿದ್ ಅಹಂ ಕರೋಮಿ
ನನಗೆ ಒಂದು ಕರ್ತವ್ಯವಿದೆ; ಇಲ್ಲಿ ಉಳಿಯುವುದು ಹೊರತು ಬೇರೆ ಏನೂ ಇಲ್ಲ ಎಂದು ನಂಬಿಕೆಯಿಂದ ನಾನು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದೇನೆ. ಸದಾ ಶಾಂತವಾಗಿರುವ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ಯಾವಾಗಲೂ ನಿದ್ರೆಯಲ್ಲಿರುವಂತೆ, ನಾನು ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತೇನೆ. ಆದರೂ ನಾನು ಏನನ್ನೂ ಮಾಡುತ್ತಿಲ್ಲ.
ಏತತ್ ತೇ ಕಥಿತಂ ಸರ್ವಂ ಜ್ಞಾನಾವತರಣಂ ಭುವಿ । ಮಯಾ ಸ್ವಮ್ ಈಹಿತಂ ಚೈವ ಕಮಲೋದ್ಭವಕಲ್ಪಿತಮ್
ಈ ಜ್ಞಾನವು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಹರಡಿತು ಎಂಬುದನ್ನೆಲ್ಲಾ ನಾನು ನಿನಗೆ ವಿವರಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಇದು ನನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಮತ್ತು ಕಮಲದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದವರ ಕಲ್ಪನೆಯಂತೆ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.
ತದ್ ಇದಂ ಪರಮಂ ಜ್ಞಾನಂ ಶ್ರೋತುಮ್ ಅದ್ಯ ತವಾನಘ । ಭೃಶಮ್ ಉತ್ಕಣ್ಠಿತಂ ಚೇತೋ ಮಹತಸ್ ಸುಕೃತೋದಯಾತ್
ಪಾಪವಿಲ್ಲದವನೇ, ಇಂದು ನೀನು ಈ ಪರಮ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಕೇಳಬೇಕಾಗಿದೆ. ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಮಹಾ ಪುಣ್ಯದ ಫಲದಿಂದ ತುಂಬಾ ಆತುರಗೊಂಡಿದೆ.