ಹರಣಾದಾನಸಂರಮ್ಭವಿಭ್ರಮಭ್ರಮಭೂಮಿಷು । ಶಕ್ತತಾ ದೃಶ್ಯತೇ ರಾಮ ನ ದೈವಸ್ಯೌಷಧೇರ್ ಇವ
ರಾಮಾ, ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವುದು, ಕೊಡುವುದು, ಯತ್ನಿಸುವುದು, ಗೊಂದಲ ಮತ್ತು ಅಲೆಯುವುದು ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವೇ ಮುಖ್ಯ, ದೈವ ಅಲ್ಲ. ಇದು ಔಷಧಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಹೀಗೆಯೇ.
ಸಕಲಕಾರಣಕಾರ್ಯವಿವರ್ಜಿತಂ ನಿಜವಿಕಲ್ಪವಶಾದ್ ಉಪಕಲ್ಪಿತಮ್ । ತ್ವಮ್ ಅನವೇಕ್ಷ್ಯ ಹಿ ದೈವಮ್ ಅಸನ್ಮಯಂ ಶ್ರಯ ಶುಭಾಶಯ ಪೌರುಷಮ್ ಉತ್ತಮಮ್
ಎಲ್ಲ ಕಾರಣಗಳೂ ಫಲಗಳೂ ಇಲ್ಲದಿದ್ದಾಗ, ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನ ಕಲ್ಪನೆಯಿಂದಲೇ ಎಲ್ಲವೂ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಅಸ್ತಿತ್ವವಿಲ್ಲದ ದೈವವನ್ನು ಗಮನಿಸದೆ, ಶುಭಚಿಂತನೆ ಹೊಂದಿರುವವನೇ, ನೀನು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಮಾನವ ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸು.
ಭಗವನ್ ಸರ್ವಧರ್ಮಜ್ಞ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಮ್ ಅಲಮ್ ಆಗತಮ್ । ಯಲ್ ಲೋಕೇ ತದ್ ವದ ಬ್ರಹ್ಮನ್ ದೈವಮ್ ಏವಂ ಕಿಮ್ ಉಚ್ಯತೇ
ಭವೋ, ಎಲ್ಲಾ ಧರ್ಮಗಳನ್ನು ತಿಳಿದಿರುವವರೇ, ಇಲ್ಲಿ ಮೂಲಭೂತವಾದ ಆಧಾರ ಈಗ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿದೆ. ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ 'ದೈವ' ಎಂದರೆ ಏನು ಎಂದು ನನಗೆ ಹೇಳಿ ಬ್ರಹ್ಮಣನೇ.
ಪೌರುಷಂ ಸರ್ವಕಾರ್ಯಾಣಾಂ ಕರ್ತೃ ರಾಘವ ನೇತರತ್ । ಫಲಭೋಕ್ತೃ ಚ ಸರ್ವತ್ರ ನ ದೈವಂ ತತ್ರ ಕಾರಣಮ್
ರಾಘವ, ಎಲ್ಲ ಕೆಲಸಗಳಿಗೂ ಮಾನವನ ಪ್ರಯತ್ನವೇ ಕಾರಣ, ಬೇರೆ ಯಾವುದು ಅಲ್ಲ. ಎಲ್ಲೆಡೆ ಫಲವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವುದೂ ಅದೇ, ದೈವ ಕಾರಣವಲ್ಲ.
ದೈವಂ ನ ಕಿಞ್ಚಿತ್ ಕುರುತೇ ನ ಚ ಭುಙ್ಕ್ತೇ ನ ವಿದ್ಯತೇ । ನ ದೃಶ್ಯತೇ ನಾದ್ರಿಯತೇ ಕೇವಲಂ ಕಲ್ಪನೇದೃಶೀ
ದೈವವು ಏನನ್ನೂ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ, ಫಲವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವುದೂ ಇಲ್ಲ, ಅದು ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿಯೂ ಇಲ್ಲ. ಅದು ಕಾಣಿಸುವುದೂ ಇಲ್ಲ, ಗೌರವಿಸಲ್ಪಡುವುದೂ ಇಲ್ಲ—ಇದು ಕೇವಲ ಕಲ್ಪನೆ ಮಾತ್ರ.
ಸಿದ್ಧಸ್ಯ ಪೌರುಷೇಣೇಹ ಫಲಸ್ಯ ಫಲಶಾಲಿನಾಮ್ । ಶುಭಾಶುಭಾ ವಾ ಸಮ್ಪತ್ತಿರ್ ದೈವಶಬ್ದೇನ ಕಥ್ಯತೇ
ಇಲ್ಲಿ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುವವರಿಗೆ, ಫಲದ ಸಾಧನೆ ಮಾನವನ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದಲೇ ಸಾಧ್ಯ. ಶುಭವಾಗಲಿ, ಅಶುಭವಾಗಲಿ, ಸಂಪತ್ತನ್ನು 'ದೈವ' ಎಂಬ ಪದದಿಂದ ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಪೌರುಷೋಪನತಾ ನಿತ್ಯಮ್ ಇಷ್ಟಾನಿಷ್ಟಸ್ಯ ವಸ್ತುನಃ । ಪ್ರಾಪ್ತಿರ್ ಇಷ್ಟಾಪ್ಯ್ ಅನಿಷ್ಟಾ ವಾ ದೈವಶಬ್ದೇನ ಕಥ್ಯತೇ
ಮಾನವನ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಸದಾ ಇಷ್ಟವಾದ ಅಥವಾ ಅನಿಷ್ಟವಾದ ವಸ್ತುಗಳು ದೊರಕುತ್ತವೆ. ಇದನ್ನೇ 'ವಿಧಿ' ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.
ಭಾವೀ ತ್ವ್ ಅವಶ್ಯಮ್ ಏವಾರ್ಥಃ ಪುರುಷಾರ್ಥೈಕಸಾಧನಃ । ಯಸ್ ಸೋ ಽಸ್ಮಿಂಲ್ ಲೋಕಸಙ್ಘಾತೇ ದೈವಶಬ್ದೇನ ಕಥ್ಯತೇ
ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ, ಮಾನವನ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಮಾತ್ರ ಯಾವ ಫಲವು ತಪ್ಪದೇ ಸಂಭವಿಸಬೇಕೋ, ಅದನ್ನೇ 'ವಿಧಿ' ಎಂದು ಹೆಸರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.
ನ ತು ರಾಘವ ಲೋಕಸ್ಯ ಕಸ್ಯಚಿತ್ ಕಿಞ್ಚಿದ್ ಏವ ಹಿ । ದೈವಮ್ ಆಕಾಶಕಲ್ಪಂ ಹಿ ಕರೋತಿ ನ ಕರೋತಿ ವಾ
ರಾಮಾ, ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಯಾರಿಗೂ ವಿಧಿ ಏನನ್ನೂ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ಅದು ಆಕಾಶದಂತಿದೆ—ಮಾಡಿದರೂ, ಮಾಡದಿದ್ದರೂ ಯಾವ ವ್ಯತ್ಯಾಸವೂ ಇಲ್ಲ.
ಪುರುಷಾರ್ಥಸ್ಯ ಸಿದ್ಧಸ್ಯ ಶುಭಾಶುಭಫಲೋದಯೇ । ಇದಮ್ ಇತ್ಥಂ ಸ್ಥಿತಿರ್ ಇತಿ ಯೋಕ್ತಿಸ್ ತದ್ ದೈವಮ್ ಉಚ್ಯತೇ
ಮಾನವನ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಶುಭ ಅಥವಾ ಅಶುಭ ಫಲಗಳು ಉಂಟಾದಾಗ, 'ಹೀಗೆ ಆಗಿದೆ' ಎಂಬ ನಿರ್ಧಾರವನ್ನೇ ವಿಧಿ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
ಇತ್ಥಂ ಮಮಾಭವದ್ ಬುದ್ಧಿರ್ ಇತ್ಥಂ ಮೇ ನಿಶ್ಚಯೋ ಹ್ಯ್ ಅಭೂತ್ । ಇತಿ ಕರ್ಮಫಲಾವಾಪ್ತಿರ್ ಯೋಕ್ತಿಸ್ ತದ್ ದೈವಮ್ ಉಚ್ಯತೇ
ನನ್ನಿಗೆ ಹೀಗೇ ತಿಳಿಯಿತು, ಹೀಗೆ ನಾನು ನಿರ್ಧರಿಸಿದೆ ಎಂದು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಬಂದು, ಆ ಕಾರ್ಯದ ಫಲವೂ ದೊರೆತಾಗ, ಇದನ್ನೇ ಯುಕ್ತಿಯಿಂದ 'ವಿಧಿ' ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.
ಇಷ್ಟಾನಿಷ್ಟಫಲಾವಾಪ್ತಾವ್ ಏವಮ್ ಇತ್ಯರ್ಥವಾಚಕಮ್ । ಆಶ್ವಾಸನಾಮಾತ್ರವಚೋ ದೈವಮ್ ಇತ್ಯ್ ಏವ ಕಥ್ಯತೇ
ಇಷ್ಟವಾದ ಅಥವಾ ಇಷ್ಟವಲ್ಲದ ಫಲ ದೊರೆಯುವ ಬಗ್ಗೆ 'ಹೀಗೆ ಆಯಿತು' ಎನ್ನುವುದು ಕೇವಲ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಧೈರ್ಯ ನೀಡಲು ಹೇಳುವ ಮಾತು ಮಾತ್ರ; ಇದನ್ನೇ 'ವಿಧಿ' ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
ಭಗವನ್ ಸರ್ವಧರ್ಮಜ್ಞ ಪ್ರಾಗ್ ಯತ್ ಕರ್ಮೋಪಸಞ್ಚಿತಮ್ । ತದ್ ಏತದ್ ದೈವಮ್ ಇತ್ಯ್ ಉಕ್ತಮ್ ಅಪಮೃಷ್ಟಂ ಕಥಂ ತ್ವಯಾ
ಭಗವಂತ, ನೀನು ಎಲ್ಲ ಧರ್ಮಗಳನ್ನೂ ತಿಳಿದವನು, ಹಿಂದೆ ಮಾಡಿದ ಕರ್ಮಗಳ ಸಂಚಯವನ್ನೇ 'ವಿಧಿ' ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ನೀನು ಇದನ್ನು ಹೇಗೆ ನಿರಾಕರಿಸಿದೆಯೆ?
ಸಾಧು ರಾಘವ ಜಾನಾಸಿ ಶೃಣು ವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ತೇ ಽಖಿಲಮ್ । ದೈವಂ ನಾಸ್ತೀತಿ ತೇ ಯೇನ ಸ್ಥಿರಾ ಬುದ್ಧಿರ್ ಭವಿಷ್ಯತಿ
ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ ರಾಘವ, ನೀನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದೀಯೆ; ಕೇಳು, ನಾನು ನಿನಗೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ, ಇದರಿಂದ 'ವಿಧಿ' ಇಲ್ಲ ಎಂಬ ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸು ದೃಢವಾಗುತ್ತದೆ.
ಯಾ ಮಗ್ನಾ ವಾಸನಾ ಪೂರ್ವಂ ಬಭೂವ ಕಿಲ ಭೂರಿಶಃ । ಸೈವೇಯಂ ಕರ್ಮಭಾವೇನ ನೄಣಾಂ ಪರಿಣತಿಂ ಗತಾ
ಹಿಂದೆ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಆಳವಾಗಿ ನೆಲೆಯೂರಿದ ವಾಸನೆಗಳು, ಈಗ ಕರ್ಮದ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಜನರಲ್ಲಿ ಫಲವಾಗಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮಿವೆ.
ಜನ್ತುರ್ ಯದ್ವಾಸನೋ ನಾಮ ತತ್ಕರ್ಮಾ ಭವತಿ ಕ್ಷಣಾತ್ । ಅನ್ಯಕರ್ಮಾನ್ಯಭಾವಶ್ ಚೇತ್ಯ್ ಏತನ್ ನೈವೋಪಪದ್ಯತೇ
ಪ್ರಾಣಿಗೆ ಯಾವ ವಾಸನೆ ಇದ್ದೆಯೋ, ಅದೇ ಆತನಿಂದ ಕೂಡಲೇ ಆ ಕರ್ಮವನ್ನು ಮಾಡಿಸುತ್ತದೆ; ಬೇರೆ ಕರ್ಮಗಳೂ ಬೇರೆ ವಾಸನೆಗಳೂ ಇಲ್ಲವೆಂಬುದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
ಗ್ರಾಮಗೋ ಗ್ರಾಮಮ್ ಆಪ್ನೋತಿ ಪತ್ತನಾರ್ಥೀ ಚ ಪತ್ತನಮ್ । ಯೋ ಯೋ ಯದ್ವಾಸನಸ್ ತತ್ ತತ್ ಸ ಸ ಪ್ರಯತತೇ ತಥಾ
ಯಾರು ಹಳ್ಳಿ ಬೇಕೆಂದು ಬಯಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಹಳ್ಳಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ; ಪಟ್ಟಣವನ್ನು ಬಯಸುವವರು ಪಟ್ಟಣವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ತಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನ ವಾಸನೆಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಯದ್ ಏವ ತೀವ್ರಸಂವೇಗಾದ್ ಇಹ ಕರ್ಮ ಕೃತಂ ಪುರಾ । ತದ್ ಏವ ದೈವಶಬ್ದೇನ ಪರ್ಯಾಯೇಣ ಹಿ ಕಥ್ಯತೇ
ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಹಿಂದೆ ತೀವ್ರ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಮಾಡಿದ ಕರ್ಮವೇ, ಕಾಲಕ್ರಮದಲ್ಲಿ 'ವಿಧಿ' ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತದೆ.
ಏವಂ ದೈವಂ ಸ್ವಕರ್ಮಾಣಿ ಕರ್ಮ ಪ್ರೌಢಾ ಸ್ವವಾಸನಾ । ವಾಸನಾ ಮನಸೋ ನಾನ್ಯಾ ಮನೋ ಹಿ ಪುರುಷಸ್ ಸ್ಮೃತಃ
ಹೀಗಾಗಿ, ವಿಧಿಯೆಂದರೆ ಒಬ್ಬನ ಸ್ವಂತ ಕ್ರಿಯೆಗಳೇ. ಆ ಕ್ರಿಯೆಗಳು ಅವನ ಮನಸ್ಸಿನ ಹವ್ಯಾಸಗಳು ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿ ಬೆಳೆಯುವ ರೂಪವಾಗಿದೆ. ಹವ್ಯಾಸಗಳು ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಬೇರೆ ಯಾವುದೂ ಅಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ಮನಸ್ಸೇ ವ್ಯಕ್ತಿಯೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.
ಯದ್ ದೈವಂ ತಾನಿ ಕರ್ಮಾಣಿ ಕರ್ಮ ಸಾಧೋ ಮನೋ ಹಿ ತತ್ । ಮನೋ ಹಿ ಪುರುಷಸ್ ತಸ್ಮಾದ್ ದೈವಂ ನಾಸ್ತೀತಿ ನಿಶ್ಚಯಃ
ವಿಧಿಯೆಂದು ಕರೆಯುವುದೆಲ್ಲವೂ ಆ ಕ್ರಿಯೆಗಳೇ. ಆ ಕ್ರಿಯೆಗಳು ಮನಸ್ಸಿನ ಸ್ವರೂಪ. ಮನಸ್ಸೇ ವ್ಯಕ್ತಿ ಆದ್ದರಿಂದ, ವಿಧಿ ಎಂಬುದು ಇದಕ್ಕಿಂತ ಬೇರೆ ಇಲ್ಲವೆಂಬುದು ಖಚಿತ.
ಏಕಮ್ ಏವ ಮನೋ ಜನ್ತೋರ್ ಯಥಾ ಪ್ರಯತತೇ ಹಿ ಯತ್ । ನೂನಂ ತತ್ ತದ್ ಅವಾಪ್ನೋತಿ ಸ್ವತ ಏವ ನ ದೈವತಃ
ಯಾವುದೇ ಜೀವಿಯ ಮನಸ್ಸು ಏನನ್ನು ಬಯಸುತ್ತದೋ, ಅದನ್ನು ಅದು ತನ್ನ ಶ್ರಮದಿಂದಲೇ ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಪಡೆಯುತ್ತದೆ, ವಿಧಿಯಿಂದ ಅಲ್ಲ.
ಮನಶ್ ಚಿತ್ತಂ ವಾಸನಾ ಚ ಕರ್ಮ ದೈವಂ ಸ್ವನಿಶ್ಚಯಃ । ರಾಮ ಪುಂನಿಶ್ಚಯಸ್ಯೈತಾಸ್ ಸಞ್ಜ್ಞಾಸ್ ಸದ್ಭಿರ್ ಉದಾಹೃತಾಃ
ಮನಸ್ಸು, ಚಿತ್ತ, ಹವ್ಯಾಸ, ಕ್ರಿಯೆ, ವಿಧಿ ಮತ್ತು ಸ್ವಯಂನಿಶ್ಚಯ—ಇವುಗಳೆಲ್ಲವೂ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ದೃಢ ನಿರ್ಧಾರಕ್ಕೆ ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಬಳಸುವ ಹೆಸರುಗಳು, ರಾಮಾ.
ಏವಂನಾಮಾ ಹಿ ಪುರುಷೋ ದೃಢಭಾವನಯಾ ಯಥಾ । ನಿತ್ಯಂ ಪ್ರಯತತೇ ರಾಮ ಫಲಮ್ ಆಪ್ನೋತ್ಯ್ ಅಲಂ ತಥಾ
ರಾಮಾ, ಇಂತಹ ದೃಢ ನಂಬಿಕೆಯಿಂದ ಸದಾ ಯತ್ನಿಸುವವನು, ತಾನು ಬಯಸಿದ ಫಲವನ್ನು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
ಏವಂ ಪುರುಷಕಾರೇಣ ಸರ್ವಮ್ ಏವ ರಘೂದ್ವಹ । ಪ್ರಾಪ್ಯತೇ ನೇತರೇಣೇಹ ತಸ್ಮಾತ್ ಸ ಶುಭದೋ ಽಸ್ತು ತೇ
ರಘುವಂಶದ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಎಲ್ಲವೂ ಸ್ವಂತ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದಲೇ ಸಿಗುತ್ತದೆ, ಬೇರೆ ಯಾವ ರೀತಿಯಿಂದಲೂ ಅಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ, ನಿನಗೆ ಈ ಶುಭಕರವಾದ ಪ್ರಯತ್ನ ಸದಾ ಇರಲಿ.
ಪ್ರಾಕ್ತನಂ ವಾಸನಾಜಾಲಂ ನಿಯೋಜಯತಿ ಮಾಂ ಯಥಾ । ಮುನೇ ತಥೈವ ತಿಷ್ಠಾಮಿ ಕೃಪಣಃ ಕಿಂ ಕರೋಮ್ಯ್ ಅಹಮ್
ಮುನಿಯೇ, ಹಳೆಯ ಸಂಸ್ಕಾರಗಳ ಜಾಲವು ನನ್ನನ್ನು ಹೇಗೆ ನಡೆಸುತ್ತದೋ, ನಾನು ಹಾಗೆಯೇ ನಿರಾಶ್ರಯನಾಗಿ ಉಳಿಯುತ್ತೇನೆ. ನಾನು ಏನು ಮಾಡಬಹುದು?
ಅತ ಏವ ಹಿ ಹೇ ರಾಮ ಶ್ರೇಯಃ ಪ್ರಾಪ್ನೋಷಿ ಶಾಶ್ವತಮ್ । ಸ್ವಪ್ರಯತ್ನೋಪನೀತೇನ ಪೌರುಷೇಣೈವ ನಾನ್ಯಥಾ
ಆದ್ದರಿಂದ ರಾಮಾ, ನೀನು ಶಾಶ್ವತವಾದ ಪರಮಮಂಗಳವನ್ನು ಕೇವಲ ನಿನ್ನ ಸ್ವಂತ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದಲೇ ಪಡೆಯುತ್ತೀ, ಬೇರೆ ಯಾವ ರೀತಿಯಿಂದಲೂ ಅಲ್ಲ.
ದ್ವಿವಿಧೋ ವಾಸನಾವ್ಯೂಹಶ್ ಶುಭಶ್ ಚೈವಾಶುಭಶ್ ಚ ತೇ । ಪ್ರಾಕ್ತನೋ ವಿದ್ಯತೇ ರಾಮ ದ್ವಯೋರ್ ಏಕತರೋ ಽಥ ವಾ
ರಾಮಾ, ಎರಡು ವಿಧದ ಮನಸ್ಸಿನ ವಾಸನೆಗಳು ಇವೆ — ಒಳ್ಳೆಯದು ಮತ್ತು ಕೆಟ್ಟದು. ಈ ಎರಡರಲ್ಲಿ ಒಂದಾದರೂ ಅಥವಾ ಎರಡೂ ಹಳೆಯ ಕಾಲದಿಂದಲೇ ಇದ್ದವೆ.
ವಾಸನೌಘೇನ ಶುದ್ಧೇನ ತತ್ರ ಚೇದ್ ಅದ್ಯ ನೀಯಸೇ । ತತ್ ಕ್ರಮೇಣ ಶುಭೇನೈವ ಪದಂ ಪ್ರಾಪ್ನೋಷಿ ಶಾಶ್ವತಮ್
ನೀನು ಇಂದು ಶುಭವಾದ ವಾಸನೆಗಳ ಪ್ರಭಾವದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಅದರಿಂದ ಕ್ರಮೇಣ ಶಾಶ್ವತವಾದ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ತಲುಪುತ್ತೀ.
ಅಥ ಚೇದ್ ಅಶುಭೋ ಭಾವಸ್ ತ್ವಾಂ ಯೋಜಯತಿ ಸಙ್ಕಟೇ । ಪ್ರಾಕ್ತನಸ್ ತದ್ ಅಸೌ ಯತ್ನಾಜ್ ಜೇತವ್ಯೋ ಭವತಾ ಬಲಾತ್
ಆದರೆ, ಕೆಟ್ಟ ಮನಸ್ಸು ನಿನ್ನನ್ನು ಸಂಕಟದಲ್ಲಿ ಹಾಕಿದರೆ, ಆ ಹಳೆಯ ವಾಸನೆಯನ್ನು ನೀನು ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಪ್ರಯತ್ನಪಟ್ಟು ಜಯಿಸಬೇಕು.
ಪ್ರಾಜ್ಞ ಚೇತನಮಾತ್ರಂ ತ್ವಂ ನ ದೇಹಸ್ ತ್ವಂ ಜಡಾತ್ಮಕಃ । ತದ್ ಏವ ಚೇತಸ್ಯ್ ಅನ್ಯೇನ ಚೇತ್ ತತ್ ತ್ವಂ ಕ್ವೇವ ವಿದ್ಯಸೇ
ನೀನು ಬುದ್ಧಿವಂತನಾದ ಚೈತನ್ಯ ಮಾತ್ರ, ಈ ಜಡವಾದ ದೇಹವಲ್ಲ. ಇನ್ನೊಬ್ಬನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನೀನು ಒಗ್ಗೊಡಲಾದರೆ, ನಿಜವಾಗಿ ನೀನು ಎಲ್ಲಿದ್ದೀಯು, ಯಾರು ಎಂಬುದು ಹೇಗೆ ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತದೆ?