ಮನಃಕಲನಯಾ ಹ್ಯ್ ಏತೇ ಸುಸಮ್ಬದ್ಧಾಃ ಪರಸ್ಪರಮ್ । ರೂಪಾಲೋಕಮನಸ್ಕಾರಾ ದಾರೂಣಿ ಜತುನಾ ಯಥಾ
ಮನಸ್ಸಿನ ಕಲ್ಪನೆಯಿಂದ ರೂಪಗಳು, ದೃಷ್ಟಿಗಳು ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸಿನ ಭಾವನೆಗಳು ಪರಸ್ಪರ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಜೋಡಿಸಿಕೊಂಡಿವೆ; ಇದು ಮರದ ತುಂಡುಗಳು ಜತುದಿಂದ ಸೇರಿರುವಂತೆಯೇ.
ಸ್ವಮನೋಮನನೇ ತನ್ತೌ ಮನೋಽಭ್ಯಾಸೇನ ಯತ್ನತಃ । ವಿಚಾರಾಚ್ ಛೇದಮ್ ಆಯಾತೇ ಛಿನ್ನೈವಾಜ್ಞಾನಭಾವನಾ
ತನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನ ಚಿಂತನೆಗಳ ಹಾರದನ್ನು ಪುನಃ ಪುನಃ ಅಭ್ಯಾಸ ಮತ್ತು ಯತ್ನದಿಂದ, ಹಾಗೂ ಆಲೋಚನೆಯಿಂದ ಕತ್ತರಿಸಿದಾಗ, ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಭಾವನೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕಡಿದುಹೋಗುತ್ತದೆ.
ಅಜ್ಞಾನಸಙ್ಕ್ಷಯಾತ್ ಕ್ಷೀಣೇ ಮನಸ್ಯ್ ಏತೇ ಪುನರ್ ಮಿಥಃ । ರೂಪಾಲೋಕಮನಸ್ಕಾರಾಸ್ ಸಙ್ಘಟನ್ತೇ ನ ಕೇಚನ
ಅಜ್ಞಾನವು ನಾಶವಾಗಿ ಮನಸ್ಸು ಶುದ್ಧವಾದಾಗ, ರೂಪಗಳು, ದೃಷ್ಟಿಗಳು ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸಿನ ಭಾವನೆಗಳು ಮತ್ತೆ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಸೇರುವುದಿಲ್ಲ.
ಸರ್ವೇಷಾಂ ಚಿತ್ತಮ್ ಏವಾನ್ತರ್ ಇನ್ದ್ರಿಯಾಣಾಂ ಪ್ರಬೋಧಕಮ್ । ತದ್ ಏವ ತಸ್ಮಾದ್ ಉಚ್ಛೇದ್ಯಂ ಪಿಶಾಚ ಇವ ಮನ್ದಿರಾತ್
ಎಲ್ಲ ಇಂದ್ರಿಯಗಳೊಳಗಿನ ಜಾಗೃತಿಗೆ ಮನಸ್ಸೇ ಕಾರಣ. ಅದನ್ನು ದೇವಾಲಯದಿಂದ ಪಿಶಾಚನನ್ನು ಹೊರಹಾಕುವಂತೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಿವಾರಿಸಬೇಕು.
ಚಿತ್ತ ವಲ್ಗಸಿ ಮಿಥ್ಯೈವ ದೃಷ್ಟೋ ಽನ್ತೋ ಭವತೋ ಮಯಾ । ಆದ್ಯನ್ತೇಷು ಸುತುಚ್ಛಸ್ ತ್ವಂ ವರ್ತಮಾನೇ ಽಪಿ ನ ಹ್ಯ್ ಅಸಿ
ಮನಸ್ಸೇ, ನೀನು ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿ ಹಾರಾಡುತ್ತೀ. ನಿನ್ನ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ನಾನು ಕಂಡಿದ್ದೇನೆ. ಪ್ರಾರಂಭದಲ್ಲಿಯೂ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ನೀನು ಸಂಪೂರ್ಣ ಖಾಲಿಯಾಗಿದ್ದೀಯೆ, ಈಗಲೂ ನಿಜವಾಗಿ ನೀನು ಇಲ್ಲ.
ಮುಧಾ ಪಞ್ಚಭಿರ್ ಆಕಾರೈಃ ಕಿಮ್ ಅನ್ತಃ ಪರಿವಲ್ಗಸಿ । ಯಸ್ ತ್ವಾಂ ತ್ವ್ ಆಮ್ ಇತಿ ಜಾನಾತಿ ತಸ್ಯೈತತ್ ಪರಿವಲ್ಗ್ಯತೇ
ನೀನು ಏಕೆ ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿ ಐದು ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಒಳಗೆ ಹಾರಾಡುತ್ತೀ? ಯಾರು ನಿನ್ನನ್ನು 'ನೀನು' ಮತ್ತು 'ನಾನು' ಎಂದು ತಿಳಿಯುತ್ತಾನೋ ಅವನಲ್ಲಿಯೇ ಈ ಹಾರಾಟ ನಡೆಯುತ್ತದೆ.
ತ್ವದ್ವಲ್ಗನಂ ಮೇ ಕುಮನೋ ನ ಮನಾಗ್ ಅಪಿ ತುಷ್ಟಯೇ । ಮಾಯಾನರಸ್ಪನ್ದ ಇವ ವ್ಯರ್ಥಂ ವೃತ್ತಿಷು ದಹ್ಯಸೇ
ಹೇ ದುಷ್ಟ ಮನಸ್ಸೇ, ನಿನ್ನ ಹಾರಾಟದಿಂದ ನನಗೆ ಸ್ವಲ್ಪವೂ ಸಂತೋಷವಿಲ್ಲ. ಮಾಯೆಯಂತೆ ನಿನ್ನ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ನೀನು ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿ ಸುಡುತ್ತಾ ಇರುತ್ತೀಯೆ.
ತಿಷ್ಠ ವಾ ಗಚ್ಛ ವಾ ಚಿತ್ತ ನಾಸಿ ಮೇ ಶಠ ಜೀವಸಿ । ಪ್ರಕೃತ್ಯಾಸಿ ಮೃತಂ ನಿತ್ಯಂ ವಿಚಾರಾತ್ ಸುಮೃತಂ ಸ್ಥಿತಮ್
ಓ ಮನಸೇ, ನೀನು ಉಳಿಯಲಿ ಅಥವಾ ಹೋಗಲಿ, ನನಗೆ ನೀನು ಜೀವಂತವಲ್ಲ, ಮೋಸಗಾರನಂತೆ ಇದ್ದೀಯೆ. ನಿನ್ನ ಸ್ವಭಾವದಿಂದಲೇ ನೀನು ಸದಾ ಸತ್ತಿದ್ದೆಯೆ, ವಿವೇಕದಿಂದ ನೋಡಿದರೆ ನೀನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಸತ್ತಿದ್ದೆಯೆಂದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ.
ನಿಸ್ತತ್ತ್ವಂ ತ್ವಂ ಜಡಂ ಭ್ರಾತಶ್ ಶಠ ನಿತ್ಯಮೃತಾಕೃತೇ । ಮೂಢ ಏವ ತ್ವಯಾಜ್ಞೇನ ವಞ್ಚ್ಯತೇ ನ ವಿಚಾರವಾನ್
ನೀನು ಅಸ್ತಿತ್ವವಿಲ್ಲದ, ಜಡವಾದ, ಸಹೋದರನೇ, ಮೋಸಗಾರನಂತೆ ಸದಾ ಸತ್ತದಾಗಿಯೇ ಕಾಣಿಸುತ್ತೀಯೆ. ನೀನು ಮೂರ್ಖರನ್ನು ಮಾತ್ರ ಮೋಸಗೊಳಿಸುತ್ತೀಯೆ, ವಿವೇಕಿಗಳನ್ನು ಅಲ್ಲ.
ವಯಮ್ ಆಜ್ಞಾತವನ್ತಸ್ ತ್ವಾಂ ಮೌರ್ಖ್ಯೇಣಾನುಸೃತಂ ಭವೇತ್ । ಮೃತಮ್ ಅಸ್ಮಾಕಮ್ ಅದ್ಯಾಸಿ ದೀಪಾನಾಂ ತಿಮಿರಂ ಯಥಾ
ನಾವು ನಿನ್ನನ್ನು ಗುರುತಿಸಿದ್ದೇವೆ; ನೀನು ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ಮಾತ್ರ ಮುಂದುವರೆಯುತ್ತೀಯೆ. ಇಂದು ನೀನು ನಮಗೆ ಸತ್ತಿದ್ದೀಯೆ, ದೀಪಗಳಿಗೆ ಹಗಲು ಕತ್ತಲೆ ಹೇಗೋ ಹಾಗೆ.
ಶಠೇನ ಭವತಾ ದೀರ್ಘಂ ಕಾಲಂ ದೇಹಗೃಹಂ ಮಮ । ಉಪರುದ್ಧಮ್ ಅಭೂತ್ ಪೂರ್ವಂ ಸಾಧುಸಂಸರ್ಗವರ್ಜಿತಮ್
ಮೋಸಗಾರನಾದ ನೀನು ಬಹುಕಾಲ ನನ್ನ ದೇಹರೂಪದ ಮನೆಗೆ ಅಡ್ಡಿಯಾಗಿದ್ದೆ, ಸದ್ಗುಣಿಗಳ ಸಂಗ ಇಲ್ಲದೆ.
ಜಡೇ ಪ್ರೇತಸಮಾಕಾರೇ ಗತೇ ತ್ವಯಿ ಮನಶ್ಶಠೇ । ಸರ್ವಸಜ್ಜನಸಂಸೇವ್ಯಂ ಇದಂ ದೇಹಗೃಹಂ ಸ್ಥಿತಮ್
ಓ ಮೋಸಗಾರ ಮನಸ್ಸೇ, ನೀನು ಜಡವಾಗಿಯೂ, ಶವದಂತಾಗಿಯೂ ಹೋದಾಗ, ಈ ದೇಹವೆಂಬ ಮನೆ ಎಲ್ಲ ಸಜ್ಜನರ ಸೇವೆಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾಗಿಯೇ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ.
ಪೂರ್ವಮ್ ಏವಾಸಿ ನಾಸ್ಯ್ ಏವ ಸಮ್ಪ್ರತ್ಯ್ ಅಪಿ ಜಡಂ ಶಠಮ್ । ನ ಭವಿಷ್ಯಸಿ ಚೇದಾನೀಂ ಕಿಂ ವೇತಾಲ ನ ಲಜ್ಜಸೇ
ನೀನು ಮೊದಲು ಈ ದೇಹದದ್ದೇ ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ, ಈಗಲೂ ಅಲ್ಲ; ನೀನು ಜಡವೂ, ಮೋಸಗಾರನೂ ಆಗಿದ್ದೀಯೆ. ಈಗಾದರೂ ಬಿಡದೆ ಹೋದರೆ, ಓ ವೇತಾಳ, ನಿನಗೆ ಲಜ್ಜೆಯೇ ಇಲ್ಲವೇ?
ಸಹ ತೃಷ್ಣಾಪಿಶಾಚೀಭಿಸ್ ಸಹ ಕೋಪಾದಿಗುಹ್ಯಕೈಃ । ನಿರ್ಗಚ್ಛ ಚಿತ್ತವೇತಾಲ ಶರೀರಸದನಾನ್ ಮಮ
ಓ ಮನಸ್ಸಿನ ವೇತಾಳಾ, ತೃಣೆಯ ಪಿಶಾಚಿಗಳೂ, ಕೋಪಾದಿಗಳೂ ಜೊತೆಗೆ, ನನ್ನ ದೇಹವೆಂಬ ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಟು ಹೋಗು.
ದಿಷ್ಟ್ಯಾ ವಿವೇಕಮನ್ತ್ರೇಣ ನಿರ್ಗತೋ ದೇಹಮನ್ದಿರಾತ್ । ಪ್ರಮತ್ತಚಿತ್ತವೇತಾಲಃ ಕುವೃಕಃ ಕನ್ದರಾದ್ ಇವ
ಓದುಮೇಲೆ, ವಿವೇಕವೆಂಬ ಮಂತ್ರದಿಂದ, ಅಚಾತುರ್ಯ ಮನಸ್ಸಿನ ವೇತಾಳನು ದೇಹಮಂದಿರವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಕೆಟ್ಟ ಮೃಗವು ಗುಹೆಯಿಂದ ಹೊರಡುವಂತೆ ಹೊರಟುಹೋದನು.
ಅಹೋ ನು ಚಿತ್ರಂ ಸುಮಹಜ್ ಜಡೇನ ಕ್ಷಣಭಙ್ಗಿನಾ । ಮನಶ್ಶಠೇನ ಸರ್ವೋ ಽಯಂ ನೀತೋ ವಿವಶತಾಂ ಜನಃ
ಅಯ್ಯೋ, ಎಷ್ಟು ಆಶ್ಚರ್ಯಕರವೂ ದೊಡ್ಡದೂ ಆಗಿದೆ! ಈ ಜಡ, ಕ್ಷಣಮಾತ್ರ ಉಳಿಯುವ, ಮೋಸಮಾಡುವ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಎಲ್ಲ ಜನರೂ ಸಂಪೂರ್ಣ ಅಸಹಾಯರಾಗಿದ್ದಾರೆ.
ಕಸ್ ತೇ ಪರಾಕ್ರಮಃ ಕಿಂ ತೇ ಬಲಂ ಕಸ್ ತೇ ಸಮಾಶ್ರಯಃ । ಯದಿ ವಲ್ಗಸಿ ಮಾಮ್ ಏವ ಜನತಾಂ ಬಾಧಸೇ ತಥಾ
ನಿನ್ನ ಶಕ್ತಿ ಏನು, ನಿನ್ನ ಬಲ ಎಷ್ಟು, ನಿನಗೆ ಆಶ್ರಯವೇನು? ನೀನು ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಹಾರಿ ಬರುವೆಯಾದರೆ, ಜನರನ್ನೂ ಅದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಕಾಡುತ್ತೀಯಲ್ಲ.
ಶಠಾತ್ಮೈವಾಸಿ ನ ಮಯಾ ದೀನಚಿತ್ತಕ ಮಾರ್ಯಸೇ । ಮೃತಮ್ ಇತ್ಯ್ ಅವಬುದ್ಧಂ ತ್ವಮ್ ಅದ್ಯ ಕೇವಲಮ್ ಅಜ್ಞ ಹೇ
ನೀನು ಕೇವಲ ಮೋಸಗಾರ ಮನಸ್ಸು, ನಾನಿಂದ ನಿಗ್ರಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟವನು ಅಲ್ಲ, ದೀನ ಮನಸ್ಸೇ; ಇಂದು ನಿನ್ನನ್ನು ಸತ್ತವನೆಂದು ತಿಳಿದುಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ, ಅಜ್ಞಾನಿಯೇ.
ಏತಾವನ್ತಮ್ ಅಹಂ ಕಾಲಂ ತ್ವಾಂ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ಜೀವದಾಸ್ಥಿತಮ್ । ಕ್ಲಿಷ್ಟಃ ಪ್ರಭೂತಭಙ್ಗಾಸು ಚಿರಂ ಸಂಸೃತಿರಾತ್ರಿಷು
ಇಷ್ಟು ಕಾಲ ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಜೀವಂತವಾಗಿಯೇ ಇದ್ದೆ ಎಂದು ತಿಳಿದುಕೊಂಡಿದ್ದೆನು; ಅನೇಕ ಸಂಕಟಗಳಲ್ಲಿ, ಅನೇಕ ಜನ್ಮರಾತ್ರಿ ಗಳಲ್ಲಿ ಬಹಳ ಬಾಧೆ ಅನುಭವಿಸಿದ್ದೇನೆ.
ಚಿತ್ತಂ ಮೃತಂ ಹಿ ನಾಸ್ತೀಹ ತ್ವ್ ಇತ್ಯ್ ಅದ್ಯಾವಗತಂ ಮಯಾ । ತೇನ ತ್ವದಾಶಾಂ ಸನ್ತ್ಯಜ್ಯ ತಿಷ್ಠಾಮ್ಯ್ ಆತ್ಮನಿ ಕೇವಲಃ
ಇಂದು ನನಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ತಿಳಿಯಿತು — ಮನಸ್ಸು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಸತ್ತದ್ದಾಗಿ ಇರುವುದೇ ಇಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಅದರ ಮೇಲೆ ನಿರೀಕ್ಷೆ ಬಿಟ್ಟು, ನಾನು ನನ್ನೊಳಗಿನ ಆತ್ಮನಲ್ಲೇ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ಉಳಿದಿದ್ದೇನೆ.
ದಿಷ್ಟ್ಯಾ ಚಿತ್ತಂ ಮೃತಮ್ ಇತಿ ಜ್ಞಾತಮ್ ಅದ್ಯ ಮಯಾ ಸ್ವಯಮ್ । ನ ಶಠೇನ ಸಮಂ ನೀತಂ ಸಮಗ್ರಂ ಜೀವಿತಂ ನಿಜಮ್
ಇಂದು ನನಗೆ ಅದೃಷ್ಟವಶಾತ್ ಮನಸ್ಸು ಸತ್ತಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನಾನು ಸ್ವತಃ ಅರಿತುಕೊಂಡೆನು. ಆ ಮೋಸಗಾರ ಮನಸ್ಸಿನ ಜೊತೆ ನನ್ನ ಸಂಪೂರ್ಣ ಜೀವನವನ್ನು ಕಳೆದಿಲ್ಲ.
ಉತ್ಸಾರ್ಯ ದೇಹಸದನಾನ್ ಮನಶ್ಶಠಮ್ ಅಹಂ ಕ್ಷಣಾತ್ । ಅಯಂ ಸ್ವಸ್ಥಸ್ ಸ್ಥಿತೋ ಽಸ್ಮ್ಯ್ ಅನ್ತರ್ವೇತಾಲಪರಿವರ್ಜಿತಃ
ಈ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ನಾನು ಆ ಮೋಸಮಾಡುವ ಮನಸ್ಸನ್ನು ದೇಹದ ಮನೆದಿಂದ ಹೊರಹಾಕಿ, ಮನಸ್ಸಿನ ಭ್ರಮೆಗಳೆಲ್ಲಾ ದೂರವಾಗಿ, ಒಳಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಶಾಂತಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿದ್ದೇನೆ.
ಚಿತ್ತವೇತಾಲಲಬ್ಧೇನ ಚಿರಂ ಕಾಲಂ ಮಯೋದ್ಧತಾಃ । ಕೃತಾ ವಿಕಾರಾ ವಿವಿಧಾಸ್ ಸ್ವಯಂ ಕೃತ್ವಾ ಹಸಾಮಿ ಯಾನ್
ಮನಸ್ಸಿನ ಭ್ರಮೆಯಿಂದ ಬಹುಕಾಲ ನಾನು ಉದ್ವಿಗ್ನನಾಗಿ色色 ಬದಲಾವಣೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಂಡೆ. ಈಗ ಅವನ್ನೆಲ್ಲಾ ನಾನು ಮಾಡಿದ್ದೆ ಎಂದು ನೋಡಿ, ನಾನೇ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ನಗುತ್ತೇನೆ.
ಚಿರಾನ್ ನಿಪತಿತೋ ದಿಷ್ಟ್ಯಾ ವಿಚಾರಾಸಿವರಾಙ್ಕಿತಃ । ಹೃದ್ಗೇಹಾಚ್ ಚಿತ್ತವೇತಾಲಸ್ ತಾಲೋತ್ತಾಲಸಮುನ್ನತಿಃ
ಒಳ್ಳೆಯ ಭಾಗ್ಯದಿಂದ, ವಿಚಾರದ ಕತ್ತಿಯಿಂದ ಗುರುತು ಹಾಕಲ್ಪಟ್ಟ ಮನಸ್ಸಿನ ಭ್ರಮೆ ಬಹಳ ಸಮಯದ ನಂತರ ಹೃದಯದ ಮನೆಯಿಂದ ಬಿದ್ದಿದೆ, ಅದರಲ್ಲಿದ್ದ ಆಳವಾದ ಏರುಪೇರಿನೊಡನೆ.
ಪ್ರಶಾನ್ತಚಿತ್ತವೇತಾಲೇ ಪವಿತ್ರಾಂ ಪದವೀಂ ಗತೇ । ದಿಷ್ಟ್ಯಾ ಶರೀರನಗರೇ ಸುಖಂ ತಿಷ್ಠಾಮಿ ಕೇವಲಃ
ಮನಸ್ಸಿನ ಭ್ರಮೆ ಶಾಂತವಾಗಿ, ಪವಿತ್ರವಾದ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ತಲುಪಿದ ಮೇಲೆ, ಒಳ್ಳೆಯ ಭಾಗ್ಯದಿಂದ ನಾನು ಈಗ ದೇಹದ ನಗರದಲ್ಲಿ ಸುಖವಾಗಿ, ಒಬ್ಬನೇ ಇದ್ದೇನೆ.
ಮೃತಂ ಮನೋ ಮೃತಾಶ್ ಚಿನ್ತಾ ಮೃತೋ ಽಹಙ್ಕಾರರಾಕ್ಷಸಃ । ವಿಚಾರಮನ್ತ್ರೇಣ ಸಮಸ್ ಸ್ವಸ್ಥಸ್ ತಿಷ್ಠಾಮಿ ಕೇವಲಃ
ಮನಸ್ಸು ಸತ್ತಿದೆ, ಚಿಂತೆಗಳು ಸತ್ತಿವೆ, ಅಹಂಕಾರದ ರಾಕ್ಷಸನು ಸತ್ತಿದ್ದಾನೆ; ವಿಚಾರ ಎಂಬ ಮಂತ್ರದಿಂದ ನಾನು ಸಮಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿಯೂ, ಆರೋಗ್ಯವಾಗಿಯೂ, ಒಬ್ಬನೇ ಇದ್ದೇನೆ.
ಕಿಂ ಮನೋ ಮೇ ಮಮಾಶಾಃ ಕಾಃ ಕೋ ಮೇ ಽಹಙ್ಕಾರಕೋ ಭವೇತ್ । ದಿಷ್ಟ್ಯಾ ವ್ಯರ್ಥಂ ಕಲತ್ರಂ ಮೇ ನಷ್ಟಮ್ ಏತದ್ ಅಶೇಷತಃ
ನನಗೆ ಮನಸ್ಸು ಎಂದರೆ ಏನು? ನನಗೆ ಯಾವ ಆಸೆಗಳು ಇವೆ? ನನ್ನ ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ರೂಪಿಸುವವನು ಯಾರು? ಒಳ್ಳೆಯ ಭಾಗ್ಯದಿಂದ, ಈ ಸುಳ್ಳು ಕೂಟವೆಲ್ಲವೂ ನನಗಾಗಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಾಶವಾಗಿದೆ.
ಏಕಸ್ಮೈ ಕೃತಕೃತ್ಯಾಯ ನಿತ್ಯಾಯ ವಿಮಲಾತ್ಮನೇ । ನಿರ್ವಿಕಲ್ಪಚಿದಾಖ್ಯಾಯ ಮಹ್ಯಮ್ ಏವ ನಮೋ ನಮಃ
ನಾನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸಾಧಿಸಿದ್ದೇನೆ, ಶಾಶ್ವತನು, ನಿರ್ಮಲ ಸ್ವಭಾವದವನು, ವಿಭೇದವಿಲ್ಲದ ಚೈತನ್ಯವೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವವನು. ಇಂತಹ ನನ್ನಿಗೆ ಪುನಃ ಪುನಃ ನಮಸ್ಕಾರ.
ನ ಮಮಾಶಾ ನ ಕರ್ಮಾಣಿ ನ ಸಂಸಾರೋ ನ ಕರ್ತೃತಾ । ನ ಭೋಕ್ತೃತಾ ನ ದೇಹೋ ಮೇ ಮಹ್ಯಮ್ ಏವ ನಮೋ ನಮಃ
ನನಗೆ ಯಾವ ಆಸೆ ಇಲ್ಲ, ಯಾವ ಕೆಲಸವೂ ಇಲ್ಲ, ಸಂಸಾರವೂ ಇಲ್ಲ, ನಾನು ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ ಎಂಬ ಭಾವವೂ ಇಲ್ಲ, ಅನುಭವಿಸುವವನಾಗಿರುವ ಭಾವವೂ ಇಲ್ಲ, ದೇಹವೂ ಇಲ್ಲ. ಇಂತಹ ನನ್ನಿಗೆ ಮಾತ್ರ ನಮಸ್ಕಾರ.
ನಾಹಮ್ ಆತ್ಮಾ ನ ಚಾಕಾಶೋ ನ ಚೈವಾಯಮ್ ಅಹಂ ಸ್ವಯಮ್ । ಮಮ ನಾಸ್ತಿ ವ್ಯವಚ್ಛೇದೋ ಮಹ್ಯಮ್ ಏವ ನಮೋ ನಮಃ
ನಾನು ಆತ್ಮನೂ ಅಲ್ಲ, ಆಕಾಶವೂ ಅಲ್ಲ, ಈ 'ನಾನು' ಎಂಬ ಭಾವವೂ ಅಲ್ಲ. ನನಗೆ ಯಾವ ಮಿತಿಯೂ ಇಲ್ಲ. ಇಂತಹ ನನ್ನಿಗೆ ಮಾತ್ರ ನಮಸ್ಕಾರ.