ಭಾವಾಭಾವಪರಿಚ್ಛೇದತತ್ತ್ವಜ್ಞ ಮುದಿತಾಶಯ । ಸಮಾಸಮದಶಾಲೌಲ್ಯಮುಕ್ತಂ ತವ ವಪುಸ್ ಸ್ಥಿತಮ್
ನೀನು ಇರುವುದೂ ಇಲ್ಲದುದೂ ಏನೆಂದು ತಿಳಿದು ಸಂತೋಷದಿಂದಿರುವೆ. ಭೋಗ ಅಥವಾ ಮದ್ಯಪಾನದ ಆಸೆಯ ಅಶಾಂತಿಯಿಂದ ನಿನ್ನ ಸ್ವಭಾವ ಸಂಪೂರ್ಣ ಮುಕ್ತವಾಗಿದೆ.
ವಸ್ತುನಾವಸ್ತುನೈವಾನ್ತರ್ ಅಮೃತೇನೇವ ಸಾಗರಃ । ಅಪುನಃಪ್ರಕ್ಷಯಾಯೈವ ಪರಿತೃಪ್ತೋ ಽಸಿ ಸುನ್ದರ
ನಿಜವಾದದು ಮತ್ತು ಅಸತ್ಯವೂ ಒಳಗೆ ಇರುವಂತೆ, ಸಮುದ್ರವು ಅಮೃತದಿಂದ ತೃಪ್ತಿಯಾಗಿರುವಂತೆ, ನೀನು ಸಂಪೂರ್ಣ ತೃಪ್ತನಾಗಿದ್ದೀಯ, ಸುಂದರನೇ, ಮತ್ತೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಕ್ಷಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
ನ ತದ್ ಅಸ್ತಿ ಮುನೇ ವಸ್ತು ಯತ್ರೋಪಾದೇಯತಾಸ್ತಿ ನಃ । ಯಾವತ್ ಕಿಞ್ಚಿದ್ ಇದಂ ದೃಶ್ಯಂ ತಾವದ್ ಏವ ನ ಕಿಞ್ಚನ
ಮುನಿಯೇ, ನಮಗೆ ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದಂತಹ ಯಾವ ವಸ್ತುವೂ ಇಲ್ಲ. ಈ ಪ್ರಪಂಚದ ದೃಶ್ಯವಿರುವವರೆಗೆ, ನಿಜವಾಗಿ ಇಲ್ಲಿ ಏನೂ ಇಲ್ಲ.
ಉಪಾದೇಯಸ್ಯ ಚಾಭಾವಾದ್ ಧೇಯಮ್ ಅಪ್ಯ್ ಅಸ್ತಿ ಕಿಂ ಕಿಲ । ಪ್ರತಿಯೋಗಿವ್ಯವಚ್ಛೇದಂ ವಿನಾ ಹೇಯಂ ಕಿಮ್ ಉಚ್ಯತೇ
ಪಡೆಯಬೇಕಾದ್ದು ಇಲ್ಲದಿದ್ದಾಗ, ಏನನ್ನು ಗುರಿಯಾಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು? ವಿರುದ್ಧವಾದುದನ್ನು ದೂರವಿಡದೆ, ಏನನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಬೇಕೆಂದು ಹೇಳಬಹುದು?
ತುಚ್ಛತ್ವಾತ್ ಸರ್ವಭಾವಾನಾಮ್ ಅತುಚ್ಛತ್ವಾಚ್ ಚ ಕಾಲತಃ । ಚಿರಂ ಮಮ ಪರಿಕ್ಷೀಣೇ ತುಚ್ಛಾತುಚ್ಛಮನಸ್ಸ್ಥಿತೀ
ಎಲ್ಲವೂ ಶೂನ್ಯವಾಗಿರುವುದರಿಂದ ಮತ್ತು ಕಾಲ ಮಾತ್ರ ಶೂನ್ಯವಲ್ಲದ ಕಾರಣದಿಂದ, ಬಹುಕಾಲದಿಂದ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಶೂನ್ಯವೂ ಅಲ್ಲ, ಶೂನ್ಯವಲ್ಲದ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿಯೇ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆದಿದೆ.
ದೇಶಕಾಲವಶಾದ್ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ತುಚ್ಛಸ್ಯಾತುಚ್ಛತಾಮ್ ಇಹ । ಅತುಚ್ಛಸ್ಯ ತು ತುಚ್ಛತ್ವಂ ವರ್ಜ್ಯೇ ನಿನ್ದಾಸ್ತುತೀ ಬುಧೈಃ
ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಳ ಮತ್ತು ಕಾಲದ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಅಲ್ಪವಾದುದು ಮಹತ್ವವಾಗಿಯೂ, ಮಹತ್ವವಾದುದು ಅಲ್ಪವಾಗಿಯೂ ಕಾಣಬಹುದು. ಆದ್ದರಿಂದ ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಇಂತಹ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ ಹೊಗಳಿಕೆ ಅಥವಾ ನಿಂದನೆಯನ್ನು ತೊರೆದಿರುತ್ತಾರೆ.
ರಾಗಾನ್ ನಿನ್ದಾಸ್ತುತೀ ಲೋಕೇ ರಾಗಶ್ ಚ ಪರಿವಾಞ್ಛನಾತ್ । ವಾಞ್ಛ್ಯತೇ ಚ ಮಹೋದಾರಂ ವಸ್ತು ಶೋಭನಬುದ್ಧಿನಾ
ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಹೊಗಳಿಕೆ ಮತ್ತು ನಿಂದನೆಗಳು ಆಸಕ್ತಿಯಿಂದ ಹುಟ್ಟುತ್ತವೆ. ಆ ಆಸಕ್ತಿ ಕೂಡ ಬಯಕೆಯಿಂದ ಬರುತ್ತದೆ. ಯಾರಿಗೆ ಯಾವುದು ಉತ್ತಮವೆಂದು ತೋರುತ್ತದೋ, ಅವರು ಅದನ್ನೇ ಬಹಳವಾಗಿ ಬಯಸುತ್ತಾರೆ.
ತ್ರಿಲೋಕ್ಯಾಂ ಚ ಸ್ತ್ರಿಯಶ್ ಶೈಲಾಸ್ ಸಮುದ್ರಾ ವನರಾಜಯಃ । ಭೂತಾನಿ ಚ ಸುಶೂನ್ಯಾನಿ ಸಾರೋ ನಾಸ್ತ್ಯ್ ಉತ್ತಮಸ್ ತತಃ
ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿರುವ ಮಹಿಳೆಯರು, ಪರ್ವತಗಳು, ಸಮುದ್ರಗಳು, ಕಾಡುಗಳು ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳು ನಿಜಕ್ಕೂ ಖಾಲಿಯೇ ಆಗಿವೆ. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದು ಕೂಡ ಪರಮಾರ್ಥವಲ್ಲ.
ಮಾಂಸಾರ್ಬುದಾಭಮೃದ್ವರ್ತಿಮಯೇ ಜಗತಿ ಜರ್ಜರೇ । ವಾಞ್ಛನೀಯವಿಹೀನೇ ಽಸ್ಮಿಞ್ ಶೂನ್ಯೇ ಕಿಮ್ ಇವ ವಾಞ್ಛ್ಯತೇ
ಮಾಂಸ, ಎಲುಬು ಮತ್ತು ಮೃದುವಾದ ಪದಾರ್ಥಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಈ ದುರ್ಬಲ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಬಯಕೆಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾದುದು ಏನೂ ಇಲ್ಲ. ಈ ಖಾಲಿತನದಲ್ಲಿ ಏನನ್ನು ಬಯಸಬಹುದು?
ವಾಞ್ಛಾಯಾಂ ವಿನಿವೃತ್ತಾಯಾಂ ಸಙ್ಕ್ಷಯೋ ದ್ವೇಷರಾಗಯೋಃ । ದಿನಲಕ್ಷ್ಮ್ಯಾಂ ವ್ಯತೀತಾಯಾಮ್ ಆಲೋಕಾತಪಯೋರ್ ಇವ
ಬಯಕೆ ತೀರಿದಾಗ, ದ್ವೇಷವೂ ಆಸಕ್ತಿಯೂ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತವೆ. ಹಗಲಿನ ಪ್ರಕಾಶವು ಹೋದ ಮೇಲೆ ಬೆಳಕು ಮತ್ತು ಬಿಸಿಯೂ ಇಲ್ಲದಂತೆ.
ಅಲಮ್ ಅತಿವಿತತೈರ್ ವಚಃಪ್ರಪಞ್ಚೈರ್ ಇಯಮ್ ಉಚಿತೇಹ ಸುಖಾಯ ದೃಷ್ಟಿರ್ ಏಕಾ । ಸಮುಪಶಮಿತವಾಸನಂ ಮನೋ ಽನ್ತರ್ ಯದಿ ಮುದಿತಂ ಹಿ ತದ್ ಉತ್ತಮಾ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾ
ಅತಿಯಾದ ಮಾತುಗಳ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ; ಇಲ್ಲಿ ಸರಿಯಾದ ದೃಷ್ಟಿಯೊಂದೇ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ. ಮನಸ್ಸು ಹಳೆಯ ಆಸೆಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತವಾಗಿ ಸಂತೋಷವಾಗಿದ್ದರೆ, ಅದೇ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಆಧಾರ.
ಸುರಘುಃ ಪರಿಘಶ್ ಚೈವ ವಿಚಾರ್ಯೇತಿ ಜಗದ್ಭ್ರಮಮ್ । ಮಿಥಃ ಪ್ರಪೂಜಿತೌ ತುಷ್ಟೌ ಸ್ವವ್ಯಾಪಾರಪರೌ ಗತೌ
ದೇವತೆಗಳ ಡೊಳ್ಳು ಮತ್ತು ಕಬ್ಬಿಣದ ಕಂಬ ಇವುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸಿದಾಗ ಜಗತ್ತಿನ ಮೋಹ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಅವೆರಡೂ ಪರಸ್ಪರ ಗೌರವದಿಂದ ಸಂತೋಷದಿಂದ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುತ್ತವೆ.
ತದ್ ಏವ ರಾಘವ ಶ್ರುತ್ವಾ ಪರಮಂ ಬೋಧಕಾರಣಮ್ । ಅನೇನೈವ ವಿಬೋಧೇನ ಭವ ಲಬ್ಧಾಸ್ಪದಸ್ ಸ್ಫುಟಮ್
ಆದುದರಿಂದ ರಾಮ, ಇದನ್ನು ಕೇಳಿ, ಇದು ಜ್ಞಾನಕ್ಕೆ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಕಾರಣ. ಈ ಅರಿವಿನಿಂದ ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರನಾಗು.
ಪರಯಾ ಪ್ರಜ್ಞಯಾ ಧೀರ ವಿಚಾರಾತತತೈಕ್ಷ್ಣ್ಯಯಾ । ಗಲತ್ಯ್ ಅಲಮ್ ಅಹಙ್ಕಾರಕಾಲಮೇಘೇ ಹೃದಮ್ಬರೇ
ಪರಮ ಜ್ಞಾನದಿಂದ, ಸ್ಥಿರ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಹಾಗೂ ವಿಚಾರದ ತೀಕ್ಷ್ಣತೆಯಿಂದ, ಅಹಂकारದ ಮೋಡವು ಹೃದಯದ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕರಗುತ್ತದೆ.
ಸಮಸ್ತಲೋಕಾನುಮತೇ ಸಫಲೇ ಹ್ಲಾದಕಾರಿಣಿ । ನಿರ್ಮಲೇ ವಿತತೇ ಚೇತಶ್ಶರತ್ಕಾಲ ಉಪಸ್ಥಿತೇ
ಎಲ್ಲಾ ಲೋಕಗಳ ಒಪ್ಪಿಗೆಯೊಂದಿಗೆ, ಫಲವತ್ತಾದ, ಆನಂದವನ್ನು ನೀಡುವ, ಶುದ್ಧವಾದ ಮತ್ತು ವಿಶಾಲವಾದ ಮನಸ್ಸಿನ ಶರದೃತುವು ಬಂದಾಗ—
ಧ್ಯೇಯೇ ಶರಣ್ಯೇ ಸುಸಮೇ ಸಕಲಾನನ್ದಸಮ್ಪದಿ । ಸುಪ್ರಶಸ್ತೇ ಚಿದಾಕಾಶೇ ಸ್ಥೀಯತೇ ಪರಮಾತ್ಮನಿ
ಆ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ, ಧ್ಯಾನಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ, ಆಶ್ರಯವಾಗಿರುವ, ಸಂಪೂರ್ಣ ಶಾಂತಿಯುಳ್ಳ ಹಾಗೂ ಎಲ್ಲ ಆನಂದಗಳ ನೆಲೆಯಾದ ಚಿತ್ತದ ಪವಿತ್ರ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು ಪರಮಾತ್ಮನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸುತ್ತದೆ.
ಯೋ ನಿತ್ಯಮ್ ಅಧ್ಯಾತ್ಮಮಯೋ ನಿತ್ಯಮ್ ಅನ್ತರ್ಮುಖಸ್ ಸುಖೀ । ನಿತ್ಯಂ ಚಿದನುಸನ್ಧಾನಸ್ ಸ ನ ಶೋಕೇನ ಬಾಧ್ಯತೇ
ಯಾರು ಸದಾ ಆತ್ಮಚಿಂತನೆ ಮಾಡುತ್ತಾ, ಯಾವಾಗಲೂ ಒಳಗೆ ಮುಖಮಾಡಿ ಸಂತೋಷದಿಂದಿರುತ್ತಾರೋ, ಸದಾ ಚೈತನ್ಯ ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುತ್ತಾರೋ, ಅವರಿಗೆ ದುಃಖವು ತೊಂದರೆ ನೀಡುವುದಿಲ್ಲ.
ವ್ಯವಹಾರಪರೋ ಽಪ್ಯ್ ಉಚ್ಚೈ ರಾಗದ್ವೇಷಮಯೋ ಽಪಿ ಸನ್ । ನಾನ್ತಃ ಕಲಙ್ಕಮ್ ಆದತ್ತೇ ಪದ್ಮೋ ಜಲಲವಂ ಯಥಾ
ವ್ಯವಹಾರಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದರೂ, ಆಸಕ್ತಿ ಮತ್ತು ದ್ವೇಷದಿಂದ ಸ್ಪರ್ಶವಾದರೂ, ಅವನು ಒಳಗೆ ಮಾಳಿನ್ಯವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಹಸುವಿನ ಹೂವು ಹೇಗೆ ನೀರಿನ ಹನಿಯನ್ನು ತನ್ನೊಳಗೆ ಸೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲವೋ, ಹಾಗೆಯೇ.
ಸಮ್ಯಗ್ವಿಜ್ಞಾನವಾನ್ ಬುದ್ಧ್ವಾ ಯೋ ಽನ್ತಶ್ ಶಾನ್ತಮನಾ ಮುನಿಃ । ನ ಬಾಧ್ಯತೇ ಸ ಮನಸಾ ಕರಿಣೇವ ಮೃಗಾಧಿಪಃ
ಯಾರು ಸರಿ ಆದ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪಡೆದು, ಒಳಗೆ ಶಾಂತ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಮಹಾತ್ಮರು, ಅವರ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಕಾಡಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಸಿಂಹನನ್ನು ಆನೆ ಹೇಗೆ ಭಯಪಡಿಸುವುದಿಲ್ಲವೋ, ಹಾಗೆ.
ಭೋಗೈಕಶರಣಂ ದೀನಂ ನ ಚಿತ್ತಂ ಜ್ಞಸ್ಯ ವಿದ್ಯತೇ । ನನ್ದನೇ ದುರ್ದ್ರುಮ ಇವ ಜ್ಞಚಿತ್ತಂ ಹಿಮವದ್ವಪುಃ
ಜ್ಞಾನಿಯ ಮನಸ್ಸು ಭೋಗಗಳಲ್ಲೇ ಆಶ್ರಯವಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ, ಅದು ದಯನೀಯವೂ ಅಲ್ಲ. ಜ್ಞಾನಿಯ ಮನಸ್ಸು ನಂದನವನದಲ್ಲಿರುವ ಮರದಂತೆ, ಹಿಮಾಲಯದಂತೆ ಮಹಿಮೆಯಿಂದಿರುತ್ತದೆ.
ವಿರಕ್ತಜಾಯಾಮರಣೇ ಯಥಾ ದುಃಖೀ ನ ಮಾನವಃ । ಪರಿಜ್ಞಾತಾಖಿಲಾವಿದ್ಯಂ ತಥಾ ಚಿತ್ತಂ ನ ದುಃಖದಮ್
ಯಾವ ರೀತಿ ವಿರಕ್ತನಾದವನಿಗೆ ಹೆಂಡತಿಯ ಮರಣ ದುಃಖವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುವುದಿಲ್ಲವೋ, ಅದೇ ರೀತಿ ಎಲ್ಲ ಅಜ್ಞಾನವನ್ನು ಅರಿತ ಮೇಲೆ ಮನಸ್ಸು ದುಃಖದ ಮೂಲವಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
ಪರಿಜ್ಞಾತಮನೋಮೋಹೋ ಜಗದ್ಭಾನೋದ್ಭವಾತ್ಮನಾ । ಸ್ಪೃಶ್ಯತೇ ನೈನಸಾ ಸಾಧೂ ರಜಸೇವ ನಭಸ್ತಲಮ್
ಮನಸ್ಸಿನ ಮೋಹವನ್ನು ಜಗತ್ತಿಗೆ ಬೆಳಕಾಗಿ ಉದಯವಾಗುವ ಆತ್ಮನು ಅರಿತಾಗ, ಸಜ್ಜನರಿಗೆ ಪಾಪವು ಸ್ಪರ್ಶಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಇದು ಧೂಳಿನಿಂದ ಆಕಾಶಕ್ಕೆ ಏನು ಆಗುವುದೋ ಅದೇ ರೀತಿಯದು.
ಅವಿದ್ಯಾಸಮ್ಪರಿಜ್ಞಾನಮಾತ್ರಮ್ ಏವ ಮಹೌಷಧಮ್ । ಅವಿದ್ಯಾವಿತತವ್ಯಾಧೇಸ್ ತಿಮಿರಸ್ಯೇವ ದೀಪಕಃ
ಅಜ್ಞಾನವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅರಿಯುವುದು ದೊಡ್ಡ ಔಷಧಿ; ಇದು ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ರೋಗದ ಅಂಧಕಾರವನ್ನು ದೂರ ಮಾಡುವ ದೀಪದಂತಿದೆ.
ಅವಿದ್ಯಾ ಸಮ್ಪರಿಜ್ಞಾತಾ ಯದೈವ ಹಿ ತದೈವ ಹಿ । ಸಾ ಪರಿಕ್ಷೀಯತೇ ಭೂಯಸ್ ಸ್ವದತೇ ಚ ನ ಭೋಗಭೂಃ
ಅಜ್ಞಾನವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅರಿತ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಅದು ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಮತ್ತೆ ಆನಂದದ ಮೂಲವಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ.
ವ್ಯವಹಾರಪರೋ ಽಪ್ಯ್ ಅನ್ತರ್ ಅಸಕ್ತಮತಿರ್ ಏಕಧೀಃ । ಸ್ಪೃಶ್ಯತೇ ನೈನಸಾ ಸಾಧುರ್ ಮತ್ಸ್ಯೇಕ್ಷಣಮ್ ಇವಾಮ್ಭಸಾ
ವ್ಯವಹಾರಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದರೂ ಮನಸ್ಸು ಅಸಕ್ತವಾಗಿದ್ದು ಏಕಾಗ್ರವಾಗಿರುವವನಿಗೆ ಪಾಪವು ಸ್ಪರ್ಶಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಇದು ಮೀನು ನೀರನ್ನು ನೋಡುವಂತೆ.
ಪ್ರಾಪ್ತೇ ಚಿದ್ಭಾಸ್ಕರಾಲೋಕೇ ಪ್ರಕ್ಷೀಣಾಜ್ಞಾನಯಾಮಿನೀ । ಚಿತ್ತಭೂಃ ಪರಮಾನನ್ದಮ್ ಆಗತಾ ಜ್ಞಸ್ಯ ರಾಜತೇ
ಚೇತನೆಯ ಬೆಳಕು ಮೂಡಿದಾಗ ಮತ್ತು ಅಜ್ಞಾನ ಎಂಬ ರಾತ್ರಿಯು ಕಳೆದುಹೋದಾಗ, ಮನಸ್ಸಿನ ಭೂಮಿ ಪರಮ ಆನಂದವನ್ನು ಹೊಂದಿ, ತಿಳಿದವನಿಗೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತದೆ.
ಅಜ್ಞಾನನಿದ್ರೋಪಶಮೇ ಜನೋ ಜ್ಞಾನಾರ್ಕಬೋಧಿತಃ । ತಂ ಪ್ರಬೋಧಮ್ ಅವಾಪ್ನೋತಿ ಪುನರ್ ಯೇನ ನ ಮುಹ್ಯತಿ
ಅಜ್ಞಾನ ಎಂಬ ನಿದ್ರೆ ಶಾಂತವಾದಾಗ ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನ ಎಂಬ ಸೂರ್ಯನು ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸಿದಾಗ, ಅವನು ಮತ್ತೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಮೋಹಗೊಳ್ಳದಂತಹ ಜಾಗೃತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
ದಿನಾನಿ ಜೀವ್ಯತೇ ತಾನಿ ಸಾನನ್ದಾಸ್ ತೇ ಕ್ರಿಯಾಕ್ರಮಾಃ । ಆತ್ಮಚಿನ್ತೋದಿತಾ ಯೇಷು ಚಿಜ್ಜ್ಯೋತ್ಸ್ನಾ ಹೃದಯಾಮ್ಬರೇ
ಯಾವ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಆತ್ಮಚಿಂತನೆಯಿಂದ ಹೃದಯ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಚೇತನೆಯ ಪ್ರಕಾಶ ಮೂಡುತ್ತದೋ, ಆ ದಿನಗಳು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಕಳೆಯುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಆ ದಿನಗಳ ಕ್ರಿಯೆಗಳು ಆನಂದಕರವಾಗಿರುತ್ತವೆ.
ನರೋ ಮೋಹಸಮುತ್ತೀರ್ಣಸ್ ಸತತಸ್ವಾತ್ಮಚಿನ್ತಯಾ । ಅನ್ತಶ್ಶೀತಲತಾಮ್ ಏತಿ ಸ್ವಾಮೃತೇನೇವ ಚನ್ದ್ರಮಾಃ
ಯಾರು ಸದಾ ಆತ್ಮಚಿಂತನೆಯ ಮೂಲಕ ಮೋಹವನ್ನು ದಾಟಿಹೋಗಿದ್ದಾರೋ, ಅವರು ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಅಮೃತದಿಂದ ಚಂದ್ರನು ಹೇಗೆ ತಂಪಾಗಿರುತ್ತದೋ ಹಾಗೆ, ಒಳಗೆ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.
ತಾನಿ ಮಿತ್ರಾಣಿ ಶಾಸ್ತ್ರಾಣಿ ತಾನಿ ತಾನಿ ದಿನಾನಿ ಚ । ವಿರಾಗೋಲ್ಲಾಸವಾನ್ ಯೈಸ್ ಸ್ಯಾದ್ ಆತ್ಮಚಿನ್ತೋದಯಸ್ ಸ್ಫುಟಮ್
ಯಾವ ಸ್ನೇಹಿತರು, ಯಾವ ಧರ್ಮಗ್ರಂಥಗಳು, ಯಾವ ದಿನಗಳು ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ವೈರಾಗ್ಯದ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಆತ್ಮಚಿಂತನೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಉದಯವಾಗುತ್ತದೋ, ಅವುಗಳೇ ನಿಜವಾದ ಮೌಲ್ಯವುಳ್ಳವು.