ಅನರ್ಥಃ ಪ್ರಾಪ್ಯತೇ ಯತ್ರ ಶಾಸ್ತ್ರಿತಾದ್ ಅಪಿ ಪೌರುಷಾತ್ । ಅನರ್ಥಕರ್ತುರ್ ಬಲವತ್ ತತ್ರ ಜ್ಞೇಯಂ ಸ್ವಪೌರುಷಮ್
ಶಾಸ್ತ್ರದಂತೆ ಮಾಡಿದ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದಲೂ ಯಾವಾಗಲಾದರೂ ಕೆಡುಕುಂಟಾದರೆ, ಆ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಕೆಡುಕು ಮಾಡುವವನ ಸ್ವಂತ ಪ್ರಯತ್ನವೇ ಹೆಚ್ಚು ಬಲವಾಗಿದೆ ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು.
ಪರಂ ಪೌರುಷಮ್ ಆಶ್ರಿತ್ಯ ದನ್ತೈರ್ ದನ್ತಾನ್ ವಿಚೂರ್ಣಯನ್ । ಶುಭೇನಾಶುಭಮ್ ಉದ್ಯುಕ್ತಃ ಪ್ರಾಕ್ತನಂ ಪೌರುಷಂ ಜಯೇತ್
ಉತ್ತಮ ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನು ಆಧರಿಸಿ, ಹಲ್ಲು ಹಲ್ಲಿಗೆ ಒಡ್ಡಿದಂತೆ, ಒಳ್ಳೆಯದನ್ನು ಕೆಟ್ಟದಿನೊಂದಿಗೆ ಹೋರಾಡಿಸಿ, ಹಳೆಯ ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನು ಈಗಿನ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಜಯಿಸಬಹುದು.
ಪ್ರಾಕ್ತನಃ ಪುರುಷಾರ್ಥೋ ಽಸೌ ಮಾಂ ನಿಯೋಜಯತೀತಿ ಧೀಃ । ಬಲಾದ್ ಅಧಸ್ಪದೀಕಾರ್ಯಾ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷಾದ್ ಅಧಿಕಾ ನ ಸಾ
‘ಹಿಂದಿನ ಪ್ರಯತ್ನವೇ ನನ್ನನ್ನು ಬಲವಂತವಾಗಿ ನಡೆಸುತ್ತಿದೆ’ ಎಂಬ ಭಾವನೆಯನ್ನು ಬಲವಂತದಿಂದ ತಳ್ಳಿಬಿಡಬೇಕು; ಅದು ಈಗಿನ ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ಕ್ರಿಯೆಗೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ ಹೆಚ್ಚು ಶಕ್ತಿಯಿಲ್ಲ.
ತಾವತ್ ತಾವತ್ ಪ್ರಯತ್ನೇನ ಯತಿತವ್ಯಂ ಸ್ವಪೌರುಷಮ್ । ಪ್ರಾಕ್ತನಂ ಪೌರುಷಂ ಯಾವದ್ ಅಶುಭಂ ಶಾಮ್ಯತಿ ಸ್ವಯಮ್
ಹಿಂದಿನ ದುಷ್ಪ್ರಯತ್ನವು ತಾನೇ ಶಮನವಾಗುವವರೆಗೆ, ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡುತ್ತಾ ಇರಬೇಕು.
ದೋಷಶ್ ಶಾಮ್ಯತ್ಯ್ ಅಸನ್ದೇಹಂ ಪ್ರಾಕ್ತನೋ ಽದ್ಯತನೈರ್ ಗುಣೈಃ । ದೃಷ್ಟಾನ್ತೋ ಽತ್ರ ಹ್ಯಸ್ತನಸ್ಯ ದೋಷಸ್ಯಾದ್ಯಗುಣೈಃ ಕ್ಷಯಃ
ನಿಸ್ಸಂದೇಹವಾಗಿ, ಈಗಿನ ಉತ್ತಮ ಗುಣಗಳಿಂದ ಹಿಂದಿನ ದೋಷಗಳು ಶಮನವಾಗುತ್ತವೆ; ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ನಿನ್ನೆ ಮಾಡಿದ ತಪ್ಪನ್ನು ಇಂದಿನ ಸದುಪಾಯಗಳು ನೀಗಿಸಬಹುದು.
ಅಸದ್ದೈವಮ್ ಅಧಃ ಕೃತ್ವಾ ನಿತ್ಯಮ್ ಉದ್ಯುಕ್ತಯಾ ಧಿಯಾ । ಸಂಸಾರೋತ್ತರಣಂ ಭೂತ್ಯೈ ಯತೇತಾಧಾತುಮ್ ಆತ್ಮನಿ
ಅಸತ್ಯವಾದ ವಿಧಿಯನ್ನು ಬದಿಗಿಟ್ಟು, ಸದಾ ದೃಢ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ಸಂಸಾರವನ್ನು ದಾಟಲು ಮತ್ತು ಸುಖವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಬೇಕಾದ ಸಾಧನಗಳನ್ನು ತನ್ನೊಳಗೆ ಬೆಳೆಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಬೇಕು.
ನ ಗನ್ತವ್ಯಮ್ ಅನುದ್ಯೋಗೈಸ್ ಸಾಮ್ಯಂ ಪುರುಷಗರ್ದಭೈಃ । ಉದ್ಯೋಗಸ್ ತು ಯಥಾಶಾಸ್ತ್ರಂ ಲೋಕದ್ವಿತಯಸಿದ್ಧಯೇ
ಮನುಷ್ಯರು ಮತ್ತು ಕತ್ತೆಗಳು ಸಮಾನರು ಎಂಬ ಭಾವನೆಗೆ ಆಲಸ್ಯದಿಂದ ಹೋಗಬಾರದು; ಬದಲಾಗಿ, ಶಾಸ್ತ್ರದಂತೆ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಿ ಇಹಲೋಕ ಮತ್ತು ಪರಲೋಕ ಎರಡನ್ನೂ ಸಾಧಿಸಬೇಕು.
ಸಂಸಾರಕುಹರಾದ್ ಅಸ್ಮಾನ್ ನಿರ್ಗನ್ತವ್ಯಂ ಸ್ವಯಂ ಬಲಾತ್ । ಪೌರುಷಂ ಯತ್ನಮ್ ಆಶ್ರಿತ್ಯ ಹರಿಣೇವಾರಿಪಞ್ಜರಾತ್
ಈ ಸಂಸಾರದ ಗುಹೆಯಿಂದ ನಾವು ನಮ್ಮ ಶಕ್ತಿಯಿಂದಲೇ ಹೊರಬರಬೇಕು; ಹರಣು ನೀರಿನ ಪಿಂಜರದಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ, ನಾವು ನಮ್ಮ ಶ್ರಮವನ್ನು ನಂಬಿ ಮುಕ್ತರಾಗಬೇಕು.
ಪ್ರತ್ಯಹಂ ಪ್ರತ್ಯವೇಕ್ಷೇತ ನರಶ್ ಚರಿತಮ್ ಆತ್ಮನಃ । ಸನ್ತ್ಯಜೇತ್ ಪಶುಭಿಸ್ ತುಲ್ಯಂ ಶ್ರಯೇತ್ ಸತ್ಪುರುಷೋಚಿತಮ್
ಪ್ರತಿ ದಿನವೂ ಒಬ್ಬನು ತನ್ನ ನಡೆನುಡಿಯನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಬೇಕು; ಪ್ರಾಣಿಗಳಂತೆ ಇರುವ ವರ್ತನೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಸದ್ಗುಣಿಗಳಂತೆ ನಡೆಯುವುದು ಅಳವಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.
ಕಿಞ್ಚಿತ್ ಕಾನ್ತಾನ್ನಪಾನಾದಿಕಲಿಲಂ ಕೋಮಲಂ ಗೃಹೇ । ವ್ರಣೇ ಕೀಟ ಇವಾಸ್ವಾದ್ಯ ವಯಃ ಕಾರ್ಯಂ ನ ಭಸ್ಮಸಾತ್
ಮನೆದಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ರುಚಿಕರವಾದ ಆಹಾರ ಪಾನದಿಂದ ಸೌಖ್ಯ ಅನುಭವಿಸುವುದು ನಾಜೂಕಾಗಿದೆ; ಆದರೆ ಹುಳು ಗಾಯವನ್ನು ರುಚಿಸುವಂತೆ, ತನ್ನ ಯೌವನವನ್ನು ವ್ಯರ್ಥ ಮಾಡಬಾರದು.
ಶುಭೇನ ಪೌರುಷೇಣಾಶು ಶುಭಮ್ ಆಸಾದ್ಯತೇ ಫಲಮ್ । ಅಶುಭೇನಾಶುಭಂ ನಿತ್ಯಂ ದೈವಂ ನಾಮ ನ ಕಿಞ್ಚನ
ಉತ್ತಮ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಶೀಘ್ರವೇ ಉತ್ತಮ ಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ; ಕೆಟ್ಟ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಯಾವಾಗಲೂ ಕೆಟ್ಟ ಫಲವೇ ಬರುತ್ತದೆ. 'ವಿಧಿ' ಎಂಬುದು ಏನೂ ಅಲ್ಲ.
ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷದೃಷ್ಟಮ್ ಉತ್ಸೃಜ್ಯ ಯೋ ಽನುಮಾನಮನಾಸ್ ತ್ವ್ ಅಸೌ । ಸ್ವಭುಜಾಭ್ಯಾಮ್ ಇಮೌ ಸರ್ಪಾವ್ ಇತಿ ಪ್ರೇಕ್ಷ್ಯ ಪಲಾಯತಾಮ್
ನೇರವಾಗಿ ಕಂಡುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಊಹೆಮಾತ್ರವನ್ನೇ ನಂಬಿ, ತನ್ನ ಕೈಗಳನ್ನು ಬಳಸದೆ, ಈ ಎರಡು ಹಾವುಗಳನ್ನು ನೋಡಿ ಓಡಿಹೋಗುವವನು ಹಾಗೆಯೇನು.
ದೈವಂ ಸಮ್ಪ್ರೇರಯತಿ ಮಾಮ್ ಇತಿ ಮುಗ್ಧಧಿಯಾಂ ಮುಖಮ್ । ಅದೃಷ್ಟಶ್ರೇಷ್ಠದೃಷ್ಟೀನಾಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಲಕ್ಷ್ಮೀರ್ ನಿವರ್ತತೇ
'ವಿಧಿ ನನ್ನನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತಿದೆ' ಎನ್ನುವುದು ಮೂರ್ಖರ ಮಾತು; ಅಜ್ಞಾತ ಕಾರಣಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಅತ್ಯುತ್ತಮವನ್ನು ಕಂಡಾಗ, ಅದೃಷ್ಟವೂ ದೂರವಾಗುತ್ತದೆ.
ತಸ್ಮಾತ್ ಪುರುಷಯತ್ನೇನ ವಿವೇಕಂ ಪೂರ್ಣಮ್ ಆಶ್ರಯೇತ್ । ಆತ್ಮಜ್ಞಾನಮಯಾರ್ಥಾನಿ ಶಾಸ್ತ್ರಾಣಿ ಪ್ರವಿಚಾರಯೇತ್
ಆದುದರಿಂದ, ವ್ಯಕ್ತಿಯು ತನ್ನ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣ ವಿವೇಕವನ್ನು ಆಧರಿಸಬೇಕು; ಆತ್ಮಜ್ಞಾನದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಅರ್ಥವಿರುವ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಬೇಕು.
ಚಿತ್ತೇ ಚಿನ್ತಯತಾಮ್ ಅರ್ಥಂ ಯಥಾಶಾಸ್ತ್ರಂ ನಿಜೇಹಿತೈಃ । ಅಸಂಸಾಧಯತಾಮ್ ಏವ ಮೂಢಾನಾಂ ಧಿಗ್ ದುರೀಪ್ಸಿತಮ್
ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಯಾರಾದರೂ ಯಾವುದಾದರೂ ಗುರಿಯನ್ನು ಶಾಸ್ತ್ರದಂತೆ ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಶ್ರಮದಿಂದ ಯೋಚಿಸಿ, ಅದನ್ನು ಸಾಧಿಸಲು ವಿಫಲರಾದರೆ, ಅಂಥ ತಪ್ಪಾಗಿ ಆಸೆಪಟ್ಟವರನ್ನು ದೂಷಿಸಲೇಬೇಕು.
ಪೌರುಷಂ ಚ ನ ಚಾನನ್ತಂ ನ ಯನ್ ನಾಮಾಭಿವಾಞ್ಛ್ಯತೇ । ನ ಯತ್ನೇನಾಪಿ ಮಹತಾ ತೈಲಮ್ ಆಸಾದ್ಯತೇ ಽಶ್ಮನಃ
ಮಾನವನ ಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಮಿತಿಯಿದೆ, ಎಲ್ಲ ಬಯಕೆಗಳು ಈಡೇರಲಾರವು; ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಿದರೂ ಕಲ್ಲಿನಿಂದ ಎಣ್ಣೆ ಬರುವುದಿಲ್ಲ.
ಯಥಾ ಘಟಃ ಪರಿಮಿತೋ ಯಥಾ ಪರಿಮಿತಃ ಪಟಃ । ನಿಯತಃ ಪರಿಮಾಣಸ್ಥಃ ಪುರುಷಾರ್ಥಸ್ ತಥೈವ ವಃ
ಹೂಡುಗಿಗೆ ಎಷ್ಟು ಗಾತ್ರವೋ, ಉಡುಪಿಗೂ ಅಷ್ಟೇ ಗಾತ್ರವಿದೆ; ಅದೇ ರೀತಿ, ಮಾನವನ ಪ್ರಯತ್ನಕ್ಕೂ ಸದಾ ಒಂದು ಮಿತಿಯಿದೆ.
ಸ ಚ ಶಾಸ್ತ್ರಾರ್ಥಸತ್ಸಙ್ಗಸಮಾಚಾರೈರ್ ನಿಜಂ ಫಲಮ್ । ದದಾತೀತಿ ಸ್ವಭಾವೋ ಽಯಮ್ ಅನ್ಯಥಾನರ್ಥಸಿದ್ಧಯೇ
ಶಾಸ್ತ್ರದ ಅರ್ಥವನ್ನು ತಿಳಿದು, ಜ್ಞಾನಿಗಳ ಸಂಗದಿಂದ ಮತ್ತು ಸರಿಯಾದ ನಡೆಗಳಿಂದ ಮಾನವನ ಪ್ರಯತ್ನ ಫಲ ಕೊಡುತ್ತದೆ; ಇದು ಅದರ ಸ್ವಭಾವ. ಇಲ್ಲವಾದರೆ ಅದು ದುಃಖವನ್ನೇ ತರುತ್ತದೆ.
ಸ್ವರೂಪಂ ಪೌರುಷಸ್ಯೈತದ್ ಏವಂ ವ್ಯವಹರನ್ ನರಃ । ಯಾತಿ ನಿಷ್ಫಲಯತ್ನತ್ವಂ ನ ಕದಾಚನ ಕಶ್ಚನ
ಮಾನವನ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪ್ರಯತ್ನದ ನಿಜ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ ನಡೆದುದರಿಂದ, ಯಾರ ಪ್ರಯತ್ನವೂ ವ್ಯರ್ಥವಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
ದೈನ್ಯದಾರಿದ್ರ್ಯದುಃಖಾರ್ತಾ ಅಪ್ಯ್ ಅನ್ಯೇ ಪುರುಷೋತ್ತಮಾಃ । ಪೌರುಷೇಣೈವ ಯತ್ನೇನ ಯಾತಾ ದೇವೇನ್ದ್ರತುಲ್ಯತಾಮ್
ಬಡತನ, ದುಃಖ ಮತ್ತು ಸಂಕಟಗಳಿಂದ ಪೀಡಿತರಾಗಿದ್ದ ಅನೇಕರು ಸಹ ತಮ್ಮ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ದೇವೇಂದ್ರನಂತ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದಾರೆ.
ಆ ಬಾಲ್ಯಾಚ್ ಚೈವಮ್ ಅಭ್ಯಸ್ತೈಶ್ ಶಾಸ್ತ್ರಸತ್ಸಙ್ಗಮಾದಿಭಿಃ । ಗುಣೈಃ ಪುರುಷಯತ್ನೇನ ಸ್ವೋ ಽರ್ಥಸ್ ಸಮ್ಪ್ರಾಪ್ಯತೇ ಹಿ ತೈಃ
ಬಾಲ್ಯದಿಂದಲೇ ಶಾಸ್ತ್ರ ಅಧ್ಯಯನ ಮತ್ತು ಸಜ್ಜನರ ಸಂಗತಿಯನ್ನು ಅಭ್ಯಾಸಮಾಡಿ, ಈಂತಹ ಗುಣಗಳಿಂದ ಮಾನವನ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ತನ್ನ ಗುರಿಯನ್ನು ಸಾಧಿಸಬಹುದು.
ಇತಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷತೋ ದೃಷ್ಟಮ್ ಅನುಭೂತಂ ಶ್ರುತಂ ಕೃತಮ್ । ದೈವೋತ್ಥಮ್ ಇತಿ ಮನ್ಯನ್ತೇ ಯೇ ಹತಾಸ್ ತೇ ಕುಬುದ್ಧಯಃ
ಈ ರೀತಿ ನಾವೇನು ನೋಡಿದ್ದೇವೆ, ಅನುಭವಿಸಿದ್ದೇವೆ, ಕೇಳಿದ್ದೇವೆ, ಮಾಡಿದ್ದೇವೆ — ಇವೆಲ್ಲವೂ ಇದನ್ನು ದೃಢಪಡಿಸುತ್ತವೆ. ಎಲ್ಲವೂ ವಿಧಿಯೆಂದೇ ಭಾವಿಸುವವರು ದುರ್ಬುದ್ಧಿಯವರು ಮತ್ತು ನಾಶವಾಗುತ್ತಾರೆ.
ಆಲಸ್ಯಂ ಯದಿ ನ ಭವೇಜ್ ಜಗತ್ಯ್ ಅನರ್ಥಃ ಕೋ ನ ಸ್ಯಾದ್ ಬಹುಧನಿಕೋ ಬಹುಶ್ರುತೋ ವಾ । ಆಲಸ್ಯಾದ್ ಇಯಮ್ ಅವನಿಸ್ ಸಸಾಗರಾನ್ತಾ ಸಮ್ಪೂರ್ಣಾ ನರಪಶುಭಿಶ್ ಚ ನಿರ್ಧನೈಶ್ ಚ
ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಆಲಸ್ಯವೇ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಯಾವ ಬಾಧೆ ಉಳಿಯುತ್ತಿತ್ತು? ಎಲ್ಲರೂ ಧನಿಕರಾಗುತ್ತಿದ್ದರು, ವಿದ್ಯಾವಂತರಾಗುತ್ತಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಆಲಸ್ಯದಿಂದಲೇ ಸಮುದ್ರಗಳಿಂದ ಸುತ್ತಿರುವ ಈ ಭೂಮಿಯೆಲ್ಲಾ ಮಾನವರೂಪದ ಪಶುಗಳೂ ಬಡವರೂ ತುಂಬಿದ್ದಾರೆ.
ಬಾಲ್ಯೇ ಗತೇ ಽವಿರತಕಲ್ಪಿತಕೇಲಿಲೋಲೇ ಪೌಗಣ್ಡಮಣ್ಡನವಯಃಪ್ರಭೃತಿ ಪ್ರಯತ್ನಾತ್ । ಸತ್ಸಙ್ಗಮೈಃ ಪದಪದಾರ್ಥವಿಬುದ್ಧಬುದ್ಧಿಃ ಕುರ್ಯಾನ್ ನರಸ್ ಸ್ವಗುಣದೋಷವಿಚಾರಣಾನಿ
ಬಾಲ್ಯವು ಹೋದ ಮೇಲೆ, ನಿರಂತರ ಆಟದಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು ತೊಡಗಿರುವುದಿಲ್ಲದಾಗ, ಯೌವನದ ಪ್ರಾರಂಭದಿಂದಲೇ ಒಳ್ಳೆಯವರ ಸಂಗದಿಂದ ಮತ್ತು ಶ್ರಮದಿಂದ, ವಸ್ತುಗಳ ನಿಜ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ತಿಳಿಯುವ ಬುದ್ಧಿಯನ್ನು ಬೆಳೆಸಬೇಕು; ತಾನಿರುವ ಗುಣದೋಷಗಳನ್ನು ಯೋಚಿಸಬೇಕು.
ಇತ್ಯ್ ಉಕ್ತವತ್ಯ್ ಅಥ ಮುನೌ ದಿವಸೋ ಜಗಾಮ ಸಾಯನ್ತನಾಯ ವಿಧಯೇ ಽಸ್ತಮ್ ಇನೋ ಜಗಾಮ । ಸ್ನಾತುಂ ಸಭಾ ಕೃತನಮಸ್ಕರಣಾ ಜಗಾಮ ಶ್ಯಾಮಾಕ್ಷಯೇ ರವಿಕರೈಶ್ ಚ ಸಹಾಜಗಾಮ
ಮಹರ್ಷಿಯವರು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ ನಂತರ, ದಿನವು ಸಂಜೆ ಹೊತ್ತಿಗೆ ತಲುಪಿತು; ಸೂರ್ಯನು ಅಸ್ತಮಿತನಾದನು. ಸಭೆಯವರು ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡಿ ಸ್ನಾನಕ್ಕೆ ಹೋದರು. ಸೂರ್ಯಕಿರಣಗಳೊಡನೆ ಸಾಯಂಕಾಲವೂ ಬಂತು.
ತಸ್ಮಾತ್ ಪ್ರಾಕ್ಪೌರುಷಂ ದೈವಂ ನಾನ್ಯತ್ ತತ್ ಪ್ರೋಜ್ಝ್ಯ ದೂರತಃ । ಸಾಧುಸಙ್ಗಮಸಚ್ಛಾಸ್ತ್ರೈರ್ ಜೀವಮ್ ಉತ್ತಾರಯೇದ್ ಬಲಾತ್
ಆದರಿಂದ, ಭವಿಷ್ಯವನ್ನೆಲ್ಲ ಬದಿಗೊತ್ತಿ, ಮೊದಲಿಗೆ ಮಾನವನ ಪ್ರಯತ್ನವೇ ಮುಖ್ಯ. ಒಳ್ಳೆಯವರ ಸಂಗ ಮತ್ತು ಸತ್ಯವಾದ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳ ಸಹಾಯದಿಂದ ಜೀವವನ್ನು ಬಲವಂತವಾಗಿ ಮೇಲಕ್ಕೆತ್ತಬೇಕು.
ಯಥಾ ಯಥಾ ಪ್ರಯತ್ನಸ್ ಸ್ಯಾದ್ ಭವೇದ್ ಆಶು ಫಲಂ ತಥಾ । ಇತಿ ಪೌರುಷಮ್ ಏವಾಸ್ತಿ ದೈವಮ್ ಅಸ್ತು ತದ್ ಏವ ವಃ
ಯಾವಷ್ಟು ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡುತ್ತೇವೋ, ಅಷ್ಟೇ ಬೇಗ ಫಲ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ನಮ್ಮ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಇರುವದು ಪ್ರಯತ್ನವೇ; ವಿಧಿಯೆಂಬುದು ಅದೇ ಅಷ್ಟೆ.
ದುಃಖಾದ್ ಯಥಾ ದುಃಖಕಾಲೇ ಹಾ ಕಷ್ಟಮ್ ಇತಿ ಕಥ್ಯತೇ । ಹಾಕಷ್ಟಶಬ್ದಪರ್ಯಾಯಸ್ ತಥಾ ಹಾ ದೈವಮ್ ಇತ್ಯ್ ಅಪಿ
ದುಃಖದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನಾವು 'ಅಯ್ಯೋ, ಎಷ್ಟು ಕಷ್ಟ!' ಎಂದು ಹೇಳುವುದನ್ನು ಹೀಗೆಯೇ, 'ವಿಧಿ' ಎಂಬ ಪದವೂ 'ಅಯ್ಯೋ!' ಎಂಬ ಮತ್ತೊಂದು ರೂಪ ಮಾತ್ರ.
ಪ್ರಾಕ್ಸ್ವಕರ್ಮೇತರಾಕಾರಂ ದೈವಂ ನಾಮ ನ ವಿದ್ಯತೇ । ಬಾಲಃ ಪ್ರಬಲಪುಂಸೇವ ತಜ್ ಜೇತುಮ್ ಇಹ ಶಕ್ಯತೇ
ತಾವು ಮಾಡಿದ ಹಳೆಯ ಕರ್ಮದ ರೂಪವನ್ನೇ ಹೊರತು, 'ವಿಧಿ' ಎಂಬುದು ಬೇರೆ ಯಾವುದೂ ಅಲ್ಲ; ಅದು ಬಲವಂತ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಎದುರಿಸುವ ಮಗುವಿನಂತಿದೆ, ಇಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಜಯಿಸಬಹುದು.
ಹ್ಯಸ್ತನೋ ದುಷ್ಟ ಆಚಾರ ಆಚಾರೇಣಾದ್ಯ ಚಾರುಣಾ । ಯಥಾಶು ಶುಭತಾಂ ಯಾತಿ ಪ್ರಾಕ್ತನಂ ಕುಕೃತಂ ತಥಾ
ನಿನ್ನೆ ಮಾಡಿದ ಕೆಟ್ಟ ನಡೆ, ಇಂದು ಒಳ್ಳೆಯ ನಡೆ ಮೂಲಕ ಬೇಗನೆ ಒಳ್ಳೆಯದಾಗಿ ಬದಲಾಗುವಂತೆ, ಹಳೆಯ ದುಷ್ಕರ್ಮವೂ ಹೀಗೆ ಬದಲಾಗುತ್ತದೆ.