ದೇಹಪುಷ್ಪೇ ತ್ವಮ್ ಆಮೋದೋ ದೇಹೇನ್ದೌ ತ್ವ್ ಅಮೃತಾಮೃತಮ್ । ರಸಸ್ ತ್ವಂ ದೇಹವಿಟಪೇ ಶೈತ್ಯಂ ದೇಹಹಿಮೇ ಭವಾನ್
ದೇಹದ ಹೂವಿನಲ್ಲಿ ನೀನು ಸುಗಂಧ, ದೇಹದ ಚಂದ್ರನಲ್ಲಿಯೂ ಅಮೃತವೂ ಅಮೃತವಲ್ಲದುದೂ ನೀನೇ, ದೇಹವೆಂಬ ಮರದಲ್ಲಿ ನೀನು ರುಚಿ, ದೇಹದ ಹಿಮದಲ್ಲಿ ನೀನು ತಂಪು.
ತ್ವಯ್ಯ್ ಅಸ್ತಿ ಚಿನ್ಮಯಸ್ ಸ್ನೇಹಶ್ ಶರೀರಕ್ಷೀರಸರ್ಪಿಷಿ । ತ್ವಮ್ ಅನ್ತರ್ ಅಸ್ಯ ದೇಹಸ್ಯ ದಾರುಣ್ಯ್ ಅಗ್ನಿರ್ ಇವ ಸ್ಥಿತಃ
ನಿನ್ನೊಳಗೆ, ದೇಹದ ಹಾಲು ಮತ್ತು ತುಪ್ಪದಲ್ಲಿ ಚೈತನ್ಯದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಪ್ರೀತಿ ಇದೆ; ನೀನು ಈ ದೇಹದೊಳಗೆ ಮರದೊಳಗಿನ ಬೆಂಕಿಯಂತೆ ನೆಲೆಸಿದ್ದೀಯೆ.
ತ್ವಮ್ ಅಪಾಮ್ ಉತ್ತಮಾಸ್ವಾದಃ ಪ್ರಾಕಾಶ್ಯಂ ತೇಜಸಾಮ್ ಅಪಿ । ಅವಗನ್ತಾ ತ್ವಮ್ ಅರ್ಥಾನಾಂ ತ್ವಂ ಭಾಸಾಮ್ ಅವಭಾಸಕಃ
ನೀನು ನೀರಿನಲ್ಲಿನ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ರುಚಿ, ಬೆಳಕುಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಪ್ರಕಾಶ; ನೀನು ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಅರಿಯುವವನು, ಎಲ್ಲ ಬೆಳಕುಗಳನ್ನು ಪ್ರಕಾಶಗೊಳಿಸುವವನು.
ಸ್ಪನ್ದಸ್ ತ್ವಂ ಸರ್ವವಾಯೂನಾಂ ತ್ವಂ ಮನೋಹಸ್ತಿನೋ ಮದಃ । ಪ್ರಜ್ಞಾನಲಶಿಖಾಯಾಸ್ ತ್ವಂ ಪ್ರಾಕಾಶ್ಯಂ ತೈಕ್ಷ್ಣ್ಯಮ್ ಏವ ಚ
ಎಲ್ಲ ಗಾಳಿಗಳ ಚಲನೆಯೂ ನೀನೆ, ಮನಸ್ಸು ಎಂಬ ಆನೆಗೆ ಉತ್ಸಾಹವೂ ನೀನೆ; ಜ್ಞಾನವೆಂಬ ಬೆಂಕಿಯ ಹೊಳಪೂ ತೀಕ್ಷ್ಣತೆಯೂ ನೀನೆ.
ತ್ವದ್ವಶಾದ್ ದೀಪವನ್ ಮಾಯಾ ಕ್ವಾಪಿ ಸಮ್ಪ್ರವಿಲೀಯತೇ । ದೀಪವತ್ ಪುನರ್ ಅನ್ಯತ್ರ ಸಮುದೇತಿ ಕುತೋ ಽಪಿ ಸಾ
ನಿನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಮಾಯೆ ಎಲ್ಲೀಯೊ ದೀಪದಂತೆ ಕರಗುತ್ತದೆ; ಮತ್ತೆ ದೀಪದಂತೆ ಬೇರೆಡೆ ಯಾವುದೋ ಮೂಲದಿಂದ ಹೊರಹೊಮ್ಮುತ್ತದೆ.
ತ್ವಯಿ ಸಂಸಾರವರ್ತಿನ್ಯಃ ಪದಾರ್ಥಾವಲಯಸ್ ತಥಾ । ಕಟಕಾಙ್ಗದಕೇಯೂರಯುಕ್ತಯಃ ಕನಕೇ ಯಥಾ
ನೀನು ಈ ಲೋಕಚಕ್ರದಲ್ಲಿ ತಿರುಗುತ್ತಿರುವಾಗ, ವಿವಿಧ ವಸ್ತುಗಳ ಗುಂಪುಗಳು ನಿನ್ನಲ್ಲೇ ಇದ್ದಂತೆ, ಹಬ್ಬೆಗಳು, ಕೈಬಂಡಿಗಳು, ಕಾಲುಹಾರಗಳು ಹಸಿವಿನೊಳಗೆ ಇರುವಂತೆ.
ಭವಾನ್ ಅಯಮ್ ಅಯಂ ಚಾಹಂ ತ್ವಂ ಶಬ್ದೈರ್ ಏವಮಾದಿಭಿಃ । ಸ್ವಯಮ್ ಏವಾತ್ಮನಾತ್ಮಾನಂ ಲೀಲಯಾ ಸ್ತೌಷಿ ವಕ್ಷಿ ಚ
ನೀನು, ನಾನು, ಇವನು ಎಂದು ಹೀಗೆಲ್ಲಾ ಪದಗಳಿಂದ ನೀನೇ ನಿನ್ನನ್ನೇ ಆಟದಂತೆ ಹೊಗಳುತ್ತಾ, ನಿನ್ನಿಂದಲೇ ನಿನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳುತ್ತೀಯೆ.
ಮನ್ದಾನಿಲವಿನುನ್ನೋ ಽಬ್ದೋ ಗಜಾಶ್ವನರದೃಷ್ಟಿಭಿಃ । ಯಥಾ ಸಂಲಕ್ಷ್ಯತೇ ವ್ಯೋಮ್ನಿ ತಥಾ ತ್ವಂ ಭೂತದೃಷ್ಟಿಭಿಃ
ಮಂದವಾದ ಗಾಳಿಯಿಂದ ಮೆತ್ತಗೆ ಹಾರುವ ಮೋಡವು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಆನೆ, ಕುದುರೆ, ಮನುಷ್ಯರ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸುವಂತೆ, ನಿನ್ನೂ ವಿವಿಧ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಭೂತಗಳ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಕಾಣುತ್ತಾರೆ.
ಯಥಾ ಹಯಗಜಾಕಾರೈರ್ ಜ್ವಾಲಾ ಲಸತಿ ವಹ್ನಿಷು । ತಥೈವಾವ್ಯತಿರಿಕ್ತಸ್ ತ್ವಂ ದೃಶ್ಯೈರ್ ವಸಸಿ ಸೃಷ್ಟಿಷು
ಹಾಗೆಯೇ ಬೆಂಕಿಯಲ್ಲಿ ಜ್ವಾಲೆಗಳು ಆನೆ, ಕುದುರೆಗಳಂತೆ ಕಾಣಿಸುವಂತೆ, ನೀನು ಯಾವ ಭೇದವಿಲ್ಲದೆ ಎಲ್ಲ ಸೃಷ್ಟಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಅವುಗಳ ರೂಪದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದೀಯೆ.
ತ್ವಂ ಬ್ರಹ್ಮಾಣ್ಡಕಮುಕ್ತಾನಾಮ್ ಅಚ್ಛಿನ್ನಸ್ ತನ್ತುರ್ ಆತತಃ । ಕ್ಷೇತ್ರಂ ತ್ವಂ ಭೂತಸಸ್ಯಾನಾಂ ಚಿದ್ರಸಾಯನಸೇಕಿನಾಮ್
ನೀನು ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡಗಳ ಹಾರಗಳಲ್ಲಿ ತುಂಡಾಗದೆ ಹರಡಿರುವ ದಾರಿಯಂತೆ; ಭೂತಗಳ ಬೆಳೆಯ ಹೊಲವೂ ನೀನೇ, ಚೈತನ್ಯರಸವನ್ನು ಸುರಿಸುವವನೂ ನೀನೇ.
ಅಸತ್ ತದ್ ಅನಭಿವ್ಯಕ್ತಂ ಪದಾರ್ಥಾನಾಂ ಪ್ರಕಾಶ್ಯತೇ । ತ್ವಯಾ ತತ್ತ್ವಂ ಯಥಾ ಪಕ್ತ್ರಾ ಮಾಂಸಾನಾಂ ಸ್ವಾದವೇದನಮ್
ಅಸತ್ಯವೂ, ವ್ಯಕ್ತವಾಗದ ವಸ್ತುಗಳೂ ನಿನ್ನಿಂದ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತವೆ; ಹೀಗೆ ಮಾಂಸದ ನಿಜವಾದ ರುಚಿಯನ್ನು ನಾಲಿಗೆ ತಿಳಿಯುವಂತೆ, ನಿಜವಾದ ತತ್ತ್ವವೂ ನಿನ್ನಿಂದಲೇ ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತದೆ.
ವಿದ್ಯಮಾನಾಪಿ ವಸ್ತುಶ್ರೀರ್ ನ ಸ್ಥಿತಾ ತ್ವಯಿ ನ ಸ್ಥಿತೇ । ವನಿತಾರೂಪಲಾವಣ್ಯಸತ್ತೇವ ಗತಚಕ್ಷುಷಃ
ಒಂದು ವಸ್ತುವಿನ ಐಶ್ವರ್ಯ ಇದ್ದರೂ, ನೀನು ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಅದು ಉಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ. ಇದು ದೃಷ್ಟಿಹೀನನಿಗೆ ಹೆಂಗಸಿನ ರೂಪದ ಆಕರ್ಷಣೆಯಂತೆಯೇ.
ಸದ್ ಅಪೀಹ ನ ಸತ್ತಾಯೈ ವಸ್ತು ನಾಕಲಿತಂ ತ್ವಯಾ । ತುಷ್ಟಯೇ ನ ಸ್ವಲಾವಣ್ಯಂ ಮಕುರಾಪ್ರತಿಬಿಮ್ಬಿತಮ್
ಇಲ್ಲಿ ಯಾವುದಾದರೂ ವಸ್ತು ಇದ್ದರೂ, ನೀನು ಅದನ್ನು ಅರಿಯದೆ ಇದ್ದರೆ ಅದು ನಿಜವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಹೀಗೆಯೇ, ಕನ್ನಡಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸದಿದ್ದರೆ ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಸೌಂದರ್ಯವೂ ಸಂತೋಷ ಕೊಡದು.
ಲುಠತಿ ತ್ವಾಂ ವಿನಾ ದೇಹಃ ಕಾಷ್ಠಲೋಷ್ಟಸಮಃ ಕ್ಷಿತೌ । ಸನ್ನ್ ಅಪ್ಯ್ ಅಸತ್ತಯೈವಾತ್ತೋ ಯಾಮಾಸ್ವ್ ಇವ ರವಿಂ ವಿನಾ
ನೀನು ಇಲ್ಲದೆ ದೇಹವು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಮರದ ತುಂಡು ಅಥವಾ ಮಣ್ಣಿನ ಗಡ್ಡೆಯಂತೆ ಉರುಳುತ್ತದೆ. ಅದು ಇದ್ದರೂ ಇಲ್ಲದಂತಾಗುತ್ತದೆ, ರವಿಯಿಲ್ಲದ ರಾತ್ರಿ ಪಹರಿನಂತೆ.
ಸುಖದುಃಖಕ್ರಮಃ ಪ್ರಾಪ್ಯ ಭವನ್ತಂ ಪರಿನಶ್ಯತಿ । ಪ್ರಾಕಾಶ್ಯಮ್ ಆಸಾದ್ಯ ಯಥಾ ತಮಸ್ ತೇಜೋ ಽಥ ವಾ ಹಿಮಮ್
ಸೌಖ್ಯ-ದುಃಖಗಳ ಸರಣಿ ನಿನ್ನನ್ನು ತಲುಪಿದಾಗ ಕರಗಿಹೋಗುತ್ತದೆ. ಬೆಳಕು ಬಂದಾಗ ಹಗಲು ಕತ್ತಲೆ ಹೋದಂತೆ, ಅಥವಾ ಸೂರ್ಯನ ಮುಂದೆ ಹಿಮವು ಕರಗುವಂತೆ.
ತ್ವದಾಲೋಕನಯೈವೈತೇ ಸ್ಥಿತಿಂ ಯಾನ್ತಿ ಸುಖಾದಯಃ । ಸೂರ್ಯಾಲೋಕನಯಾ ಪ್ರಾತರ್ ವರ್ಣಾಶ್ ಶುಕ್ಲಾದಯೋ ಯಥಾ
ನಿನ್ನನ್ನು ನೋಡುವುದರಿಂದಲೇ ಸೌಖ್ಯ ಮುಂತಾದವುಗಳು ಉಂಟಾಗುತ್ತವೆ. ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಸೂರ್ಯನ ಬೆಳಕಿನಿಂದ ಬಣ್ಣಗಳು, ಹದಿನಾಲ್ಕು ಬಣ್ಣಗಳು ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ.
ಲಬ್ಧಾತ್ಮಾನೋ ವಿನಶ್ಯನ್ತಿ ಸಮ್ಬನ್ಧಕ್ಷಣ ಏವ ತೇ । ತೇ ತಮಾಂಸೀವ ದೀಪಸ್ಯ ದೃಷ್ಟಾವ್ ಏವ ವ್ರಜನ್ತ್ಯ್ ಅಲಮ್
ಅವುಗಳು ತಮ್ಮ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಪಡೆದ ಕೂಡಲೇ, ನಿನ್ನ ಸಂಪರ್ಕವಾದ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ. ದೀಪವನ್ನು ನೋಡಿದ ಕೂಡಲೆ ಕತ್ತಲೆ ಹೋದಂತೆ.
ತಮಸ್ತಾ ತಮಸೋ ದೀಪಾಸತ್ತಾಯಾಂ ಸ್ಫುಟತಾಂ ಗತಾ । ದೀಪಸಮ್ಬನ್ಧಸಮಯೇ ಸಾ ಚೋತ್ಪತ್ಯ ವಿನಶ್ಯತಿ
ಕತ್ತಲೆ ಎಂಬುದು ಕತ್ತಲೆಯ ಸ್ವರೂಪವಾಗಿದ್ದು, ದೀಪ ಇಲ್ಲದಾಗ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ದೀಪ ಬೆಳಗಿದ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಅದು ಹುಟ್ಟಿ, ಕೂಡಲೇ ಅಡಗಿಹೋಗುತ್ತದೆ.
ತಥೈವ ಸುಖದುಃಖಶ್ರೀರ್ ದೃಷ್ಟ್ವೈವ ತ್ವಾಮ್ ಅನಾಮಯಮ್ । ಜಾಯತೇ ಜಾತಮಾತ್ರೈವ ಸರ್ವನಾಶೇನ ನಶ್ಯತಿ
ಹಾಗೆಯೇ, ಸುಖ ದುಃಖಗಳ ವೈಭವವೂ, ನೀನು ರೋಗರಹಿತನಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಾಗ, ಕೂಡಲೇ ಹುಟ್ಟಿ, ಎಲ್ಲವೂ ನಾಶವಾಗುವಂತೆ ಅದು ಕೂಡ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ.
ಭಙ್ಗುರತ್ವಾದ್ ಇಹ ಸ್ಥಾತುಂ ಕಾಲಂ ನಾಣುಮ್ ಅಪಿ ಕ್ಷಮಾ । ನಿಮೇಷಲಕ್ಷಭಾಗಾಖ್ಯಾ ತನ್ವೀ ಕಾಲಕಲಾ ಯಥಾ
ಇದು ತುಂಬಾ ನಾಜೂಕಾಗಿರುವುದರಿಂದ, ಇಲ್ಲಿ ಕ್ಷಣಮಾತ್ರವೂ ಉಳಿಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಕಣ್ಣು ಮಿಟುಕಿಸುವ ಲಕ್ಷ ಭಾಗದಷ್ಟು ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾದ ಕಾಲದಂತೆ ಇದು ಕೂಡ ಕ್ಷಣಿಕವಾಗಿದೆ.
ಗತ್ವರೀ ನಶ್ವರೀ ತನ್ವೀ ಸುಖದುಃಖಾದಿಭಾವನಾ । ಸ್ಫುರತಿ ತ್ವತ್ಪ್ರಸಾದೇನ ತ್ವಯಿ ದೃಷ್ಟೇ ವಿಲೀಯತೇ
ಸukh, ದುಃಖ ಮತ್ತು ಇತರ ಭಾವನೆಗಳು ಕ್ಷಣಿಕ, ನಾಶವಂತು, ಮತ್ತು ಸೂಕ್ಷ್ಮ. ನಿನ್ನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಅವು ಹೊಮ್ಮಿ, ನಿನ್ನನ್ನು ಕಂಡಾಗಲೇ ಕರಗಿಹೋಗುತ್ತವೆ.
ತ್ವದಾಲೋಕಕ್ಷಣೋದ್ಭೂತಾ ತ್ವದಾಲೋಕಕ್ಷಣಕ್ಷಯಾ । ಮೃತೈವ ಜಾತಾ ಜಾತೈವ ಮೃತಾ ಕೇನೋಪಲಕ್ಷ್ಯತೇ
ನಿನ್ನ ದರ್ಶನವಾಗುವ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಅದು ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ, ಅದೇ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ. ಅದು ಹುಟ್ಟಿದಂತೆಯೇ ಸತ್ತಂತೂ, ಸತ್ತಂತೆಯೇ ಹುಟ್ಟಿದಂತೂ ಇದೆ. ಇದನ್ನು ಯಾರು ಗ್ರಹಿಸಬಹುದು?
ಕ್ಷಣಮ್ ಅಪ್ಯ್ ಅಸ್ಥಿರಂ ವಸ್ತು ಕಥಂ ಕಾರ್ಯಕರಂ ಭವೇತ್ । ತರಙ್ಗೈರ್ ಉತ್ಪಲಾಕಾರೈರ್ ಮಾಲಾ ಕಥಮ್ ಇವೋಮ್ಭ್ಯತೇ
ಒಂದು ಕ್ಷಣವೂ ಸ್ಥಿರವಿರದ ವಸ್ತು ಹೇಗೆ ಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗಬಹುದು? ತರಂಗಗಳು ಕಮಲದ ಆಕಾರದಲ್ಲಿದ್ದರೂ, ಅವುಗಳಿಂದ ಹಾರವನ್ನು ಹೇಗೆ ಕಟ್ಟಲು ಸಾಧ್ಯ?
ಯದಿ ಜಾತವಿನಿರ್ನಷ್ಟಂ ಕ್ರಿಯಾಂ ವಸ್ತ್ವ್ ಅಕರಿಷ್ಯತ । ತದಾರಂಸ್ಯತ ಲೋಕೋ ಽಯಂ ಮಾಲಾಂ ಕೃತ್ವಾ ತಡಿದ್ಗುಣೈಃ
ಒಂದು ವಸ್ತು ಹುಟ್ಟಿ ಹೋದಮೇಲೆ ನಾಶವಾದರೂ, ಅದು ಇನ್ನೂ ಕೆಲಸ ಮಾಡಬಹುದು ಎಂದಾದರೆ, ಈ ಲೋಕವೇ ಮಿಂಚಿನ ಹಾರಗಳನ್ನು ಹೆಣೆದು ಹಾಕುತ್ತಿತ್ತು.
ಇಮಾಂ ಸುಖಾದಿಕಾಂ ಲಕ್ಷ್ಮೀಂ ವಿವೇಕಿಜನಚೇತಸಿ । ಸ್ಥಿತಸ್ ಸನ್ ನೈವ ಗೃಹ್ಣಾಸಿ ನ ಜಹಾಸಿ ಸಮಸ್ಥಿತೇ
ನೀನು ವಿವೇಕವಂತನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರನಾಗಿದ್ದರೂ, ಸುಖಾದಿಗಳಿಂದ ಕೂಡಿರುವ ಈ ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನು ಹಿಡಿಯುವುದೂ ಇಲ್ಲ, ಬಿಟ್ಟುಕೊಡುವುದೂ ಇಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ನೀನು ಸಮಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಇರುವೆ.
ಅವಿವೇಕಿನಿ ಯೋ ಽಸಿ ತ್ವಂ ಸ ಭವಾತ್ಮನ್ ಯದೃಚ್ಛಯಾ । ತದ್ರೂಪಕಥನೇನಾಲಂ ಮಮಾಮಲಪದಾಸ್ಪದ
ನೀನು ವಿವೇಕವಿಲ್ಲದವನಾಗಿರುವುದರಿಂದ, ಯಾದೃಚ್ಛಿಕವಾಗಿ ಜೀವಾತ್ಮನಾಗಿ ಇದ್ದೀಯೆ. ಇಂತಹ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ವಿವರಿಸುವುದು ನನಗೆ ಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ಅದು ನನ್ನ ಶುದ್ಧ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ದೂರವಾಗಿದೆ.
ನಿರೀಹೇಣ ನಿರಂಶೇನ ನಿರಹಙ್ಕೃತಿನಾ ತ್ವಯಾ । ಸತೈವಾಪ್ಯ್ ಅಸತೇವಾಪಿ ಕರ್ತೃತ್ವಮ್ ಉರರೀಕೃತಮ್
ನೀನು ಆಸೆ ಇಲ್ಲದ, ಭಾಗವಿಲ್ಲದ, ಅಹಂಕಾರವಿಲ್ಲದವನಾಗಿದ್ದರೂ, ನೀನು ಇದ್ದರೂ ಇಲ್ಲದರೂ, ಕರ್ತೃತ್ವವನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಿರುವೆ.
ಜಯ ಪ್ರೋಡ್ಡಾಮರಾಕಾರ ಜಯ ಶಾನ್ತಿಪರಾಯಣ । ಜಯ ಸರ್ವಾಗಮಾತೀತ ಜಯ ಸರ್ವಾಗಮಾಸ್ಪದ
ಜಯವಾಗಲಿ, ಧೈರ್ಯಶಾಲಿಯಾದವನೆ! ಜಯವಾಗಲಿ, ಶಾಂತಿಗೆ ಪ್ರಿಯನಾದವನೆ! ಜಯವಾಗಲಿ, ಎಲ್ಲ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಮೀರಿ ನಿಂತವನೆ! ಜಯವಾಗಲಿ, ಎಲ್ಲ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳ ಮೂಲಸ್ಥಾನವಾದವನೆ!
ಜಯ ಜಾತ ಜಯಾಜಾತ ಜಯ ಕ್ಷತ ಜಯಾಕ್ಷತ । ಜಯ ಭಾವ ಜಯಾಭಾವ ಜಯ ಜೇಯ ಜಯಾಜಯ
ಹುಟ್ಟಿದವನಿಗೆ ಜಯವಾಗಲಿ, ಹುಟ್ಟದವನಿಗೂ ಜಯವಾಗಲಿ! ಗಾಯಗೊಂಡವನಿಗೆ ಜಯವಾಗಲಿ, ಗಾಯವಾಗದವನಿಗೂ ಜಯವಾಗಲಿ! ಇರುವುದಕ್ಕೆ ಜಯವಾಗಲಿ, ಇಲ್ಲದಿರುವುದಕ್ಕೂ ಜಯವಾಗಲಿ! ಗೆದ್ದವನಿಗೆ ಜಯವಾಗಲಿ, ಗೆಲ್ಲದವನಿಗೂ ಜಯವಾಗಲಿ!
ಉಲ್ಲಸಾಮ್ಯ್ ಉಪಶಾಮ್ಯಾಮಿ ತಿಷ್ಠಾಮ್ಯ್ ಅತಿಗತೋ ಽಸ್ಮಿ ಚ । ಜಯೀ ಜಯಾಮಿ ಜೀವಾಮಿ ನಮೋ ಮಹ್ಯಂ ನಮೋ ಽಸ್ತು ತೇ
ನಾನು ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತೇನೆ, ಶಾಂತವಾಗುತ್ತೇನೆ, ಸ್ಥಿರವಾಗಿರುತ್ತೇನೆ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮೀರಿ ಹೋಗಿದ್ದೇನೆ. ನಾನು ಜಯಶಾಲಿಯಾಗಿದ್ದೇನೆ, ಜಯಿಸುತ್ತೇನೆ, ಬದುಕಿದ್ದೇನೆ. ನನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.