ಭವಾನಾಂ ಭೂರಿಭಙ್ಗಾನಾಮ್ ಅಭಾವಾಯ ಭವಾಧಿಪಃ । ಭವ ಭಾವವಿಮುಕ್ತಾತ್ಮಾ ಭಾವಾಭಾವಬಹಿಷ್ಕೃತಃ
ಬಹು ರೂಪಗಳ ಭಂಗವನ್ನು ಕೊನೆಗೊಳಿಸಲು ನೀನು ಭವದ ಒಡೆಯನು; ಭಾವಗಳಿಗೂ ಅಭಾವಗಳಿಗೂ ಅತೀತನಾಗಿ, ಎಲ್ಲ ಸ್ಥಿತಿಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ ಇರು.
ಜಹಿ ಮಾನಂ ಮದಂ ಕೋಪಂ ಕಾಲುಷ್ಯಂ ಕ್ರೂರತಾಂ ತಥಾ । ನ ಮಹಾನ್ತೋ ನಿಮಜ್ಜನ್ತಿ ಪ್ರಾಕೃತೇ ಗುಣಸಙ್ಕಟೇ
ಅಹಂಕಾರ, ಗರ್ವ, ಕೋಪ, ಅಶುದ್ಧತೆ, ಕ್ರೂರತೆ ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟುಬಿಡು; ಮಹಾನ್ ಆತ್ಮರು ಸಾಮಾನ್ಯ ಗುಣಗಳ ಕೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಮುಳುಗುವುದಿಲ್ಲ.
ಪ್ರಾಕ್ತನೀರ್ ದೀರ್ಘದೌರಾತ್ಮ್ಯದಶಾಸ್ ಸ್ಮೃತ್ವಾ ಪುನಃ ಪುನಃ । ಕೋ ಽಹಂ ಕಿಂ ತದ್ ಬಭೂವೇತಿ ಹಸ ಮುಕ್ತಾಚ್ಛಟಾಸಿತಮ್
ಹಿಂದಿನ ಆ ದೀರ್ಘ ದುಃಖದ ಸ್ಥಿತಿಗಳನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ನೆನಪಿಸಿಕೊ; 'ನಾನು ಯಾರು? ಅದು ಏನು?' ಎಂದು ನೀನೇ ನಿನ್ನನ್ನು ಕೇಳಿಕೊಂಡು, ಮುಕ್ತನಾದವನ ಹಾಸ್ಯದಿಂದ ನಗು.
ತೇ ಪ್ರಯಾತಾಸ್ ಸಮಾರಮ್ಭಾ ಗತಾಸ್ ತೇ ದಗ್ಧವಾಸರಾಃ । ಯೇಷು ಚಿನ್ತಾನಲಜ್ವಾಲಾಜಾಲಜೀರ್ಣೋ ಭವಾನ್ ಅಭೂತ್
ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಬೇಧಿಸಿದ್ದ ಚಿಂತೆಗಳ ಬೆಂಕಿಯಲ್ಲಿ ಸುಟ್ಟುಹೋದ ಆ ಕಾರ್ಯಗಳು, ಆ ದಿನಗಳು ಈಗ ಎಲ್ಲವೂ ಹೋದವು.
ಅದ್ಯ ತ್ವಂ ದೇಹನಗರೇ ರಾಜಾ ಸ್ಫಾರಮನೋರಥಃ । ನ ದುಃಖೈರ್ ಗೃಹ್ಯಸೇ ನಾಪಿ ಸುಖೈರ್ ವ್ಯೋಮ ಕರೈರ್ ಇವ
ಇಂದು ನೀನು ದೇಹವೆಂಬ ನಗರದಲ್ಲಿ ರಾಜನಾಗಿರುವೆ, ವಿಶಾಲವಾದ ಆಸೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವೆ. ನಿನ್ನನ್ನು ದುಃಖಗಳೂ, ಸುಖಗಳೂ ಸ್ಪರ್ಶಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಹಗಲು ಚಂದ್ರರಶ್ಮಿಗಳು ಆಕಾಶವನ್ನು ತಟ್ಟದಂತೆ.
ಅದ್ಯೇನ್ದ್ರಿಯದುರಶ್ವಾಂಸ್ ತ್ವಂ ಜಿತ್ವಾ ಜಿತಮನೋಗಜಃ । ಭೋಗಾರೀನ್ ಅಭಿತೋ ಭಙ್ಕ್ತ್ವಾ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಮ್ ಅಧಿತಿಷ್ಠಸಿ
ಇಂದು ನೀನು ಇಂದ್ರಿಯಗಳೆಂಬ ಅಶಾಂತ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿ, ಮನಸ್ಸೆಂಬ ಆನೆಗೆ ಗೆಲುವು ಸಾಧಿಸಿ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇರುವ ಭೋಗದ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಮುರಿದು, ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಆಳುತ್ತಿರುವೆ.
ಅಪಾರಾಮ್ಬರಪಾನ್ಥಸ್ ತ್ವಮ್ ಅಜಸ್ರಾಸ್ತಮಯೋದಯಃ । ಅವಭಾಸಕರೋ ನಿತ್ಯಂ ಬಹಿರ್ ಅನ್ತಶ್ ಚ ಭಾಸ್ಕರಃ
ನೀನು ಅಕ್ಕರೆಯಿಲ್ಲದ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಸಂಚರಿಸುವವನಾಗಿರುವೆ. ನಿತ್ಯವೂ ಹೊರಗೂ ಒಳಗೂ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ನೀನು ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾಗಿರುವೆ.
ಸರ್ವದೈವಾಸಿ ಸಂಸುಪ್ತಶ್ ಶಕ್ತ್ಯಾ ಸಂವೇದ್ಯಸೇ ವಿಭೋ । ಭೋಗಾಲೋಕನಲೀಲಾರ್ಥಂ ಕಾಮಿನ್ಯಾ ಕಾಮುಕೋ ಯಥಾ
ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳು ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಿದ್ದರೂ ನೀನು ಸದಾ ಇದ್ದೀಯೆ. ನಿನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದಲೇ ಭೋಗ ಮತ್ತು ಬೆಳಕಿನ ಆಟಕ್ಕಾಗಿ ನೀನು ಅರಿಯಲ್ಪಡುವೆ, ಪ್ರಿಯೆಯ ಮೂಲಕ ಪ್ರಿಯನು ಅರಿಯಲ್ಪಡುವಂತೆ.
ದೃಕ್ಕ್ಷುದ್ರಾಭಿರ್ ಉಪಾನೀತಂ ದೂರಾದ್ ರೂಪಮಧು ತ್ವಯಾ । ಪೀಯತೇ ಸ್ವೀಕೃತಂ ಶಕ್ತ್ಯಾ ನೇತ್ರವಾತಾಯನಸ್ಥಯಾ
ನೋಟವೆಂಬ ಜೇನುಹುಳಿಗಳು ದೂರದಿಂದ ತಂದ ರೂಪಗಳ ಜೇನನ್ನು ನೀನು ಕಣ್ಣುಗಳ ಕಿಟಕಿಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು, ನಿನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಸ್ವೀಸಿ ಕುಡಿಯುವೆ.
ಬ್ರಹ್ಮಾಣ್ಡಕೋಟರೋದ್ವಾನ್ತಾಃ ಪ್ರಾಣಾಪಾನಚರಾಸ್ ತ್ವಯಾ । ಗತಾಗತೈರ್ ಬ್ರಹ್ಮಪುರೇ ಸಮ್ಪ್ರೇಕ್ಷ್ಯನ್ತೇ ಪ್ರತಿಕ್ಷಣಮ್
ಅನೇಕ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡಗಳ ಗಡಿಗಳನ್ನು, ಉಸಿರಾಟದ ಚಲನೆಯ ಮೂಲಕ, ನೀನು ಬ್ರಹ್ಮಪುರದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಕ್ಷಣವೂ ಅವು ಬರುವಂತೆ ಹೋಗುವಂತೆ ನೋಡುತ್ತಿರುತ್ತೀಯೆ.
ದೇಹಪುಷ್ಪೇ ತ್ವಮ್ ಆಮೋದೋ ದೇಹೇನ್ದೌ ತ್ವ್ ಅಮೃತಾಮೃತಮ್ । ರಸಸ್ ತ್ವಂ ದೇಹವಿಟಪೇ ಶೈತ್ಯಂ ದೇಹಹಿಮೇ ಭವಾನ್
ದೇಹದ ಹೂವಿನಲ್ಲಿ ನೀನು ಸುಗಂಧ, ದೇಹದ ಚಂದ್ರನಲ್ಲಿಯೂ ಅಮೃತವೂ ಅಮೃತವಲ್ಲದುದೂ ನೀನೇ, ದೇಹವೆಂಬ ಮರದಲ್ಲಿ ನೀನು ರುಚಿ, ದೇಹದ ಹಿಮದಲ್ಲಿ ನೀನು ತಂಪು.
ತ್ವಯ್ಯ್ ಅಸ್ತಿ ಚಿನ್ಮಯಸ್ ಸ್ನೇಹಶ್ ಶರೀರಕ್ಷೀರಸರ್ಪಿಷಿ । ತ್ವಮ್ ಅನ್ತರ್ ಅಸ್ಯ ದೇಹಸ್ಯ ದಾರುಣ್ಯ್ ಅಗ್ನಿರ್ ಇವ ಸ್ಥಿತಃ
ನಿನ್ನೊಳಗೆ, ದೇಹದ ಹಾಲು ಮತ್ತು ತುಪ್ಪದಲ್ಲಿ ಚೈತನ್ಯದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಪ್ರೀತಿ ಇದೆ; ನೀನು ಈ ದೇಹದೊಳಗೆ ಮರದೊಳಗಿನ ಬೆಂಕಿಯಂತೆ ನೆಲೆಸಿದ್ದೀಯೆ.
ತ್ವಮ್ ಅಪಾಮ್ ಉತ್ತಮಾಸ್ವಾದಃ ಪ್ರಾಕಾಶ್ಯಂ ತೇಜಸಾಮ್ ಅಪಿ । ಅವಗನ್ತಾ ತ್ವಮ್ ಅರ್ಥಾನಾಂ ತ್ವಂ ಭಾಸಾಮ್ ಅವಭಾಸಕಃ
ನೀನು ನೀರಿನಲ್ಲಿನ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ರುಚಿ, ಬೆಳಕುಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಪ್ರಕಾಶ; ನೀನು ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಅರಿಯುವವನು, ಎಲ್ಲ ಬೆಳಕುಗಳನ್ನು ಪ್ರಕಾಶಗೊಳಿಸುವವನು.
ಸ್ಪನ್ದಸ್ ತ್ವಂ ಸರ್ವವಾಯೂನಾಂ ತ್ವಂ ಮನೋಹಸ್ತಿನೋ ಮದಃ । ಪ್ರಜ್ಞಾನಲಶಿಖಾಯಾಸ್ ತ್ವಂ ಪ್ರಾಕಾಶ್ಯಂ ತೈಕ್ಷ್ಣ್ಯಮ್ ಏವ ಚ
ಎಲ್ಲ ಗಾಳಿಗಳ ಚಲನೆಯೂ ನೀನೆ, ಮನಸ್ಸು ಎಂಬ ಆನೆಗೆ ಉತ್ಸಾಹವೂ ನೀನೆ; ಜ್ಞಾನವೆಂಬ ಬೆಂಕಿಯ ಹೊಳಪೂ ತೀಕ್ಷ್ಣತೆಯೂ ನೀನೆ.
ತ್ವದ್ವಶಾದ್ ದೀಪವನ್ ಮಾಯಾ ಕ್ವಾಪಿ ಸಮ್ಪ್ರವಿಲೀಯತೇ । ದೀಪವತ್ ಪುನರ್ ಅನ್ಯತ್ರ ಸಮುದೇತಿ ಕುತೋ ಽಪಿ ಸಾ
ನಿನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಮಾಯೆ ಎಲ್ಲೀಯೊ ದೀಪದಂತೆ ಕರಗುತ್ತದೆ; ಮತ್ತೆ ದೀಪದಂತೆ ಬೇರೆಡೆ ಯಾವುದೋ ಮೂಲದಿಂದ ಹೊರಹೊಮ್ಮುತ್ತದೆ.
ತ್ವಯಿ ಸಂಸಾರವರ್ತಿನ್ಯಃ ಪದಾರ್ಥಾವಲಯಸ್ ತಥಾ । ಕಟಕಾಙ್ಗದಕೇಯೂರಯುಕ್ತಯಃ ಕನಕೇ ಯಥಾ
ನೀನು ಈ ಲೋಕಚಕ್ರದಲ್ಲಿ ತಿರುಗುತ್ತಿರುವಾಗ, ವಿವಿಧ ವಸ್ತುಗಳ ಗುಂಪುಗಳು ನಿನ್ನಲ್ಲೇ ಇದ್ದಂತೆ, ಹಬ್ಬೆಗಳು, ಕೈಬಂಡಿಗಳು, ಕಾಲುಹಾರಗಳು ಹಸಿವಿನೊಳಗೆ ಇರುವಂತೆ.
ಭವಾನ್ ಅಯಮ್ ಅಯಂ ಚಾಹಂ ತ್ವಂ ಶಬ್ದೈರ್ ಏವಮಾದಿಭಿಃ । ಸ್ವಯಮ್ ಏವಾತ್ಮನಾತ್ಮಾನಂ ಲೀಲಯಾ ಸ್ತೌಷಿ ವಕ್ಷಿ ಚ
ನೀನು, ನಾನು, ಇವನು ಎಂದು ಹೀಗೆಲ್ಲಾ ಪದಗಳಿಂದ ನೀನೇ ನಿನ್ನನ್ನೇ ಆಟದಂತೆ ಹೊಗಳುತ್ತಾ, ನಿನ್ನಿಂದಲೇ ನಿನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳುತ್ತೀಯೆ.
ಮನ್ದಾನಿಲವಿನುನ್ನೋ ಽಬ್ದೋ ಗಜಾಶ್ವನರದೃಷ್ಟಿಭಿಃ । ಯಥಾ ಸಂಲಕ್ಷ್ಯತೇ ವ್ಯೋಮ್ನಿ ತಥಾ ತ್ವಂ ಭೂತದೃಷ್ಟಿಭಿಃ
ಮಂದವಾದ ಗಾಳಿಯಿಂದ ಮೆತ್ತಗೆ ಹಾರುವ ಮೋಡವು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಆನೆ, ಕುದುರೆ, ಮನುಷ್ಯರ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸುವಂತೆ, ನಿನ್ನೂ ವಿವಿಧ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಭೂತಗಳ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಕಾಣುತ್ತಾರೆ.
ಯಥಾ ಹಯಗಜಾಕಾರೈರ್ ಜ್ವಾಲಾ ಲಸತಿ ವಹ್ನಿಷು । ತಥೈವಾವ್ಯತಿರಿಕ್ತಸ್ ತ್ವಂ ದೃಶ್ಯೈರ್ ವಸಸಿ ಸೃಷ್ಟಿಷು
ಹಾಗೆಯೇ ಬೆಂಕಿಯಲ್ಲಿ ಜ್ವಾಲೆಗಳು ಆನೆ, ಕುದುರೆಗಳಂತೆ ಕಾಣಿಸುವಂತೆ, ನೀನು ಯಾವ ಭೇದವಿಲ್ಲದೆ ಎಲ್ಲ ಸೃಷ್ಟಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಅವುಗಳ ರೂಪದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದೀಯೆ.
ತ್ವಂ ಬ್ರಹ್ಮಾಣ್ಡಕಮುಕ್ತಾನಾಮ್ ಅಚ್ಛಿನ್ನಸ್ ತನ್ತುರ್ ಆತತಃ । ಕ್ಷೇತ್ರಂ ತ್ವಂ ಭೂತಸಸ್ಯಾನಾಂ ಚಿದ್ರಸಾಯನಸೇಕಿನಾಮ್
ನೀನು ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡಗಳ ಹಾರಗಳಲ್ಲಿ ತುಂಡಾಗದೆ ಹರಡಿರುವ ದಾರಿಯಂತೆ; ಭೂತಗಳ ಬೆಳೆಯ ಹೊಲವೂ ನೀನೇ, ಚೈತನ್ಯರಸವನ್ನು ಸುರಿಸುವವನೂ ನೀನೇ.
ಅಸತ್ ತದ್ ಅನಭಿವ್ಯಕ್ತಂ ಪದಾರ್ಥಾನಾಂ ಪ್ರಕಾಶ್ಯತೇ । ತ್ವಯಾ ತತ್ತ್ವಂ ಯಥಾ ಪಕ್ತ್ರಾ ಮಾಂಸಾನಾಂ ಸ್ವಾದವೇದನಮ್
ಅಸತ್ಯವೂ, ವ್ಯಕ್ತವಾಗದ ವಸ್ತುಗಳೂ ನಿನ್ನಿಂದ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತವೆ; ಹೀಗೆ ಮಾಂಸದ ನಿಜವಾದ ರುಚಿಯನ್ನು ನಾಲಿಗೆ ತಿಳಿಯುವಂತೆ, ನಿಜವಾದ ತತ್ತ್ವವೂ ನಿನ್ನಿಂದಲೇ ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತದೆ.
ವಿದ್ಯಮಾನಾಪಿ ವಸ್ತುಶ್ರೀರ್ ನ ಸ್ಥಿತಾ ತ್ವಯಿ ನ ಸ್ಥಿತೇ । ವನಿತಾರೂಪಲಾವಣ್ಯಸತ್ತೇವ ಗತಚಕ್ಷುಷಃ
ಒಂದು ವಸ್ತುವಿನ ಐಶ್ವರ್ಯ ಇದ್ದರೂ, ನೀನು ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಅದು ಉಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ. ಇದು ದೃಷ್ಟಿಹೀನನಿಗೆ ಹೆಂಗಸಿನ ರೂಪದ ಆಕರ್ಷಣೆಯಂತೆಯೇ.
ಸದ್ ಅಪೀಹ ನ ಸತ್ತಾಯೈ ವಸ್ತು ನಾಕಲಿತಂ ತ್ವಯಾ । ತುಷ್ಟಯೇ ನ ಸ್ವಲಾವಣ್ಯಂ ಮಕುರಾಪ್ರತಿಬಿಮ್ಬಿತಮ್
ಇಲ್ಲಿ ಯಾವುದಾದರೂ ವಸ್ತು ಇದ್ದರೂ, ನೀನು ಅದನ್ನು ಅರಿಯದೆ ಇದ್ದರೆ ಅದು ನಿಜವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಹೀಗೆಯೇ, ಕನ್ನಡಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸದಿದ್ದರೆ ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಸೌಂದರ್ಯವೂ ಸಂತೋಷ ಕೊಡದು.
ಲುಠತಿ ತ್ವಾಂ ವಿನಾ ದೇಹಃ ಕಾಷ್ಠಲೋಷ್ಟಸಮಃ ಕ್ಷಿತೌ । ಸನ್ನ್ ಅಪ್ಯ್ ಅಸತ್ತಯೈವಾತ್ತೋ ಯಾಮಾಸ್ವ್ ಇವ ರವಿಂ ವಿನಾ
ನೀನು ಇಲ್ಲದೆ ದೇಹವು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಮರದ ತುಂಡು ಅಥವಾ ಮಣ್ಣಿನ ಗಡ್ಡೆಯಂತೆ ಉರುಳುತ್ತದೆ. ಅದು ಇದ್ದರೂ ಇಲ್ಲದಂತಾಗುತ್ತದೆ, ರವಿಯಿಲ್ಲದ ರಾತ್ರಿ ಪಹರಿನಂತೆ.
ಸುಖದುಃಖಕ್ರಮಃ ಪ್ರಾಪ್ಯ ಭವನ್ತಂ ಪರಿನಶ್ಯತಿ । ಪ್ರಾಕಾಶ್ಯಮ್ ಆಸಾದ್ಯ ಯಥಾ ತಮಸ್ ತೇಜೋ ಽಥ ವಾ ಹಿಮಮ್
ಸೌಖ್ಯ-ದುಃಖಗಳ ಸರಣಿ ನಿನ್ನನ್ನು ತಲುಪಿದಾಗ ಕರಗಿಹೋಗುತ್ತದೆ. ಬೆಳಕು ಬಂದಾಗ ಹಗಲು ಕತ್ತಲೆ ಹೋದಂತೆ, ಅಥವಾ ಸೂರ್ಯನ ಮುಂದೆ ಹಿಮವು ಕರಗುವಂತೆ.
ತ್ವದಾಲೋಕನಯೈವೈತೇ ಸ್ಥಿತಿಂ ಯಾನ್ತಿ ಸುಖಾದಯಃ । ಸೂರ್ಯಾಲೋಕನಯಾ ಪ್ರಾತರ್ ವರ್ಣಾಶ್ ಶುಕ್ಲಾದಯೋ ಯಥಾ
ನಿನ್ನನ್ನು ನೋಡುವುದರಿಂದಲೇ ಸೌಖ್ಯ ಮುಂತಾದವುಗಳು ಉಂಟಾಗುತ್ತವೆ. ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಸೂರ್ಯನ ಬೆಳಕಿನಿಂದ ಬಣ್ಣಗಳು, ಹದಿನಾಲ್ಕು ಬಣ್ಣಗಳು ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ.
ಲಬ್ಧಾತ್ಮಾನೋ ವಿನಶ್ಯನ್ತಿ ಸಮ್ಬನ್ಧಕ್ಷಣ ಏವ ತೇ । ತೇ ತಮಾಂಸೀವ ದೀಪಸ್ಯ ದೃಷ್ಟಾವ್ ಏವ ವ್ರಜನ್ತ್ಯ್ ಅಲಮ್
ಅವುಗಳು ತಮ್ಮ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಪಡೆದ ಕೂಡಲೇ, ನಿನ್ನ ಸಂಪರ್ಕವಾದ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ. ದೀಪವನ್ನು ನೋಡಿದ ಕೂಡಲೆ ಕತ್ತಲೆ ಹೋದಂತೆ.
ತಮಸ್ತಾ ತಮಸೋ ದೀಪಾಸತ್ತಾಯಾಂ ಸ್ಫುಟತಾಂ ಗತಾ । ದೀಪಸಮ್ಬನ್ಧಸಮಯೇ ಸಾ ಚೋತ್ಪತ್ಯ ವಿನಶ್ಯತಿ
ಕತ್ತಲೆ ಎಂಬುದು ಕತ್ತಲೆಯ ಸ್ವರೂಪವಾಗಿದ್ದು, ದೀಪ ಇಲ್ಲದಾಗ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ದೀಪ ಬೆಳಗಿದ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಅದು ಹುಟ್ಟಿ, ಕೂಡಲೇ ಅಡಗಿಹೋಗುತ್ತದೆ.
ತಥೈವ ಸುಖದುಃಖಶ್ರೀರ್ ದೃಷ್ಟ್ವೈವ ತ್ವಾಮ್ ಅನಾಮಯಮ್ । ಜಾಯತೇ ಜಾತಮಾತ್ರೈವ ಸರ್ವನಾಶೇನ ನಶ್ಯತಿ
ಹಾಗೆಯೇ, ಸುಖ ದುಃಖಗಳ ವೈಭವವೂ, ನೀನು ರೋಗರಹಿತನಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಾಗ, ಕೂಡಲೇ ಹುಟ್ಟಿ, ಎಲ್ಲವೂ ನಾಶವಾಗುವಂತೆ ಅದು ಕೂಡ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ.
ಭಙ್ಗುರತ್ವಾದ್ ಇಹ ಸ್ಥಾತುಂ ಕಾಲಂ ನಾಣುಮ್ ಅಪಿ ಕ್ಷಮಾ । ನಿಮೇಷಲಕ್ಷಭಾಗಾಖ್ಯಾ ತನ್ವೀ ಕಾಲಕಲಾ ಯಥಾ
ಇದು ತುಂಬಾ ನಾಜೂಕಾಗಿರುವುದರಿಂದ, ಇಲ್ಲಿ ಕ್ಷಣಮಾತ್ರವೂ ಉಳಿಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಕಣ್ಣು ಮಿಟುಕಿಸುವ ಲಕ್ಷ ಭಾಗದಷ್ಟು ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾದ ಕಾಲದಂತೆ ಇದು ಕೂಡ ಕ್ಷಣಿಕವಾಗಿದೆ.