ಶಾನ್ತೇನ್ದ್ರಿಯೋಗ್ರಗ್ರಾಹಾಯ ಕ್ಷೀಣಚಿತ್ತೌರ್ವವಹ್ನಯೇ । ಆನನ್ದಾಮ್ಬುಧಯೇ ತುಭ್ಯಂ ಮಹ್ಯಮ್ ಆತ್ಮನ್ ನಮೋ ನಮಃ
ಇಂದ್ರಿಯಗಳು ಶಾಂತವಾಗಿರುವ, ಚಿತ್ತದ ಒಳಗಿನ ಬೆಂಕಿಯು ಕ್ಷೀಣವಾದ, ಆನಂದದ ಸಾಗರವಾದ ನನ್ನ ಆತ್ಮನೇ, ನಿನಗೆ ಪುನಃ ಪುನಃ ನಮಸ್ಕಾರ.
ಪ್ರಫುಲ್ತಾನನ್ದಪದ್ಮಾಯ ಶಾನ್ತಚಿನ್ತಾಮಹೋರ್ಮಯೇ । ಮಹ್ಯಮ್ ಉನ್ಮಾನಸಾಯಾತ್ಮಂಸ್ ತುಭ್ಯಮ್ ಅನ್ತರ್ ನಮೋ ನಮಃ
ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅರಳಿದ ಆನಂದದ ಕಮಲವಿರುವ ನನ್ನ ಒಳಗಿನ ಆತ್ಮನೇ, ಶಾಂತವಾದ ಚಿಂತನೆಗಳ ಮಹಾ ಅಲೆಗಳಿರುವವನೇ, ನಿನಗೆ ನಾನು ಪುನಃ ಪುನಃ ವಂದನೆ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ.
ಸಂವಿದಾಭಾಸಪಕ್ಷಾಯ ಪದ್ಮಕೋಟರವಾಸಿನೇ । ಸರ್ವಮಾನಸಹಂಸಾಯ ಸ್ವಾತ್ಮನೇ ಽನ್ತರ್ ನಮೋ ನಮಃ
ಮನಸ್ಸಿನ ಎಲ್ಲ ಹಂಸಗಳೂ ನೀನೇ, ಪ್ರಜ್ಞೆಯ ಕಿರಣಗಳು ನಿನ್ನ ರೆಕ್ಕೆಗಳಾಗಿವೆ, ಹೃದಯ ಕಮಲದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ನನ್ನ ಒಳಗಿನ ಆತ್ಮನೇ, ನಿನಗೆ ಪುನಃ ಪುನಃ ವಂದನೆ.
ಕಲಾಕಲಿತರೂಪಾಯ ನಿಷ್ಕಲಾಯಾಮಿತಾತ್ಮನೇ । ಸದೋದಿತಾತಿಪೂರ್ಣಾತ್ಮಶಶಿನೇ ತೇ ನಮೋ ನಮಃ
ಕಲೆಯಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದರೂ ಭಾಗವಿಲ್ಲದ ಅನಂತ ಸ್ವರೂಪಿಯಾದ, ಸದಾ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿರುವ ಪರಿಪೂರ್ಣ ಆತ್ಮ ಚಂದ್ರನೇ, ನಿನಗೆ ಪುನಃ ಪುನಃ ವಂದನೆ.
ಸದೋದಿತಾಯ ಶೀತಾಯ ಮಹಾಹೃದ್ಧ್ವಾನ್ತಹಾರಿಣೇ । ಸರ್ವಗಾಯಾಪ್ಯ್ ಅದೃಶ್ಯಾಯ ಚಿತ್ಸೂರ್ಯಾಯ ನಮೋ ನಮಃ
ಯಾವಾಗಲೂ ಉದಯವಾಗಿರುವ, ಶಾಂತ, ಹೃದಯದ ಮಹಾ ಅಂಧಕಾರವನ್ನು ದೂರಮಾಡುವವ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ವ್ಯಾಪಿಸಿರುವ, ಕಾಣದ, ಪ್ರಜ್ಞೆಯ ಸೂರ್ಯನೇ, ನಿನಗೆ ಪುನಃ ಪುನಃ ವಂದನೆ.
ಅಸ್ನೇಹಸ್ನೇಹದೀಪ್ರಾಯ ವರ್ತ್ಯತಿಕ್ರಾನ್ತವರ್ತಿನೇ । ಸ್ವಭಾವಾಧಾರಧೀರಾಯ ಚಿದ್ದೀಪಾಯ ನಮೋ ನಮಃ
ತೈಲವಿಲ್ಲದ ದೀಪದಂತೆ, ವಾಟು ವಾಟನ್ನು ಮೀರಿ ಹೋಗಿರುವಂತೆ, ತನ್ನ ಸ್ವಭಾವದಲ್ಲೇ ಸ್ಥಿರವಾಗಿರುವ ಚೈತನ್ಯದ ದೀಪಕ್ಕೆ ಪುನಃ ಪುನಃ ನಮಸ್ಕಾರ.
ಮನನಾನಲಸನ್ತಪ್ತಂ ಶೀತೇನ ಮನಸಾ ಮನಃ । ಛಿನ್ನಮ್ ಅನ್ತರ್ ಮಯಾ ತಪ್ತಮ್ ಅಯಸೇವ ಬಲಾದ್ ಅಯಃ
ಚಿಂತನೆಯ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಸುಟ್ಟ ಮನಸ್ಸನ್ನು, ಅದೇ ಮನಸ್ಸಿನ ಶಾಂತ್ಯಿಂದ ತಂಪಾಗಿಸಿದೆನು; ಒಳಗೆ ನಾನು ಅದನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿ, ಕಬ್ಬಿಣವನ್ನು ಕಬ್ಬಿಣದಿಂದ ಬಲವಂತವಾಗಿ ತಡೆದು ತಿರುವಂತೆ ತಡೆದಿದ್ದೇನೆ.
ಇನ್ದ್ರಿಯೈರ್ ಇನ್ದ್ರಿಯಂ ಛಿತ್ತ್ವಾ ಛಿತ್ತ್ವಾ ಚ ಮನಸಾ ಮನಃ । ಅಹಙ್ಕೃತಿಮ್ ಅಹಙ್ಕೃತ್ಯಾ ಛಿತ್ತ್ವಾ ಶೇಷೋ ಜಯಾಮ್ಯ್ ಅಹಮ್
ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಇಂದ್ರಿಯಗಳಿಂದ ಕಡಿದು, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಕಡಿದು, ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ಕಡಿದು, ಉಳಿದ ನಾನು ಜಯಶಾಲಿಯಾಗಿ ಉಳಿದಿದ್ದೇನೆ.
ಭಾವೇನ ಭಾವಮ್ ಆಮೃದ್ಯ ಚ್ಛಿತ್ತ್ವಾ ತೃಷ್ಣಾಮ್ ಅತೃಷ್ಣಯಾ । ನಿಷ್ಪಿಷ್ಯ ಪ್ರಜ್ಞಯಾಪ್ರಜ್ಞಾಂ ಜ್ಞೇ ಽಜ್ಞಸ್ ಸಂಯೋಜಿತೋ ಮಯಾ
ಒಂದು ಭಾವವನ್ನು ಇನ್ನೊಂದು ಭಾವದಿಂದ ಮಣಿಸಿ, ಆಸೆಯನ್ನು ಆಸೆಯಿಲ್ಲದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಕಡಿದು, ಅಜ್ಞಾನವನ್ನು ಜ್ಞಾನದಿಂದ ನುಗ್ಗಿಸಿ, ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಅಜ್ಞಾನ ಎರಡನ್ನೂ ನನ್ನೊಳಗೆ ಒಂದಾಗಿ ಸೇರಿಸಿದ್ದೇನೆ.
ಮನಸಾ ಮನಸಿ ಚ್ಛಿನ್ನೇ ನಿರಹಙ್ಕಾರತಾಂ ಗತೇ । ಭಾವೇನ ಗಲಿತೇ ಭಾವೇ ಸ್ವಸ್ಥಸ್ ತಿಷ್ಠಾಮಿ ಕೇವಲಃ
ಮನಸ್ಸಿನಿಂದಲೇ ಮನಸ್ಸು ಕಡಿದುಹೋದಾಗ, ಅಹಂಕಾರವೂ ದೂರವಾದಾಗ, ಒಂದು ಭಾವವು ಮತ್ತೊಂದರಲ್ಲಿ ಕರಗಿದಾಗ, ನಾನು ನನ್ನ ಸ್ವಭಾವದಲ್ಲೇ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ, ಏಕಾಂಗಿ ಆಗಿ ನಿಂತಿದ್ದೇನೆ.
ನಿರ್ಭಾವಂ ನಿರಹಙ್ಕಾರಮ್ ಅಮನಸ್ಕಮ್ ಅನೀಹಿತಮ್ । ಕೇವಲಸ್ಪನ್ದಶುದ್ಧಾತ್ಮ ಯನ್ತ್ರಂ ತಿಷ್ಠತಿ ಮೇ ವಪುಃ
ನನ್ನ ದೇಹವು ಈಗ ಯಾವ ಭಾವವೂ ಇಲ್ಲದೆ, ಅಹಂಕಾರವಿಲ್ಲದೆ, ಮನಸ್ಸಿಲ್ಲದೆ, ಉದ್ದೇಶವಿಲ್ಲದೆ, ಕೇವಲ ಒಂದು ನಿಷ್ಕಳಂಕ ಸ್ಪಂದನದಿಂದ ಶುದ್ಧಗೊಂಡ ಯಂತ್ರದಂತೆ ಉಳಿದಿದೆ.
ಹೇಲಾನುಕಲ್ಪಿತಾನನ್ತವಿಶ್ವೈಕವ್ಯವಸಾಯಿನೀ । ಪರಮೋಪಶಮೋಪೇತಾ ಜಾತೇಯಂ ಮಮ ನಿರ್ವೃತಿಃ
ಈ ಪರಮ ಶಾಂತಿ, ನನ್ನ ಮುಕ್ತಿಯು, ಸಹಜವಾಗಿ ಉದಯವಾಗಿದೆ—ಅನಂತ ವಿಶ್ವದ ಒಂದೇ ನಿರ್ಧಾರದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡು, ಉನ್ನತ ಶಾಂತಿಯೊಂದಿಗೆ ಕೂಡಿದೆ.
ಪ್ರಶಾನ್ತಮೋಹವೇತಾಲೋ ಗತಾಹಙ್ಕಾರರಾಕ್ಷಸಃ । ಕದಾಶಾರೂಪಿಕಾಮುಕ್ತೋ ಜಾತೋ ಽಸ್ಮಿ ವಿಗತಜ್ವರಃ
ಮೋಹದ ಭೂತ ಶಾಂತವಾಗಿದೆ, ಅಹಂಕಾರದ ರಾಕ್ಷಸನು ಹೋಗಿಹೋದನು; ನಿರೀಕ್ಷೆಯ ರೂಪದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ, ಜ್ವರವಿಲ್ಲದೆ, ನಾನು ಪುನರ್ಜನ್ಮ ಹೊಂದಿದ್ದೇನೆ.
ತೃಷ್ಣಾರಜ್ಜುಗಣಂ ಛಿತ್ತ್ವಾ ಮಚ್ಛರೀರಕಪಞ್ಜರಾತ್ । ನ ಜಾನೇ ಕ್ವ ಗತೋಡ್ಡೀಯ ದುರಹಙ್ಕೃತಿಪಕ್ಷಿಣೀ
ಬೇಡಿಕೆಯ ಬಲಯಗಳನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿ, ನನ್ನ ದೇಹದ ಪಂಜರದಿಂದ ಆ ಗಟ್ಟಿಯಾದ ಅಹಂಕಾರದ ಹಕ್ಕಿ ಹಾರಿಹೋಗಿದೆ; ಅದು ಎಲ್ಲಿ ಹೋದೆಯೋ ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ.
ಉದ್ಧೂಲಿತೇ ಘನಾಜ್ಞಾನಕುಲಾಯೇ ಕಾಯಪಾದಪಾತ್ । ನ ಜಾನೇ ಗತ ಉಡ್ಡೀಯ ಕ್ವಾಹಮ್ಭಾವವಿಹಙ್ಗಮಃ
ದೇಹವೆಂಬ ಮರದಿಂದ ದಟ್ಟವಾದ ಅಜ್ಞಾನವೆಂಬ ಗೂಡು ಚದುರಿದಾಗ, ನಾನು ಎಂಬ ಹಕ್ಕಿ ಎಲ್ಲಿ ಹಾರಿಹೋದೆಯೋ ನನಗೆ ತಿಳಿಯದು.
ದುರಾಶಾದೀರ್ಘದೌರಾತ್ಮ್ಯಾ ಧೂಸರಾ ಭೋಗಭಸ್ಮನಾ । ಭಯಭೋಗಿಹತಾ ದಿಷ್ಟ್ಯಾ ವಯಸ್ಯಾ ವಾಸನಾ ಮೃತಾ
ನಿರರ್ಥಕ ಆಶೆಗಳ ದೀರ್ಘ ದುಃಖದಿಂದ ಬಣ್ಣ ಹೋದ, ಭೋಗದ ಬೂದಿಯಿಂದ ಬಾಡಿದ, ಭಯದಿಂದ ಹೊಡೆದ, ಅದೃಷ್ಟವಶಾತ್ ನನ್ನ ಸಂಗಾತಿಯಾಗಿದ್ದ ವಾಸನೆ ಇಂದು ಸತ್ತಿಹೋಗಿದೆ.
ಏತಾವನ್ತಮ್ ಅಹಂ ಕಾಲಂ ಕೋ ಽಭೂವಂ ಚಿತ್ತಮ್ ಈದೃಶಮ್ । ಯೇನಾಹಮ್ ಏವ ಮಿಥ್ಯೈವ ದೃಢಾಹಙ್ಕಾರತಾಂ ಗತಃ
ಇಷ್ಟು ಕಾಲ ನಾನು ಯಾರು? ಈ ಮನಸ್ಸು ಯಾವದು? ಇದರಿಂದ ನಾನು ಸುಳ್ಳಾಗಿ ಗಟ್ಟಿಯಾದ ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ಹೇಗೆ ಹೊಂದಿದ್ದೆನು?
ಅದ್ಯಾಹಮ್ ಅಸ್ಮಿ ಜಾತೋ ಽಯಮ್ ಅಹಮ್ ಅದ್ಯ ಮಹಾಮತಿಃ । ಅಹಙ್ಕಾರಮಹಾಭ್ರೇಣ ಯಃ ಕೃಷ್ಣೇನಾಲಮ್ ಉಜ್ಝಿತಃ
ಇಂದು ನಾನು ಹುಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ; ಇಂದು ನನಗೆ ಮಹಾ ಜ್ಞಾನ ದೊರೆತಿದೆ. ಏಕೆಂದರೆ ನಾನು ಆ ದೊಡ್ಡ ಕಪ್ಪು ಅಹಂಕಾರದ ಮೋಡದಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮುಕ್ತನಾಗಿದ್ದೇನೆ.
ದೃಷ್ಟೋ ಽಯಮ್ ಆತ್ಮಾ ಭಗವಾನ್ ಅನ್ತಶ್ ಚಾಧಿಗತೋ ಮಯಾ । ಆಲಬ್ಧಶ್ ಚಾನುಭೂತೋ ಽಙ್ಗೇ ಸಾನುಭೂತಿರ್ ನಿಯೋಜಿತಃ
ಈ ಆತ್ಮ, ಭಗವಂತನು, ನಾನು ಒಳಗೆ ನೋಡಿದ್ದೇನೆ ಮತ್ತು ಅನುಭವಿಸಿದ್ದೇನೆ; ಅದು ನನಗೆ ಸಿಕ್ಕಿದೆ, ದೇಹದಲ್ಲಿ ಅನುಭವವಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ಜಾಗೃತಿಯಿಂದ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿದೆ.
ಗತಾಸ್ಪದಂ ಗತಮನನಂ ಗತೈಷಣಂ ತಿರಸ್ಕೃತಂ ನಿಪುಣಮ್ ಅಹಙ್ಕೃತಿಭ್ರಮೇ । ನಿರೀಹಿತಂ ವ್ಯಪಗತರಾಗರಞ್ಜನಂ ವಿಕೌತುಕಂ ಪ್ರಶಮಮ್ ಇದಂ ಗತಂ ಮನಃ
ಈ ಮನಸ್ಸು ಈಗ ಶಾಂತಿಗೆ ತಲುಪಿದೆ; ಅದಕ್ಕೆ ಈಗ ಆಧಾರವಿಲ್ಲ, ಚಿಂತೆಯಿಲ್ಲ, ಆಸೆಗಳಿಲ್ಲ, ಅಹಂಕಾರದ ಭ್ರಮೆಯಿಂದ ಚತುರವಾಗಿ ಮುಕ್ತವಾಗಿದೆ, ಯಾವುದೇ ಬಯಕೆ ಇಲ್ಲ, ಕಾಮದ ಕಲೆ ತೊಳೆದುಹೋಗಿದೆ, ಕುತೂಹಲವೂ ಇಲ್ಲ.
ದುರುತ್ತರಾಸ್ ಸಮವಿಷಮಾ ಮಹಾಪದಸ್ ಸುದುಸ್ಸಹಾಃ ಪ್ರಭವನದೀರ್ಘದೋಷದಾಃ । ಗತಾಃ ಕ್ಷಯಂ ಸಮಧಿಗತೋ ಮಹೇಶ್ವರಶ್ ಚಿದವ್ಯಯೋ ವ್ಯಪಗತಚಿತ್ತಮ್ ಅನ್ತರೇ
ಅತೀ ದಾಟಲಾಗದ, ಸಮವಲ್ಲದ, ಭಾರವಾದ, ಭರಿಸುವುದೇ ಕಷ್ಟವಾದ, ದೀರ್ಘಕಾಲದ ದೋಷಗಳನ್ನುಂಟುಮಾಡುವ ದೊಡ್ಡ ಅಡೆತಡೆಗಳು ಈಗ ನಾಶವಾಗಿವೆ; ಚೇತನವಾದ, ಅವಿನಾಶಿಯಾದ ಪರಮಾತ್ಮನು, ಮನಸ್ಸು ಶಾಂತವಾದಾಗ, ಒಳಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ದೊರೆತಿದ್ದಾನೆ.
ಆತ್ಮನ್ ಸರ್ವಪದಾತೀತ ಚಿರಾತ್ ಸಂಸ್ಮೃತಿಮ್ ಆಗತಃ । ದಿಷ್ಟ್ಯಾ ಲಬ್ಧೋ ಽಸಿ ಭಗವನ್ ನಮಸ್ ತೇ ಽಸ್ತು ಚಿದಾತ್ಮನೇ
ಎಲ್ಲಾ ಸ್ಥಿತಿಗಳನ್ನು ಮೀರಿ, ಬಹುಕಾಲದ ನಂತರ ನೆನಪಿಗೆ ಬಂದ ಆತ್ಮನೇ, ಅದೃಷ್ಟವಶಾತ್ ನಿನ್ನನ್ನು ನಾನು ಕಂಡೆನು. ಭಗವಂತನೇ, ನಿನ್ನ ಚೈತನ್ಯಸ್ವರೂಪಕ್ಕೆ ನಮಸ್ಕಾರಗಳು.
ಅಭಿವನ್ದ್ಯಾವಲೋಕ್ಯಾಯಮ್ ಅಲಮ್ ಆಲಿಙ್ಗ್ಯಸೇ ಮಯಾ । ಕೋ ಽನ್ಯಸ್ ಸ್ಯಾದ್ ಭಗವನ್ ಬನ್ಧುಸ್ ತ್ವದೃತೇ ಭುವನತ್ರಯೇ
ನಿನ್ನಿಗೆ ವಂದಿಸಿ, ನಿನ್ನನ್ನು ನೋಡಿದರೆ ಸಾಕು—ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಹತ್ತಿಕೊಂಡೆನು. ಭಗವಂತನೇ, ಈ ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಹೊರತು ಬೇರೆ ಯಾರೂ ನನ್ನ ಬಂಧುವಾಗಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
ಹಂಸಿ ಪಾಸಿ ದದಾಸಿ ತ್ವಂ ಸ್ತೌಷಿ ಯಾಸಿ ವಿವಲ್ಗಸಿ । ಅಯಂ ಪ್ರಾಪ್ತೋ ಽಸಿ ದೃಷ್ಟೋ ಽಸಿ ಕಿಂ ಕರೋಷಿ ಕ್ವ ಗಚ್ಛಸಿ
ನೀನು ಕೊಲ್ಲುತ್ತೀಯೆ, ರಕ್ಷಿಸುತ್ತೀಯೆ, ಕೊಡುಗೆಯನ್ನೂ ಮಾಡುತ್ತೀಯೆ, ಹೊಗಳುತ್ತೀಯೆ, ಹೋಗುತ್ತೀಯೆ, ಸಂತೋಷಿಸುತ್ತೀಯೆ; ಈಗ ನೀನು ಬಂದಿದ್ದೀಯೆ, ನಾನು ನೋಡಿದ್ದೇನೆ—ನೀನು ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೀಯೆ, ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೀಯೆ?
ಸ್ವಸತ್ತಾಪೂರಿತಾಶೇಷವಿಶ್ವ ವಿಶ್ವಜನೀನ ಹೇ । ಸರ್ವತ್ರ ಲಕ್ಷ್ಯಸೇ ನಿತ್ಯಮ್ ಅಧುನಾ ಕ್ವ ಪಲಾಯಸೇ
ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಪಂಚವನ್ನು ನಿನ್ನ ಸ್ವರೂಪದಿಂದ ತುಂಬಿರುವೆ, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಮೂಲವಾಗಿರುವೆ; ನೀನು ಯಾವಾಗಲೂ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತೀಯೆ—ಈಗ ನೀನು ಎಲ್ಲಿಗೆ ಓಡುತ್ತಿದ್ದೀಯೆ?
ಆವಯೋರ್ ಅನ್ತರಂ ಭೂರಿಜನ್ಮವ್ಯವಹಿತಾನ್ತರಮ್ । ಅದೂರಮ್ ಅದ್ಯ ಸಮ್ಪನ್ನಂ ದಿಷ್ಟ್ಯಾ ದೃಷ್ಟೋ ಽಸಿ ಬಾನ್ಧವ
ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ನಡುವೆ ಅನೇಕ ಜನ್ಮಗಳ ದೂರವಿತ್ತು, ಅದು ಈಗ ದೂರವಲ್ಲದೆ ಇಂದು ಮುಗಿಯಿತು; ಅದೃಷ್ಟದಿಂದ ಇಂದು ನಿನ್ನನ್ನು ನೋಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಯಿತು, ಬಂಧುವೇ.
ನಮಸ್ ತೇ ಕೃತಕೃತ್ಯಾಯ ಕರ್ತ್ರೇ ಹರ್ತ್ರೇ ನಮೋ ಽಸ್ತು ತೇ । ನಮಸ್ ಸಂಸಾರನೃತ್ಯಾಯ ನಿತ್ಯಾಯ ವಿಮಲಾತ್ಮನೇ
ಎಲ್ಲಾ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸಿದವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರಗಳು, ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನಿಗೂ ಸಂಹಾರಕನಿಗೂ ನಮಸ್ಕಾರಗಳು; ಸಂಸಾರದ ನೃತ್ಯವಾಡುವ, ಶಾಶ್ವತ ಮತ್ತು ನಿರ್ಮಲ ಆತ್ಮನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರಗಳು.
ನಮಶ್ ಚಕ್ರಾಬ್ಜಹಸ್ತಾಯ ನಮಶ್ ಚನ್ದ್ರಾರ್ಧಧಾರಿಣೇ । ನಮೋ ವಿಬುಧನಾಥಾಯ ನಮಸ್ ತೇ ಪದ್ಮಜನ್ಮನೇ
ಚಕ್ರ ಮತ್ತು ಕಮಲವನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರಗಳು; ಚಂದ್ರನ ಅರ್ಧವನ್ನು ಧರಿಸಿದವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರಗಳು; ಜ್ಞಾನಿಗಳ ಅಧಿಪತಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರಗಳು; ಕಮಲದಿಂದ ಜನಿಸಿದವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರಗಳು.
ವಾಚ್ಯವಾಚಕದೃಷ್ಟ್ಯೈವ ಭೇದೋ ಯೋ ಽಯಮ್ ಇಹಾವಯೋಃ । ಅಸತ್ಯಾ ಕಲ್ಪನೈವೈಷಾ ವೀಚಿವೀಚ್ಯಮ್ಭಸೋರ್ ಇವ
ನಾನು ಹೇಳುವವನು, ನೀನು ಕೇಳುವವನು ಎಂಬ ಭೇದವು, ಅಲೆ ಮತ್ತು ಸಮುದ್ರದ ನೀರಿನ ವ್ಯತ್ಯಾಸದಂತೆ, ನಿಜವಲ್ಲದ ಕಲ್ಪನೆ ಮಾತ್ರ.
ತ್ವಮ್ ಏವಾನನ್ತಯಾನನ್ತವಸ್ತುವೈಚಿತ್ರ್ಯರೂಪಯಾ । ಭಾವಾಭಾವವಿಲಾಸಿನ್ಯಾ ನಿತ್ಯಯೇಹ ವಿಜೃಮ್ಭಸೇ
ನೀನೇ ಅನಂತವಾದ ವಾಸ್ತವದ ವಿಚಿತ್ರ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ, ಇರುವುದೂ ಇಲ್ಲದುದೂ ಎಂಬ ಆಟವಾಡುತ್ತಾ, ಸದಾ ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿರುವೆ.