ಅತಿದುಃಖಿತವದ್ ದೇಹಗೇಹೇ ಕರ್ಮಕರಸ್ ಸದಾ । ಸಮ್ರಾಡ್ ಇವಾತ್ಮನಿ ಸ್ವಾಸ್ಥ್ಯಸಂಸ್ಥಿತೋ ಭೋಗಭುಗ್ ವಿಭುಃ
ಈದು ಸದಾ ದೇಹವೆಂಬ ಮನೆದಲ್ಲಿ ತುಂಬಾ ದುಃಖಿತನಂತೆ ಕೆಲಸಮಾಡಿದರೂ, ತನ್ನೊಳಗೆ ರಾಜನಂತೆ ಸುಖವಾಗಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದು, ಮಹಾಶಕ್ತಿಯಂತೆ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿದೆ.
ಏಷ ಏವ ಸದಾನ್ವೇಷ್ಯಸ್ ಸ್ತುತ್ಯೋ ಧ್ಯಾತವ್ಯ ಏವ ಚ । ಜರಾಮರಣಸಮ್ಮೋಹಾದ್ ಅನೇನೋತ್ತೀರ್ಯ ಗಮ್ಯತೇ
ಈ ಒಬ್ಬನೇ ಸದಾ ಹುಡುಕಬೇಕಾದವನು, ಸ್ತುತಿಸಬೇಕಾದವನು, ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕಾದವನು. ಈತನಿಂದ ವಯಸ್ಸು ಮತ್ತು ಮರಣದ ಮೋಹವನ್ನು ದಾಟಿ ಹೋಗಬಹುದು.
ಸುಲಭಶ್ ಚಾಯಮ್ ಅತ್ಯನ್ತಂ ಸುಜ್ಞೇಯಶ್ ಚಾಪ್ತಬನ್ಧುವತ್ । ಶರೀರಪದ್ಮಕುಹರೇ ಸರ್ವೇಷಾಮ್ ಏವ ಷಟ್ಪದಃ
ಇವನು ತುಂಬ ಸುಲಭವಾಗಿ ಸಿಗುವವನು, ಹತ್ತಿರದ ಸ್ನೇಹಿತನಂತೆ ಸುಲಭವಾಗಿ ಅರಿಯಬಹುದಾದವನು. ಎಲ್ಲರ ದೇಹದ ಹೂವಿನೊಳಗಿನ ತೇನಿಹುಳುವಂತೆ ಇವನು ನೆಲೆಸಿದ್ದಾನೆ.
ಅನಾಕೃಷ್ಟೋ ಽಪ್ಯ್ ಅನಾಹೂತಸ್ ಸ್ವದೇಹಾದ್ ಏವ ಲಭ್ಯತೇ । ಮನಾಗ್ ಏವೋಪಹೂತೋ ಽಪಿ ಕ್ಷಣಾದ್ ಭವತಿ ಸಮ್ಮುಖಃ
ಈತನನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸದಿದ್ದರೂ, ಕರೆಯದಿದ್ದರೂ, ತನ್ನದೇ ದೇಹದಲ್ಲಿ ದೊರೆಯುತ್ತಾನೆ. ಸ್ವಲ್ಪ ಕರೆಯಿದರೂ ಕೂಡ, ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಎದುರಿಗೆ ಬರುತ್ತಾನೆ.
ನಾಸ್ಯ ಸಂಸೇವ್ಯಮಾನಸ್ಯ ಸರ್ವಸಮ್ಪತ್ತಿಶಾಲಿನಃ । ಧನಾನಾಮ್ ಈಶ್ವರಸ್ಯೇವ ಸ್ಮಯೋ ಗರ್ವೋ ಽಥ ವಾ ಭವೇತ್
ಎಲ್ಲಾ ಐಶ್ವರ್ಯದಿಂದ ತುಂಬಿರುವ ಈತನನ್ನು ಸೇವಿಸಿದವರಿಗೆ, ಧನದ ಒಡೆಯನಿಗೆ ಇರುವಂತೆ, ಹೆಮ್ಮೆ ಅಥವಾ ಗರ್ವ ಎಂದೂ ಬರುವುದಿಲ್ಲ.
ಆಮೋದ ಇವ ಪುಷ್ಪೇಷು ತೈಲಂ ತಿಲಕಣೇಷ್ವ್ ಇವ । ರಸಜಾತಿಷ್ವ್ ಇವಾಸ್ವಾದೋ ದೇವೋ ದೇಹೇಷು ಸಂಸ್ಥಿತಃ
ಹೂವಿನಲ್ಲಿ ಸುಗಂಧ ಇರುವಂತೆ, ಎಳ್ಳಿನಲ್ಲಿ ಎಣ್ಣೆ ಇರುವಂತೆ, ವಿವಿಧ ರುಚಿಗಳಲ್ಲಿ ರುಚಿ ಇರುವಂತೆ, ದೈವವೂ ದೇಹಗಳಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದೆ.
ಅವಿಚಾರವಶಾದ್ ಏಷ ಹೃದಯಸ್ಥೋ ಽಪಿ ಚೇತನಃ । ನ ಜ್ಞಾಯತೇ ಚಿರಾದ್ ದೃಷ್ಟ ಇಷ್ಟಬನ್ಧುರ್ ಇವಾಗ್ರಗಃ
ಚಿಂತನೆ ಇಲ್ಲದ ಕಾರಣದಿಂದ, ಈ ಚೇತನ ಹೃದಯದಲ್ಲೇ ಇದ್ದರೂ, ಬಹುಕಾಲ ಗೊತ್ತಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಮುಂದೆ ನಿಂತಿರುವ ಪ್ರಿಯ ಸ್ನೇಹಿತನನ್ನು ಕಾಣದೆ ಹೋದಂತೆ.
ವಿಚಾರಣಾತ್ ಪರಿಜ್ಞಾತೇ ಏತಸ್ಮಿನ್ ಪರಮೇಶ್ವರೇ । ಅಭ್ಯುದೇತಿ ಪರಾನನ್ದೋ ಲಬ್ಧೇ ಪ್ರಿಯಜನೇ ಯಥಾ
ಚಿಂತನೆಯ ಮೂಲಕ ಈ ಪರಮೇಶ್ವರನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತಿಳಿದಾಗ, ಪ್ರಿಯ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಕಂಡಾಗ ಬರುವ ಪರಮ ಆನಂದವು ಉದಯಿಸುತ್ತದೆ.
ಅಸ್ಮಿನ್ ದೃಷ್ಟೇ ಪರೇ ಬನ್ಧಾವ್ ಉದ್ದಾಮಾನನ್ದದಾಯಿನಿ । ಆಯಾನ್ತಿ ದೃಷ್ಟಯಸ್ ತಾಸ್ ತಾ ಯಾಭಿರ್ ಬನ್ಧೋ ವಿಲೀಯತೇ
ಈ ಪರಮ ಬಂಧುವನ್ನು, ಅಪಾರ ಆನಂದವನ್ನು ನೀಡುವವನಾಗಿ ಕಂಡಾಗ, ಬಂಧನವನ್ನು ಕರಗಿಸುವಂತಹ ದೃಷ್ಟಿಗಳು ಉದಯಿಸುತ್ತವೆ.
ತ್ರುಟ್ಯನ್ತಿ ಸರ್ವತಃ ಪಾಶಾಃ ಕ್ಷೀಯನ್ತೇ ಸರ್ವಶತ್ರವಃ । ನ ಕೃನ್ತನ್ತಿ ಮನಾಂಸ್ಯ್ ಆಶಾ ಗೃಹಾಣೀವ ದುರಾಖವಃ
ಎಲ್ಲ ಕಡೆಗಳಲ್ಲಿ ಬಂಧನಗಳು ಮುರಿದುಹೋಗುತ್ತವೆ, ಎಲ್ಲ ಶತ್ರುಗಳು ನಾಶವಾಗುತ್ತಾರೆ; ಆಸೆಗಳು ಮನಸ್ಸನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ, ಹೇಗೆಂದರೆ ಕೆಟ್ಟ ಮನೆ ಗೋಡೆಗಳು ಹಿಡಿಯದಂತೆ.
ಅಸ್ಮಿನ್ ದೃಷ್ಟೇ ಜಗದ್ ದೃಷ್ಟಂ ಶ್ರುತೇ ಽಸ್ಮಿನ್ ಸಕಲಂ ಶ್ರುತಮ್ । ಸ್ಪೃಷ್ಟೇ ಚಾಸ್ಮಿಞ್ ಜಗತ್ ಸ್ಪೃಷ್ಟಂ ಸ್ಥಿತೇ ಽಸ್ಮಿನ್ ಸಂಸ್ಥಿತಂ ಜಗತ್
ಇದು ಕಂಡಾಗ ಲೋಕವೂ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ; ಇದು ಕೇಳಿದಾಗ ಎಲ್ಲವೂ ಕೇಳಿದಂತಾಗುತ್ತದೆ; ಇದನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದಾಗ ಜಗತ್ತನ್ನೇ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದಂತೆ; ಇದು ನಿಂತರೆ ಜಗತ್ತು ಕೂಡ ನಿಂತಂತಾಗುತ್ತದೆ.
ಏಷ ಜಾಗರ್ತಿ ಸುಪ್ತಾನಾಂ ಪ್ರಹರತ್ಯ್ ಅವಿವೇಕಿನಾಮ್ । ಹರತ್ಯ್ ಆಪದಮ್ ಆರ್ತಾನಾಂ ವಿತರತ್ಯ್ ಅಮಹಾತ್ಮನಾಮ್
ಈತನಿಗೆ ಮಲಗಿರುವವರ ನಡುವೆ ಎಚ್ಚರ ಇದೆ, ವಿವೇಕವಿಲ್ಲದವರನ್ನು ಸೋಲಿಸುತ್ತಾನೆ, ದುಃಖದಲ್ಲಿರುವವರ ದುಃಖವನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕುತ್ತಾನೆ, ಮಹತ್ವವಿಲ್ಲದವರಿಗೆ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಾನೆ.
ವಿಚರತ್ಯ್ ಏಷ ಲೋಕೇಷು ದೀಪ ಏವ ಜಗತ್ಸ್ಥಿತೌ । ವಿಲಸತ್ಯ್ ಏಷ ಭೋಗೇಷು ಪ್ರಸ್ಫುರತ್ಯ್ ಏಷ ವಸ್ತುಷು
ಈತನು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ದೀಪದಂತೆ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾನೆ, ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿರುವ ಭೋಗಗಳಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸುತ್ತಾನೆ, ವಸ್ತುಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾನೆ.
ಆತ್ಮನಾತ್ಮಾನಮ್ ಏವಾನ್ತಶ್ ಶಾನ್ತೇನಾನುಭವನ್ ಭವೀ । ಸ್ಥಿತಸ್ ಸರ್ವೇಷು ದೇಹೇಷು ತಿಕ್ತತ್ವಂ ಮರಿಚೇಷ್ವ್ ಇವ
ತಾನೇ ತನ್ನೊಳಗೆ ಶಾಂತಿಯೊಂದಿಗೆ ತನ್ನನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ; ಎಲ್ಲ ದೇಹಗಳಲ್ಲಿ ಇದ್ದರೂ, ಹೇಗೆ ಕಹಿ ಪದಾರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ಕಹಿತನ ಇರುವುದೋ ಹಾಗೆ.
ಚೇತನಾಕಲನಾರೂಪೀ ಸಬಾಹ್ಯಾಭ್ಯನ್ತರಾಶ್ರಿತಃ । ಜಗತ್ಪದಾರ್ಥಸಮ್ಭಾರಸತ್ತಾಸಾಮಾನ್ಯಮ್ ಆಸ್ಥಿತಃ
ಅವನ ಸ್ವರೂಪವೇ ಚೇತನ ಮತ್ತು ಕಲ್ಪನೆ; ಅವನು ಒಳಗೂ ಹೊರಗೂ ಇದ್ದಾನೆ, ಜಗತ್ತಿನ ಎಲ್ಲ ವಸ್ತುಗಳ ಸಮಾನ್ಯ ಅಸ್ತಿತ್ವವಾಗಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದಾನೆ.
ಏಷ ಶೂನ್ಯತ್ವಮ್ ಆಕಾಶೇ ಸ್ಪನ್ದ ಏಷ ಸದಾಗತೌ । ಪ್ರಕಾಶಶ್ ಚೈಷ ತೇಜಸ್ಸು ಪಯಸ್ಯ್ ಏಷ ರಸಃ ಪರಃ
ಆತನೇ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಶೂನ್ಯತೆ, ಚಲನೆಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಪಂದನೆ, ಬೆಂಕಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶ, ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಪರಮ ರಸ.
ಕಾಠಿನ್ಯಮ್ ಅವನಾವ್ ಏಷ ಔಷ್ಣ್ಯಮ್ ಏಷ ಹುತಾಶನೇ । ಶೈತ್ಯಮ್ ಏಷ ನಿಶಾನಾಥೇ ಸತ್ತಾ ಚೈಷ ಜಗದ್ಗಣೇ
ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಗಟ್ಟಿತನ, ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಉಷ್ಣತೆ, ಚಂದ್ರನಲ್ಲಿ ತಂಪು, ಜಗತ್ತಿನ ಎಲ್ಲರಲ್ಲಿ ಅಸ್ತಿತ್ವ ಅವನೇ.
ಮಷೀಪಿಣ್ಡೇ ಯಥಾ ಕಾರ್ಷ್ಣ್ಯಂ ಶೌಕ್ಲ್ಯಂ ಹಿಮಕಣೇ ಯಥಾ । ಯಥಾ ಪುಷ್ಪೇಷು ಸೌಗನ್ಧ್ಯಂ ದೇಹೇ ದೇಹಪತಿಸ್ ತಥಾ
ಮಸಿ ಗುಂಡಿನಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಕಪ್ಪುತನ ಇರುತ್ತದೋ, ಹಿಮದ ಕಣದಲ್ಲಿ ಬಿಳಿತನ ಹೇಗೆ ಇರುತ್ತದೋ, ಹೂವಿನಲ್ಲಿ ಸುಗಂಧ ಹೇಗೆ ಇರುತ್ತದೋ, ಹೀಗೆಯೇ ದೇಹದಲ್ಲಿ ದೇಹದ ಒಡೆಯನು ಇರುತ್ತಾನೆ.
ಯಥಾ ಸರ್ವಗತಾ ಸತ್ತಾ ಕಾಲಸ್ ಸರ್ವಗತೋ ಯಥಾ । ಯಥಾ ಸರ್ವಗತಂ ವ್ಯೋಮ ವಿಭುಸ್ ಸರ್ವಗತಸ್ ತಥಾ
ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇರುವ ಸತ್ತ್ವ ಹೇಗೆ ಎಲ್ಲವನ್ನು ಆವರಿಸಿಕೊಂಡಿರುತ್ತದೋ, ಕಾಲ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇರುವಂತೆ, ಆಕಾಶ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹರಡಿರುವಂತೆ, ಆತ್ಮವೂ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇದೆ.
ಪ್ರಭುಶಕ್ತಿರ್ ಮಹೀಪಸ್ಯ ಸರ್ವದೇಶಗತಾ ಯಥಾ । ರೂಪಾಲೋಕಮನಸ್ಕಾರಮುಕ್ತಂ ಸತ್ತ್ವಂ ತಥಾತ್ಮನಃ
ರಾಜನ ಶಕ್ತಿ ಅವನ ರಾಜ್ಯದ ಎಲ್ಲ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಹರಡಿರುವಂತೆ, ರೂಪ, ಬೆಳಕು, ಮನಸ್ಸು ಇವುಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತವಾದ ಆತ್ಮಸತ್ತ್ವ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇದೆ.
ನಿತ್ಯಸ್ ಸೋ ಽಯಮ್ ಅಹಂ ದೇವೋ ದೇವಾನಾಮ್ ಅವಬೋಧಕಃ । ಸ್ವಯಮ್ ಆತ್ಮಾಸ್ಮಿ ಮೇ ನಾಸ್ತಿ ಕಲನಾವಿತ್ ಕಿಲೇತರಾ
ನಾನು ಈ ಶಾಶ್ವತ ಆತ್ಮ, ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಉಣಬಡಿಸುವ ದೇವನು; ನಾನು ನನಗೆ ತಾನೇ ಆತ್ಮ, ನನಗೆ ಬೇರೆ ಯಾವ ಕಲ್ಪನೆ ಅಥವಾ ಮಿತಿಯೂ ಇಲ್ಲ.
ರೇಣುನೇವಾಣುನಾ ವ್ಯೋಮ್ನಿ ಪದ್ಮಪತ್ತ್ರ ಇವಾಮ್ಭಸಾ । ಸಮ್ಭ್ರಮೇಣೇವ ಪಾಷಾಣೇ ಸಮ್ಬನ್ಧೋ ಮಯಿ ನೈನಸಾ
ಹುಳಿಯು ಆಕಾಶವನ್ನು ಹತ್ತಿಕೊಳ್ಳದಂತೆ, ನೀರು ಕಮಲದ ಎಲೆಗೆ ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳದಂತೆ, ಗೊಂದಲವು ಕಲ್ಲಿಗೆ ಸೇರದಂತೆ, ಪಾಪವೂ ನನಗೆ ಯಾವ ಸಂಬಂಧವಿಲ್ಲ.
ಸುಖದುಃಖಶ್ರಿಯೋ ದೇಹೇ ಮಾ ಪತನ್ತು ಪತನ್ತು ವಾ । ತುಮ್ಬಕೋಪರಿ ಧಾರಾಶ್ ಚ ಕಾ ನಃ ಕ್ಷತಿರ್ ಉಪಸ್ಥಿತಾ
ಸೌಖ್ಯ, ದುಃಖ, ಐಶ್ವರ್ಯಗಳು ದೇಹದ ಮೇಲೆ ಬೀಳಲಿ ಅಥವಾ ಬೀಳದಿರಲಿ — ನಮ್ಮಿಗೆ ಏನು ಹಾನಿ? ನೀರಿನ ಧಾರೆಗಳು ಸೊರಕೆ ಹಣ್ಣಿನ ಮೇಲೆ ಬೀಳುವಂತೆ.
ದೀಪಾಙ್ಗಾಭಿಗತೋ ರಜ್ಜ್ವಾ ನಾಲೋಕೋ ಬಧ್ಯತೇ ಯಥಾ । ತಥೈವಾಯಮ್ ಅಬದ್ಧೋ ಽಹಂ ಸರ್ವಭಾವಗಣಾತಿಗಃ
ದೀಪದ ಬೆಳಕು ಹಗ್ಗದ ಮೇಲೆ ಬೀಳಿದರೂ ಹಗ್ಗವನ್ನು ಕಟ್ಟುವುದಿಲ್ಲ. ಹಾಗೆಯೇ ನಾನು ಎಲ್ಲ ಸ್ಥಿತಿಗಳಿಗೂ ಮೀರಿ, ಯಾವ ಬಂಧನಕ್ಕೂ ಒಳಗಾಗಿಲ್ಲ.
ಸಮ್ಬನ್ಧಃ ಕೋ ನು ನಃ ಕಾಮೈರ್ ಭಾವಾಭಾವೈರ್ ಅಥೇನ್ದ್ರಿಯೈಃ । ಕೇನ ಸಮ್ಬಧ್ಯತೇ ವ್ಯೋಮ ಕೇನ ವಾ ಗೃಹ್ಯತೇ ಮನಃ
ನಮಗೆ ಕಾಮಗಳು, ಇರುವಿಕೆ ಅಥವಾ ಇರದಿಕೆ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳೊಂದಿಗೆ ಯಾವ ಸಂಬಂಧವಿದೆ? ಆಕಾಶವನ್ನು ಯಾವುದು ಕಟ್ಟಬಹುದು? ಮನಸ್ಸನ್ನು ಯಾವುದು ಹಿಡಿಯಬಹುದು?
ಶರೀರೇ ಶತಧಾ ಯಾತೇ ಖಣ್ಡನಾ ಕಾ ಶರೀರಿಣಃ । ಕುಮ್ಭೇ ರುಗ್ಣೇ ಕ್ಷತೇ ಕ್ಷೀಣೇ ಕುಮ್ಭಾಕಾಶಸ್ಯ ಕಾ ಕ್ಷತಿಃ
ದೇಹವನ್ನು ನೂರಾರು ತುಂಡುಗಳಾಗಿ ಒಡೆಯಿದರೂ, ದೇಹದಲ್ಲಿರುವ ಆತ್ಮನಿಗೆ ಏನು ಹಾನಿ ಆಗುತ್ತದೆ? ಒಂದು ಕುಂಭವನ್ನು ಒಡೆದುಹಾಕಿದಾಗ, ಅದರೊಳಗಿನ ಆಕಾಶಕ್ಕೆ ಯಾವ ಹಾನಿಯೂ ಆಗುವುದಿಲ್ಲವಲ್ಲ.
ಪಿಶಾಚಕ ಇವಾದೃಶ್ಯೋ ಮನೋ ನಾಮೋದಿತಂ ಮುಧಾ । ಜಡೇ ತಸ್ಮಿನ್ ಕ್ಷತೇ ಬೋಧಾತ್ ಕಾ ನಃ ಕ್ಷತಿರ್ ಉಪಸ್ಥಿತಾ
ಪಿಶಾಚಿಯಂತೆ ಮನಸ್ಸು ಕಾಣಿಸದು, ಅದು ಎಂದಿಗೂ ನಿಜವಾಗಿ ಹುಟ್ಟುವುದಿಲ್ಲ. ಆ ಜಡ ಮನಸ್ಸು ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಗಾಯಗೊಂಡರೂ, ನಮಗೆ ಯಾವ ಹಾನಿ ಸಂಭವಿಸಲಿದೆ?
ಸುಖದುಃಖಮಯೀ ಯಸ್ಯ ವಾಸನಾ ತನ್ ಮನೋ ಮಮ । ಅಭವತ್ ಪೂರ್ವಮ್ ಅದ್ಯೈಕಾ ಸಮ್ಪನ್ನಾ ನನು ನಿರ್ವೃತಿಃ
ಯಾರ ಮನಸ್ಸು ಸುಖ-ದುಃಖಗಳ ವಾಸನೆಗಳಿಂದ ರೂಪುಗೊಂಡಿತೋ, ಅದು ಈಗ ಒಂದಾಗಿ ಶಾಂತವಾಗಿದೆ. ಇದೇನೋ ನಿಜವಾದ ಮುಕ್ತಿಯಾಗಿದೆ.
ಅನ್ಯೋ ಭುಙ್ಕ್ತೇ ಽನ್ಯ ಆದತ್ತೇ ಽಪ್ಯ್ ಅನ್ಯಸ್ಯಾನರ್ಥಸಙ್ಕಟಃ । ಅನ್ಯಃ ಪಶ್ಯತ್ಯ್ ಅಹೋ ಮೌರ್ಖ್ಯಂ ಕಸ್ಯೇಯಂ ಖಲು ಚಕ್ರಿಕಾ
ಒಬ್ಬನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ, ಇನ್ನೊಬ್ಬನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ, ಮತ್ತೊಬ್ಬನು ದುಃಖ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ, ಇನ್ನೊಬ್ಬನು ನೋಡುತ್ತಾನೆ—ಅಯ್ಯೋ, ಇದು ಎಷ್ಟು ಮೂರ್ಖತೆ! ಈ ಚಕ್ರ ಯಾರದು?
ಭುಙ್ಕ್ತೇ ಪ್ರಕೃತಿರ್ ಆದತ್ತೇ ಮನೋ ದೇಹಸ್ಯ ಸಙ್ಕಟಃ । ದ್ರಷ್ಟಾತ್ಮಾ ಮೌರ್ಖ್ಯಮ್ ಅಸ್ತೀಹ ನ ಕಿಞ್ಚಿತ್ ಕೇವ ಮೇ ಕ್ಷತಿಃ
ಪ್ರಕೃತಿ ಅನುಭವಿಸುತ್ತದೆ, ಮನಸ್ಸು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತದೆ, ದೇಹವೇ ಕಷ್ಟ ಅನುಭವಿಸುತ್ತದೆ; ನಾನು ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿ ಈ ಮೂರ್ಖತನವನ್ನು ನೋಡುತ್ತೇನೆ—ಇಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಯಾವ ಹಾನಿಯೂ ಇಲ್ಲ.