ಅಯಂ ನಾಮಾಹಮ್ ಇತ್ಯ್ ಅನ್ತಃ ಕುತೋ ನಿರವಲಮ್ಬನಾ । ಅಪರ್ಯನ್ತಾಕೃತೇರ್ ಏಷಾ ಕಿಲಾಸೀತ್ ಸ್ವಲ್ಪತಾ ಮಮ
ನಾನು ಈ ಹೆಸರಿನವನು ಎಂಬ ಭಾವನೆ ಒಳಗೆ ಹೇಗೆ ಬರಬಹುದು? ಅದು ಯಾವ ಆಧಾರವಿಲ್ಲದೆ ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ. ನನ್ನ ರೂಪವು ಅಂತ್ಯವಿಲ್ಲದದ್ದರಿಂದ, ಈ ಸಣ್ಣತನವೆಂಬ ಭಾವನೆ ಕೇವಲ ಭ್ರಮೆಯಷ್ಟೇ.
ಭವಾನ್ ಅಯಮ್ ಅಹಂ ಚಾಯಮ್ ಇತಿ ಮಿಥ್ಯೈವ ವಿಭ್ರಮಃ । ಕೋ ದೇಹಃ ಕೋ ಽಪ್ಯ್ ಅದೇಹೋ ವಾಪ್ಯ್ ಅಪಾರವಪುಷಶ್ ಚಿತಃ
ಈ ಜಗತ್ತು, ಇದು ನಾನು ಎಂಬ ಭಾವನೆ ಕೇವಲ ಭ್ರಮೆ ಮಾತ್ರ. ಅನಂತ ಚೈತನ್ಯಕ್ಕೆ ದೇಹವೋ, ದೇಹವಿಲ್ಲದಿರುವಿಕೆಯೋ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಗೂ ಅರ್ಥವಿಲ್ಲ.
ವರಾಕಾಃ ಪೇಲವಧಿಯೋ ಬಭೂವುರ್ ಮೇ ಪಿತಾಮಹಾಃ । ಯೇ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಮ್ ಇದಂ ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ರೇಮಿರೇ ಽರ್ಥವಿಭೂತಿಷು
ನನ್ನ ಪೂರ್ವಜರು ಬುದ್ಧಿಹೀನರಾಗಿದ್ದರಿಂದ ದಯನೀಯರು. ಅವರು ಈ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಕೊಟ್ಟು, ಧನ ಸಂಪಾದನೆಗೆ ಮಾತ್ರ ಆಸಕ್ತರಾದರು.
ಕ್ವೇಯಂ ಕಿಲ ಮಹಾದೃಷ್ಟಿರ್ ಭರಿತಾ ಬ್ರಹ್ಮಬೃಂಹಿತಾ । ಕ್ವ ಸರೀಸೃಪಭೀಮಾಭೀ ರತೀ ರಾಜ್ಯವಿಭೂತಿಭಿಃ
ಬ್ರಹ್ಮದಿಂದ ತುಂಬಿ ವಿಸ್ತರಿಸಿರುವ ಈ ಮಹದೃಷ್ಟಿಗೆ ಯಾವ ಸಮಾನತೆ ಇದೆ? ರಾಜಕೀಯ ಸೌಖ್ಯಗಳಲ್ಲಿ, ಭಯಾನಕ ಹಾವಿನಂತೆ ಇರುವ ಆ ಆನಂದಕ್ಕೆ ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವ ಸಂಬಂಧ?
ಅನನ್ತಾನನ್ತಸಮ್ಭೋಗಾ ಪರೋಪಶಮಶಾಲಿನೀ । ಶುದ್ಧೇಯಂ ಚಿನ್ಮಯೀ ದೃಷ್ಟಿರ್ ಜಯತ್ಯ್ ಅಖಿಲದೃಷ್ಟಿಷು
ಅನಂತವಾದ ಭೋಗಗಳಿರುವ, ಪರಮ ಶಾಂತಿಯುಳ್ಳ, ಶುದ್ಧವಾದ ಚೈತನ್ಯದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಈ ದೃಷ್ಟಿಯೇ ಎಲ್ಲ ದೃಷ್ಟಿಗಳಿಗಿಂತ ಮೇಲು.
ಸರ್ವಭಾವಾನ್ತರಸ್ಥಾಯ ಚೇತ್ಯಮುಕ್ತಚಿದಾತ್ಮನೇ । ಪ್ರತ್ಯಕ್ಚೇತನರೂಪಾಯ ಮಹ್ಯಮ್ ಏವ ನಮೋ ನಮಃ
ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳೊಳಗಿರುವ, ಶುದ್ಧ ಚೇತನಸ್ವರೂಪನಾದ, ನನ್ನೊಳಗಿನ ಅರಿವಿನ ರೂಪನಾದ ನಾನೇ ಆಗಿರುವ ಆ ಪರಮಾತ್ಮನಿಗೆ ಪುನಃ ಪುನಃ ನಮಸ್ಕಾರಗಳು.
ಜಯಾಮ್ಯ್ ಅಹಮ್ ಅಹಂ ಜಾತೋ ಜೀರ್ಣಸಂಸಾರಸಂಸೃತಿಃ । ಪ್ರಾಪ್ತಃ ಪ್ರಾಪ್ತೋ ಮಯಾತ್ಮಾಯಂ ಜೀವಾಮಿ ಚ ಜಯಾಮಿ ಚ
ನಾನು ಜಯವನ್ನೂ ಸಾಧಿಸಿದ್ದೇನೆ; ಹಳೆಯ ಸಂಸಾರದ ಬಂಧನದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ ಪುನಃ ಹುಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ. ನನ್ನ ನಿಜ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದೇನೆ; ಈಗ ನಾನು ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದೇನೆ ಮತ್ತು ಜಯಶಾಲಿಯೂ ಆಗಿದ್ದೇನೆ.
ಇದಮ್ ಉತ್ತಮಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಂ ಬೋಧಂ ಸನ್ತ್ಯಜ್ಯ ಶಾಶ್ವತಮ್ । ನ ರಮೇ ಽಹಮ್ ಅರಮ್ಯಾಸು ರಾಜ್ಯದುಃಖವಿಭೂತಿಷು
ಈ ಶಾಶ್ವತ ಜ್ಞಾನಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ರಾಜಕೀಯದ ದುಃಖ ಮತ್ತು ಖ್ಯಾತಿಯಲ್ಲೇ ನನಗೆ ಯಾವುದೇ ಆನಂದವಿಲ್ಲ.
ದಾರುವಾರಿದೃಷನ್ಮಾತ್ರೇ ಲುಲುಭೇ ಯೋ ಧರಾತಲೇ । ಧಿಗ್ ವರಾಕಮ್ ಅನಾತ್ಮಜ್ಞಂ ತಂ ಪಿತಾಮಹಕೀಟಕಮ್
ಈ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಮರ ಮತ್ತು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಕಾಣುವ ವಸ್ತುಗಳಲ್ಲೇ ಆಸೆಪಡುವ, ತನ್ನನ್ನು ಅರಿಯದ, ಬಡವನಾದ ಆ ಪಿತಾಮಹನ ಮರದ ಹುಳಿಗೆ ನಾಚಿಕೆ.
ಅವಿದ್ಯೈಕಾತ್ಮಭಿರ್ ದ್ರವ್ಯೈರ್ ಅವಿದ್ಯಾಮಯಮ್ ಆಜ್ಯಪಮ್ । ಅಜ್ಞೇನ ಸನ್ತರ್ಪಯತಾ ಕಿಂ ನಾಮ ಗುರುಣಾ ಕೃತಮ್
ಗುರುವು ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ಕೂಡಿದ ವಸ್ತುಗಳಿಂದ, ಅಜ್ಞಾನಮಯವಾದ ಹೋಮವನ್ನು, ಅಜ್ಞಾನಸ್ವರೂಪನಿಗೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದರೆ, ಅದರಿಂದ ಏನು ಸಾಧನೆಯಾಯಿತು ಎಂದು ಹೇಳಬಹುದು?
ವರ್ಷಾಣಿ ಕತಿಚಿತ್ ಪ್ರಾಪ್ಯ ಜಗದ್ಗ್ರಾಮಟಿಕಾಮ್ ಇಮಾಮ್ । ಕಿಂ ನಾಮ ಪ್ರಾಪದ್ ಉಚಿತಂ ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪುಃ ಕಿಲ
ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪು ಕೆಲವು ವರ್ಷಗಳು ಈ ಜಗತ್ತಿನ ಹಳ್ಳಿ ಹೋಲುವ ಬದುಕನ್ನು ಪಡೆದು, ನಿಜವಾಗಿ ಯೋಗ್ಯವಾದ್ದೇನು ಪಡೆದನು?
ಅನಾಸ್ವಾದ್ಯ ಶಮಾನನ್ದಂ ಜಗದ್ರಾಜ್ಯಶತಾನ್ಯ್ ಅಪಿ । ಸಮಾಸ್ವಾದಯತಾ ನೇಹ ಕಿಞ್ಚಿದ್ ಆಸ್ವಾದಿತಂ ಭವೇತ್
ಶಾಂತಿಯ ಆನಂದವನ್ನು ಅನುಭವಿಸದೆ, ನೂರಾರು ಲೋಕರಾಜ್ಯಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದರೂ, ಇಲ್ಲಿ ಏನನ್ನೂ ನಿಜವಾಗಿ ಅನುಭವಿಸಿದಂತಾಗದು.
ನ ಕಿಞ್ಚಿದ್ ಯೇನ ಸಮ್ಪ್ರಾಪ್ತಂ ತೇನೇದಂ ಪರಮಾಮೃತಮ್ । ಸಮ್ಪ್ರಾಪ್ಯಾನ್ತಃ ಪ್ರಪೂರ್ಣೇನ ಸರ್ವಂ ಪ್ರಾಪ್ತಮ್ ಅಖಣ್ಡಿತಮ್
ಯಾವುದರಿಂದ ಏನೂ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲವೋ, ಅದರಿಂದ ಏನೂ ದೊರಕದು. ಆದರೆ ಒಳಗೆ ಪರಮ ಅಮೃತವನ್ನು ಪಡೆದಾಗ, ಸಂಪೂರ್ಣ ತೃಪ್ತಿಯಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲವೂ ಅವಿಭಾಜ್ಯವಾಗಿ ಸಿಗುತ್ತದೆ.
ತ್ಯಕ್ತಾಮಿತಪದೋ ಮೂರ್ಖೋ ಮಿತಮ್ ಏತಿ ನ ಪಣ್ಡಿತಃ । ಉಷ್ಟ್ರೋ ಹಿ ತ್ಯಕ್ತಸುಲತಃ ಕಣ್ಟಕಂ ಯಾತಿ ನೇತರಃ
ಮೂರ್ಖನು ಸರಿಯಾದ ದಾರಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಸಮತೋಲನಕ್ಕೂ ಜ್ಞಾನಕ್ಕೂ ತಲುಪುವುದಿಲ್ಲ; ಹಸುರು ದಾರಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಒಂಟೆ ಎಷ್ಟು ಕಷ್ಟವಾದ ಮುಳ್ಳಿನ ದಾರಿಯತ್ತ ಹೋಗುತ್ತದೋ, ಹಾಗೆಯೇ.
ಪರಾಂ ದೃಷ್ಟಿಮ್ ಇಮಾಂ ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ದಗ್ಧರಾಜ್ಯೇ ರಮೇತ ಕಃ । ಕಸ್ ತ್ಯಕ್ತೇಕ್ಷುರಸಃ ಪ್ರಾಜ್ಞಃ ಕಟುನಿಮ್ಬಪಯಃ ಪಿಬೇತ್
ಈ ಮಹತ್ತಾದ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಸುಟ್ಟುಹೋದ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಯಾರು ಸಂತೋಷಪಡುತ್ತಾರೆ? ಸಕ್ಕರೆಹಾಲಿನ ಸಿಹೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಯಾರು ಬುದ್ಧಿವಂತನು ಕಹಿಯಾದ ಬೇವುಹಾಲನ್ನು ಕುಡಿಯುತ್ತಾನೆ?
ಮೂರ್ಖಾ ಏವ ಹಿ ತೇ ಸರ್ವೇ ಬಭೂವುರ್ ಮೇ ಪಿತಾಮಹಾಃ । ಇಮಾಂ ದೃಷ್ಟಿಂ ಪರಿತ್ಯಜ್ಯ ಯೇ ರತಾ ರಾಜ್ಯಸಙ್ಕಟೇ
ನನ್ನ ಪೂರ್ವಜರೆಲ್ಲರೂ ನಿಜಕ್ಕೂ ಮೂರ್ಖರು; ಅವರು ಈ ಜ್ಞಾನದ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ರಾಜ್ಯದ ಕಷ್ಟಗಳಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತರಾಗಿದ್ದರು.
ಕ್ವ ಫುಲ್ಲಾ ನನ್ದನಸ್ಥಲ್ಯಃ ಕ್ವ ದಗ್ಧಾ ಮರುಭೂಮಯಃ । ಕ್ವೇಮಾ ಬೋಧದೃಶಶ್ ಶಾನ್ತಾಃ ಕ್ವ ಭೋಗೇಷ್ವ್ ಆತ್ಮಬುದ್ಧಯಃ
ನಂದನವನದ ಹೂವಿನ ತೋಟಗಳು ಎಲ್ಲಿವೆ, ಸುಟ್ಟುಹೋದ ಮರುಭೂಮಿಗಳು ಎಲ್ಲಿವೆ? ಶಾಂತವಾದ ಜ್ಞಾನದ ದೃಷ್ಟಿಗಳು ಎಲ್ಲಿವೆ, ಭೋಗಗಳಲ್ಲಿ ಆತ್ಮಜ್ಞಾನ ಎಲ್ಲಿದೆ?
ನ ಕಿಞ್ಚಿದ್ ಅಸ್ತಿ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯೇ ಯದ್ ರಾಜ್ಯಮ್ ಅಭಿವಾಞ್ಛ್ಯತೇ । ಸರ್ವಂ ಚಾಸ್ತ್ಯ್ ಏವ ಚಿತ್ತತ್ತ್ವೇ ತತ್ ಕಸ್ಮಾನ್ ನಾನುಭೂಯತೇ
ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ರಾಜಾಧಿಕಾರವನ್ನು ಬಯಸುವಂತಹ ಯಾವುದೂ ಇಲ್ಲ; ಎಲ್ಲವೂ ಚಿತ್ತಸ್ವರೂಪದಲ್ಲಿಯೇ ಇದೆ. ಹಾಗಿದ್ದರೆ ಅದು ಅನುಭವಕ್ಕೆ ಏಕೆ ಬರುವುದಿಲ್ಲ?
ಚಿತಾ ಸರ್ವಸ್ಥಯಾ ಸ್ವಚ್ಛಸಮಯಾ ನಿರ್ವಿಕಾರಯಾ । ಸರ್ವಥಾ ಸರ್ವದಾ ಸರ್ವಂ ಸರ್ವತಸ್ ಸಾಧು ಲಭ್ಯತೇ
ಎಲ್ಲ ಕಡೆ ಇರುವ, ಶುದ್ಧವಾದ, ಕಾಲಕ್ಕೆ ಒಳಪಟ್ಟಿಲ್ಲದ, ಬದಲಾಗದ ಚಿತ್ತದಿಂದ ಎಲ್ಲವೂ ಎಲ್ಲ ಸಮಯದಲ್ಲೂ ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಸುಲಭವಾಗಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.
ಭಾನವೀ ತೈಜಸೀ ಶಕ್ತಿರ್ ಅಮೃತಸ್ರುತಿರ್ ಐನ್ದವೀ । ಬ್ರಾಹ್ಮೀ ಮಹತ್ತಾ ಮಹತೀ ಶಾಕ್ರೀ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯರಾಜತಾ
ಸೂರ್ಯಶಕ್ತಿ, ಅಗ್ನಿಶಕ್ತಿ, ಅಮೃತದ ಹನಿಗಳನ್ನು ಹರಡುವ ಚಂದ್ರಶಕ್ತಿ, ಬ್ರಹ್ಮನ ಸೃಜನಶಕ್ತಿ, ಮಹತ್ವ, ವೈಭವ, ಇಂದ್ರನ ಬಲ, ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ರಾಜಕೀಯ—
ಪರಮಾ ಪೂರ್ಣತಾ ಶಾರ್ವೀ ಜಯಲಕ್ಷ್ಮೀಶ್ ಚ ವೈಷ್ಣವೀ । ಮಾನಸೀ ಶೀಘ್ರಗಮಿತಾ ಬಲವತ್ತಾ ತು ವಾಯವೀ
ಪೂರ್ಣತೆ, ಶಿವನ ಶಕ್ತಿ, ಜಯವನ್ನು ನೀಡುವ ಲಕ್ಷ್ಮೀ, ವಿಷ್ಣುವಿನ ಬಲ, ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಶಕ್ತಿ, ವೇಗವಾಗಿ ಚಲಿಸುವ ಶಕ್ತಿ, ಗಾಳಿಯ ಬಲ—
ಆಗ್ನೇಯೀ ದಾಹಕಲನಾ ಪಾಯಸೀ ರಸನಿರ್ವೃತಿಃ । ಮೌನೀ ಮಹಾತಪಸ್ಸಿದ್ಧಿರ್ ವಿದ್ಯಾ ಬಾರ್ಹಸ್ಪತೀ ತಥಾ
ಅಗ್ನಿಯ ಶಕ್ತಿ ಎಂದರೆ ಸುಡುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ, ಹಾಲಿನಂತದ್ದು ಎಂದರೆ ರುಚಿಯ ಆನಂದ, ಮೌನಿಯದು ಮಹಾತಪಸ್ಸಿನ ಸಾಧನೆ, ಬೃಹಸ್ಪತಿಯಂತದ್ದು ಎಂದರೆ ಜ್ಞಾನ.
ವೈಮಾನಿಕೀ ವ್ಯೋಮಗತಾ ಸ್ಥಿರತಾಪಿ ಚ ಪಾರ್ವತೀ । ಗಮ್ಭೀರತಾಥ ಸಾಮುದ್ರೀ ಮೈರವೀ ಚ ಮಹೋನ್ನತಿಃ
ಆಕಾಶದಂತದ್ದು ಎಂದರೆ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವುದು, ಪರ್ವತದಂತದ್ದು ಎಂದರೆ ಸ್ಥಿರತೆ, ಸಮುದ್ರದಂತದ್ದು ಎಂದರೆ ಆಳತೆ, ಮೆರುಪರ್ವತದಂತದ್ದು ಎಂದರೆ ಮಹಾ ಎತ್ತರ.
ಸಮಶ್ರೀಸ್ ಸೌಗತೀ ಸೋಮ್ಯಾ ಮಾದನೀ ಮದಲೋಲತಾ । ಮಾಧವೀ ಪುಷ್ಪಮಯತಾ ಶಾರದೀ ಘನಸಸ್ಯತಾ
ಸಮೃದ್ಧಿಯಂತದ್ದು ಎಂದರೆ ಸಮಾನ ಭಾಗ್ಯ, ಬೌದ್ಧದಂತದ್ದು ಎಂದರೆ ಮೃದುತನ, ಮದದಂತದ್ದು ಎಂದರೆ ಚಂಚಲತೆ, ವಸಂತದಂತದ್ದು ಎಂದರೆ ಹೂವಿನ ಸಮೃದ್ಧಿ, ಶರದೃತುವಿನಂತದ್ದು ಎಂದರೆ ಹಣ್ಣಾದ ಧಾನ್ಯಗಳ ಸಮೃದ್ಧಿ.
ಯಾಕ್ಷೀ ಚ ಮಾಯಾಮಯತಾ ನಾಭಸೀ ನಿಷ್ಕಲಙ್ಕತಾ । ಶೀತತಾಪಿ ಚ ತೌಷಾರೀ ನೈದಾಘೀ ತಾಪತಪ್ತತಾ
ಯಕ್ಷಿಯಂತದ್ದು ಎಂದರೆ ಮಾಯೆ, ಆಕಾಶದಂತದ್ದು ಎಂದರೆ ದೋಷರಹಿತತೆ, ಹಿಮದಂತದ್ದು ಎಂದರೆ ತಂಪು, ಬೇಸಿಗೆಯಂತದ್ದು ಎಂದರೆ ಉರಿಯುವ ಉಷ್ಣತೆ.
ಏತಾಶ್ ಚಾನ್ಯಾಸ್ ತಥಾ ಬಹ್ವ್ಯೋ ದೇಶಕಾಲಕ್ರಿಯಾತ್ಮಿಕಾಃ । ನಾನಾಕಾರವಿಕಾರೋತ್ಥಾಸ್ ತ್ರಿಕಾಲೋದರಸಂಸ್ಥಿತಾಃ
ಇವುಗಳ ಜೊತೆಗೆ ಇನ್ನೂ ಅನೇಕವುಗಳೂ ಇದ್ದಿವೆ. ಅವುಗಳ ಸ್ವರೂಪ ಸ್ಥಳ, ಕಾಲ ಮತ್ತು ಕ್ರಿಯೆಯಿಂದ ರೂಪುಗೊಂಡಿದೆ. ವಿಭಿನ್ನ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಬದಲಾವಣೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಮೂಡಿಬಂದು, ಮೂರು ಕಾಲಗಳೊಳಗಿನ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತವೆ.
ವಿಚಿತ್ರಾಶ್ ಶಕ್ತಯಸ್ ಸ್ವಚ್ಛಸಮಯಾ ನಿರ್ವಿಕಾರಯಾ । ಚಿತಾ ಕ್ರಿಯನ್ತೇ ಪರಯಾ ಕಲಾಕಲನಮುಕ್ತಯಾ
ಈ ವಿಭಿನ್ನ ಶಕ್ತಿಗಳು ಸ್ವಚ್ಛವಾಗಿಯೂ, ಸ್ವಂತ ಸ್ವಭಾವದಿಂದ, ಬದಲಾವಣೆ ಇಲ್ಲದೆ ಇರುತ್ತವೆ. ಅವುಗಳನ್ನು ಚೇತನವು ಪರಮ, ಅಳವಡಿಸಲಾಗದ ಕಲೆಯ ಮೂಲಕ, ಲೆಕ್ಕಾಚಾರವಿಲ್ಲದೆ ನಡೆಸುತ್ತದೆ.
ವಿಕಲ್ಪಹೀನಾ ಚಿತ್ ಸರ್ವಪದಾರ್ಥಶತದೃಷ್ಟಿಷು । ಸಮಮ್ ಏವಾಭಿಪತತಿ ಪ್ರಭಾ ಪ್ರಾಭಾಕರೀ ಯಥಾ
ಯಾವುದೇ ಕಲ್ಪನೆ ಇಲ್ಲದ ಚೇತನವು, ನೂರಾರು ವಸ್ತುಗಳನ್ನೂ ಸಮಾನವಾಗಿ ಆವರಿಸುತ್ತದೆ. ಅದು ಹಗಲು ಬೆಳಕು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಸಮಾನವಾಗಿ ಬೀಳುವಂತೆ.
ಸರ್ವಾಶಾಕೋಶವಿಶ್ರಾನ್ತಾಂ ಪದಾರ್ಥಪಟಲೀಂ ಮಹೀ । ಕಾಲತ್ರಯೇಹಾಕಲಿತಾಂ ಯಥಾನುಭವತಿ ಕ್ಷಣಾತ್
ಎಲ್ಲ ಆಸೆಗಳ ಭಂಡಾರದಲ್ಲಿ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆದಿರುವ ವಸ್ತುಗಳ ಗುಂಪನ್ನು, ಮೂರು ಕಾಲಗಳ ಸ್ಪರ್ಶವಿಲ್ಲದೆ, ಭೂಮಿ ಒಂದು ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಅನುಭವಿಸುತ್ತದೆ.
ತಥಾ ಸಮಸ್ತಸಂಸಾರಬೃಹದ್ದೃಶ್ಯದಶಾಶ್ರಿಯಮ್ । ಕಾಲತ್ರಯಸ್ಥಾಮ್ ಅಮಲಾ ಚಿಚ್ ಚಿನೋತಿ ತತಾತ್ಮಿಕಾ
ಹಾಗೆ, ಈ ವಿಶಾಲ ಜಗತ್ತಿನ ಎಲ್ಲ ಸ್ಥಿತಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಇರುವ ಶುದ್ಧ ಚೈತನ್ಯವು, ಮೂರು ಕಾಲಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಅಸ್ಪರ್ಶಿತವಾಗಿಯೇ ತನ್ನ ಸ್ವರೂಪವೆಂದು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನೋಡುತ್ತದೆ.