ಮಮೈತದ್ ವಪುರ್ ಆನೀಲಂ ಶಙ್ಖಚಕ್ರಗದಾಧರಮ್ । ಸರ್ವಸೌಭಾಗ್ಯಸೀಮಾನ್ತೋ ಹ್ಯ್ ಅಸ್ಮಿಞ್ ಜಗತಿ ವಲ್ಗತಿ
ನನಗೆ ಈ ಗಾಳಿಯ ದೇಹವಿದೆ, ಇದರಲ್ಲಿ ಶಂಖ, ಚಕ್ರ, ಗದೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದಿದ್ದೇನೆ; ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಶುಭದ ಶ್ರೇಷ್ಠತೆ ಈ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದೆ.
ಅಹಮ್ ಅಸ್ಮಿನ್ ಸಮುದ್ಭೂತಃ ಪದ್ಮಾಸನಗತಸ್ ಸದಾ । ನಿರ್ವಿಕಲ್ಪಸಮಾಧಿಸ್ಥಃ ಪರಾಂ ನಿರ್ವೃತಿಮ್ ಆಗತಃ
ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ಪದ್ಮಾಸನದಲ್ಲಿ ಸದಾ ಕುಳಿತುಕೊಂಡು, ಎಲ್ಲ ಆಲೋಚನೆಗಳಿಗೂ ಮೀರಿ ಸಮಾಧಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರನಾಗಿ, ಪರಮ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದೇನೆ.
ಅಹಂ ತ್ರಿನೇತ್ರಯಾಕೃತ್ಯಾ ಗೌರೀವಕ್ತ್ರಾಬ್ಜಷಟ್ಪದಃ । ಸರ್ಗಾನ್ತೇ ಸಂಹರಾಮೀದಂ ಕೂರ್ಮೋ ಽಙ್ಗಪಟಲಂ ಯಥಾ
ನಾನು ಮೂವರು ಕಣ್ಣುಗಳಿರುವವನಾಗಿ, ಗೌರಿಯ ಮುಖದ ಕಮಲದಲ್ಲಿ ಮಧುಪದಂತೆ ಇದ್ದು, ಸೃಷ್ಟಿಯ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಈ ಜಗತ್ತನ್ನು ಆಮೆಯು ತನ್ನ ಅಂಗಗಳನ್ನು ಒಳಗೆಳೆದುಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಹಿಂಪಡೆಯುತ್ತೇನೆ.
ಅಹಮ್ ಐನ್ದ್ರೇಣ ರೂಪೇಣ ತ್ರಿಲೋಕೀಮಠಿಕಾಮ್ ಇಮಾಮ್ । ಪಾಲಯಾಮಿ ಕ್ರಮಪ್ರಾಪ್ತಾಂ ಮಠಿಕಾಮ್ ಇವ ತಾಪಸಃ
ನಾನು ಇಂದ್ರನ ರೂಪದಲ್ಲಿ, ಕ್ರಮವಾಗಿ ಬಂದ ಈ ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನು, ತಪಸ್ವಿಯು ತನ್ನ ಆಶ್ರಮವನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ರಕ್ಷಿಸುತ್ತೇನೆ.
ಅಹಂ ತೃಣಲತಾಗುಲ್ಮಜಾಲಂ ರಸತಯಾ ಸ್ಥಿತಃ । ಉತ್ಥಾಪಯಾಮಿ ಚಿದ್ಭೂಮೇಃ ಕೂಪಾದ್ ಉರುಲತಾಮ್ ಇವ
ನಾನು ಹುಲ್ಲು, ಬೆಳೆ, ಜಾಡುಗಳ ಗುಂಪಿನಲ್ಲಿ ರಸವಾಗಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದು, ಅವುಗಳನ್ನು ಚೇತನದ ಭೂಮಿಯ ಕುಳಿಯಿಂದ ಹತ್ತಿಸಿ ಎತ್ತುವವನಂತೆ ಮೇಲಕ್ಕೆತ್ತುತ್ತೇನೆ.
ಸ್ವಲೀಲಾರ್ಥಮ್ ಇದಂ ಚಾರು ಜಗದಾಡಮ್ಬರಂ ತತಮ್ । ಮಯಾಭಿಜಾತಬಾಲೇನ ಪಙ್ಕಕ್ರೀಡನಕಂ ಯಥಾ
ನನ್ನ ಆಟಕ್ಕಾಗಿ ಈ ಸುಂದರವಾದ ಲೋಕದ ಆಟವನ್ನೆಲ್ಲ ನಾನು ಹಬ್ಬಿದ್ದೇನೆ. ಸ್ವಯಂ ಹುಟ್ಟಿದ ನಾನು, ಒಂದು ಮಗುವಿನಂತೆ ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ಆಟವಾಡುವಂತೆ, ಈ ಜಗತ್ತನ್ನು ರಚಿಸಿದ್ದೇನೆ.
ಮಯೀದಮ್ ಅರ್ಪ್ಯತೇ ಸರ್ವಂ ಸತ್ತಾಂ ಮಾಂ ಪ್ರಾಪ್ಯ ಗಚ್ಛತಿ । ಮತ್ಪರಿತ್ಯಕ್ತಮ್ ಏತಚ್ ಚ ಸದ್ ಅಪ್ಯ್ ಏವ ನ ಕಿಞ್ಚನ
ಈ ಎಲ್ಲವೂ ನನ್ನಲ್ಲೇ ಅರ್ಪಣೆಯಾಗುತ್ತದೆ; ಜೀವಿಗಳು ನನ್ನನ್ನು ತಲುಪಿದಾಗ, ಅವು ನನ್ನಲ್ಲೇ ಲಯವಾಗುತ್ತವೆ. ನನ್ನಿಂದ ಬೇರೆ ಇದ್ದರೂ, ಅದು ನಿಜಕ್ಕೂ ಏನೂ ಅಲ್ಲ.
ಮಯಿ ಸ್ಫಾರೇ ಚಿದಾದರ್ಶೇ ಪ್ರತಿಬಿಮ್ಬಂ ಯದ್ ಆಗತಮ್ । ತದ್ ಅಸ್ತಿ ನೇತರತ್ ತಸ್ಮಾನ್ ಮತ್ತೋ ಽನ್ಯನ್ ನೇಹ ವಿದ್ಯತೇ
ನನ್ನಲ್ಲಿರುವ ವಿಶಾಲವಾದ ಚೈತನ್ಯದ ಕನ್ನಡಿಯಲ್ಲಿ ಯಾವ ಪ್ರತಿಬಿಂಬ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೋ, ಅದೇ ಇದೆ; ನನ್ನಿಂದ ಬೇರೆ ಯಾವುದೂ ಇಲ್ಲ, ಇಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಹೊರತು ಬೇರೆ ಯಾವುದೂ ಇಲ್ಲ.
ಕುಸುಮೇಷ್ವ್ ಅಹಮ್ ಆಮೋದಃ ಪದ್ಮಪತ್ತ್ರೇಷ್ವ್ ಅಹಂ ಛವಿಃ । ಛವಿಷ್ವ್ ಅಹಂ ರೂಪಕಲಾ ರೂಪೇಷ್ವ್ ಅನುಭವೋ ಽಪ್ಯ್ ಅಹಮ್
ಹೂವಿನಲ್ಲಿ ನಾನು ಪರಿಮಳ, ತಾವರೆಯ ಎಲೆಗಳಲ್ಲಿ ನಾನು ಹೊಳಪು; ಹೊಳಪುಗಳಲ್ಲಿ ನಾನು ರೂಪದ ಕಲೆ, ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ನಾನು ಅನುಭವವೇ ಆಗಿದ್ದೇನೆ.
ಯದ್ ಯತ್ ಕಿಞ್ಚಿದ್ ಇದಂ ದೃಶ್ಯಂ ಜಗತ್ ಸ್ಥಾವರಜಙ್ಗಮಮ್ । ಸರ್ವಸಙ್ಕಲ್ಪರಹಿತಂ ತಚ್ ಚಿತ್ತತ್ತ್ವಮ್ ಅಹಂ ಪರಮ್
ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಎಲ್ಲ ಚಲಿಸುವ ಮತ್ತು ನಿಶ್ಚಲವಾದ ವಸ್ತುಗಳು ಯಾವ ಕಲ್ಪನೆಯೂ ಇಲ್ಲದೆ ಇರುತ್ತವೆ; ಆ ಪರಮ ಚೈತನ್ಯ ತತ್ತ್ವವೇ ನಾನು.
ಆಪ್ಯಾ ರಸಮಯೀ ಶಕ್ತಿರ್ ಅಣ್ವೋಘವಿವೃತೋದಯಾ । ಸಾ ಯಥಾ ದಾರುಕುಡ್ಯೇಷು ತಥಾಹಂ ಸರ್ವವಸ್ತುಷು
ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಮತ್ತು ಸ್ಥೂಲ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಉದಯವಾಗುವ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹರಡಿರುವ ರಸಮಯ ಶಕ್ತಿ ಹೇಗೆ ಮರದ ಕಂಬಗಳಲ್ಲಿ ಇರುವದೋ, ಹೀಗೆಯೇ ನಾನು ಎಲ್ಲ ವಸ್ತುಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಇದ್ದೇನೆ.
ಪರಮಾಂ ತಾಮ್ ಅಹಂ ಸರ್ವಪದಾರ್ಥಾನ್ತರವರ್ತಿತಾಮ್ । ಉಪೇತ್ಯ ಸಂವಿದ್ವೈಚಿತ್ರ್ಯಂ ಪ್ರತನೋಮಿ ಸ್ವಯೇಚ್ಛಯಾ
ಎಲ್ಲ ವಸ್ತುಗಳೊಳಗಿನ ಆ ಪರಮ ಸತ್ಯವನ್ನು ನಾನು ಪಡೆದಾಗ, ನನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದಲೇ ಚೈತನ್ಯದ ವೈವಿಧ್ಯವನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತೇನೆ.
ಘೃತಂ ಯಥಾನ್ತಃ ಪಯಸಿ ರಸಶಕ್ತಿರ್ ಯಥಾ ಜಲೇ । ಚಿಚ್ಛಕ್ತಿಸ್ ಸರ್ವಭಾವೇಷು ತಥಾನ್ತರ್ ಅಹಮ್ ಆಸ್ಥಿತಃ
ಹೆಸರು ಹಾಲಿನಲ್ಲಿ ತುಪ್ಪ ಇರುವಂತೆ, ನೀರಿನಲ್ಲಿ ರಸಶಕ್ತಿ ಇರುವಂತೆ, ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಚೈತನ್ಯಶಕ್ತಿ ಆಗಿ ನಾನು ಅಂತರಂಗದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದೇನೆ.
ಇದಂ ಜಗತ್ ತ್ರಿಕಾಲಸ್ಥಂ ಚಿತಿ ಮಯ್ಯ್ ಏವ ಸಂಸ್ಥಿತಮ್ । ಚೇತ್ಯೋಪಚಾರರಹಿತಂ ವಸ್ತುಜಾತಮ್ ಇವಾವನೌ
ಈ ಮೂರು ಕಾಲಗಳಲ್ಲಿ ಇರುವ ಈ ಜಗತ್ತು ನನ್ನ ಚಿತ್ತದಲ್ಲೇ ನೆಲೆಸಿದೆ, ಇದನ್ನು ವಸ್ತುವೆಂದು ಹೇಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಇರುವ ವಸ್ತುಗಳ ಗುಂಪಿನಂತೆ ಇದು ಕೇವಲ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿದೆ.
ಭರಿತಾಶೇಷದಿಕ್ಕುಕ್ಷಿಸ್ ತ್ಯಕ್ತಸಙ್ಕೋಚವಿಭ್ರಮಃ । ಸರ್ವಸ್ಥಸ್ ಸರ್ವಧರ್ತಾ ಚ ವಿರಾಟ್ ಸಮ್ರಾಡ್ ಅಹಂ ಸ್ಥಿತಃ
ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳು ನನ್ನೊಳಗೆ ತುಂಬಿವೆ, ಎಲ್ಲ ಬದ್ಧತೆಗಳನ್ನೂ ಗೊಂದಲವನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟು, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇರುವವನು, ಎಲ್ಲವನ್ನು ಧರಿಸುವವನು, ನಾನು ವಿಶಾಲವಾದ ಪರಮಾಧಿಪತಿಯಾಗಿ ಸ್ಥಿತನಾಗಿದ್ದೇನೆ.
ಅಪೂರ್ವಮ್ ಅನಿಬದ್ಧೇನ್ದ್ರಮ್ ಅಶಸ್ತ್ರದಲಿತಾಮರಮ್ । ಅಪ್ರಾರ್ಥಿತಂ ಮೇ ಸಮ್ಪ್ರಾಪ್ತಂ ಜಗದ್ರಾಜ್ಯಮ್ ಇದಂ ತತಮ್
ಈ ಜಗತ್ತಿನ ಮೇಲೆ ಯಾರೂ ಎದುರಿಸದ, ಯಾರೂ ಬಂಧಿಸದ, ಯಾರೂ ಗೆಲ್ಲದ, ನಾನು ಬೇಡದೆ ಬಂದಂತಹ ರಾಜತ್ವ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹರಡಿದೆ.
ಅಹೋ ನು ವಿತತಾತ್ಮಾಸ್ಮಿ ನ ಮಾಮ್ಯ್ ಆತ್ಮಾತ್ಮನಾತ್ಮನಿ । ಕಲ್ಪಾನ್ತಪವನೋಚ್ಛೂನ ಏಕಾರ್ಣವ ಇವಾರ್ಣವೇ
ನಾನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹರಡಿರುವ ಆತ್ಮಸ್ವರೂಪಿಯಾಗಿದ್ದೇನೆ; ನನ್ನಲ್ಲಿ ನಾನು ಎಂಬ ಭಾವವೇ ಇಲ್ಲ, ಯುಗಾಂತ್ಯದ ಗಾಳಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಒಯ್ಯುವಾಗ ಉಳಿಯುವ ಏಕ ಸಾಗರದಂತೆ ನಾನು ಮಾತ್ರ ಉಳಿದಿದ್ದೇನೆ.
ನಾತ್ಮನ್ಯ್ ಅನ್ತಮ್ ಅವಾಪ್ನೋಮಿ ಸ್ವಚ್ಛೇ ಽನ್ತಸ್ ಸ್ವೋದಿತೇ ಸ್ವಯಮ್ । ಕ್ಷೀರವಾರಿನಿಧೌ ಪಙ್ಗುಸ್ ಸರೀಸೃಪ ಇವ ಸ್ಫುರನ್
ನನಗೆ ನನ್ನೊಳಗೆ ಯಾವ ಅಂತರವೂ ಕಾಣಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಒಳಗೆ ಎಲ್ಲವೂ ಸ್ವಚ್ಛವಾಗಿಯೂ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿಯೂ ಇದೆ. ನಾನು ಹಾಲಿನ ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ಕುಂಟು ಹಾವು ಹಾದುಹೋಗುವಂತೆ ಅಲುಗಾಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.
ಸ್ವಲ್ಪೇಯಂ ಮಠಿಕಾ ಬ್ರಾಹ್ಮೀ ಜಗನ್ನಾಮ್ನೀ ಸುಸಙ್ಕಟಾ । ಗಜೋ ಬಿಲ್ವ ಇವಾಸ್ಯಾಂ ಮೇ ನ ಮಾತಿ ವಿಪುಲಂ ವಪುಃ
ಈ ಬ್ರಹ್ಮನ ಹೆಸರಿನ ಜಗತ್ತು ಎಂಬ ಸಣ್ಣ ಗುಡಿಸಲು ತುಂಬಾ ಇಳಿವಾಗಿದೆ; ಬಿಲ್ವ ಹಣ್ಣಿನೊಳಗೆ ಆನೆ ಸೇರದಂತೆ, ನನ್ನ ವಿಶಾಲವಾದ ರೂಪವು ಇದರಲ್ಲಿ ಸೇರಲಾಗದು.
ವಿರಿಞ್ಚಸದನಾತ್ ಪಾರೇ ತತ್ತ್ವಾನ್ತೇ ಽಪ್ಯ್ ಆಹರತ್ ಪದಮ್ । ಪ್ರಸರತ್ಯ್ ಏವ ಮೇ ರೂಪಮ್ ಅದ್ಯಾಪಿ ನ ನಿವರ್ತತೇ
ಬ್ರಹ್ಮನ ಮನೆಗಿಂತಲೂ ದೂರ, ಸತ್ಯದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿಯೂ ನನ್ನ ರೂಪವು ಹರಡುತ್ತಲೇ ಇದೆ, ಇಂದಿಗೂ ಅದು ನಿಲ್ಲದೆ ವಿಸ್ತರಿಸುತ್ತಲೇ ಇದೆ.
ಅಯಂ ನಾಮಾಹಮ್ ಇತ್ಯ್ ಅನ್ತಃ ಕುತೋ ನಿರವಲಮ್ಬನಾ । ಅಪರ್ಯನ್ತಾಕೃತೇರ್ ಏಷಾ ಕಿಲಾಸೀತ್ ಸ್ವಲ್ಪತಾ ಮಮ
ನಾನು ಈ ಹೆಸರಿನವನು ಎಂಬ ಭಾವನೆ ಒಳಗೆ ಹೇಗೆ ಬರಬಹುದು? ಅದು ಯಾವ ಆಧಾರವಿಲ್ಲದೆ ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ. ನನ್ನ ರೂಪವು ಅಂತ್ಯವಿಲ್ಲದದ್ದರಿಂದ, ಈ ಸಣ್ಣತನವೆಂಬ ಭಾವನೆ ಕೇವಲ ಭ್ರಮೆಯಷ್ಟೇ.
ಭವಾನ್ ಅಯಮ್ ಅಹಂ ಚಾಯಮ್ ಇತಿ ಮಿಥ್ಯೈವ ವಿಭ್ರಮಃ । ಕೋ ದೇಹಃ ಕೋ ಽಪ್ಯ್ ಅದೇಹೋ ವಾಪ್ಯ್ ಅಪಾರವಪುಷಶ್ ಚಿತಃ
ಈ ಜಗತ್ತು, ಇದು ನಾನು ಎಂಬ ಭಾವನೆ ಕೇವಲ ಭ್ರಮೆ ಮಾತ್ರ. ಅನಂತ ಚೈತನ್ಯಕ್ಕೆ ದೇಹವೋ, ದೇಹವಿಲ್ಲದಿರುವಿಕೆಯೋ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಗೂ ಅರ್ಥವಿಲ್ಲ.
ವರಾಕಾಃ ಪೇಲವಧಿಯೋ ಬಭೂವುರ್ ಮೇ ಪಿತಾಮಹಾಃ । ಯೇ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಮ್ ಇದಂ ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ರೇಮಿರೇ ಽರ್ಥವಿಭೂತಿಷು
ನನ್ನ ಪೂರ್ವಜರು ಬುದ್ಧಿಹೀನರಾಗಿದ್ದರಿಂದ ದಯನೀಯರು. ಅವರು ಈ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಕೊಟ್ಟು, ಧನ ಸಂಪಾದನೆಗೆ ಮಾತ್ರ ಆಸಕ್ತರಾದರು.
ಕ್ವೇಯಂ ಕಿಲ ಮಹಾದೃಷ್ಟಿರ್ ಭರಿತಾ ಬ್ರಹ್ಮಬೃಂಹಿತಾ । ಕ್ವ ಸರೀಸೃಪಭೀಮಾಭೀ ರತೀ ರಾಜ್ಯವಿಭೂತಿಭಿಃ
ಬ್ರಹ್ಮದಿಂದ ತುಂಬಿ ವಿಸ್ತರಿಸಿರುವ ಈ ಮಹದೃಷ್ಟಿಗೆ ಯಾವ ಸಮಾನತೆ ಇದೆ? ರಾಜಕೀಯ ಸೌಖ್ಯಗಳಲ್ಲಿ, ಭಯಾನಕ ಹಾವಿನಂತೆ ಇರುವ ಆ ಆನಂದಕ್ಕೆ ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವ ಸಂಬಂಧ?
ಅನನ್ತಾನನ್ತಸಮ್ಭೋಗಾ ಪರೋಪಶಮಶಾಲಿನೀ । ಶುದ್ಧೇಯಂ ಚಿನ್ಮಯೀ ದೃಷ್ಟಿರ್ ಜಯತ್ಯ್ ಅಖಿಲದೃಷ್ಟಿಷು
ಅನಂತವಾದ ಭೋಗಗಳಿರುವ, ಪರಮ ಶಾಂತಿಯುಳ್ಳ, ಶುದ್ಧವಾದ ಚೈತನ್ಯದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಈ ದೃಷ್ಟಿಯೇ ಎಲ್ಲ ದೃಷ್ಟಿಗಳಿಗಿಂತ ಮೇಲು.
ಸರ್ವಭಾವಾನ್ತರಸ್ಥಾಯ ಚೇತ್ಯಮುಕ್ತಚಿದಾತ್ಮನೇ । ಪ್ರತ್ಯಕ್ಚೇತನರೂಪಾಯ ಮಹ್ಯಮ್ ಏವ ನಮೋ ನಮಃ
ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳೊಳಗಿರುವ, ಶುದ್ಧ ಚೇತನಸ್ವರೂಪನಾದ, ನನ್ನೊಳಗಿನ ಅರಿವಿನ ರೂಪನಾದ ನಾನೇ ಆಗಿರುವ ಆ ಪರಮಾತ್ಮನಿಗೆ ಪುನಃ ಪುನಃ ನಮಸ್ಕಾರಗಳು.
ಜಯಾಮ್ಯ್ ಅಹಮ್ ಅಹಂ ಜಾತೋ ಜೀರ್ಣಸಂಸಾರಸಂಸೃತಿಃ । ಪ್ರಾಪ್ತಃ ಪ್ರಾಪ್ತೋ ಮಯಾತ್ಮಾಯಂ ಜೀವಾಮಿ ಚ ಜಯಾಮಿ ಚ
ನಾನು ಜಯವನ್ನೂ ಸಾಧಿಸಿದ್ದೇನೆ; ಹಳೆಯ ಸಂಸಾರದ ಬಂಧನದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ ಪುನಃ ಹುಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ. ನನ್ನ ನಿಜ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದೇನೆ; ಈಗ ನಾನು ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದೇನೆ ಮತ್ತು ಜಯಶಾಲಿಯೂ ಆಗಿದ್ದೇನೆ.
ಇದಮ್ ಉತ್ತಮಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಂ ಬೋಧಂ ಸನ್ತ್ಯಜ್ಯ ಶಾಶ್ವತಮ್ । ನ ರಮೇ ಽಹಮ್ ಅರಮ್ಯಾಸು ರಾಜ್ಯದುಃಖವಿಭೂತಿಷು
ಈ ಶಾಶ್ವತ ಜ್ಞಾನಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ರಾಜಕೀಯದ ದುಃಖ ಮತ್ತು ಖ್ಯಾತಿಯಲ್ಲೇ ನನಗೆ ಯಾವುದೇ ಆನಂದವಿಲ್ಲ.
ದಾರುವಾರಿದೃಷನ್ಮಾತ್ರೇ ಲುಲುಭೇ ಯೋ ಧರಾತಲೇ । ಧಿಗ್ ವರಾಕಮ್ ಅನಾತ್ಮಜ್ಞಂ ತಂ ಪಿತಾಮಹಕೀಟಕಮ್
ಈ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಮರ ಮತ್ತು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಕಾಣುವ ವಸ್ತುಗಳಲ್ಲೇ ಆಸೆಪಡುವ, ತನ್ನನ್ನು ಅರಿಯದ, ಬಡವನಾದ ಆ ಪಿತಾಮಹನ ಮರದ ಹುಳಿಗೆ ನಾಚಿಕೆ.
ಅವಿದ್ಯೈಕಾತ್ಮಭಿರ್ ದ್ರವ್ಯೈರ್ ಅವಿದ್ಯಾಮಯಮ್ ಆಜ್ಯಪಮ್ । ಅಜ್ಞೇನ ಸನ್ತರ್ಪಯತಾ ಕಿಂ ನಾಮ ಗುರುಣಾ ಕೃತಮ್
ಗುರುವು ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ಕೂಡಿದ ವಸ್ತುಗಳಿಂದ, ಅಜ್ಞಾನಮಯವಾದ ಹೋಮವನ್ನು, ಅಜ್ಞಾನಸ್ವರೂಪನಿಗೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದರೆ, ಅದರಿಂದ ಏನು ಸಾಧನೆಯಾಯಿತು ಎಂದು ಹೇಳಬಹುದು?