ಅನನ್ತಮ್ ಇದಮ್ ಆಕಾಶಮ್ ಆಪೂರ್ಯ ವಿನತಾಸುತಃ । ಕನಕಾಙ್ಗೋ ಮಮಾಙ್ಗಾನಾಮ್ ಅಯಮ್ ಆಸನತಾಂ ಗತಃ
ಈ ಅನಂತ ಆಕಾಶವನ್ನು ತುಂಬಿಕೊಂಡು, ವಿನತೆಯ ಮಗನು, ಬಂಗಾರದ ದೇಹದಿಂದ, ನನ್ನ ಅಂಗಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಆಸನವನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದಾನೆ.
ಕರಶಾಖೈಕವಿಶ್ರಾನ್ತಸರ್ವಹೇತಿವಿಹಙ್ಗಮಾಃ । ನಖಾಂಶುಮಞ್ಜರೀಕೀರ್ಣಾ ಮಹಾಮರಕತದ್ರುಮಾಃ
ನನ್ನ ಕೈಗಳ ಶಾಖೆಗಳಲ್ಲಿ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಹಕ್ಕಿಗಳು, ಎಲ್ಲ ಕಾರಣಗಳೂ ಆಗಿದ್ದು, ನನ್ನ ನಖಗಳಿಂದ ಹೊರಡುವ ಕಿರಣಗಳ ಗುಂಪಿನಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಮಹಾ ಪಚ್ಚೆ ಮರಗಳಂತಿವೆ.
ಇಮೇ ತೇ ಮೃದುಮನ್ದಾರದಾಮದೃಬ್ಧಾಂಸಮಣ್ಡಲಾಃ । ಮನ್ದರಾಘೃಷ್ಟಕೇಯೂರಾಶ್ ಚತ್ವಾರೋ ಮಮ ಬಾಹವಃ
ಇವು ನನ್ನ ನಾಲ್ಕು ಬಾಹುಗಳು—ಮೃದುವಾದ ಮಂದಾರ ಹೂಗಳು, ದಾಮ ರತ್ನಗಳ ವಲಯಗಳು, ಮತ್ತು ಮಂದರ ಪರ್ವತಕ್ಕೆ ಒದ್ದಾಡಿದ ಕಂಗಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ.
ಚಲಚ್ಛಶಿಕರಾಪೂರಚಾರುಚಾಮರಧಾರಿಣೀ । ಇಯಂ ಮೇ ಪಾರ್ಶ್ವಗಾ ಲಕ್ಷ್ಮೀಃ ಕ್ಷೀರೋದಜಠರೋತ್ಥಿತಾ
ಚಲಿಸುವ ಚಂದ್ರಕಿರಣಗಳಿಂದ ಮಾಡಿದ ಸುಂದರ ಚಾಮರವನ್ನು ಹಿಡಿದಿರುವ ಈ ಲಕ್ಷ್ಮೀ, ಪಾರ್ಶ್ವದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದಾಳೆ; ಅವಳು ಪಾರಿಜಾತ ಸಮುದ್ರದೊಳಗಿಂದ ಉದಯವಾದಳು.
ಹೇಲಾವಿಲಬ್ಧಭುವನಾ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯತರುಮಞ್ಜರೀ । ಇಯಂ ಮೇ ಪಾರ್ಶ್ವಗಾ ಕೀರ್ತಿರ್ ಧವಲಾಮಲಹಾಸಿನೀ
ಮೂವರು ಲೋಕಗಳಿಗೂ ಆಟದಂತೆ ದೊರೆತಿದ್ದಾಳೆ, ಅವಳು ಆತ್ರಿಯ ಹೂವಂತೆ, ಧವಳವಾಗಿಯೂ ನಿರ್ಮಲವಾದ ನಗುವಿನೊಂದಿಗೆ ನನ್ನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಕೀರ್ತಿ ನಿಂತಿದ್ದಾಳೆ.
ಅನಾರತಂ ಜಗಜ್ಜಾಲನವನಿರ್ಮಾಣಕಾರಿಣೀ । ಇಯಂ ಮೇ ಪಾರ್ಶ್ವಗಾ ಮಾಯಾ ಸ್ವೇನ್ದ್ರಜಾಲವಿಲಾಸಿನೀ
ಈ ಮಾಯೆ, ಯಾವಾಗಲೂ ಜಗತ್ತಿನ ಜಾಲವನ್ನು ಹೊಸದಾಗಿ ರಚಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವಳು, ಅದ್ಭುತ ಮಾಯಾಜಾಲಗಳಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸುವಳು, ನನ್ನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದಾಳೆ.
ಇಯಂ ಸಾ ಹೇಲಯಾಕ್ರಾನ್ತತ್ರೈಲೋಕ್ಯತರುಷಣ್ಡಿಕಾ । ಜಯಾ ಸ್ಫುರತಿ ಮೇ ಪಾರ್ಶ್ವೇ ಲತಾ ಕಲ್ಪತರೋರ್ ಇವ
ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ಕಲ್ಪವೃಕ್ಷಗಳ ತೋಟವನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಜಯಿಸಿದ ಜಯಾ, ಅವಳು ಕಲ್ಪವೃಕ್ಷದ ಬೆಲ್ಲದಂತೆ ನನ್ನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ.
ಇಮೌ ಮೇ ನಿತ್ಯಶೀತೋಷ್ಣೌ ದೇವೌ ಶೀತಾಂಶುಭಾಸ್ಕರೌ । ಪ್ರಕಟೀಕೃತಸಂಸಾರೌ ಮುಖಮಧ್ಯೇ ವಿಲೋಚನೇ
ನನ್ನ ಮುಖದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಇರುವ ಈ ಎರಡು ಕಣ್ಣುಗಳು ಎಂದೆಂದಿಗೂ ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಇರುವ ಚಂದ್ರ ಮತ್ತು ಸೂರ್ಯ ದೇವತೆಗಳಂತೆ, ಜಗತ್ತಿನ ಅನುಭವವನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ತೋರಿಸುತ್ತಿವೆ.
ಮಮೇಯಮ್ ಉತ್ಪಲಶ್ಯಾಮಾ ಪೀನಾಮ್ಭೋಧರಸುನ್ದರೀ । ಶ್ಯಾಮೀಕೃತಕಕುಪ್ಚಕ್ರಾ ದೇಹದೀಪ್ತಿರ್ ವಿಸಾರಿಣೀ
ಈ ಗಾಢ ನೀಲಿಯುಳ್ಳ, ಹೂವಿನಂತೆ ಕಾಂತಿಯುಳ್ಳ, ಗಟ್ಟಿಯಾದ ಮೋಡದಂತೆ ಸುಂದರವಾಗಿರುವ ದೇವಿ ನನ್ನದು; ಅವಳ ಪ್ರಕಾಶ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹರಡಿ, ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ನೀಲಿಯನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತದೆ.
ಅಯಂ ಮಮ ಕರೇ ಶಙ್ಖಃ ಪಾಞ್ಚಜನ್ಯಸ್ ಸ್ಫುರದ್ಧ್ವನಿಃ । ಮೂರ್ತಂ ಖಮ್ ಇವ ಶಬ್ದಾತ್ಮ ಕ್ಷೀರೋದ ಇವ ಸಂಸ್ಥಿತಃ
ನನ್ನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಈ ಪಾಂಚಜನ್ಯ ಶಂಖ ಇದೆ; ಅದು ಪ್ರಬಲ ಧ್ವನಿಯನ್ನು ಹೊರಡಿಸುತ್ತದೆ, ಶಬ್ದ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಅನುಭವವಾಗುತ್ತದೆ, ಹಾಲಿನ ಸಾಗರದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದಂತೆ ನೆಲೆಗೊಂಡಿದೆ.
ಅಯಂ ಮೇ ಕರ್ಣಿಕಾಕೋಶನಿಲೀನಬ್ರಹ್ಮಷಟ್ಪದಃ । ಪದ್ಮಃ ಕರತಲೇ ಶ್ರೀಮಾನ್ ಸ್ವನಾಭಿಕುಹರೋದ್ಭವಃ
ನನ್ನ ಕೈತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಈ ಶ್ರೀಮಂತ ಪದ್ಮವಿದೆ; ಅದರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮನ ಮಧುಮಕ್ಕಳಂತೆ ನೆಲೆಸಿದೆ, ಅದು ತನ್ನ ಹೊಟ್ಟೆಯೊಳಗಿನ ಆಳದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದೆ.
ಇಯಂ ಮೇ ರತ್ನಚಿತ್ರಾಙ್ಗೀ ಸುಮೇರುಶಿಖರೋಪಮಾ । ಹೇಮಾಙ್ಗದಾ ಗದಾ ಗುರ್ವೀ ದೈತ್ಯದಾನವಮರ್ದಿನೀ
ನನ್ನ ಈ ಗದೆಯು ರತ್ನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ, ಸುವರ್ಣದಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತದೆ, ಸುವೇರು ಪರ್ವತದ ಶಿಖರದಂತೆ ಭಾರವಾಗಿದ್ದು, ದೈತ್ಯರು ಮತ್ತು ದಾನವರು ಇದರಿಂದ ನಾಶವಾಗುತ್ತಾರೆ.
ಅಯಂ ಮೇ ಭಾಸುರಾಕಾರಸ್ ಸುಖದೃಶ್ಯಸ್ ಸುದರ್ಶನಃ । ಜ್ವಾಲಾಜಟಿಲಪರ್ಯನ್ತಪರಿಪಾಟಲದಿಕ್ತಟಃ
ನನ್ನ ಈ ಆಯುಧವು ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ರೂಪದಲ್ಲಿದೆ, ನೋಡಲು ಸುಂದರವಾಗಿದೆ, ಅದರ ತುದಿಗಳು ಜ್ವಾಲೆಗಳಿಂದ ಸುತ್ತಿಕೊಂಡಿವೆ ಮತ್ತು ಬದಿಗಳು ಕೆಂಪು ಬಣ್ಣದಿಂದ ಕಂಗೊಳಿಸುತ್ತಿವೆ.
ಅಯಂ ಮೇ ಕೇತುಮದ್ವಹ್ನಿಸುನ್ದರೋ ಜ್ವಲಿತೋ ಽಸಿತಃ । ಕುಠಾರೋ ದೈತ್ಯವೃಕ್ಷಾಣಾಂ ನನ್ದಯನ್ ನನ್ದಕಸ್ ಸ್ಥಿತಃ
ನನ್ನ ಈ ಕುಠಾರವು ಧ್ವಜವನ್ನು ಹೊತ್ತಿದೆ, ಬೆಂಕಿಯಂತೆ ಹೊತ್ತಿ ಉರಿಯುತ್ತದೆ, ಕಪ್ಪಾಗಿಯೂ ಸುಂದರವಾಗಿಯೂ ಇದೆ; ಇದು ದೈತ್ಯರೂಪದ ಮರಗಳನ್ನು ಕಡಿದು ಹರ್ಷಿಸುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ನಂದಕ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿದೆ.
ಇದಂ ಮಚ್ಛರಧಾರಾಣಾಂ ಪುಷ್ಕರಾವರ್ತಕೋ ಘನಃ । ಶಾರ್ಙ್ಗಂ ಧನುರ್ ಅಹೀನ್ದ್ರಾಭಮ್ ಇನ್ದ್ರಕಾರ್ಮುಕಸುನ್ದರಮ್
ನನ್ನ ಬಾಣಗಳ ಹರಿವಿನಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಈ ಗಟ್ಟಿಯಾದ ವಲಯವು ಕಮಲದಂತೆ ಇದೆ; ಶಾರಂಗ ಎಂಬ ಧನುಸ್ಸು ನಾಗರಾಜನಂತಿದೆ ಮತ್ತು ಇಂದ್ರನ ಧನುಸ್ಸಿನಂತೆ ಸುಂದರವಾಗಿದೆ.
ಇಮಾನ್ಯ್ ಅಹಮ್ ಅನನ್ತಾನಿ ಜಗನ್ತಿ ಜಠರೇ ಚಿರಮ್ । ಬಿಭರ್ಮಿ ಜಾತನಷ್ಟಾನಿ ವರ್ತಮಾನಾನ್ಯ್ ಅನೇಕಶಃ
ನಾನು ಅನೇಕ ಕಾಲಗಳಿಂದ ಅನೇಕ ಪ್ರಪಂಚಗಳನ್ನು ನನ್ನ ಹೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಹೊತ್ತಿದ್ದೇನೆ—ಅವು ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡು, ನಾಶವಾಗಿ, ಬೇರೆ ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತವೆ.
ಇಮೌ ಮಹೀ ಮೇ ಚರಣಾವ್ ಇದಂ ಮೇ ಗಗನಂ ಶಿರಃ । ಇದಂ ವಪುರ್ ಮೇ ತ್ರಿಜಗದ್ ಇಮಾ ಮೇ ಕುಕ್ಷಯೋ ದಿಶಃ
ಈ ಕಾಲುಗಳು ನನಗೆ ಭೂಮಿ, ಈ ತಲೆ ಆಕಾಶ, ಈ ದೇಹ ಮೂರು ಲೋಕಗಳು, ನನ್ನ ಇಡೀ ಬದಿಗಳು ದಿಕ್ಕುಗಳು.
ಸಾಕ್ಷಾದ್ ಅಯಮ್ ಅಹಂ ವಿಷ್ಣುರ್ ನೀಲಮೇಘೋದರದ್ಯುತಿಃ । ಸುಪರ್ಣಪರ್ವತಾರೂಢಶ್ ಶಙ್ಖಚಕ್ರಗದಾಧರಃ
ನಾನು ನೇರವಾಗಿ ವಿಷ್ಣುವೇನು, ಕಪ್ಪು ಮೋಡದ ಹೊಟ್ಟೆಯಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾಗಿದ್ದೇನೆ, ಗರುಡನೊಂದಿಗೆ ಪರ್ವತದ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತಿದ್ದೇನೆ, ಶಂಖ, ಚಕ್ರ ಮತ್ತು ಗದೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದಿದ್ದೇನೆ.
ಏತೇ ಮತ್ತಃ ಪಲಾಯನ್ತೇ ಸಮಗ್ರಾ ದುಷ್ಟಚೇತಸಃ । ತಾರ್ಣಾಸ್ ತರಲಸಞ್ಚಾರಾಃ ಪವನಾದ್ ಇವ ರಾಶಯಃ
ದುಷ್ಟ ಮನಸ್ಸುಳ್ಳ ಎಲ್ಲರೂ ನನ್ನಿಂದ ಓಡಿಹೋಗುತ್ತಾರೆ; ಅವರು ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಹಾರುವ ಧೂಳಿನ ರಾಶಿಗಳಂತೆ ಬೇಗನೆ ಹರಿದು ಹೋಗುತ್ತಾರೆ.
ಅಯಮ್ ಇನ್ದೀವರಶ್ಯಾಮಃ ಪೀತವಾಸಾ ಗದಾಧರಃ । ಲಕ್ಷ್ಮೀವಾನ್ ಗರುಡಾರೂಢಸ್ ಸ್ವಯಮ್ ಏವಾಹಮ್ ಅಚ್ಯುತಃ
ಈ ನೀಲಕಮಲದಂತೆ ಕಪ್ಪುಬಣ್ಣದವನು, ಹಳದಿ ಬಟ್ಟೆ ಧರಿಸಿದವನು, ಗದೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದವನು, ಶ್ರೀಯುತನಾದವನು, ಗರುಡನ ಮೇಲೆ ಕೂತಿರುವವನು, ನಾನೇ ಅಚ್ಯುತನು.
ಕೋ ಮಾಮ್ ಏತಿ ವಿರುದ್ಧಾತ್ಮಾ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯದಹನಕ್ಷಮಮ್ । ಸ್ವನಾಶಾಯ ಮರುತ್ಕ್ಷುಬ್ಧಂ ಕಲ್ಪಾಗ್ನಿಂ ಶಲಭೋ ಯಥಾ
ನನಗೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಬರುವ ಧೈರ್ಯ ಯಾರಿಗಿದೆ? ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನು ಸುಡುವ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ನನನ್ನು ಎದುರಿಸುವವನು, ಗಾಳಿಯಿಂದ ಕೆರಳಿದ ಪ್ರಳಯದ ಅಗ್ನಿಗೆ ಹಾರಿ ಹೋಗುವ ಪಟಂಗದಂತೆ, ತಾನೇ ನಾಶವಾಗುತ್ತಾನೆ.
ಇಮೇ ತೇ ತೈಜಸೀಂ ದೃಷ್ಟಿಂ ಮಮಾಗ್ರಸ್ಥಾಸ್ ಸುರಾಸುರಾಃ । ನ ಶಕ್ನುವನ್ತಿ ಸಂಸೋದ್ಃಉಂ ಚಕ್ಷುರ್ಮನ್ದಾಃ ಪ್ರಭಾಮ್ ಇವ
ಈ ದೇವರುಗಳು ಮತ್ತು ದಾನವರು ನನ್ನ ಮುಂದೆ ನಿಂತು ನನ್ನ ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಹೊತ್ತಿರುವ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ, ಹೇಗೆ ದುರ್ಬಲ ಕಣ್ಣುಗಳಿಗೆ ಪ್ರಕಾಶದ ತೇಜಸ್ಸನ್ನು ನೋಡಲಾಗದುವೋ ಹಾಗೆ.
ಇಮೇ ಮಾಮ್ ಈಶ್ವರಂ ವಿಷ್ಣುಂ ಬ್ರಹ್ಮೇನ್ದ್ರಾಗ್ನಿಹರಾದಯಃ । ಸ್ತುವನ್ತ್ಯ್ ಅನನ್ತಯಾ ವಾಚಾ ಬಹುವಕ್ತ್ರಸಮುತ್ಥಯಾ
ಈ ಬ್ರಹ್ಮ, ಇಂದ್ರ, ಅಗ್ನಿ, ಹರ ಮತ್ತು ಇತರರು ಅನೇಕ ಬಾಯಿಗಳಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸುವ ಅನಂತವಾದ ಮಾತುಗಳಿಂದ ನನ್ನನ್ನು, ಈಶ್ವರನಾದ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು, ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಅಯಂ ವಿಜೃಮ್ಭಿತೈಶ್ವರ್ಯೋ ಜಾತೋ ಽಹಮ್ ಅಜಿತಾಕೃತಿಃ । ಸರ್ವದ್ವನ್ದ್ವಪದಾತೀತೋ ಮಹಿಮ್ನಾ ಪರಮೇಣ ಹಿ
ನಾನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ವ್ಯಾಪಿಸಿರುವ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದೇನೆ, ನನ್ನ ರೂಪವನ್ನು ಯಾರೂ ಗೆಲ್ಲಲಾಗದು, ಎಲ್ಲ ಜೋಡಿಗಳನ್ನೂ ಮೀರಿ, ಪರಮ ಮಹಿಮೆಯಿಂದ ಉಂಟಾದವನು ನಾನು.
ತ್ರಿಭುವನಭವನೋದರೈಕಮೂರ್ತಿ ಪ್ರಸಭವಿಭಿನ್ನಸಮಸ್ತದುಷ್ಟಸತ್ತ್ವಮ್ । ಘನಗಿರಿತೃಣಕಾನನಾನ್ತರಸ್ಥಂ ಸಕಲಭಯಾಪಹರಂ ವಪುಃ ಪ್ರಣೌಮಿ
ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ಎಲ್ಲಾ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ತತ್ವವಾಗಿ ಇರುವ, ಎಲ್ಲಾ ದುಷ್ಟ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಬಲವಂತವಾಗಿ ನಾಶಮಾಡುವ, ದಟ್ಟವಾದ ಪರ್ವತ, ಹುಲ್ಲು ಮತ್ತು ಕಾಡುಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಇರುವ, ಎಲ್ಲ ಭಯಗಳನ್ನು ದೂರಮಾಡುವ ಆ ರೂಪಕ್ಕೆ ನಾನು ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ.
ಪ್ರಹ್ಲಾದ ಇತಿ ಸಞ್ಚಿನ್ತ್ಯ ಕೃತ್ವಾ ನಾರಾಯಣೀಂ ತನುಮ್ । ಪುನಸ್ ಸಞ್ಚಿನ್ತಯಾಮ್ ಆಸ ಪೂಜಾರ್ಥಮ್ ಅಸುರದ್ವಿಷಃ
ಪ್ರಹ್ಲಾದನೆಂದು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಭಾವಿಸಿ, ನಾರಾಯಣನ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಮತ್ತೆ ಅಸುರರ ಶತ್ರುವನ್ನು ಪೂಜಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಧ್ಯಾನಿಸಿದನು.
ವಪುಷೋ ವೈಷ್ಣವಾದ್ ಅಸ್ಮಾನ್ ಮರುನ್ಮೂರ್ತಿಃ ಪರಾಪರಃ । ಅಯಂ ಪ್ರಾಣಪ್ರವಾಹೇಣ ಬಹಿರ್ ವಿಷ್ಣುಸ್ ಸ್ಥಿತೋ ಽಪರಃ
ನಮ್ಮ ವೈಷ್ಣವ ರೂಪದಿಂದ, ಪರ ಮತ್ತು ಅಪರವಾದ, ವಾಯು ಸ್ವರೂಪಿಯಾದವನು, ಪ್ರಾಣದ ಹರಿವಿನಿಂದ, ಈ ಇನ್ನೊಂದು ವಿಷ್ಣು ಹೊರಗೆ ನೆಲೆಸಿದ್ದಾನೆ.
ವೈನತೇಯಸಮಾರೂಢಸ್ ಸ್ಫುಟಶಕ್ತಿಚತುಷ್ಟಯಃ । ಶಙ್ಖಚಕ್ರಗದಾಪಾಣಿಶ್ ಶ್ಯಾಮಲಾಙ್ಗಶ್ ಚತುರ್ಭುಜಃ
ಗರುಡನ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತಿರುವ, ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ನಾಲ್ಕು ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು ತೋರಿಸುವ, ಶಂಖ, ಚಕ್ರ, ಗದೆಯನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದಿರುವ, ಕಪ್ಪು ಮೈಯುಳ್ಳ, ನಾಲ್ಕು ಕೈಗಳಿರುವ ದೇವರನ್ನು—
ಚನ್ದ್ರಾರ್ಕನಯನಶ್ ಶ್ರೀಮಾನ್ ಕಾನ್ತನನ್ದಕನನ್ದನಃ । ಪದ್ಮಪಾಣಿರ್ ವಿಶಾಲಾಕ್ಷಶ್ ಶಾರ್ಙ್ಗಧನ್ವಾ ಮಹಾದ್ಯುತಿಃ
ಚಂದ್ರನೂ ಸೂರ್ಯನೂ ಹೋಲುವ ಕಣ್ಣುಗಳಿರುವ, ಮಹಿಮೆಯಿಂದ ತುಂಬಿರುವ, ಪ್ರೀತಿಯ ನಂದನಂದನ, ಹಸಿರು ಕಣ್ಗಳಿರುವ, ಹಸ್ತದಲ್ಲಿ ಕಮಲವನ್ನು ಹಿಡಿದಿರುವ, ಶಾರಂಗ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಧರಿಸಿರುವ, ಅಪಾರ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಉಜ್ವಲನಾದ ದೇವರನ್ನು—
ತದ್ ಏನಂ ಪೂಜಯಾಮ್ಯ್ ಆಶು ಪರಿವಾರಸಮನ್ವಿತಮ್ । ಸಪರ್ಯಯಾ ಮನೋಮಯ್ಯಾ ಸರ್ವಸಮ್ಭಾರರಮ್ಯಯಾ
ಅವನನ್ನು ಅವನ ಸೇವಕರೊಂದಿಗೆ ಕೂಡಿದಂತೆ, ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಮಾಡಿದ ಪೂಜೆಯ ಮೂಲಕ, ಎಲ್ಲ ಅಗತ್ಯ ವಸ್ತುಗಳಿಂದ ಸುಂದರವಾದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಬೇಗನೆ ಆರಾಧಿಸುತ್ತೇನೆ—