ದಶಕೋಟೀಶ್ ಚ ವರ್ಷಾಣಾಮ್ ಅನುಶಾಸ್ಯ ಜಗತ್ತ್ರಯಮ್ । ಅನ್ತೇ ವಿರಕ್ತತಾಂ ಪ್ರಾಪ್ತಮ್ ಉಪಶಾನ್ತಂ ಬಡೇರ್ ಮನಃ
ಹತ್ತು ಕೋಟಿ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನು ಆಳಿದ ನಂತರ, ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಬಡನ ಮನಸ್ಸು ವೈರಾಗ್ಯ ಮತ್ತು ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಪಡೆದಿತು.
ಊಹಾಪೋಹಸಹಸ್ರಾಣಿ ಭಾವಾಭಾವಶತಾನಿ ಚ । ಬಡಿನಾ ಪರಿದೃಷ್ಟಾನಿ ಕ್ವ ಸಮಾಶ್ವಾಸಮ್ ಏತ್ವ್ ಅಸೌ
ಸಾವಿರಾರು ಊಹೆಗಳು, ತಿರಸ್ಕಾರಗಳು ಮತ್ತು ನೂರಾರು ಇರುವಿಕೆ-ಇಲ್ಲದಿಕೆಗಳ ಸ್ಥಿತಿಗಳನ್ನು ಬಡನು ನೋಡಿದ್ದಾನೆ; ಈಗ ಅವನು ಎಲ್ಲಲ್ಲಿ ಶಾಂತಿ ಕಂಡುಹಿಡಿಯಲು ಸಾಧ್ಯ?
ಭೋಗಾಭಿಲಾಷಂ ಸನ್ತ್ಯಜ್ಯ ಬಡಿಸ್ ಸಮ್ಪೂರ್ಣಮಾನಸಃ । ಆತ್ಮಾರಾಮಸ್ ಸ್ಥಿತೋ ನಿತ್ಯಮ್ ಅದ್ಯ ಪಾತಾಲಕೋಟರೇ
ಭೋಗದ ಆಸೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಸಂಪೂರ್ಣ ತೃಪ್ತ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಬಡನು ಇಂದು ಪಾತಾಳದ ಆಳದಲ್ಲಿ ಸದಾ ಆತ್ಮಾನಂದದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದಾನೆ.
ಪುನರ್ ಏತೇನ ಬಡಿನಾ ಜಗದ್ ಇನ್ದ್ರತಯಾಖಿಲಮ್ । ಅನುಶಾಸ್ಯಮ್ ಇದಂ ರಾಮ ಬಹೂನ್ ವರ್ಷಗಣಾನ್ ಇಹ
ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಬಡನು ಇಂದ್ರನಾಗಿ ಈ ಜಗತ್ತನ್ನೆಲ್ಲಾ ಅನೇಕ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಇಲ್ಲಿ ಆಡಳಿತ ನಡೆಸಿದನು ರಾಮಾ.
ನ ತಸ್ಯೇನ್ದ್ರಪದಪ್ರಾಪ್ತ್ಯಾ ತುಷ್ಟಿಸ್ ಸಮುಪಜಾಯತೇ । ನ ತಸ್ಯ ಸ್ವಪದಭ್ರಂಶಾದ್ ಉದ್ವೇಗ ಉಪಜಾಯತೇ
ಅವನಿಗೆ ಇಂದ್ರಪದವನ್ನು ಪಡೆದರೂ ಸಂತೋಷವಾಗಲಿಲ್ಲ; ತನ್ನ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡರೂ ಆತಂಕವೂ ಉಂಟಾಗಲಿಲ್ಲ.
ಸ ಸಮಸ್ ಸರ್ವಭಾವೇಷು ಸರ್ವದೈವೋದಿತಾಶಯಃ । ಸಮ್ಪ್ರಾಪ್ತಮ್ ಆಹರನ್ ಸ್ವಸ್ಥ ಆಕಾಶ ಇವ ತಿಷ್ಠತಿ
ಅವನು ಎಲ್ಲ ಸ್ಥಿತಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಸಮನಾಗಿ, ಯಾವಾಗಲೂ ದೈವಿಕ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ನಡೆದುಕೊಂಡು, ಏನು ಬಂದರೂ ಶಾಂತವಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ಆಕಾಶದಂತೆ ಸ್ಥಿರನಾಗಿ ಇರುತ್ತಾನೆ.
ಬಡಿವಿಜ್ಞಾನಸಮ್ಪ್ರಾಪ್ತಿರ್ ಏಷಾ ತೇ ಕಥಿತಾ ಮಯಾ । ಏತಾಂ ದೃಷ್ಟಿಮ್ ಅವಷ್ಟಭ್ಯ ತ್ವಮ್ ಅಪ್ಯ್ ಅಭ್ಯುದಿತೋ ಭವ
ಬಡನಿಗೆ ದೊರೆತ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ನಾನು ನಿನಗೆ ವಿವರಿಸಿದೆನು; ಈ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ನೀನು ಕೂಡ ಉನ್ನತನಾಗು.
ಬಡಿವತ್ ಸ್ವವಿವೇಕೇನ ನಿತ್ಯೋ ಽಹಮ್ ಇತಿ ನಿಶ್ಚಯಾತ್ । ಪದಮ್ ಆಸಾದಯಾದ್ವನ್ದ್ವಂ ಪೌರುಷೇಣೈವ ರಾಘವ
ಬಡಿ ಎಂಬವನಂತೆ, ತಾನೇನು ಶಾಶ್ವತನೆಂಬ ದೃಢ ನಂಬಿಕೆಯಿಂದ ಮತ್ತು ಸ್ವಂತ ವಿವೇಕದಿಂದ, ನೀನು ದ್ವಂದ್ವಗಳನ್ನು ಮೀರಿ ಇರುವ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಸ್ವಂತ ಶ್ರಮದಿಂದ ಸಾಧಿಸು, ರಾಮಾ.
ದ್ವೇ ಚಾಷ್ಟೌ ಚೈವ ವರ್ಷಾಣಾಂ ಕೋಟೀರ್ ಭುಕ್ತ್ವಾ ಜಗತ್ತ್ರಯಮ್ । ಅನ್ತೇ ವೈರಸ್ಯಮ್ ಆಪನ್ನೋ ಬಡಿರ್ ಅಪ್ಯ್ ಅಸುರೋತ್ತಮಃ
ಅಷ್ಟೊಂಬತ್ತು ಕೋಟಿ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿಯೆಲ್ಲಾ ಭೋಗಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದರೂ, ಬಡಿ ಎಂಬ ಅಸುರನೂ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ಬೇಸರಗೊಂಡನು.
ತಸ್ಮಾದ್ ಅವಶ್ಯವೈರಸ್ಯಂ ಭೋಗಪೂಗಮ್ ಅರಿನ್ದಮ । ಸನ್ತ್ಯಜ್ಯ ಸತತಾನನ್ದಮ್ ಅವೈರಸ್ಯಪದಂ ವ್ರಜ
ಆದುದರಿಂದ, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿದವನೇ, ಎಷ್ಟೇ ಭೋಗಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದರೂ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಅವುಗಳೆಲ್ಲವೂ ಬೇಸರವನ್ನುಂಟುಮಾಡುತ್ತವೆ. ಅವುಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಯಾವ ಆಸಕ್ತಿಯೂ ಇಲ್ಲದ ಸದಾ ಆನಂದದ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ತಲುಕು.
ಇಮಾ ದೃಶ್ಯದೃಶೋ ರಾಮ ನಾನಾಕಾರವಿಕಾರದಾಃ । ನ ಕಾಶ್ಚನ ತವಾತ್ಮೀಯಾ ದೂರಾಚ್ ಛೈಲಶಿಲಾ ಇವ
ರಾಮಾ, ಈ ಕಾಣುವ ಮತ್ತು ಕಾಣದ ಎಲ್ಲ ವಸ್ತುಗಳು色色 ರೂಪಗಳನ್ನೂ ಬದಲಾವಣೆಗಳನ್ನೂ ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತವೆ. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದೂ ನಿನಗೆ ಸೇರಿದ್ದಲ್ಲ, ದೂರದ ಬೆಟ್ಟದ ಕಲ್ಲುಗಳಂತೆ.
ಧಾವಮಾನಮ್ ಇಹಾಮುತ್ರ ಲುಠಿತಂ ಲೋಕವೃತ್ತಿಷು । ಸಂಸ್ಥಾಪಯ ನಿಬಧ್ಯೈತನ್ ಮನೋ ಹೃದಯಕೋಟರೇ
ಈ ಲೋಕದ ವ್ಯವಹಾರಗಳಲ್ಲಿ ಅಲೆಯುತ್ತಾ, ಇಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ಓಡಾಡುತ್ತಿರುವ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಹೃದಯದ ಆಳದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ಕಟ್ಟಿಹಾಕು.
ಚಿದಾದಿತ್ಯೋ ಭವಾನ್ ಏವ ಸರ್ವತ್ರ ಜಗತಿ ಸ್ಥಿತಃ । ಕಃ ಪರಸ್ ತೇ ಕ ಆತ್ಮೀಯಃ ಪರಿಸ್ಖಲಸಿ ಕಿಂ ಮುಧಾ
ನೀನೇ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇರುವ ಚೈತನ್ಯ ಸೂರ್ಯನು; ಇಲ್ಲಿ ಪರನು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ, ನಿನ್ನದು ಎನ್ನುವವರೂ ಇಲ್ಲ. ಅನಗತ್ಯವಾಗಿ ಏಕೆ ಅಲೆಯುತ್ತೀ?
ತ್ವಮ್ ಅನನ್ತೋ ಮಹಾಬಾಹುಸ್ ತ್ವಮ್ ಆದ್ಯಃ ಪುರುಷೋತ್ತಮಃ । ತ್ವಂ ಪದಾರ್ಥಶತಾಕಾರೈಃ ಪರಿಸ್ಫೂರ್ಜಸಿ ಚಿದ್ವಪುಃ
ನೀನು ಅನಂತನು, ಮಹಾಬಲಶಾಲಿಯು, ಆದಿಯು, ಪರಮ ಪುರುಷನು; ನೂರಾರು ವಸ್ತುಗಳ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ ಚೈತನ್ಯವೇ ನೀನು.
ತ್ವಯಿ ಸರ್ವಮ್ ಇದಂ ಪ್ರೋತಂ ಜಗತ್ ಸ್ಥಾವರಜಙ್ಗಮಮ್ । ಬೋಧೇ ನಿತ್ಯೋದಿತೇ ಶುದ್ಧೇ ಸೂತ್ರೇ ಮಣಿಗಣೋ ಯಥಾ
ಈ ಜಗತ್ತಿನ ಚಲಿಸುವ ಮತ್ತು ಅಚಲ ವಸ್ತುಗಳೆಲ್ಲವೂ ನಿನ್ನಲ್ಲೇ ಹಾರವಾಗಿ ಜೋಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ; ಸದಾ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ ಶುದ್ಧ ಬೋಧೆಯಲ್ಲಿ, ಹಾರದಲ್ಲಿ ಮಣಿಗಳು ಜೋಡಿಸಿದಂತೆ.
ನ ಜಾಯಸೇ ನ ಮ್ರಿಯಸೇ ತ್ವಮ್ ಅಜಃ ಪುರುಷೋ ವಿರಾಟ್ । ಚಿಚ್ ಛುದ್ಧೋ ಜನ್ಮಮರಣಭ್ರಾನ್ತಯೋ ಮಾ ಭವನ್ತು ತೇ
ನೀನು ಹುಟ್ಟುವುದೂ ಇಲ್ಲ, ಸಾಯುವುದೂ ಇಲ್ಲ; ನೀನು ಹುಟ್ಟದೆ ಇರುವ, ಅನಂತ ವ್ಯಕ್ತಿ, ಶುದ್ಧ ಚೈತನ್ಯ. ಜನನ ಮತ್ತು ಮರಣದ ಭ್ರಮೆಗಳು ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಉಂಟಾಗಬಾರದು.
ಸಮಸ್ತಜನ್ಮರೋಗಾಣಾಂ ಪ್ರವಿಚಾರ್ಯ ಬಲಾಬಲಮ್ । ತೃಷ್ಣಾಮ್ ಉತ್ಸೃಜ್ಯ ಭೋಗಾನಾಂ ಭೋಕ್ತೈವ ಭವ ಕೇವಲಮ್
ಎಲ್ಲ ಜನ್ಮಗಳೂ ಮತ್ತು ರೋಗಗಳೂ ಹೇಗೆ ಬಲವಂತವಾಗಿವೆ, ದುರ್ಬಲವಾಗಿವೆ ಎಂದು ಯೋಚಿಸಿ, ಭೋಗಗಳ ಆಸೆಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಕೇವಲ ಅನುಭವಿಸುವವನಾಗಿ ಇರಬೇಕು.
ತ್ವಯಿ ಸ್ಥಿತೇ ಜಗನ್ನಾಥೇ ಚಿದಾದಿತ್ಯೇ ಸದೋದಿತೇ । ಇದಮ್ ಆಭಾಸತೇ ಸರ್ವಂ ಸಂಸಾರಸ್ವಪ್ನಮಣ್ಡಲಮ್
ನೀನು ಜಗತ್ತಿನ ಒಡೆಯನಾಗಿ, ಸದಾ ಉದಯವಾಗಿರುವ ಚೈತನ್ಯ ಸೂರ್ಯನಾಗಿ ನಿಲ್ಲುವಾಗ, ಈ ಸಂಪೂರ್ಣ ಲೋಕ, ಕನಸಿನ ವಲಯವೆಂಬ ಸಂಸಾರ ಎಲ್ಲವೂ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ.
ಮಾ ವಿಷಾದಂ ಕೃಥಾ ವ್ಯರ್ಥಂ ಸುಖದುಃಖೈಷಣಾ ನ ತೇ । ಶುದ್ಧಶ್ ಚಿದ್ ಅಸಿ ಸರ್ವಾತ್ಮಾ ಸರ್ವವಸ್ತ್ವವಭಾಸಕಃ
ನಿಷ್ಫಲವಾದ ನಿರಾಶೆಗೆ ಬೀಳಬೇಡ; ಸುಖದೂ ದುಃಖದೂ ಹಂಬಲ ನಿನಗಾಗಿ ಅಲ್ಲ. ನೀನು ಶುದ್ಧ ಚೈತನ್ಯ, ಎಲ್ಲರ ಆತ್ಮ, ಎಲ್ಲ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಪ್ರಕಾಶಿಸುವವನು.
ಪೂರ್ವಮ್ ಇಷ್ಟಮ್ ಅನಿಷ್ಟಂ ತ್ವಮ್ ಅನಿಷ್ಟಂ ಚೇಷ್ಟಮ್ ಇತ್ಯ್ ಅಪಿ । ಪರಿಕಲ್ಪ್ಯ ತದಭ್ಯಾಸಾತ್ ತತೋ ಽಪಿ ದ್ವೇ ಪರಿತ್ಯಜ
ನೀನು ಹಿಂದೆ ಇಷ್ಟಪಟ್ಟದ್ದನ್ನೂ, ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲದದ್ದನ್ನೂ, ಈಗ ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಮಾಡುವ ಕೆಲಸಗಳನ್ನೂ ಕಲ್ಪಿಸಿ, ಅವುಗಳನ್ನು ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಿದ ಮೇಲೆ, ಆ ಎರಡು ಭಾವನೆಗಳನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟುಬಿಡು.
ಇಷ್ಟಾನಿಷ್ಟದೃಶೋಸ್ ತ್ಯಾಗೇ ಸಮತೋದೇತಿ ಶಾಶ್ವತೀ । ತಯಾ ಹೃದಯವರ್ತಿನ್ಯಾ ಪುನರ್ ಜನ್ತುರ್ ನ ಜಾಯತೇ
ಇಷ್ಟ-ಅನಿಷ್ಟ ಎಂಬ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟಾಗ ಶಾಶ್ವತ ಸಮಭಾವನೆ ಉದಯಿಸುತ್ತದೆ; ಆ ಸಮಭಾವನೆ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದರೆ, ಜೀವಿಗೆ ಮತ್ತೆ ಜನ್ಮವಿಲ್ಲ.
ಯೇಷು ಯೇಷು ಪ್ರದೇಶೇಷು ಮನೋ ಮಜ್ಜತಿ ಬಾಲವತ್ । ತೇಭ್ಯಸ್ ತೇಭ್ಯಸ್ ಸಮುದ್ಧೃತ್ಯ ತದ್ ಧಿ ತತ್ತ್ವೇ ನಿವೇಶಯೇತ್
ಮನಸ್ಸು ಯಾವ ಯಾವ ಕಡೆ ಮಗುವಿನಂತೆ ತೊಡಗುತ್ತದೋ, ಆ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸ್ಥಳದಿಂದ ಅದನ್ನು ಹಿಂತೆಗೆದು, ಸತ್ಯದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಳಿಸಬೇಕು.
ಏವಮ್ ಅಭ್ಯಾಗತಾಭ್ಯಾಸಂ ಮನೋಮತ್ತಮತಙ್ಗಜಮ್ । ನಿಬಧ್ಯ ಸರ್ವಭಾವೇನ ಪರಂ ಶ್ರೇಯೋ ಽಧಿಗಮ್ಯತೇ
ಈ ರೀತಿ ಪುನಃ ಪುನಃ ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಿ, ಮನಸ್ಸೆಂಬ ಕಾಡಾನೆವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಕಟ್ಟಿಹಾಕಿದರೆ, ಪರಮ ಶ್ರೇಯಸ್ಸು ಸಿಗುತ್ತದೆ.
ಮಾ ಶಠೈರ್ ಅಯಥಾರ್ಥಜ್ಞೈರ್ ಮಿಥ್ಯಾದೃಷ್ಟಿಹತಾಶಯೈಃ । ಧೂರ್ತಸಙ್ಕಲ್ಪವಿಕ್ರೀತೈರ್ ವಿಮೂಢೈಸ್ ಸಮತಾಂ ಗಮಃ
ಮೋಸಗಾರರು, ಸತ್ಯವನ್ನು ಅರಿಯದವರು, ತಪ್ಪು ನಂಬಿಕೆಗಳಿಂದ ನಿರಾಶರಾದವರು, ಕುಯುಕ್ತಿಯಿಂದ ಮನಸ್ಸು ಕಳಕೊಂಡವರು ಮತ್ತು ಭ್ರಮೆಯಲ್ಲಿರುವವರ ಜೊತೆ ಸಮಾನತೆ ಹುಡುಕಬೇಡ.
ಅಕಿಞ್ಚನಾತ್ ಸ್ವನಿರ್ಣೀತೌ ಲಮ್ಬಮಾನಾತ್ ಪರೋಕ್ತಿಷು । ನ ಮೌರ್ಖ್ಯಾದ್ ಅಧಿಕೋ ಲೋಕೇ ಕಶ್ಚಿದ್ ಅಸ್ತೀಹ ದುಃಖದಃ
ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ, ಏನೂ ಇಲ್ಲದವನು ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ವಿವೇಕವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಇತರರ ಮಾತುಗಳ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿಸುವವನಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಮೂರ್ಖನೂ, ದುಃಖವನ್ನು ತರುವವನೂ ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ.
ತ್ವಮ್ ಏತದ್ ಅವಿವೇಕಾಭ್ರಮ್ ಉದಿತಂ ಹೃದಯಾಮ್ಬರೇ । ವಿವೇಕಪವನೇನಾಶು ದೂರಂ ನಯ ಮಹಾಮತೇ
ಓ ಮಹಾಮತಿವಂತನೆ, ವಿವೇಕದ ಗಾಳಿಯಿಂದ, ನಿನ್ನ ಹೃದಯಾಕಾಶದಲ್ಲಿ ಮೂಡಿರುವ ಅಜ್ಞಾನ ಎಂಬ ಮೋಡವನ್ನು ಬೇಗ ದೂರ ಮಾಡು.
ಆತ್ಮನೈವ ಪ್ರಯತ್ನೇನ ಯಾವದ್ ಆತ್ಮಾವಲೋಕನೇ । ನ ಕೃತೋ ಽನುಗ್ರಹಸ್ ತಾವನ್ ನ ವಿಚಾರೋದಯೋ ಭವೇತ್
ತಾನೇ ಪ್ರಯತ್ನಪಟ್ಟು ಆತ್ಮವನ್ನು ನೋಡುವ ತನಕ, ಅನುಗ್ರಹವೂ ಸಿಗದು; ಆಗ ತನಕ ವಿಚಾರವೂ ಉದಯಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
ವೇದವೇದಾನ್ತಶಾಸ್ತ್ರಾರ್ಥತರ್ಕದೃಷ್ಟಿಭಿರ್ ಅಪ್ಯ್ ಅಯಮ್ । ನಾತ್ಮಾ ಪ್ರಕಟತಾಮ್ ಏತಿ ಯಾವನ್ ನ ಸ್ವಮ್ ಅವೇಕ್ಷಣಮ್
ವೇದಗಳು, ವೇದಾಂತ ಮತ್ತು ತರ್ಕದ ಮೂಲಕವಾದರೂ, ತಾನು ತಾನಾಗಿ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವವರೆಗೆ ಆತ್ಮವು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಗೋಚರಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
ತ್ವಮ್ ಆತ್ಮನ್ಯ್ ಆತ್ಮನಾ ರಾಮ ಪ್ರಸಾದೇ ಸಮವಸ್ಥಿತಃ । ಪ್ರಾಪ್ತೋ ಽಸಿ ವಿತತಂ ಬೋಧಂ ಮದ್ವಚಾಂಸ್ಯ್ ಅವಬುಧ್ಯಸೇ
ರಾಮಾ, ನೀನು ನಿನ್ನ ಆತ್ಮದಲ್ಲೇ ನಿನ್ನಿಂದಲೇ ಸ್ಥಿರನಾಗಿ, ದಯೆಯಿಂದ ವಿಶಾಲವಾದ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದೀಯೆ ಮತ್ತು ನನ್ನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದೀಯೆ.
ವಿಕಲ್ಪಾಂಶವಿಹೀನಸ್ಯ ತ್ವಯೈಷಾ ಚಿದ್ವಿವಸ್ವತಃ । ಗೃಹೀತಾ ವಿತತಾ ವ್ಯಾಪ್ತಿರ್ ಮದುಕ್ತಾ ಪರಮಾತ್ಮನಃ
ಕಲ್ಪನೆಗಳ ತುಣುಕುಗಳಿಲ್ಲದೆ ನೀನು, ನಾನು ವಿವರಿಸಿದ ಪರಮಾತ್ಮನಾದ ಆ ಚೈತನ್ಯವ್ಯಾಪ್ತಿಯನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಗ್ರಹಿಸಿದ್ದೀಯೆ.