ವಸಿಷ್ಠವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರೌ ತಾನ್ ಪೂಜಯಾಮ್ ಆಸತುಃ ಕ್ಷಣಾತ್ । ಅರ್ಘ್ಯೈಃ ಪಾದ್ಯೈರ್ ವಚೋಭಿಶ್ ಚ ನಭಶ್ಚರಮಹಾಗಣಾನ್
ವಸಿಷ್ಠ ಮತ್ತು ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರರು ಆ ಮಹಾನ್ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಗೌರವದಿಂದ ಸ್ವಾಗತಿಸಿದರು; ಅವರಿಗೆ ಕೈಕೊಳಲು ನೀರು, ಕಾಲಿಗೆ ನೀರು ಮತ್ತು ಆತ್ಮೀಯ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಸತ್ಕರಿಸಿದರು.
ಸರ್ವಾಚಾರೇಣ ಸಿದ್ಧೌಘಂ ಪೂಜಯಾಮ್ ಆಸ ಭೂಪತಿಃ । ಸಿದ್ಧೌಘೋ ಭೂಪತಿಂ ಚೈವ ಕುಶಲಪ್ರಶ್ನವಾರ್ತ್ತಯಾ
ರಾಜನು ಎಲ್ಲಾ ವಿಧಿಯ ಪ್ರಕಾರ ಸಿದ್ಧರ ಗುಂಪನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದನು. ಸಿದ್ಧರೂ ರಾಜನನ್ನು ಶುಭಾಶಯಗಳೊಂದಿಗೆ ಮತ್ತು ಹಿತವಾದ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಗೌರವಿಸಿದರು.
ತೈಸ್ ತೈಃ ಪ್ರಣಯಸಂರಮ್ಭೈರ್ ಅನ್ಯೋಽನ್ಯಂ ಪ್ರಾಪ್ತಸತ್ಕ್ರಿಯಾಃ । ಉಪಾವಿಶನ್ ವಿಷ್ಟರೇಷು ನಭಶ್ಚರಮಹೀಚರಾಃ
ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವವರು ಮತ್ತು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವವರು ಪರಸ್ಪರ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಆತ್ಮೀಯತೆಯಿಂದ ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಆತಿಥ್ಯದಿಂದ ಸ್ವಾಗತಿಸಿದರು. ಅವರು ಹಾಸಿಗೆಗಳ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತುಕೊಂಡರು.
ವಚೋಭಿಃ ಪುಷ್ಪವರ್ಷೇಣ ಸಾಧುವಾದೇನ ಚಾಭಿತಃ । ರಾಮಂ ತಂ ಪೂಜಯಾಮ್ ಆಸುಃ ಪುರಃ ಪ್ರಣತಮ್ ಆಸ್ಥಿತಮ್
ಎಲ್ಲೆಡೆಯಿಂದ ಹೂವಿನ ಮಳೆ, ಸದುಪದಗಳು ಮತ್ತು ಸ್ತುತಿಗಳಿಂದ ಅವರು ಮುಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ತಲೆಬಾಗಿಕೊಂಡು ಕುಳಿತ ರಾಮನನ್ನು ಗೌರವಿಸಿದರು.
ಆಸಾಂ ಚಕ್ರೇ ಚ ತತ್ರಾಸೌ ರಾಜಲಕ್ಷ್ಮ್ಯಾ ವಿರಾಜಿತಃ । ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರೋ ವಸಿಷ್ಠಶ್ ಚ ವಾಮದೇವಶ್ ಚ ಮನ್ತ್ರಿಣಃ
ಅಲ್ಲಿಗೆ ರಾಜಶೋಭೆಯಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾದ ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರ, ವಸಿಷ್ಠ, ವಾಮದೇವ ಮತ್ತು ಸಚಿವರು ಕೂಡ ಸೇರಿದ್ದರು.
ನಾರದೋ ದೇವಪುತ್ರಶ್ ಚ ವ್ಯಾಸಶ್ ಚ ಮುನಿಪುಙ್ಗವಃ । ಮರೀಚಿರ್ ಅಥ ದುರ್ವಾಸಾ ಮುನಿರ್ ಆಙ್ಗಿರಸಸ್ ತಥಾ
ನಾರದನು, ದೇವಪುತ್ರನು, ಮಹರ್ಷಿ ವ್ಯಾಸನು, ಮರೀಚಿ, ದುರ್ವಾಸ ಮತ್ತು ಆಂಗೀರಸ ಮುನಿಗಳು ಕೂಡ ಅಲ್ಲಿದ್ದರು.
ಕ್ರತುಃ ಪುಲಸ್ತ್ಯಃ ಪುಲಹಶ್ ಶರಲೋಮಾ ಮುನೀಶ್ವರಃ । ವಾತ್ಸ್ಯಾಯನೋ ಭರದ್ವಾಜೋ ವಾಲ್ಮೀಕಿರ್ ಮುನಿಪುಙ್ಗವಃ
ಕೃತು, ಪುಲಸ್ತ್ಯ, ಪುಲಹ, ಶರಲೋಮ ಎಂಬ ಮಹರ್ಷಿಗಳು, ವಾತ್ಸ್ಯಾಯನ, ಭರದ್ವಾಜ, ಹಾಗೂ ಮುನಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರಾದ ವಾಲ್ಮೀಕಿ ಅಲ್ಲಿದ್ದರು.
ಉದ್ದಾಲಕ ಋಚೀಕಶ್ ಚ ಶರ್ಯಾತಿಶ್ ಚ್ಯವನಸ್ ತಥಾ । ಊಷ್ಮಪಾಶ್ ಚ ಘೃತಾರ್ಚಿಶ್ ಚ ಶಾಲುಡಿರ್ ವಾಲುಡಿಸ್ ತಥಾ
ಉದ್ದಾಲಕ, ಋಚಿಕ, ಶರ್ಯಾತಿ, ಚ್ಯವನ, ಊಷ್ಮಪ, ಘೃತಾರ್ಚಿ, ಶಾಲುಡಿ ಮತ್ತು ವಾಲುಡಿ ಕೂಡ ಅಲ್ಲಿದ್ದರು.
ಏತೇ ಚಾನ್ಯೇ ಚ ಬಹವೋ ವೇದವೇದಾಙ್ಗಪಾರಗಾಃ । ಜ್ಞಾತಜ್ಞೇಯಾ ಮಹಾತ್ಮಾನಸ್ ಸಂಸ್ಥಿತಾಸ್ ತತ್ರ ನಾಯಕಾಃ
ಇವರು ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ, ವೇದ ಮತ್ತು ಅದರ ಅಂಗಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಂಡಿತ್ಯ ಹೊಂದಿದ, ತಿಳಿಯಬೇಕಾದುದನ್ನು ಅರಿತ ಮಹಾತ್ಮರು, ಇನ್ನೂ ಅನೇಕರು ಅಲ್ಲಿನ ನಾಯಕರಾಗಿದ್ದರು.
ವಸಿಷ್ಠವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರಾಭ್ಯಾಂ ಸಹ ತೇ ನಾರದಾದಯಃ । ಇದಮ್ ಊಚುರ್ ಅನೂಚಾನಾ ರಾಮಮ್ ಆನಮಿತಾನನಮ್
ವಸಿಷ್ಠ ಮತ್ತು ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರರ ಜೊತೆಗೆ ನಾರದರು ಸೇರಿದಂತೆ ಆ ಮುನಿಗಳು, ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಿದವರಾಗಿ, ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಮುಖವಿದ್ದ ರಾಮನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು.
ಅಹೋ ವತ ಕುಮಾರೇಣ ಕಲ್ಯಾಣಗುಣಶಾಲಿನೀ । ವಾಗ್ ಉಕ್ತಾ ಪರಮೋದಾರವಿರಾಗರಸಗರ್ಭಿಣೀ
ಅಯ್ಯೋ, ಈ ರಾಜಕುಮಾರನು ಎಷ್ಟು ಶುಭಗುಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದ್ದಾನೆ! ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಮಹೋನ್ನತ ವೈರಾಗ್ಯ ಮತ್ತು ಉದಾತ್ತತೆ ತುಂಬಿವೆ.
ಪರಿನಿಷ್ಠಿತವಾಕ್ಯಾರ್ಥಸುಬೋಧಮ್ ಉಚಿತಂ ಸ್ಫುಟಮ್ । ಉದಾರಂ ಪ್ರಿಯಚರ್ಯಾರ್ಹಮ್ ಅವಿಹ್ವಲಮ್ ಅವಿಪ್ಲುತಮ್
ಆ ಮಾತುಗಳ ಅರ್ಥ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿದೆ, ಸುಲಭವಾಗಿ ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತದೆ, ಸೂಕ್ತವಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿದೆ. ಅವು ಉದಾತ್ತವಾಗಿವೆ, ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಅನುಸರಿಸಲು ಯೋಗ್ಯವಾಗಿವೆ, ಅಚಲವಾಗಿವೆ ಮತ್ತು ಗೊಂದಲವಿಲ್ಲ.
ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಪದಸ್ಪಷ್ಟಮ್ ಇಷ್ಟಂ ಪುಷ್ಟಂ ಚ ತುಷ್ಟಿಮತ್ । ಕರೋತಿ ರಾಘವಪ್ರೋಕ್ತಂ ವಚಃ ಕಸ್ಯ ನ ವಿಸ್ಮಯಮ್
ರಾಘವನು ಹೇಳಿದ ಮಾತುಗಳು ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ಪದಗಳಲ್ಲಿ, ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಹಿತವಾಗಿಯೂ, ಪೋಷಕವಾಗಿಯೂ, ತೃಪ್ತಿಕರವಾಗಿಯೂ ವ್ಯಕ್ತವಾಗಿವೆ. ಇಂತಹ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಯಾರು ಆಶ್ಚರ್ಯಪಡದೆ ಇರಬಹುದು?
ಶತಾದ್ ಏಕತಮಸ್ಯೈವ ಸರ್ವೋದಾರಚಮತ್ಕೃತೇಃ । ಈಪ್ಸಿತಾರ್ಥಾರ್ಪಣೈಕಾನ್ತದಕ್ಷಾ ಭವತಿ ಭಾರತೀ
ನೂರರಲ್ಲಿ ಒಂದಾದರೂ ಇಂತಹ ಉದಾತ್ತ ಆಶ್ಚರ್ಯವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಲು ಸಾಕು; ಭಾರತಿ ಇಚ್ಛಿತ ಅರ್ಥವನ್ನು ನೀಡುವಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ಪಟುವಾಗಿರುತ್ತಾಳೆ.
ಕುಮಾರ ತ್ವಾಂ ವಿನಾ ಕಸ್ಯ ವಿವೇಕಫಲಶಾಲಿನೀ । ಏವಂ ವಿಕಾಸಮ್ ಆಯಾತಿ ಪ್ರಜ್ಞಾವನಲತಾ ನವಾ
ರಾಜಕುಮಾರನೆ, ನಿನ್ನಿಲ್ಲದೆ ವಿವೇಕಫಲವನ್ನು ಹೊತ್ತಿರುವ ಜ್ಞಾನವೆಂಬ ಹಸಿರು ಬೆಳ್ಳಿಯು ಯಾರಿಗೆ ಈ ರೀತಿ ಅರಳುತ್ತದೆ?
ಪ್ರಜ್ಞಾದೀಪಶಿಖಾ ಯಸ್ಯ ರಾಮಸ್ಯೇವ ಹೃದಿ ಸ್ಥಿತಾ । ಪ್ರಜ್ವಲತ್ಯ್ ಅಲಮ್ ಆಲೋಕಕಾರಿಣೀ ಸ ಪುಮಾನ್ ಸ್ಮೃತಃ
ಯಾರ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ರಾಮನಂತೆ ಜ್ಞಾನವೆಂಬ ದೀಪದ ಶಿಖೆ ನೆಲೆಸಿದೆ, ಅವನು ತುಂಬಾ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾನೆ, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಬೆಳಕು ನೀಡುತ್ತಾನೆ; ಅಂತಹವನನ್ನು ಜನರು ನೆನೆಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.
ರಕ್ತಮಾಂಸಾಸ್ಥಿಯನ್ತ್ರಾಣಿ ಬಹೂನ್ಯ್ ಅತಿತತಾನಿ ಚ । ಪದಾರ್ಥಾನ್ ಅಪಕರ್ಷನ್ತಿ ನಾಸ್ತಿ ತೇಷು ಸಚೇತನಮ್
ಮಾಂಸ, ರಕ್ತ, ಎಲುಬುಗಳ ಯಂತ್ರಗಳು ಮತ್ತು ಹಳೆಯ ಅನೇಕ ವಸ್ತುಗಳು ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ತಮ್ಮತ್ತ ಸೆಳೆಯುತ್ತವೆ; ಆದರೆ ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಚೇತನತೆ ಇಲ್ಲ.
ಜನ್ಮಮೃತ್ಯುಜರಾದುಃಖಮ್ ಅನುಯಾನ್ತಿ ಪುನಃ ಪುನಃ । ವಿಮೃಶನ್ತಿ ನ ಸಂಸಾರಂ ಪಶವಃ ಪರಿಮೋಹಿತಾಃ
ಜನನ, ಮರಣ, ವೃದ್ಧಾಪ್ಯ ಮತ್ತು ದುಃಖಗಳು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಹಿಂಬಾಲಿಸುತ್ತವೆ; ಆದರೆ ಗೊಂದಲಗೊಂಡ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಈ ಸಂಸಾರವನ್ನು ಯೋಚಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
ಕಥಞ್ಚಿತ್ ಕ್ವಚಿದ್ ಏವೈಕೋ ದೃಶ್ಯತೇ ವಿಮಲಾಶಯಃ । ಪೂರ್ವಾಪರವಿಚಾರಾರ್ಹೋ ಯಥಾಯಮ್ ಅರಿಸೂದನಃ
ಎಲ್ಲೆಂದರಲ್ಲಿ, ಎಲ್ಲ ಸಮಯದಲ್ಲೂ, ಒಬ್ಬನ ಮನಸ್ಸು ಶುದ್ಧವಾಗಿದ್ದು, ಹಳೆಯದನ್ನೂ ಮುಂದಿನದನ್ನೂ ಆಲೋಚಿಸುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವಿರುವವನು ಬಹಳ ಅಪರೂಪವಾಗಿ ಮಾತ್ರ ಕಾಣಿಸುತ್ತಾನೆ. ಇಂತಹ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾದ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿದವನು ಕೂಡ ಅಪರೂಪ.
ಅನುತ್ತಮಚಮತ್ಕಾರಫಲಾಸ್ ಸುಭಗಮೂರ್ತಯಃ । ಭವ್ಯಾ ಹಿ ವಿರಲಾ ಲೋಕೇ ಸಹಕಾರದ್ರುಮಾ ಇವ
ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದ ಆಶ್ಚರ್ಯ ಫಲವನ್ನು ಕೊಡುವ ಶುಭರೂಪಗಳು ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಬಹಳ ವಿರಳ. ಅವುಗಳು ಇತರ ಮರಗಳಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುವ ಚಂದನ ಮರಗಳಂತೆ ಅಪರೂಪ.
ಸಮ್ಯಗ್ದೃಷ್ಟಿರ್ ಜಗಜ್ಜಾತೌ ಸ್ವವಿವೇಕಚಮತ್ಕೃತಿಃ । ಅಸ್ಮಿನ್ ಭವ್ಯಮತಾವ್ ಅನ್ತರ್ ಇಯಮ್ ಅನ್ಯೇವ ದೃಶ್ಯತೇ
ಈ ಲೋಕದ ಹುಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಸತ್ಯದೃಷ್ಟಿಯು, ತನ್ನ ವಿವೇಕದ ಆಶ್ಚರ್ಯವು—ಈ ಮಹಾನ್ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ವಿಭಿನ್ನವಾದ ದೃಷ್ಟಿಯು ಕಾಣುತ್ತದೆ.
ಸುಲಭಾಸ್ ಸುಭಗಾ ಲೋಕಾಃ ಫಲಪಲ್ಲವಶಾಲಿನಃ । ಜಾಯನ್ತೇ ತರವೋ ದೇಶೇ ನ ತು ಚನ್ದನಪಾದಪಾಃ
ಹಣ್ಣು ಹೂವುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿರುವ ಸುಂದರ ಮರಗಳು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಸುಲಭವಾಗಿ ಸಿಗುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ಚಂದನ ಮರಗಳು ಮಾತ್ರ ಅಪರೂಪ.
ವೃಕ್ಷಾಃ ಪ್ರತಿವನೇ ಸನ್ತಿ ಸತ್ಯಂ ಸುಫಲಪಲ್ಲವಾಃ । ನ ತ್ವ್ ಅಪೂರ್ವಚಮತ್ಕಾರೋ ಲವಙ್ಗಸ್ ಸುಲಭಸ್ ಸದಾ
ಪ್ರತಿ ಕಾಡಲ್ಲಿಯೂ ಹಣ್ಣು ಹೂವಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ ಮರಗಳು ಇದ್ದರೂ, ವಿಶಿಷ್ಟವಾದ ಲವಂಗ ಮರವನ್ನು ಯಾವಾಗಲೂ ಸುಲಭವಾಗಿ ಕಾಣಲಾಗದು.
ಜ್ಯೋತ್ಸ್ನೇವ ಶೀತಮಹಸಸ್ ಸುತರೋರ್ ಇವ ಮಞ್ಜರೀ । ಪುಷ್ಪಾದ್ ಆಮೋದಲೇಖೇವ ದೃಷ್ಟಾ ರಾಮಾಚ್ ಚಮತ್ಕೃತಿಃ
ಚಂದ್ರನ ತಂಪಾದ ಬೆಳಕಿನಂತೆ, ಸುಂದರ ಮರದ ಹೂಗುಚ್ಛದಂತೆ, ಹೂವಿನ ಸುಗಂಧದಂತೆ ರಾಮನ ಅದ್ಭುತತೆ ಕಾಣಬಹುದು.
ಅಸ್ಮಾದ್ ಉದ್ದಾಮದೌರಾತ್ಮ್ಯದೈವನಿರ್ಮಾಣನಿರ್ಮಿತೇಃ । ದ್ವಿಜೇನ್ದ್ರಾ ದಗ್ಧಸಂಸಾರಾತ್ ಸಾರೋ ಹ್ಯ್ ಅತ್ಯನ್ತದುರ್ಲಭಃ
ಈ ಭಾರೀ ದುಷ್ಟಭಾಗ್ಯದಿಂದ ಉಂಟಾದ ಸೃಷ್ಟಿಯಿಂದ, ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠರೆ, ದುಃಖದಲ್ಲಿ ಸುಟ್ಟುಹೋದ ಲೋಕದಿಂದ ದೊರಕುವ ಸಾರಾಂಶವು ತುಂಬಾ ಅಪರೂಪ.
ಯತನ್ತೇ ಸಾರಸಮ್ಪ್ರಾಪ್ತೌ ಯೇ ಯಶೋನಿಧಯೋ ಧಿಯಾ । ಧನ್ಯಾ ಧುರಿ ಸತಾಂ ಗಣ್ಯಾಸ್ ತ ಏವ ಪುರುಷೋತ್ತಮಾಃ
ಆ ಸಾರವನ್ನು ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ಪಡೆಯಲು ಯತ್ನಿಸುವವರು, ಯಶಸ್ಸಿನ ಧಾರಾಳಿಗಳು, ಧನ್ಯರು, ಸಜ್ಜನರಲ್ಲಿ ಗೌರವಪಾತ್ರರು, ನಿಜವಾದ ಶ್ರೇಷ್ಠರು.
ನ ರಾಮೇಣ ಸಮೋ ಽಸ್ತೀಹ ತ್ರಿಷು ಲೋಕೇಷು ಕಶ್ಚನ । ವಿವೇಕವಾನ್ ಉದಾರಾತ್ಮಾ ಮಹಾತ್ಮಾ ಚೇತಿ ನೋ ಮತಿಃ
ಈ ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ರಾಮನಿಗೆ ಸಮಾನನಾದವರು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ. ರಾಮನು ವಿವೇಕಿ, ಉದಾರ ಮನಸ್ಸಿನವನು, ಮಹಾತ್ಮನು ಎಂಬುದು ನಮ್ಮ ದೃಢ ನಂಬಿಕೆ.
ಸಕಲಲೋಕಚಮತ್ಕೃತಿಕಾರಿಣೋ ಽಪ್ಯ್ ಅಭಿಮತಂ ಯದಿ ರಾಘವಚೇತಸಃ । ಫಲತಿ ನೋ ತದ್ ಇಮೇ ವಯಮ್ ಏವ ಹಿ ಸ್ಫುಟತರಂ ಮುನಯೋ ಹತಬುದ್ಧಯಃ
ಎಲ್ಲಾ ಲೋಕಗಳನ್ನೂ ಆಶ್ಚರ್ಯಪಡಿಸುವುದಾದರೂ ರಾಮನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಅದು ಮೆಲೆ ಬಿದ್ದಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಅದಕ್ಕೆ ಯಾವುದೇ ಅರ್ಥವಿಲ್ಲ. ನಾವೇನು ಋಷಿಗಳು ಎಂದುಕೊಂಡರೂ, ನಮ್ಮ ಬುದ್ಧಿ ನಾಶವಾಗಿದೆ ಎಂಬುದು ಸ್ಪಷ್ಟ.
ನಾರದೇನೇತಿ ಮಹತಾ ವಚಸ್ಯ್ ಉಕ್ತೇ ಸಭಾಗತಃ । ರಾಮಮ್ ಅಗ್ರಗತಂ ಪ್ರೀತ್ಯಾ ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರೋ ಽಪ್ಯ್ ಉವಾಚ ಹ
ಮಹರ್ಷಿ ನಾರದನು ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದ ನಂತರ, ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಮುಂದೆ ಕುಳಿತಿದ್ದ ರಾಮನನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಮಾತನಾಡಿದನು.
ತವ ರಾಘವ ನಾಸ್ತ್ಯ್ ಅನ್ಯಜ್ ಜ್ಞೇಯಂ ಜ್ಞಾನವತಾಂ ವರ । ಸ್ವಯೈವ ಸೂಕ್ಷ್ಮಯಾ ಬುದ್ಧ್ಯಾ ಸರ್ವಂ ವಿಜ್ಞಾತವಾನ್ ಅಸಿ
ರಾಘವ, ನಿನಗೆ ಇನ್ನೇನು ತಿಳಿಯಬೇಕಾದ್ದು ಇಲ್ಲ. ನೀನು ಜ್ಞಾನಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು. ನಿನ್ನ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನೀನು ತಿಳಿದುಕೊಂಡಿದ್ದೀಯೆ.