ಅಶೇಷಸಂಶಯಾಮ್ಭೋದಶರತ್ಸಮಯ ಕಿಂ ತ್ವ್ ಅಹಮ್ । ತೃಪ್ತಿಮ್ ಏಷಾಂ ನ ಗಚ್ಛಾಮಿ ವಚಸಾಂ ವದತಸ್ ತವ
ಎಲ್ಲ ಸಂಶಯಗಳ ಮೋಡಗಳು ಶರದೃತುವಿನಂತೆ ದೂರವಾದರೂ, ನಿನ್ನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳುವುದರಲ್ಲಿ ನನಗೆ ತೃಪ್ತಿ ಸಿಗುತ್ತಿಲ್ಲ.
ಬಡಿವಿಜ್ಞಾನಸಮ್ಪ್ರಾಪ್ತಿಂ ಪುನರ್ ಮದ್ಬೋಧವೃದ್ಧಯೇ । ವಿಭೋ ಕಥಯ ಖಿದ್ಯನ್ತೇ ಸನ್ತೋ ನಾವನತಂ ಪ್ರತಿ
ಪ್ರಭು, ದಯವಿಟ್ಟು ಮತ್ತೆ ಹೇಳಿ. ನನ್ನ ಬುದ್ಧಿ ಬೆಳೆಯಲು, ಪರಮ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಹೇಗೆ ಪಡೆಯಬಹುದು ಎಂಬುದನ್ನು ವಿವರಿಸು. ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಉನ್ನತ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಕೇಳುವುದರಿಂದ ಎಂದಿಗೂ ಬೇಸರಪಡುವುದಿಲ್ಲ.
ಶೃಣು ರಾಘವ ತೇ ವಕ್ಷ್ಯೇ ಬಡಿವೃತ್ತಾನ್ತಮ್ ಉತ್ತಮಮ್ । ಶ್ರುತೇನ ಯೇನ ತೇನ ತ್ವಂ ಬೋಧಮ್ ಆಪ್ಸ್ಯಸಿ ಶಾಶ್ವತಮ್
ರಾಮಾ, ನಾನು ಈಗ ನಿನಗೆ ಬಡನ ಕಥೆಯನ್ನು ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ಅದನ್ನು ಕೇಳಿದರೆ ನಿನಗೆ ಶಾಶ್ವತವಾದ ಜ್ಞಾನ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.
ಅಸ್ತ್ಯ್ ಅಸ್ಮಿಞ್ ಜಗತಃ ಕೋಶೇ ಕಸ್ಮಿಂಶ್ಚಿದ್ ದಿಕ್ತಟಾನ್ತರೇ । ಪಾತಾಲಮ್ ಇತಿ ವಿಖ್ಯಾತೋ ಲೋಕೋ ಭೂಮೇರ್ ಅಧಸ್ ಸ್ಥಿತಃ
ಈ ಜಗತ್ತಿನ ಒಂದು ಭಾಗದಲ್ಲಿ, ಒಂದು ದಿಕ್ಕಿನ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ, ಭೂಮಿಯ ಕೆಳಗಡೆ ಪಾತಾಳ ಎಂಬ ಒಂದು ಲೋಕವಿದೆ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ.
ಕ್ಷೀರೋದಾರ್ಣವಜಾತಾಭಿರ್ ದಿಗ್ಧಾಭಿರ್ ಅಮೃತಾಮ್ಬುಭಿಃ । ಕ್ವಚಿದ್ ದಾನವಕನ್ಯಾಭಿರ್ ಭಾತಿ ನಿರ್ವಿವರಾನ್ತರಃ
ಅಲ್ಲಿ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಪಾರಿಜಾತ ಸಮುದ್ರದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಅಮೃತದ ನೀರಿನಿಂದ ಆ ಭಾಗ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ದಾನವರ ಪುತ್ರಿಯರು ಅಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆ ಒಳಭಾಗದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಬಿರುಕುಗಳಿಲ್ಲ.
ಜಿಹ್ವಾಚರೋದ್ದಾಮರವೈರ್ ವಿಷಭಾರಭರಾಯುಧೈಃ । ಕ್ವಚಿದ್ ಭೋಗಿಭಿರ್ ಆಪೂರ್ಣಸ್ ಸಹಸ್ರಶತಮಸ್ತಕೈಃ
ಕೆಲವು ಕಡೆಗಳಲ್ಲಿ, ನೂರಾರು ಸಾವಿರ ಹುದ್ಗಳಿರುವ ಭಯಾನಕ ನಾಗಗಳು, ತಮ್ಮ ಜಿಹ್ವೆಗಳನ್ನು ಚಂಚಲವಾಗಿ ಅಲೆಯುತ್ತಾ, ವಿಷದ ಭಾರವನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಆ ಸ್ಥಳವನ್ನು ತುಂಬಿಕೊಂಡಿದ್ದವು.
ಹೇಲಾವಿವಲಿತಾಶೇಷವಿಶ್ವೋದ್ಧರಣಘಸ್ಮರೈಃ । ಕ್ವಚಿದ್ ದನುಸುತೈರ್ ವ್ಯಾಪ್ತಶ್ ಚಲದ್ಭಿರ್ ಇವ ಮೇರುಭಿಃ
ಮತ್ತೆ ಕೆಲವಡೆ, ದನುಮಕ್ಕಳು ಆಟವಾಡುವಂತೆ ಎಲ್ಲ ಜಗತ್ತನ್ನೂ ತೂಗಾಡಿಸುತ್ತಾ, ಚಲಿಸುವ ಪರ್ವತಗಳಂತೆ ಆ ಪ್ರದೇಶವನ್ನು ತುಂಬಿಕೊಂಡಿದ್ದರು.
ಕಟಕುಡ್ಯಾಗ್ರವಿಶ್ರಾನ್ತವಸುಧಾಮಣ್ಡಲೋದ್ಧುರೈಃ । ಕ್ವಚಿದ್ ದಿಗ್ದನ್ತಿಭಿರ್ ದನ್ತದ್ರುಮಾದ್ರಿಭಿರ್ ಉಪಾಶ್ರಿತಃ
ಇನ್ನೂ ಕೆಲವು ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ, ಕೋಟೆಯ ಗೋಡೆಯ ಮೇಲೂ ಭೂಮಂಡಲದ ಶಿಖರಗಳ ಮೇಲೂ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ, ದಿಕ್ಕುಗಳ ಆನೆಗಳು, ತಮ್ಮ ದಂತಗಳು ಮರಗಳ ಹಾಗೆಯೂ ಬೆಟ್ಟಗಳ ಹಾಗೆಯೂ ಇದ್ದು, ಆ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಆವರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದವು.
ಮಹಾಕಟಕಟಾಶಬ್ದದಗ್ಧಭೂತಪರಮ್ಪರೈಃ । ಕ್ವಚಿದ್ ದುರ್ಗನ್ಧಿದಿಗ್ಭಾಗೋ ಧ್ವನನ್ ನರಕಮಣ್ಡಲೈಃ
ಮತ್ತೆ ಕೆಲವು ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ, ಭಾರೀ ಗರ್ಜನೆಯ ಶಬ್ದದಿಂದ ಸುಟ್ಟಹೋಗಿರುವ ಭೂತಗಳ ಸಾಲುಗಳು, ದುರ್ಗಂಧದ ನರಕವಾಸಿಗಳ ಕೂಗಾಟದಿಂದ ಆ ಪ್ರದೇಶ ಭಯಾನಕವಾಗಿ ತುಂಬಿತ್ತು.
ಆಭೂತಲಮ್ ಅಭಿಪ್ರೋತಸಪ್ತಪಾತಾಲಮಣ್ಡಲೈಃ । ಕ್ವಚಿದ್ ರತ್ನಾಕರೈರ್ ವ್ಯಾಪ್ತಃ ಪಾತಾಲೈರ್ ಇತರೈರ್ ಇವ
ಕೆಲವು ಕಡೆಗಳಲ್ಲಿ ಭೂಮಿಯೊಳಗೆ ಏಳುವ ಪಾತಾಳ ಲೋಕಗಳು ಜಾಲದಂತೆ ಬೆರೆತುಹೋಗಿದ್ದವು, ಮತ್ತೊಂದು ಕಡೆಗಳಲ್ಲಿ ರತ್ನಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಸಾಗರಗಳು ಪಾತಾಳದಂತೆ ಹರಡಿಕೊಂಡಿದ್ದವು.
ಸುರಾಸುರಶಿರಸ್ಸುಪ್ತಪಾದಾಮ್ಭೋರುಹಪಾಂಸುನಾ । ಕ್ವಚಿದ್ ಭಗವತಾ ತೇನ ಕಪಿಲೇನ ಪವಿತ್ರಿತಃ
ಕೆಲವು ಕಡೆಗಳಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ರಾಕ್ಷಸರ ತಲೆಗಳು ಮಲಗಿದಂತೆ ಇದ್ದಾಗ, ಪುಣ್ಯಶೀಲ ಕಪಿಲನ ಪಾದಕಮಲಗಳ ಧೂಳಿನಿಂದ ಆ ಭೂಮಿ ಪವಿತ್ರವಾಗಿತ್ತು.
ಅಸುರೀಸಮ್ಭೃತಾನನ್ತಪೂಜನಕ್ರೀಡನೈಷಿಣಾ । ಕ್ವಚಿದ್ ಭಗವತಾ ತೇನ ಹಾಟಕೇಶೇನ ಪಾಲಿತಃ
ಮತ್ತೊಂದು ಕಡೆಗಳಲ್ಲಿ, ರಾಕ್ಷಸಸ್ತ್ರೀಯರು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಪೂಜೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಹಾಟಕೇಶನಾದ ಭಗವಂತನು ಆ ಸ್ಥಳವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.
ತಸ್ಮಿನ್ನ್ ಅಸುರದೋಸ್ಸ್ತಮ್ಭಧಾರ್ಯಮಾಣಮಹಾಭರೇ । ಬಭೂವ ದಾನವೋ ರಾಜಾ ವಿರೋಚನಸುತೋ ಬಡಿಃ
ಆ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ, ರಾಕ್ಷಸಾಧಿಪತಿಯ ಬಲವಾದ ಸ್ತಂಭದಿಂದ ಭಾರವನ್ನು ತಾಳುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ವಿರೋಚನನ ಮಗನಾದ ಬಡಿ ಎಂಬ ದಾನವರಾಜನು ಆಳುತ್ತಿದ್ದನು.
ಸ್ವಾಕ್ರಾನ್ತೇನ ಸಮಂ ಸರ್ವೈಸ್ ಸುರವಿದ್ಯಾಧರೋರಗೈಃ । ಪಾದಸಂವಾಹನಂ ಯಸ್ಯ ಸುರರಾಜೇನ ವಾಞ್ಛಿತಮ್
ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳು, ವಿದ್ಯಾಧರರು ಮತ್ತು ನಾಗರುಗಳಿಗೆ ಸಮಾನನಾದವನಿಗೆ, ದೇವೇಂದ್ರನೇ ಪಾದಸೇವೆಯನ್ನು ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಆಶಿಸಿದ್ದನು.
ಕೋಶಸ್ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯರತ್ನಾನಾಂ ಪಾತಾ ಸರ್ವಶರೀರಿಣಾಮ್ । ಧರ್ತಾ ಭುವನಧರ್ಮಾಣಾಂ ಯಸ್ಯ ಪ್ರಣತವಾನ್ ಹರಿಃ
ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ಎಲ್ಲಾ ರತ್ನಗಳ ಭಂಡಾರವಾಗಿದ್ದವನೂ, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ರಕ್ಷಕರೂ, ಜಗತ್ತಿನ ಧರ್ಮಗಳನ್ನು ಧರಿಸುವವನೂ ಆಗಿದ್ದವನಿಗೆ, ಹರಿಯೇ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದನು.
ಐರಾವಣಸ್ಯ ಸಂಶೋಷಂ ಯನ್ನಾಮ್ನಾ ಕಟಭಿತ್ತಯಃ । ಕೇಕಯೇವಾಹಿಹೃನ್ನಾಡ್ಯೋ ಜಗ್ಮುರ್ ಆಜಗ್ಮುರ್ ಆರ್ತತಾಮ್
ಯಾರ ಹೆಸರನ್ನು ಕೇಳಿದಾಗ, ಕಟ ನಗರದ ಕೋಟೆಗೋಡೆಗಳು ಏರಾವತವನ್ನು ಒಣಗಿಸಿದವು, ಮತ್ತು ಕೇಕಯರಂತೆ ನಾಗರ ಹೃದಯದ ನಾಡಿಗಳು ದುಃಖದಿಂದ ತುಂಬಿ ಬಂದು ಮತ್ತೆ ಸಂಕಟಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದವು.
ಪ್ರತಾಪೋಗ್ರೋಷ್ಮಭಿರ್ ಯಸ್ಯ ಕಲ್ಪಕಾಲ ಇವಾಬ್ಧಯಃ । ಯಯುಶ್ ಶೋಷೋನ್ಮುಖಾಸ್ ಸಪ್ತ ತಪ್ತತಾಂ ಕುಪಿತಾಕೃತೇಃ
ಯಾರ ಪ್ರಭಾವದ ಭಯಾನಕ ಉಷ್ಣತೆಯಿಂದ, ಪ್ರಳಯ ಕಾಲದಂತೆ ಏಳು ಸಮುದ್ರಗಳು ಒಣಗಲು ತಾತ್ಪರ್ಯವಿಟ್ಟವು; ಅವನ ಕೋಪಭರಿತ ರೂಪದಿಂದ ಅವುಗಳು ಸುಟ್ಟುಹೋಗುವ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಬಂದವು.
ಯದಧ್ವರಾಜ್ಯಧೂಮಾಭ್ರರಾಜಯೋ ವಲಿತಾದ್ರಯಃ । ಬ್ರಹ್ಮಾಣ್ಡಕೋಟರಸ್ಯಾಸ್ಯ ಸದಾ ಕವಚತಾಂ ಯಯುಃ
ಯಾವನವರ ಹೋಮದ ತುಪ್ಪದ ಹೊಗೆಯು ಮೋಡಗಳನ್ನೆತ್ತಿಕೊಂಡು ಪರ್ವತಗಳನ್ನು ವಾಕಾಗಿ, ಈ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ಒಳಭಾಗವನ್ನು ಯಾವಾಗಲೂ ಕವಚದಂತೆ ಆವರಿಸಿತು.
ಯಸ್ಯ ದೃಷ್ಟಿದೃಢಾಪಾತಾದ್ ಅನುಪಾತಕುಲಾಚಲಾಃ । ವಿನಮನ್ತಿ ದಿಶಸ್ ಸರ್ವಾ ಲತಾಃ ಫಲನತಾ ಇವ
ಅವರ ದೃಷ್ಟಿಯ ದೃಢವಾದ ನೋಟದಿಂದ, ಎಲ್ಲಾ ದಿಕ್ಕುಗಳು ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ಪರ್ವತಗಳು, ಹಣ್ಣಿನಿಂದ ಬಾಗುವ ಬೆಳ್ಳಿಗಳಂತೆ, ವಿನಮ್ರವಾಗುತ್ತವೆ.
ಲೀಲಾವಿಜಿತನಿಶ್ಶೇಷಭುವನಾಭೋಗಭೂಷಣಃ । ದಶಕೋಟೀಸ್ ಸ ವರ್ಷಾಣಾಂ ದೈತ್ಯೋ ರಾಜ್ಯಂ ಚಕಾರ ಹ
ಲೀಲೆಯಿಂದ ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿ ಆನಂದಿಸಿ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಆ ದೈತ್ಯನು ಹತ್ತು ಕೋಟಿ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ರಾಜ್ಯವಾಡನು.
ಅಥ ಗಚ್ಛತ್ಸ್ವ್ ಅನಲ್ಪೇಷು ಯುಗೇಷ್ವ್ ಆವರ್ತವೃತ್ತಿಷು । ಸುರಾಸುರಮಹೌಘೇಷು ಪ್ರೋತ್ಪತತ್ಸು ಪತತ್ಸು ಚ
ಅನೇಕ ಯುಗಗಳು ಸುತ್ತುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ದೇವರುಗಳು ಮತ್ತು ದೈತ್ಯರ ಮಹಾ ಪ್ರವಾಹಗಳು ಏಳುತ್ತಾ, ಬೀಳುತ್ತಾ ಸಾಗಿದವು.
ಅಜಸ್ರಮ್ ಉಪಭುಕ್ತೇಷು ತ್ರೈಲೋಕ್ಯೋದರವರ್ತಿಷು । ಭೋಗೇಷ್ವ್ ಅಭಜದ್ ಉದ್ವೇಗಂ ಬಡಿರ್ ದಾನವನಾಯಕಃ
ಮೂರು ಲೋಕಗಳೊಳಗಿನ ಎಲ್ಲ ಸೌಖ್ಯಗಳನ್ನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಅನುಭವಿಸಿದರೂ, ದಾನವ ನಾಯಕ ಬಡಿರನಿಗೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಬೇಸರವಾಗಲಿಲ್ಲ.
ಮೇರುಶೃಙ್ಗಶಿಖಾದನ್ತದಿಗ್ಧವಾತಾಯನೇ ಸ್ಥಿತಃ । ಏಕದಾ ಚಿನ್ತಯಾಮ್ ಆಸ ಸ್ವಯಂ ಸಂಸಾರಸಂಸ್ಥಿತಿಮ್
ಒಂದು ದಿನ, ಮೆರು ಪರ್ವತದ ಶೃಂಗಗಳ ಹತ್ತಿರದ ಗಾಳಿಯಿಂದ ತುಂಬಿರುವ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂತು, ಅವನು ಈ ಲೋಕದ ಜೀವನದ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಆಲೋಚಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು.
ಕಿಮನ್ತಮ್ ಇದಮ್ ಅಕ್ಷುಣ್ಣಶಕ್ತಿನೈವ ಮಯಾಧುನಾ । ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಮ್ ಇಹ ಕರ್ತವ್ಯಂ ವಿಹರ್ತವ್ಯಂ ಜಗತ್ತ್ರಯೇ
ನನ್ನ ಶಕ್ತಿಯು ಇನ್ನೂ ಕುಂದದಿಲ್ಲದಿರುವಾಗ, ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ ಸ್ಥಾಪಿಸಿ ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಉಲ್ಲಾಸದಿಂದ ವಾಸ ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಯೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ—ಇದು ಎಷ್ಟು ಕಾಲ ಇರುತ್ತದೆ?
ಮಹತಾ ಮಮ ರಾಜ್ಯೇನ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಾದ್ಭುತಕಾರಿಣಾ । ಕಿಂ ವಾ ಭವತಿ ಭುಕ್ತೇನ ಭೂರಿಭೋಗಾತಿಭಾರಿಣಾ
ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನು ಆಶ್ಚರ್ಯಪಡಿಸುವ ನನ್ನ ಮಹಾ ರಾಜ್ಯದಿಂದ ಅಥವಾ ಅಪಾರವಾದ, ತುಂಬಾ ಭಾರಿ ಸೌಖ್ಯಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವುದರಿಂದ ನನಗೆ ಏನು ಲಾಭ?
ಆಪಾತಮಾತ್ರಮಧುರಮ್ ಆವಶ್ಯಕಪರಿಕ್ಷಯಮ್ । ಭೋಗೋಪಭೋಗಮಾತ್ರಂ ಮೇ ಕಿಂ ನಾಮೇದಂ ಸುಖಾವಹಮ್
ಆನಂದವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವುದು ಮೊದಲಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಸಿಹಿಯಾಗಿರುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ಅದು ತಪ್ಪದೆ ದಣಿವಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ—ಹೀಗಿರುವಾಗ ಇದನ್ನು ಹೇಗೆ ನಿಜವಾದ ಸುಖವೆಂದು ಕರೆಯಬಹುದು?
ಪುನರ್ ದಿನೈಕಕಲನಾ ಶಾರ್ವರೀಸಂಸ್ಥಿತಿಃ ಪುನಃ । ಪುನಸ್ ತಾನ್ಯ್ ಏವ ಕರ್ಮಾಣಿ ಲಜ್ಜಾಯೈ ನ ತು ತುಷ್ಟಯೇ
ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ದಿನ ಎಷ್ಟು ಹೊತ್ತಾಗಿತೆಂದು ಲೆಕ್ಕ ಹಾಕುವುದು, ಮತ್ತೆ ರಾತ್ರಿ ಕಳೆಯುವುದು, ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಅದೇ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಮಾಡುವುದು—ಇವು ಎಲ್ಲವೂ ತೃಪ್ತಿಗಾಗಿ ಅಲ್ಲ, ಲಜ್ಜೆಗೆಂದೇ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಪುನರ್ ಆಲಿಙ್ಗ್ಯತೇ ಕಾನ್ತಾ ಪುನರ್ ಏವ ಚ ಭುಜ್ಯತೇ । ಸೇಯಂ ಶಿಶುಜನಕ್ರೀಡಾ ಲಜ್ಜಾಯೈ ಮಹತಾಮ್ ಇಹ
ಮತ್ತೆ ಪ್ರಿಯತಮೆಯನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವುದು, ಮತ್ತೆ ಆಕೆಯೊಂದಿಗೆ ಆನಂದಿಸುವುದು—ಇದು ಮಕ್ಕಳ ಆಟದಂತಿದೆ; ಜ್ಞಾನಿಗಳಿಗೆ ಇದು ಲಜ್ಜೆಗೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ.
ತಮ್ ಏವ ಶುಕ್ತವಿರಸಂ ವ್ಯಾಪಾರೌಘಂ ಪುನಃ ಪುನಃ । ದಿವಸೇ ದಿವಸೇ ಕುರ್ವನ್ ಪ್ರಾಜ್ಞಃ ಕಸ್ಮಾನ್ ನ ಲಜ್ಜತೇ
ಒಂದು ರುಚಿಯಿಲ್ಲದ ಚಿಪ್ಪನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ರುಚಿಸುವಂತೆ, ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಅದೇ ಬೋರು ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಮಾಡುವ ಜ್ಞಾನಿಗೆ ಹೇಗೆ ಲಜ್ಜೆ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ?
ಪುನರ್ ದಿನಂ ಪುನಾ ರಾತ್ರಿಃ ಪುನಃ ಕಾರ್ಯಪರಮ್ಪರಾ । ಪುನಃ ಪುನರ್ ಅಹಂ ಮನ್ಯೇ ಪ್ರಾಜ್ಞಸ್ಯೇಯಂ ವಿಡಮ್ಬನಾ
ಹಗಲು ಮತ್ತೆ ಬರುತ್ತದೆ, ರಾತ್ರಿಯೂ ಮತ್ತೆ ಬರುತ್ತದೆ, ಕೆಲಸಗಳ ಸರಪಳಿಯೂ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತದೆ. ನಾನು ಯಾವಾಗಲೂ ಯೋಚಿಸುತ್ತೇನೆ—ಇದು ಜ್ಞಾನಿಗಳಿಗೆ ಒಂದು ತಮಾಷೆಯಂತಿದೆ.