ಇತ್ಯ್ ಉಕ್ತೇ ಮುನಿನಾಥೇನ ಸನ್ದೇಹವತಿ ಪಾರ್ಥಿವೇ । ಖೇದವತ್ಯ್ ಆಸ್ಥಿತೇ ಮೌನಂ ಕಞ್ಚಿತ್ ಕಾಲಂ ಪ್ರತೀಕ್ಷಿಣಿ
ಮುನಿಗಳ ನಾಯಕನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ರಾಜನು ಸಂಶಯದಲ್ಲಿಯೂ ದುಃಖದಲ್ಲಿಯೂ ಇದ್ದನು. ಅವನು ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯ ಮೌನವಾಗಿಯೇ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದನು.
ಪರಿಖಿನ್ನಾಸು ಸರ್ವಾಸು ರಾಜ್ಞೀಷು ನೃಪಸದ್ಮಸು । ಸ್ಥಿತಾಸು ಸಾವಧಾನಾಸು ರಾಮಚೇಷ್ಟಾಸು ಸರ್ವತಃ
ಅಂದು ಅರಮನೆಯಲ್ಲಿರುವ ಎಲ್ಲ ರಾಣಿಯರೂ ಚಿಂತೆಗೊಂಡರು. ಅರಮನೆಯ ಜನರು ಎಲ್ಲೆಡೆ ರಾಮನ ನಡೆನುಡಿಯನ್ನು ಗಮನದಿಂದ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರು.
ಏತಸ್ಮಿನ್ನ್ ಏವ ಕಾಲೇ ತು ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರ ಇತಿ ಶ್ರುತಃ । ಮಹರ್ಷಿರ್ ಆಗಮದ್ ದ್ರಷ್ಟುಂ ತಮ್ ಅಯೋಧ್ಯಾಂ ನರಾಧಿಪಮ್
ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಮಹರ್ಷಿ ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರನು ಅಯೋಧ್ಯೆಯ ರಾಜನನ್ನು ನೋಡಲು ಅಲ್ಲಿ ಬಂದನು.
ತಸ್ಯ ಯಜ್ಞೋ ಽಥ ರಕ್ಷೋಭಿಸ್ ತದಾ ವಿಲುಲುಪೇ ಕಿಲ । ಮಾಯಾವೀರ್ಯಬಲೋನ್ಮತ್ತೈರ್ ಧರ್ಮಕಾಮಸ್ಯ ಧೀಮತಃ
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಧರ್ಮಪರನೂ ಜ್ಞಾನಿಯೂ ಆದ ಆ ಮಹರ್ಷಿಯ ಹವನವನ್ನು ಮಾಯೆಯ ಬಲದಿಂದ ಗರ್ವಗೊಂಡ ರಾಕ್ಷಸರು ಅಡಚಣೆಯುಂಟುಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.
ರಕ್ಷಾರ್ಥಂ ತಸ್ಯ ಯಜ್ಞಸ್ಯ ದ್ರಷ್ಟುಮ್ ಐಚ್ಛತ್ ಸ ಪಾರ್ಥಿವಮ್ । ನ ಹಿ ಶಕ್ತೋ ಹ್ಯ್ ಅವಿಘ್ನೇನ ತಮ್ ಆಪ್ತುಂ ಸ ಮುನಿಃ ಕ್ರತುಮ್
ಆ ಯಜ್ಞವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಆ ಋಷಿ ರಾಜನನ್ನು ನೋಡಬೇಕೆಂದು ಬಯಸಿದನು. ಏಕೆಂದರೆ ಆ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಯಾವುದೇ ಅಡಚಣೆ ಇಲ್ಲದೆ ಮುಗಿಸಲು ಅವನಿಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ.
ತತಸ್ ತೇಷಾಂ ವಿನಾಶಾರ್ಥಮ್ ಉದ್ಯತಸ್ ತಪಸಾಂ ನಿಧಿಃ । ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರೋ ಮಹಾತೇಜಾ ಅಯೋಧ್ಯಾಮ್ ಅಭ್ಯಯಾತ್ ಪುರೀಮ್
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಆ ತಪಸ್ಸುಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ನಾಶಮಾಡಬೇಕೆಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿದ ಮಹಾ ತೇಜಸ್ವಿ ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರನು, ತನ್ನ ತಪಸ್ಸಿನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ, ಅಯೋಧ್ಯೆ ನಗರವನ್ನು ಸೇರಲು ಹೊರಟನು.
ಸ ರಾಜ್ಞೋ ದರ್ಶನಾಕಾಙ್ಕ್ಷೀ ದ್ವಾರಾಧ್ಯಕ್ಷಾನ್ ಉವಾಚ ಹ । ಶೀಘ್ರಮ್ ಆಖ್ಯಾತ ಮಾಂ ಪ್ರಾಪ್ತಂ ಕೌಶಿಕಂ ಗಾಧಿನಸ್ ಸುತಮ್
ರಾಜನನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆಯಿಂದ, ಅವನು ಬಾಗಿಲಿನವರನ್ನು ನೋಡಿ ಹೇಳಿದನು: 'ನಾನು ಗಾಧಿಯ ಮಗ ಕೌಶಿಕನು ಇಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ ಎಂದು ತಕ್ಷಣ ರಾಜನಿಗೆ ತಿಳಿಸಿ.'
ತಸ್ಯ ತದ್ ವಚನಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ದ್ವಾಸ್ಸ್ಥಾ ರಾಜಗೃಹಂ ಯಯುಃ । ಸಮ್ಭ್ರಾನ್ತಮನಸಸ್ ಸರ್ವೇ ತೇನ ವಾಕ್ಯೇನ ಚೋದಿತಾಃ
ಅವನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಬಾಗಿಲಿನವರು, ಆ ಆದೇಶದಿಂದ ಮನಸ್ಸು ಗಾಬರಿಗೊಂಡು, ಎಲ್ಲರೂ ರಾಜಮನೆಗೆ ಓಡಿದರು.
ತೇ ಗತ್ವಾ ರಾಜಭವನಂ ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರಮ್ ಋಷಿಂ ತತಃ । ಪ್ರಾಪ್ತಮ್ ಆವೇದಯಾಮ್ ಆಸುಃ ಪ್ರತೀಹಾರಪತಿಂ ತದಾ
ಅವರು ಅರಮನೆಗೆ ಹೋಗಿ, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮಹರ್ಷಿ ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರರು ಬಂದಿರುವ ವಿಚಾರವನ್ನು ದ್ವಾರಪಾಲಕರ ಮುಖ್ಯಸ್ಥನಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದರು.
ಅಥಾಸ್ಥಾನಗತಂ ಭೂಪಂ ರಾಜಮಣ್ಡಲಮಾಲಿತಮ್ । ಸಮುಪೇತ್ಯ ತ್ವರಾಯುಕ್ತೋ ಯಾಷ್ಟೀಕೋ ಽಸೌ ವ್ಯಜಿಜ್ಞಪತ್
ಆಮೇಲೆ, ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ ರಾಜನ ಬಳಿಗೆ ಆ ದ್ವಾರಪಾಲಕನು ಬೇಗನೆ ಹೋಗಿ ಈ ವಿಷಯವನ್ನು ತಿಳಿಸಿದನು.
ದೇವ ದ್ವಾರಿ ಮಹಾತೇಜಾ ಬಾಲಭಾಸ್ಕರಭಾಸ್ವರಃ । ಜ್ವಾಲಾರುಣಜಟಾಜೂಟಃ ಪುಮಾಞ್ ಶ್ರೀಮಾನ್ ಅವಸ್ಥಿತಃ
"ಸ್ವಾಮಿ, ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮಹಾ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ವ್ಯಕ್ತಿ ನಿಂತಿದ್ದಾರೆ; ಅವರು ಬಾಲಸೂರ್ಯನಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಾರೆ, ಕೆಂಪು ಜಟೆಗಳ ಗುಡ್ಡವಿದೆ, ಮಹಾ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದಾರೆ."
ಸಚಾಮರಪತಾಕಾಢ್ಯಂ ಸಾಶ್ವೇಭಪುರುಷಾಯುಧಮ್ । ಕೃತವಾಂಸ್ ತಂ ಪ್ರದೇಶಂ ಯಸ್ ತೇಜೋಭಿಃ ಕೀರ್ಣಕಾಞ್ಚನಮ್
ಅವರು ಆ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಚಾಮರಗಳು, ಧ್ವಜಗಳು, ಕುದುರೆಗಳು, ಆನೆಗಳು, ಯೋಧರು ಮತ್ತು ಆಯುಧಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿ, ತಮ್ಮ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಆ ಪ್ರದೇಶವನ್ನು ಚಿನ್ನದಂತೆ ಹೊಳೆಯುವಂತೆ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ.
ವಕ್ತ್ಯ್ ಅಸ್ಮಾನ್ ಆಶು ಯಾಷ್ಟೀಕಾ ನಿವೇದಯತ ರಾಜನಿ । ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರೋ ಮುನಿಃ ಪ್ರಾಪ್ತ ಇತ್ಯ್ ಅನುದ್ಧತಯಾ ಗಿರಾ
ನೀವು ಬೇಗ ಹೋಗಿ, ವಿನಯದಿಂದ ರಾಜನಿಗೆ ಮಹರ್ಷಿ ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರರು ಬಂದಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ತಿಳಿಸಿ.
ಇತಿ ಯಾಷ್ಟೀಕವಚನಮ್ ಆಕರ್ಣ್ಯ ನೃಪಸತ್ತಮಃ । ಸ ಸಮನ್ತ್ರೀ ಸಸಾಮನ್ತಃ ಪ್ರೋತ್ತಸ್ಥೇ ಹೇಮವಿಷ್ಟರಾತ್
ಅವನ ಮಾತು ಕೇಳಿದ ರಾಜನು, ತನ್ನ ಸಚಿವರು ಮತ್ತು ಸಮ್ಮತರು ಜೊತೆಗೆ ಬಂಗಾರದ ಆಸನದಿಂದ ಎದ್ದನು.
ಪದಾತಿರ್ ಏವ ಮಹತಾಂ ರಾಜ್ಞಾಂ ವೃನ್ದೇನ ಪಾಲಿತಃ । ವಸಿಷ್ಠವಾಮದೇವಾಭ್ಯಾಂ ಸಹ ಸಾಮನ್ತಸಂಸ್ತುತಃ
ಅವನೊಂದಿಗೆ ಅನೇಕ ರಾಜರು ಕಾಲ್ನಡಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದರು, ಸಮ್ಮತರು ಹೊಗಳುತ್ತಿದ್ದರು, ವಸಿಷ್ಠ ಮತ್ತು ವಾಮದೇವರು ಕೂಡ ಇದ್ದರು.
ಜಗಾಮ ತತ್ರ ಯತ್ರಾಸೌ ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರೋ ಮಹಾಮುನಿಃ । ದದರ್ಶ ಮುನಿಶಾರ್ದೂಲಂ ದ್ವಾರಭೂಮಾವ್ ಅಧಿಷ್ಠಿತಮ್
ಅವನು ಮಹರ್ಷಿ ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರರು ಇದ್ದ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹೋದನು, ಅಲ್ಲಿ ಮುನಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರಾದವರು ಬಾಗಿಲಿನ ಬಳಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿದನು.
ಕೇನಾಪಿ ಕಾರಣೇನೋರ್ವೀತಲಮ್ ಅರ್ಕಮ್ ಇವಾಗತಮ್ । ಬ್ರಾಹ್ಮೇಣ ತೇಜಸಾಕ್ರಾನ್ತಂ ಕ್ಷಾತ್ರೇಣ ಚ ಮಹೌಜಸಾ
ಯಾವುದೋ ಕಾರಣದಿಂದ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಂತಹ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಕೂಡಿದವನು, ಕ್ಷತ್ರಿಯನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಕೂಡಿದವನು, ಸೂರ್ಯನು ಭೂಮಿಗೆ ಬಂದಂತೆ ಈ ಭೂಮಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದನು.
ಜರಾಜರಢಯಾ ನಿತ್ಯಂ ತಪಃಪ್ರಸರರೂಕ್ಷಯಾ । ಜಟಾವಲ್ಲ್ಯಾ ವೃತಸ್ಕನ್ಧಂ ಸಸನ್ಧ್ಯಾಭ್ರಮ್ ಇವಾಚಲಮ್
ಅವನ ಭುಜಗಳನ್ನು ಸದಾ ತಪಸ್ಸಿನ ತೀವ್ರತೆಯಿಂದ ಉಣಕಾದ, ವಯಸ್ಸಿನಿಂದ ಬಿಳಿಯಾದ ಜಟೆಗಳ ವಲಯ ಆವರಿಸಿಕೊಂಡಿತ್ತು. ಅದು ಸಂಧ್ಯೆಯ ಮೋಡಗಳಿಂದ ಆವೃತವಾದ ಪರ್ವತವನ್ನು ಹೋಲುತ್ತಿತ್ತು.
ಉಪಶಾನ್ತಂ ಚ ಕಾನ್ತಂ ಚ ದೀಪ್ತಮ್ ಅಪ್ರತಿಘಂ ತಥಾ । ನಿಭೃತಂ ಚೋರ್ಜಿತಾಕಾರಂ ದಧಾನಂ ಭಾಸ್ವರಂ ವಪುಃ
ಅವನ ದೇಹ ಶಾಂತವೂ ಸುಂದರವೂ ಆಗಿತ್ತು, ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿತ್ತು, ಯಾವ ಅಡಚಣೆಯೂ ಇಲ್ಲದಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಅವನು ಗಂಭೀರವಾಗಿ, ಶಾಂತವಾಗಿ, ಮಹಿಮೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದನು.
ಪೇಶಲೇನಾತಿಭೀಮೇನ ಪ್ರಸನ್ನೇನಾಕುಲೇನ ಚ । ಗಮ್ಭೀರೇಣಾತಿಪೂರ್ಣೇನ ತೇಜಸಾ ರಞ್ಜಿತಪ್ರಜಮ್
ಅವನಲ್ಲಿ ವಿನಯವೂ, ಭಯ ಹುಟ್ಟಿಸುವ ಗಂಭೀರತೆಯೂ, ಶಾಂತತೆಯೂ, ತೀವ್ರತೆಯೂ ಜೊತೆಯಾಗಿ ಇದ್ದವು. ಆತನ ಅಪಾರ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಜನರು ಪ್ರಭಾವಿತರಾಗುತ್ತಿದ್ದರು.
ಅನನ್ತಜೀವಿತದಶಾಸಖೀಮ್ ಏಕಾಮ್ ಅನಿನ್ದಿತಾಮ್ । ಧಾರಯನ್ತಂ ಕರೇ ಶ್ಲಕ್ಷ್ಣಾಂ ವೀಣಾಮ್ ಅಮ್ಲಾನಮಾನಸಮ್
ಅವನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಮೃದುವಾದ ವೀಣೆ ಇದ್ದಿತು, ಮನಸ್ಸು ಯಾವಾಗಲೂ تازಾ ಆಗಿತ್ತು, ಅವನ ಜೊತೆಗೆ ಯಾವ ದೋಷವೂ ಇಲ್ಲದ, ಅನಂತವಾದ ಆಯುಷ್ಯ ಎಂಬ ಒಬ್ಬ ಸ್ನೇಹಿತನು ಇದ್ದನು.
ಕರುಣಾಕ್ರಾನ್ತಚೇತಸ್ತ್ವಾತ್ ಪ್ರಸನ್ನಮಧುರೇಕ್ಷಿತೈಃ । ಈಕ್ಷಣೈರ್ ಅಮೃತೇನೇವ ಸಂಸಿಞ್ಚನ್ತಮ್ ಇಮಾಃ ಪ್ರಜಾಃ
ಅವನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ದಯೆ ತುಂಬಿತ್ತು, ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ಮಧುರ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಅವನು ಜನರ ಮೇಲೆ ನೋಟಹಾಕಿದಾಗ, ಆ ನೋಟವೇ ಅಮೃತದಂತೆ ಅವರನ್ನು ಸಿಂಚನ ಮಾಡಿದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು.
ಸಿತಾಸಿತತತಾಪಾಙ್ಗಂ ಧವಲಪ್ರೋನ್ನತಭ್ರುವಮ್ । ಆನನ್ದಂ ಚ ಭಯಂ ಚಾನ್ತಃ ಪ್ರಯಚ್ಛನ್ತಮ್ ಅವೇಕ್ಷಿತುಃ
ಬಿಳುಪು ಮತ್ತು ಕಪ್ಪು ಮಿಶ್ರಿತ ನೋಟಗಳು, ಹೊಳೆಯುವ ಎತ್ತಿದ ಭ್ರೂಗಳು ಅವನಿಗೆ ಇದ್ದವು; ಅವನನ್ನು ನೋಡುವವರ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಅವನು ಆನಂದವನ್ನೂ ಭಯವನ್ನೂ ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು.
ಮುನಿಮ್ ಆಲೋಕ್ಯ ಭೂಪಾಲೋ ದೂರಾದ್ ಏವಾನತಾಕೃತಿಃ । ಪ್ರಣನಾಮ ಗಲನ್ಮೌಲಿಮಣಿಮಾಲಿತಭೂತಲಮ್
ಆ ಮುನಿಯನ್ನು ದೂರದಿಂದ ನೋಡಿದ ರಾಜನು, ತನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ಬಾಗಿಸಿಕೊಂಡು, ತಲೆಯ ಮುತ್ತುಮಾಲೆ ಭೂಮಿಗೆ ತಾಗುವಂತೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದನು.
ಮುನಿರ್ ಅಪ್ಯ್ ಅವನೇರ್ ಈಶಂ ಭಾಸ್ವಾನ್ ಇವ ಶತಕ್ರತುಮ್ । ತತ್ರಾಭಿವಾದಯಾಂ ಚಕ್ರೇ ಮಧುರೋದಾರಯಾ ಗಿರಾ
ಆ ಮುನಿಯು ಕೂಡ ಭೂಮಿಯ ಅಧಿಪತಿಯನ್ನು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಸೂರ್ಯನು ಇಂದ್ರನನ್ನು ವಂದಿಸುವಂತೆ, ಮಧುರವಾದ ಹಾಗೂ ಉದಾತ್ತವಾದ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಗೌರವದಿಂದ ವಂದನೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದರು.
ತತೋ ವಸಿಷ್ಠಪ್ರಮುಖಾಸ್ ಸರ್ವ ಏವ ದ್ವಿಜಾತಯಃ । ಸ್ವಾಗತಾದಿಕ್ರಮೇಣೈನಂ ಪೂಜಯಾಮ್ ಆಸುರ್ ಆದೃತಾಃ
ಅನಂತರ ವಸಿಷ್ಠರು ಮುಂತಾದ ಎಲ್ಲ ದ್ವಿಜರು ಕೂಡ ಸದುಪಚಾರದಿಂದ ಸ್ವಾಗತಿಸಿ, ಗೌರವಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಅವನನ್ನು ಸತ್ಕರಿಸಿದರು.
ಅಶಙ್ಕಿತೋಪನೀತೇನ ಭಾಸ್ವತಾ ದರ್ಶನೇನ ತೇ । ಸಾಧೋ ಸ್ವನುಗೃಹೀತಾಸ್ ಸ್ಮೋ ರವಿಣೇವಾಮ್ಬುಜಾಕರಾಃ
ನೀನು ಸಂಶಯವಿಲ್ಲದೆ ಪ್ರಕಾಶಮಯವಾಗಿ ನಮ್ಮೆದುರಿಗೆ ಬಂದು, ಮಹಾನుభಾವನೇ, ನಾವು ಸೂರ್ಯನಿಂದ ಕಿರಣಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುವ ಕಮಲದಂತೆ ನಿನ್ನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಭಾಗ್ಯವಂತರಾಗಿದ್ದೇವೆ.
ಯದ್ ಅನಾದಿ ಯದ್ ಅಕ್ಷುಬ್ಧಂ ಯದ್ ಅಪಾಯವಿವರ್ಜಿತಮ್ । ತದ್ ಆನನ್ದಸುಖಂ ಪ್ರಾಪ್ತಾ ಅದ್ಯ ತ್ವದ್ದರ್ಶನಾನ್ ಮುನೇ
ಆದಿಯಿಲ್ಲದದು, ಅಚಲವಾದದು, ಕ್ಷಯವಿಲ್ಲದದು—ಅಂತಹ ಆನಂದಮಯವಾದ ಸುಖವನ್ನು ನಾವು ಇಂದು ನಿನ್ನ ದರ್ಶನದಿಂದ ಪಡೆದಿದ್ದೇವೆ, ಮುನಿಯೇ.
ಅದ್ಯ ವರ್ತಾಮಹೇ ನೂನಂ ಧರ್ಮ್ಯಾಣಾಂ ಧುರಿ ಧರ್ಮತಃ । ಭವದಾಗಮನಸ್ಯೇಮೇ ಯದ್ ವಯಂ ಲಕ್ಷ್ಯತಾಂ ಗತಾಃ
ಇಂದು ನಾವು ಧರ್ಮವಂತರಲ್ಲಿ ಮುಂದಿನವರಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ ಎಂಬುದು ನಿಶ್ಚಿತ. ನಿಮ್ಮ ಆಗಮನದಿಂದ ನಮಗೆ ಈ ಗೌರವ ದೊರೆತಿದೆ ಎಂಬುದು ಧರ್ಮದ ಫಲವೆಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತೇವೆ.
ಏವಂ ಪ್ರಕಥಯನ್ತೋ ಽತ್ರ ರಾಜಾನೋ ಽಥ ಮಹರ್ಷಯಃ । ಆಸನೇಷು ಸಭಾಸ್ಥಾನಮ್ ಆಸ್ಥಾಯ ಸಮುಪಾವಿಶನ್
ಹೀಗೆ ಪರಸ್ಪರ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ ರಾಜರು ಮತ್ತು ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಸಭಾ ಮಂದಿರದಲ್ಲಿರುವ ತಮ್ಮ ಆಸನಗಳಲ್ಲಿ ಕೂತರು.