ಅದು ಹಿಮದ ಹನಿಗಳಂತೆ ಹಾರುವ ಮುತ್ತಿನ ಸಾಲುಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾಗಿತ್ತು, ಪ್ರತಿಯೊಂದೂ ಅಂಗವು ಶುದ್ಧ ಹೂವಿನ ಗುಚ್ಚಗಳಿಂದ ತುಂಬಿತ್ತು. ಹೂವಿನ ರೇಣು ಮತ್ತು ಚಂದನದ ಲೇಪನದಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅಭಿಷೇಕಗೊಂಡು, ಅದರ ಸೌಂದರ್ಯದಲ್ಲಿ ಯಾವ ಕಡಿತವೂ ಇಲ್ಲದೆ, ವಿಶಾಲವಾದ, ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಕೆಂಪು ವಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತವಾಗಿತ್ತು. ಅದು ಮದುವೆಗೆ ಸಜ್ಜಾದಂತೆ ಉಡುಗೊರೆಧರಿಸಿತ್ತು, ಹೂವಿನ ಭಾರದ ಆಕರ್ಷಣೆಯಿಂದ ಮೋಹನೀಯವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದಿತು; ಮತ್ತು ಅದರ ಬಳಿ ಒಂದು ಬೆಲ್ಲದ ಹೂವಿನ ವಳ್ಳಿಯ ಮಗಳು, ನಗರವಾಸಿಯಾಗಿರುವವಳು, ಸಜ್ಜಾಗುತ್ತಿದ್ದಳು. ಅದರ ಕೂದಲನ್ನು ಸುಂದರವಾಗಿ ವಳ್ಳಿಗಳಂತೆ ಅಲಂಕರಿಸಿ, ಹೂವಿನ ಗುಚ್ಚಗಳು ಮತ್ತು ಧ್ವಜಗಳಿಂದ ಉಡುಗೊರೆ ಹಾಕಲಾಗಿತ್ತು, ಹಬ್ಬದ ಉತ್ಸವದ ನಗರಿಯಂತೆ ಅದು ಕಾಣಿಸಿತು. ಅಲ್ಲಿಯ ಹೂವಿನ ಧೂಳನ್ನು ಜಿಂಕೆಗಳು ನಖದಿಂದ ಚದುರಿಸಿದವು, ಹತ್ತಿರದ ವನಗಳಲ್ಲಿ ಗದ್ದಲ ಉಂಟಾಯಿತು, ಅದು ಮರಗಳ ನಡುವೆ ಕುಸ್ತಿ ಪಟುವಿನಂತೆ ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ನಿಂತಿತ್ತು. ನವಿಲುಗಳು ಹೂವಿನ ರೇಖೆಗಳನ್ನೇ ಹಾರಿಸಿ, ಹೂವಿನ ರೇಣು ತುಂಬಿದ ಹೂಗಳನ್ನು ಚದುರಿಸಿದವು; ಅದು ಪರ್ವತದ ಮೇಲೆ ಬೆಳೆದ ಯುವ ಸಾಲ ಮರಗಳಂತೆ, ಸಾಯಂಕಾಲದ ಮೋಡಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಅದರ ಕೆಂಪು, ನಾಜೂಕಾದ ಮೊಗ್ಗುಗಳು ಕೈಗಳಂತೆ, ಶೀತಲ ಛಾಯೆಯಲ್ಲಿ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆಯುತ್ತ, ಮದ್ಯಪಾನದಿಂದ ಲಾಲಿತ್ಯದಿಂದ ತೂಗುತ್ತಿದ್ದವು; ಅದರ ಕಾಂತಿ ಹಿಮದ ಹನಿಗಳಿಂದ ಮೆರೆಗುತ್ತಿದ್ದಿತು. ಕಾಡಿನ ಗಾಳಿ ಹೂವಿನ ಗುಚ್ಛಗಳನ್ನು ಚಲಿಸುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಅದು ಮಲಗಿದಂತೆ ಅರ್ಧ ಮುಚ್ಚಿದ ಕಣ್ಗಳೊಂದಿಗೆ, ಹೂವಿನ ಗುಚ್ಛಗಳನ್ನು ಸ್ತನಗಳಂತೆ ಹೊತ್ತುಕೊಂಡಿತ್ತು. ಹೂವಿನ ಗುಚ್ಛಗಳಿಂದ ಉಂಟಾದ ಕೇಸರಿ ಧೂಳಿನಿಂದ ಅದರ ಉಡುಪು ಕೆಂಪು ಬಣ್ಣಕ್ಕೆ ತಿರುಗಿತ್ತು; ಹೂವಿನ ವಳ್ಳಿಗಳ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿರುವ ಎಲೆಗಳೊಳಗಿನ ಕಿಟಕಿಗಳು ಅದರೊಳಗೆ ಹಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿವೆ. ಹೊಸ ಹೂವುಗಳ ವಳ್ಳಿಗಳ ಮೃದುವಾದ ತೂಗಾಟದಲ್ಲಿ ಆಲಸ್ಯದಿಂದ ಮಲಗಿರುವಂತೆ, ಆ ಮನೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವಳ್ಳಿಗಳಿಂದ ತಲೆಮೂಡಿದೆ. ಅಲ್ಲಿ, ಕಾಡಿನ ದೇವತೆಗಳ ಗುಂಪುಗಳು, ಕೋಗಿಲೆಯ ಹಾಡಿನೊಂದಿಗೆ, ಹನಿಯಂತೆ ನಗುವ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ, ಹೂವಿನ ಮೊಗ್ಗುಗಳ ಗುಚ್ಛಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿವೆ. ಪ್ರೇಮದ ದೌರ್ಬಲ್ಯವನ್ನು ಮೃದು ಹಿಮದ ಹನಿಗಳು ಶಮನಪಡಿಸುತ್ತವೆ; ಹೂವಿನ ಧೂಳು ತುಂಬಿದ ಗಾಳಿ ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ಮಿಶ್ರಿತವಾಗಿದೆ. ಅಲ್ಲಿ, ಹೂವಿನ ಒಳಗಣ ಕೊಠಡಿಗಳಲ್ಲಿ, ಯಾವುದೋ ಆಂತರಿಕ ಕ್ರೀಡೆ ನಡೆಯುತ್ತದೆ; intoxicated ಜೋಡಿಗಳ ಸ್ಪಷ್ಟ ಮಿಡಿತದ ಗುನುಗುನು ಸುತ್ತಲೂ ಕೇಳಿಸುತ್ತಿದೆ. ಅಲ್ಲಿ, ಅರಣ್ಯದ ನಗರದ ದೂರದ ಗುನುಗುನು ಕೇಳಲು ಉತ್ಸುಕರಾದವರು, ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದವರೆಗೆ ಕಿವಿಗಳನ್ನು ಎತ್ತುತ್ತಾರೆ, ನವ ಮೊಗ್ಗುಗಳನ್ನು ಚಪ್ಪರಿಸುವುದು ತಾತ್ಕಾಲಿಕವಾಗಿ ನಿಲ್ಲುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲಿ, ಆಕರ್ಷಕವಾದ ತಲೆಯನ್ನು ಎಲೆಯ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿ ಇರಿಸಿಕೊಂಡು, ಅವರು ಸಮುದ್ರದ ಮೇಲೆ ಬೆರಗಿನಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿರುವ ಚಂದ್ರಪ್ರಭೆಯ ಅಲೆಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾರೆ. ಅರಣ್ಯದ ತೊಗಟೆಗಳಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದಿರುವ ಸುಂದರ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳು, ದಯೆಯ ಸ್ವರೂಪಗಳಂತೆ ನಿಂತುಕೊಂಡು, ಹುಲ್ಲಿನ ಮೊಗ್ಗುಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಮಲಗಿರುವ ಜಿಂಕೆಗಳು ಎಲೆಗಳ ಮಡಿಲಲ್ಲಿ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆಯುತ್ತವೆ. ಅಲ್ಲಿರುವ ಶಾಖೆಗಳ ವಲಯದಲ್ಲಿ, ಹಕ್ಕಿಗಳು ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ಭಯವಿಲ್ಲದೆ, ವಿಶ್ವಾಸದಿಂದ ಮಲಗಿವೆ; ಹತ್ತಿರದಲ್ಲೇ ಬಿದ್ದಿರುವ ಹಣ್ಣಿನ ಫಲಗಳು ನೆಲೆಗೊಂಡಿವೆ. ಹೂವಿನ ಗುಚ್ಛಗಳ ನಡುವೆ, ಮೂಕವಾದ ಜೇನಗಳು ಸಂಶಯದಿಂದ ತಿರುಗಾಡುತ್ತಿವೆ; ಎಡಜಿಡ್ಡಾದ ಎಲೆಗಳ ಮೂಲೆಗಳು ನೀಲಿಯ ಹೂವಿನ ಗುಚ್ಛಗಳಿಂದ ಕಪ್ಪಾಗಿವೆ, ಅವುಗಳನ್ನು ಕಮಲದ ಕಣ್ಣುಗಳಂತೆ ಸರಪಳಿಯಾಗಿ ಜೋಡಿಸಲಾಗಿದೆ. ಸಂಪೂರ್ಣ ತೋಟ ಸುಗಂಧಭರಿತವಾಗಿದೆ; ಮೇಲಿನ ಮೋಡಗಳು ಹೂವಿನ ಗುಚ್ಛಗಳ ಗುಂಪುಗಳಂತೆ ತೋರಿಸುತ್ತವೆ; ನೆಲವು ಹೂವಿನ ಧೂಳಿನಿಂದ ಮಡಿದಿದೆ; ಹಣ್ಣು ಹಾಯಿಸುವವರಿಂದ ಅದು ಬಾಗಿ ಹೋಗಿದೆ. ಇನ್ನೇಕೆ ಹೇಳಬೇಕು? ಆ ಮರದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಎಲೆ ಕೂಡಾ ಇಲ್ಲ, ಅದು ಭೋಜನವಾಗದಿರಲಿ ಅಥವಾ ಆಸ್ವಾದಿಸಲ್ಪಡದಿರಲಿ. ಪ್ರತಿ ಎಲೆಯ ಮೇಲೆ ಜಿಂಕೆಗಳು ಮಲಗಿವೆ, ದಟ್ಟ ಛಾಯೆಯಲ್ಲಿ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆಯುತ್ತಿವೆ; ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕಣಿವೆಯೊಳಗೆ ಹಕ್ಕಿಗಳು ನೆಲೆಸಿವೆ, ಆ ಮರಗಳ ರಾಜನ ಮೇಲೆ. ನಾನು ಆ ಮರವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಅವನಂತಹ ಗುಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು, ನನ್ನ ಸಂತೋಷವು ಮಹೋತ್ಸವದಂತೆ ಭಾಸವಾಯಿತು. ಆಮೇಲೆ, ಇನ್ನಿತರ ಕಥೆಗಳ ಮೂಲಕ, ಜ್ಞಾನಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಮನೋಹರವಾಗಿದ್ದವು, ಅವನ ಮಗನನ್ನು ಪುನಃ ಪರಮಜಾಗೃತಿಗೆ ನಡಿಸಿದೆ. ಅಲ್ಲಿ, ನಾವು ಪರಸ್ಪರ ಅದ್ಭುತ ಕಥೆಗಳನ್ನು ವಿನಿಮಯ ಮಾಡಿಕೊಂಡಂತೆ, ಆ ರಾತ್ರಿ ಪ್ರೇಮಿಗಳಿಗೊಂದು ಕ್ಷಣದಂತೆ ಹತ್ತಿರವಾಗಿ ಹೋದಿತು. ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಸಮೀಪಿಸಿದಾಗ, ರಾತ್ರಿ ಹಿಮವು ಕಡಿಮೆಯಾಗಲು ಆರಂಭಿಸಿದಾಗ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಹಕ್ಕಿಗಳ ಚಲನೆಯೊಂದಿಗೆ ನಕ್ಷತ್ರಗಳು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಮಾಯವಾಗುತ್ತಿದ್ದವು. ಆಗ ನಾನು ದಶೂರಾ ನಗರವನ್ನು ನನ್ನ ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ಬಿಟ್ಟು, ಆಕಾಶದ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ, ಹರಪರ್ವತದ ನದಿಗೆ ಹೋದೆ. ಅಲ್ಲಿ, ಹಿತ ಸ್ನಾನವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ, ಆಕಾಶವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ಋಷಿಗಳ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಸೇರಿ ನಿರಾಳತೆಯಿಂದ ಉಳಿದುಕೊಂಡೆ. ರಘುವಂಶದ ಆನಂದನ Rama, ಈ ‘ದಶೂರಾ’ ಎಂಬ ಕಥೆಯನ್ನು ನಿನಗೆ ಹೇಳಿದೆ; ಇದು ಜಗತ್ತಿನ ಪ್ರತಿಬಿಂಬದಂತೆ ಕಾಣಿಸಿದರೂ, ನಿಜವಾದುದಲ್ಲ, ಭ್ರಮೆಯಾಗಿದೆ. ಈ ‘ದಶೂರಾ’ ಎಂಬ ಕಥೆಯನ್ನೇ ನಾನು ನಿನಗೆ ವಿವರವಾಗಿ ವಿವರಿಸಿದ್ದೇನೆ, ರಾಮಾ, ಜಗತ್ತಿನ ಭಯಾನಕ ಹಾಗೂ ಮಾಯಾಮಯ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ತೋರಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಅಸತ್ಯವನ್ನು ಮತ್ತು ಸತ್ಯದಲ್ಲಿಯೂ ಆಕರ್ಷಕವಾಗಿರುವ ಭಾಗವನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟು, ಸದಾ ವಿಶಾಲಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ಸ್ವಚ್ಛಂದ ಚಿತ್ತದಿಂದ, ದಶೂರಾ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ಅರಿತುಕೊಂಡು ಇರು. ಈ ಕದಂಬ ಮತ್ತು ದಶೂರಾ ಕಥೆಯ ರಥದ ಮೂಲಕ, ನೀನು ಶೀಘ್ರವೇ ಆ ನಗರವನ್ನು ಪಡೆಯುವೆ, ಅದರಿಂದ ಮುಂದಿನ ಲೋಕಗಳ ಅಧಿಪತಿಯಾಗುವೆ. ಈಗ ನೀನು ನಿರ್ಧರಿಸಬೇಕು—‘ಇದು ಇಲ್ಲ’ ಎಂದು ತಿಳಿದು, ಎಲ್ಲ attachment ಅನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡು; ಏಕೆಂದರೆ ಇಲ್ಲದದ್ದರಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿ ಇರಲು ಕಾರಣವೇನೂ ಇಲ್ಲ. ಇದು ನಿಜವಾಗಿಯೇ ಇದೆ ಎಂದು ನೀನು ಭಾವಿಸಿದರೆ, ನಿನ್ನಿಂದ ಏನು ದೂರವಾಗಿದೆ? ಅದು ಆತ್ಮದಲ್ಲಿಯೇ ಇರುತ್ತದೆ; ನೀನು ಇದನ್ನು ನಿನ್ನ ಆತ್ಮವೆಂದು ಭಾವಿಸಿ ಏಕೆ ಬಂಧಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು? ಆದರೆ ಇದು ಇಲ್ಲವೆಂದು ನಿಶ್ಚಯವಾದರೆ, ಸ್ಥಿರವಾದದಲ್ಲಿಯೂ ಅಸ್ಥಿರವಾದದಲ್ಲಿಯೂ ಮನಸ್ಸಿನ ಆಸಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೇಗೆ ಉಳಿಸಬಹುದು? ರಾಮಾ, ಈ ಜಗತ್ತು ಇಲ್ಲ; ಆದರೆ ಇಲ್ಲವೆಂದು ಕೂಡ ಅಲ್ಲ; ಇದು ಆತ್ಮದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸುವ ಒಂದು ಭ್ರಮಾಮಾತ್ರ. ಇಲ್ಲಿ ಯಾವುದನ್ನೂ ಮಾಡುವವನು ಸೃಷ್ಟಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಅಥವಾ ಮಾಡದವನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಸೃಷ್ಟಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಇದು ಸ್ವಯಂ ಪ್ರಕಾಶವಾಗುತ್ತದೆ, ಕರ್ತೃತ್ವ ಮತ್ತು ಕರ್ಮವನ್ನು ಮೀರಿ. ಈ ಜಗತ್ತಿನ ಜಾಲವು ಕರ್ತೃವಿಲ್ಲದಿರಲಿ ಅಥವಾ ಕರ್ತೃಯುತವಾಗಿರಲಿ, ನೀನು ನಿನ್ನ ಶುದ್ಧ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವ ರೀತಿಯೂ ಸೇರಿಸಬೇಡ. ಆತ್ಮವು ಎಲ್ಲ ಇಂದ್ರಿಯಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತವಾಗಿದ್ದು, ಇಲ್ಲಿ ಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ಜಡದಂತೆ ಇರುತ್ತದೆ; ನಾನು ಅದನ್ನು ಅಕರ್ತೃ ಎಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ, ಜಗತ್ತು ಕೇವಲ ಯಾದೃಚ್ಛಿಕವಾಗಿ ಉದ್ಭವಿಸುತ್ತದೆ. ಯಾವುದು ಸಹಜವಾಗಿ, ಯಾದೃಚ್ಛಿಕವಾಗಿ ಉದಯವಾಗುತ್ತದೆಯೋ, ಅದರಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳಂತವರು ಮಾತ್ರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ, ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಅಲ್ಲ. ಈ ಜಗತ್ತು ಎಂದಿಗೂ ಶಾಂತವಾಗಿಲ್ಲ, ರಾಮಾ; ಎಂದಿಗೂ ನಾಶವಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಅದು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ, ಪುನಃ ಪುನಃ ಕಲ್ಪನೆಗೆ ಒಳಪಟ್ಟಿರುತ್ತದೆ.