ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಗಾಳಿ ಬೀಸಿದಂತೆ ಅವರ ಕಿರೀಟಗಳು ಅಸ್ತವ್ಯಸ್ತವಾಗಿದ್ದವು, ಚಪಲವಾದ ಜೇನುಹುಳಗಳ ಗುಂಪುಗಳೊಂದಿಗೆ, ಆ ಮರಗಳು ತಮ್ಮ ಹಸಿರು ಎಲೆಗಳ ಕೈಗಳಿಂದ ಆಕಾಶದ ಮುಖವನ್ನು ತೊಳೆದುಹಾಕುತ್ತಿರುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿವೆ. ಅವುಗಳ ಹೂವುಗಳ ದಟ್ಟ ಗುಚ್ಛಗಳು—ಹಳದಿ ಬಣ್ಣದ ಉದ್ದ ಹೂವಿನ ತೊಗಟೆಗಳಂತೆ—ಹೊಸ ತಾಂಬೂಲದಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಬಾಯಿಗಳಂತೆ, ಜೇನುಹುಳಗಳ ಗುಂಪಿನಿಂದ ನಗುತ್ತಿರುವಂತೆ ಕಂಡವು. ಹೂವಿನ ಲತೆಯ ಚಪಲ ಹೂಗಳಿಂದ ಉಂಟಾದ ಪುಷ್ಪರಜದ ವೃತ್ತಗಳಿಂದ ಅದು ಪೂರ್ಣಚಂದ್ರನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ದಟ್ಟವಾದ ಕೊಂಬೆಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಆ ಮರಗಳು, ಗುಡ್ಡಗಳಲ್ಲಿ ಪಾರಿವಾಳಗಳ ಕೂಗು ಮತ್ತು ಕಿನ್ನರರ ಹಾಡುಗಳೊಂದಿಗೆ ಗುಂಜಿಸುತ್ತಿದ್ದವು; ಅವು ಸಿದ್ಧಪುರುಷರು ಸಾಗುವ ದಿವ್ಯಮಾರ್ಗದಂತೆ ಎತ್ತರಕ್ಕೆ ಏರಿದ್ದವು. ಕೆಳಭಾಗದಲ್ಲಿ ಹೂವಿನ ಗುಚ್ಛಗಳಲ್ಲಿ ಕುಳಿತುಕೊಂಡ ನವಿಲುಗಳ ಗುಂಪುಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತವಾಗಿದ್ದ ಆ ಮರಗಳು, ಆಕಾಶವನ್ನು ಇಂದ್ರಧನುಸ್ಸು ಮತ್ತು ಮೇಘಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದಂತೆ ಸುಂದರಗೊಳಿಸಿದ್ದವು. ಪ್ರತಿ ಇಳಿಜಾರಿನಲ್ಲಿ, ಎತ್ತಿ ತಗ್ಗಿಸುವ ಶ್ವೇತ ಚಾಮರಗಳಿಂದ, ಪಾರಿವಾಳಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವ ಪೂರ್ಣಚಂದ್ರಗಳಿಂದ, ವರ್ಷವೇ ಚಂದ್ರಗಳಿಂದ ತುಂಬಿರುವಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿತ್ತು. ಪಾರಿವಾಳಗಳ ಚರ್ಚೆ, ಕೋಗಿಲೆಗಳ ಮಧುರ ಕೂಗು, ಜೀವಜೀವ ಪಕ್ಷಿಗಳ ಘನವಾದ ಕೂಗುಗಳಿಂದ, ಅದು ತನ್ನ ಪೂರ್ಣ ಸ್ವರದಲ್ಲಿ ಹಾಡುತ್ತಿರುವಂತೆ ಅನಿಸಿತು. ಕದಂಬ ಪಕ್ಷಿಗಳ ಗುಂಪುಗಳು ಗೂಡುಗಳಲ್ಲಿ ಆಡುವಂತೆ, ಆಕಾಶದ ಗುಹೆಗಳಲ್ಲಿ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಸಿದ್ಧರು ಸುತ್ತುವರಿದಂತೆ, ಅದು ಲೋಕವೇ ಆವರಿಸಿಕೊಂಡಂತೆ ಕಂಡಿತು. ಇಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ಹೂವಿನ ಗುಚ್ಛಗಳು—ಪದ್ಮರಕ್ತ ಕಾಂತಿಯ ಕಾಂಡಗಳು ಹಾಗೂ ಜೇನುಹುಳಗಳಂತೆ ಕಣ್ಣಿರುವ ಹೂಗಳು—ಅಲಿಂಗನ ಮಾಡಿದಂತೆ, ಆಕಾಶವೇ ಅಪ್ಸರಸರಿಂದ ಸೇವಿಸಲ್ಪಟ್ಟಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು. ಚಪಲ ಹೂವಿನ ರಜದಿಂದ, ಇಂದ್ರಧನುಸ್ಸನ್ನು ಹೊತ್ತಂತೆ, ಆ ಗಾಢ ಹೂವಿನ ಗುಚ್ಛಗಳು ಮಿಂಚು ಹೊತ್ತ ಮಳೆಯ ಮೋಡದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು. ಸಾವಿರ ಕೈಗಳಂತೆ ಹರಡಿದ ಕೊಂಬೆಗಳು ಆಕಾಶವನ್ನು ತುಂಬಿಕೊಂಡು, ಚಂದ್ರ ಮತ್ತು ಸೂರ್ಯ ಎಂಬ ಕುಂಡಲಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ವಿಶ್ವರೂಪವೇ ನೃತ್ಯ ಮಾಡುತ್ತಿರುವಂತೆ ಕಂಡಿತು. ಮೂಲದಲ್ಲಿ ಮಹಾ ಪರ್ವತಾಧಿಪತಿ ಕುಳಿತುಕೊಂಡಿದ್ದರೆ, ಮೇಲಭಾಗದಲ್ಲಿ ನಕ್ಷತ್ರಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಆಕಾಶ; ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಹೂವಿನ ಲತೆಯಿಂದ ಜಾಲವಿದ್ದ ಮತ್ತೊಂದು ಭೂಮಿಯಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು. ಎಲ್ಲಾ ಮರಗಳ ಪಿತಾಮಹನಂತೆ, ಅದು ಭೂಮಿಯ ಮೇಲಿನ ಫಲ, ಮೊಗ್ಗು, ಹೂವಿನ ಒಂದೇ ಭಂಡಾರವಾಗಿತ್ತು. ಹೂವಿನ ಧೂಳಿನಿಂದ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟ ಮೊಗ್ಗುಗಳ ಗುಚ್ಛಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತಿದ್ದ ಅದು, ನದಿಯ ತೀರದಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯಕಿರಣ ಮತ್ತು ನಕ್ಷತ್ರಗಳ ಜಾಲದಿಂದ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟ ಆಕಾಶದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು. ಚಪಲ ಪಕ್ಷಿಗಳಿಂದ ನಡುಗುತ್ತಿರುವ ಕೊಂಬೆಗಳು, ಗೂಡುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿ, ಭೂಮಿಯೇ ಜನರ ಹಳ್ಳಿ-ಪುರಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದಂತೆ ಅನಿಸಿತು. ಹೂವಿನ ಗುಚ್ಛಗಳ ಧ್ವಜಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತವಾಗಿದ್ದ ಅದು, ಲತೆಯ ಮಂದಪಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿ, ಬಿಳಿ ಹೂವಿನ ಗುಂಪಿನಿಂದ ಹೊಳೆಯುತ್ತ, ಹೂವಿನ ರಾಶಿಗಳಿಂದ ತುಂಬಿ ಹರಿದುಹೋಗುತ್ತಿತ್ತು. ಪಾರಿವಾಳ, ಕೃತಕ, ಗಿಳಿ, ಕೋಗಿಲೆ, ಶಾರಿಕಾದ ಕೂಗುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಅದರ ಕೊಂಬೆಗಳ ಗುಹೆಗಳು, ಹೂವಿನ ದಟ್ಟ ಗುಚ್ಛಗಳ ಕೆಳಗೆ ಮರೆಯಾದ ಕಿಟಕಿಗಳಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು. ಅದರ ಗುಹೆಗಳು, ಒಳಗೆ ಚಲಿಸುವ ಪಕ್ಷಿಗಳ ಮದದಿಂದ ಮೃದುವಾಗಿ, ಎಲ್ಲ ಅರಣ್ಯದೇವಿಯರ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಅಂತರಾಳಗಳಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು. ಜೇನುಹುಳಗಳ ಗುಂಪುಗಳು, ಸುಗಂಧದ ಅಲೆಗಳು, ಹೂವಿನ ಧೂಳಿನ ರಾಶಿಗಳಿಂದ, ಅದು ಪರ್ವತದ ಮೇಲಿಂದ ಹರಿಯುವ ಜಲಧಾರೆಯಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಹೂವಿನ ರೇಖೆಗಳ ಸುರಿಮಳೆ ಸುತ್ತುವರಿದಂತೆ, ಮೃದುವಾಗಿ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಆಡುವಂತೆ, ಅದು ಬೆಳೆಯುತ್ತಾ, ಮೆರೆದ ಬಿಳಿ ಮೇಘಗಳಿಂದ ಸುತ್ತಲೂ ಇರುವ ಪರ್ವತದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು. ಆ ಮರದ ಮೂಲವನ್ನು ಆನೆಯ ಮೊಣಕಾಲು ಹಾಗೂ ಅಗಲವಾದ ಬೆನ್ನು ಒತ್ತುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಅದು ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಇಳಿಜಾರಿನಿಂದ ಹಿಡಿದಿರುವ ಮಹಾಪರ್ವತದಂತೆ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ನಿಂತಿತ್ತು. ಬಹುಬಣ್ಣದ ರೆಕ್ಕೆಗಳ ಪಕ್ಷಿಗಳ ಗುಂಪುಗಳು ಅದರ ಕೊಂಬೆಗಳ ಗುಹೆಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಅದು ವಿವಿಧ ಜೀವಿಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಕೊಂಬುಗಳ ಪರ್ವತದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು. ಚಪಲವಾದ ಕೊಂಬೆಗಳ ಜಾಲದಿಂದ ಅದು ಕೈಚಲಿಸುವಂತೆ, ಅರಣ್ಯದ ಗಾಳಿಯು ಲತೆಯ ನೃತ್ಯವನ್ನು ನಡಿಸುವಂತೆ ಕಂಡಿತು. ಕಾಮವಿಲ್ಲದೆ ತೃಪ್ತನಾದವನು ಮಾತ್ರ ಹೊರಡುವನು; ಹೂವಿನ ಹಾರಗಳು ಸುತ್ತುಸುತ್ತು ಲತೆಯಂತೆ ಆಲೋಲವಾಗಿದ್ದಂತೆ, ಅದು ನೃತ್ಯ ಮಾಡುವಂತೆ ಕಂಡಿತು. ಲತೆಗಳು ಮಾತ್ರ ಪ್ರೀತಿಸಿದ ಕಾರಣದಿಂದ ಅದು ಪ್ರೇಮರಸದಿಂದ ತುಂಬಿ, ಮದಮತ್ತ ಜೇನುಹುಳಗಳ ಕೂಗಿನಿಂದ ಮಧುರವಾಗಿ ಹಾಡುತ್ತಿರುವಂತೆ ಅನಿಸಿತು. ದೂರದಿಂದ, ಹೊಸ ಹೂವಿನ ಗುಚ್ಛಗಳಿಂದ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವ ಸಿದ್ಧರನ್ನು ಸ್ವಾಗತಿಸುವಂತೆ, ಕೋಗಿಲೆಗಳ ಕೂಗು ಮತ್ತು ಜೇನುಹುಳಗಳ ಗುಂಪಿನಿಂದ ಸ್ವಾಗತಿಸುತ್ತಿರುವಂತೆ ಕಂಡಿತು. ಮರಗಳು ತಮ್ಮ ಫಲ ಮತ್ತು ಹೂವಿನ ಗುಚ್ಛಗಳಿಂದ ಸಮೃದ್ಧಿಯಿಂದ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟಂತೆ, ಮೊಗ್ಗು ಮತ್ತು ಹೂವಿನ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ನಗುತ್ತಿರುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದವು. ಪಾರಿಜಾತವೃಕ್ಷದಂತೆ ಆಕಾಶವನ್ನು ಮುಟ್ಟಲು ಯತ್ನಿಸುತ್ತ, ಅದರ ಕೊಂಬೆಗಳು ಮತ್ತು ಹೂವಿನ ಗುಚ್ಛಗಳು ಮೇಲಕ್ಕೆ ಚಾಚಿಕೊಂಡು, ಅದರ ತೊಗರು ಧೈರ್ಯದಿಂದ ಎತ್ತಕ್ಕೆ ಏರುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಕಂಡಿತು. ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಜೇನುಹುಳಗಳ ಗುಂಪುಗಳ ಗುಂಜನೆ, ಮತ್ತು ದಟ್ಟ ಹೂವಿನ ಗುಚ್ಛಗಳಿಂದ, ಅದು ತನ್ನ ಅಪೂರ್ವ ಸಾವಿರ ಕಣ್ಣುಗಳ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಇಂದ್ರನಿಗೂ ಸಮಾನವಾಗಲು ಸಿದ್ಧಗೊಂಡಂತೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಹೂವಿನ ಗುಚ್ಛಗಳು ನಾಗರತ್ನದ ಹುದಿಗಳಂತೆ ಅಲಂಕರಿಸಿ, ಭೂಮಿಯಿಂದ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಎತ್ತಿಕೊಂಡು, ಆ ನಾಗರಾಜ ಶೇಷನೇ ಆಕಾಶವನ್ನು ನೋಡುವ ಆಸೆಯಿಂದ ಏರುತ್ತಿರುವಂತೆ ಕಂಡಿತು. ಹೂವಿನ ಧೂಳಿನಿಂದ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ರೂಪವು ಮತ್ತೊಂದು ಶಂಕರನಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು; ಹಣ್ಣುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ನೆರಳು, ಋಷಿಗಳಿಗೆ ಭಯಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿದಂತೆ, ಶಂಕರನೇ ಹೇಗೆ ಮಾಡುತ್ತಾನೋ ಹಾಗೆ. ದಟ್ಟವಾದ ಎಲೆಗಳಿಂದ ಪ್ರಾಕಾರಗಳಂತೆ, ಹೂವಿನ ಲತೆಗಳಿಂದ ಮಂದಪಗಳಂತೆ, ಕದಂಬ ಮರವು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ನಗರವೊಂದರಂತೆ ನಿಂತಿತ್ತು; ಅದರೊಳಗೆ ಪಕ್ಷಿಗಳ ಗುಂಪುಗಳು ನಾಗರಿಕರಂತೆ ತುಂಬಿದ್ದವು. ಆ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ಆ ಜ್ಞಾನಿ, ಆನಂದದಿಂದ ಮನಸ್ಸು ಶಾಂತಗೊಂಡು, ಹಣ್ಣು ಮತ್ತು ಮೊಗ್ಗುಗಳಿಂದ ಸಮೃದ್ಧವಾಗಿದ್ದ, ಹೂವಿನ ಪರ್ವತದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಮರವನ್ನು ನೋಡುವನು. ಆ ಕದಂಬ ಮರವನ್ನು—ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಕಂಬವಾಗಿರುವುದನ್ನು—ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂತುಕೊಂಡು, ವಿಷ್ಣುವು ಸಮುದ್ರದಿಂದ ಏಳುವ ಕಲ್ಪವೃಕ್ಷವನ್ನು ಏರಿದಂತೆ, ಅವನು ಏರುತ್ತಾನೆ. ಅಲ್ಲಿ, ಆಕಾಶವನ್ನು ಮುಟ್ಟುತ್ತಿರುವ ಕೊಂಬೆಯ ತುದಿಯಲ್ಲಿ, ಆಕೆ ಆ ಮುಕ್ತ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಾಳೆ, ಕೊಂಬೆಯ ತುದಿಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತುಕೊಂಡ ಕೋತಿಯ ಮನಸ್ಸಿನಂತೆ. ನಂತರ, ಹೊಸ ಹಸಿರು ಎಲೆಗಳ ಮೆತ್ತಗಿನ ಹಾಸಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು, ಕ್ಷಣಕಾಲ ಸುತ್ತಲಿನ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ನೋಡುತ್ತಾಳೆ. ಅವಳು ಸುಂದರ ತೀರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ನದಿಗಳ ಸಾಲು, ಪರ್ವತಗಳ ಶಿಖರಗಳು ಮಹಾ ಪರ್ವತಗಳ ವಕ್ಷಸ್ಥಲದಂತೆ, ಮೋಡಗಳಿಂದ ಮುಚ್ಚಿದ ನಿಶ್ಶಬ್ದ ಆಕಾಶ, ಮೃದುವಾಗಿ ಆಡುವ ನೀಲೋತ್ಪಲಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾಳೆ. ಹಸಿರು-ನೀಲಿ ಹುಲ್ಲು ಧರಿಸಿದ, ಹೂವಿನಂತೆ ಬಿಳಿಯಾದ ಅಂಗಗಳು, ಸಮುದ್ರದ ನೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ ಕುಂಭಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತವರು ಆ ನಗರವನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಹೂವಿನ ಗುಚ್ಛಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದವರು, ಸುಗಂಧ ಗಾಳಿಯನ್ನು ಮುಖವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು, ಹಳ್ಳಿಗಳು ಕಾಗೆಗಳ ಕೂಗಿನಿಂದ ಗುಂಜುತ್ತಿದ್ದವು, ಜಲಪಾತಗಳು ಪಾದಸರಣಿಯ ನೂಪುರಗಳಂತೆ ಶಬ್ದಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಆಕಾಶವೇ ಕಿರೀಟ, ಭೂಮಿಯೇ ಪಾದಗಳಾಗಿ, ಕಾಡುಗಳು ಅವರ ಕೂದಲುಗಳ ಸಾಲು, ಅರಣ್ಯಗಳು ಅವರ ಅಗಲವಾದ ಕುಕುಡಿಗಳು, ಚಂದ್ರ ಮತ್ತು ಸೂರ್ಯ ಅವರ ಕುಂಡಲಗಳಾಗಿ ಆ ಪ್ರಕೃತಿಯ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನೆಲ್ಲಾ ಅವಳು ನೋಡುತ್ತಾಳೆ.