ಶುಕ್ರನು ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ಹೂವಿನ ಹಾಸಿಗೆಯ ಮೇಲೆ, ಹೊಳೆಯುವ ಬಿಳಿ ತಾವರೆಗಳ ಮೇಲೆ, ಮತ್ತು ಪಾದರಸ ಮರಗಳಿಂದ ನೇತಗಟ್ಟಿದ ಊಗಿಯ ಮೇಲೆ ನಿರಾಳವಾಗಿ ಆಟವಾಡುತ್ತಿದ್ದನು. ಅವನು ಇನ್ನೂ ಪರಮಾವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಪಡೆಯದೆ, ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಅಜ್ಞಾನಗಳ ನಡುವೆ ತಿರುಗಾಡುತ್ತಿದ್ದನು—ಮಧ್ಯಾಕಾಶದಲ್ಲಿ ತೋಳಾಡುತ್ತಿರುವ ತ್ರಿಶಂಕುವಿನಂತೆ. ಒಂದು ದಿನ, ಅವನ ತಂದೆ ನಿರ್ವಿಕಲ್ಪ ಸಮಾಧಿಯಲ್ಲಿ ಲೀನರಾಗಿದ್ದಾಗ, ಶುಕ್ರನು ಒಬ್ಬನೇ, ಯಾರೂ ಅಡ್ಡಿಪಡಿಸದಂತೆ ಇದ್ದನು—ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿದ ರಾಜನಂತೆ. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಆಕಾಶಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಅಪ್ಸರೆಯು ಹಾದುಹೋಗುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಅವನು ಕಂಡನು. ಅದು ಎಂತಹ ದೃಶ್ಯವಂದರೆ, ಜನಾರ್ದನನು ಕ್ಷೀರಸಾಗರದಿಂದ ಹೊರಬರುವ ಲಕ್ಷ್ಮಿಯನ್ನು ನೋಡುವಂತೆ. ಆ ಅಪ್ಸರೆಯು ಮಂದಾರ ಹೂವಿನ ಹಾರವನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದಳು, ಮೃದುವಾದ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಅವಳ ಕೂದಲು ಆಲಾಡುತ್ತಿತ್ತು, ಅವಳ ಹೆಜ್ಜೆಗೆ ಗುಂಗುರುಗಳ ಧ್ವನಿ ಸುತ್ತಲೂ ಹರಡುತ್ತಿತ್ತು, ಮತ್ತು ಆ ವಾತಾವರಣವು ಸುಗಂಧದಿಂದ ತುಂಬಿತ್ತು. ಅವಳು ಸೌಂದರ್ಯದ ಮರದ ಕೆಳಗಿನ ಲತೆಯಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದಳು, ಮದ್ಯಪಾನದಿಂದ ಅವಳ ಕಣ್ಣುಗಳು ಉರಿಯುತ್ತಿದ್ದವು. ಅವಳ ಚಂದ್ರಕಾಂತಿ ದೇಹದಿಂದ ಆ ಸ್ಥಳವೇ ಅಮೃತದಂತೆ ಆಗಿತ್ತು. ಆ ಸುಂದರಿಯನ್ನು ಕಂಡ ಶುಕ್ರನ ಮನಸ್ಸು ಚೈತನ್ಯದಿಂದ ತುಂಬಿ, ಚಂಚಲವಾಗಿ ಬದಲಾಯಿತು—ಸಮುದ್ರದ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಪೂರಣಚಂದ್ರನ ಪ್ರತಿಬಿಂಬವನ್ನು ನೋಡುವಂತೆ. ಪ್ರೇಮದ ನೂರು ಬಾಣಗಳು ಅವನ ಹೃದಯವನ್ನು ತಲುಪಿದವು. ಶುಕ್ರನು ತನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿ, ಎಲ್ಲ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳನ್ನು ನಿರ್ಲಿಪ್ತಗೊಳಿಸಿ, ಆ ದೇವಾಂಗನಿಯ ಸ್ವರೂಪದಲ್ಲಿಯೇ ಲೀನನಾದನು. "ಈ ಮಹಿಳೆ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ, ಸಾವಿರಕಣ್ಣುಗಳಿರುವ ದೇವರ ನಿವಾಸದಲ್ಲಿದ್ದಾಳೆ; ನಾನು ಈಗ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ತಲುಪಿದ್ದೇನೆ, ಸುಂದರ ದೇವಾಂಗನಿಯರಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ," ಎಂದು ಅವನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಭಾವಿಸಿದನು. "ಇವರೆಲ್ಲಾ ನಿಮ್ಮ ದೇವತೆಗಳು, ಮೃದುವಾದ ಮಂದಾರ ಹೂಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಕೂದಲಿನೊಂದಿಗೆ, ಹರಿದುಹೋಗುತ್ತಿರುವ ಪಿತ್ತಳದಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ದೇಹಗಳೊಂದಿಗೆ. ಇವರೆಲ್ಲಾ ಆಕರ್ಷಕ ಮಹಿಳೆಯರು, ಅವರ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನೀಲಕಮಲಗಳ ಮಳೆಯು ಸುರಿಯುತ್ತದೆ, ನಿರ್ದೋಷಿ ನಗು, ಮೃಗನಯನದಂತಹ ಕಣ್ಣುಗಳೊಂದಿಗೆ ಸುಂದರರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಇವು ನಿಮ್ಮ ವಾಯುಗಳು, ಕೌಸ್ತುಭ ರತ್ನದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವವು, ಪರಸ್ಪರ ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸುವವು, ವಿಶ್ವರೂಪದಂತೆ ಕಾಣುವವು, ಹೊಳೆಯುವವು ಮತ್ತು ಮದ್ಯಪಾನದಿಂದ ಉಲ್ಲಾಸಗೊಂಡಿರುವವು. ಈ ಹಾಡುಗಳು, ಐರಾವತದ ಸೊಂಡಿಲಿನ ಸುಗಂಧವನ್ನು ಲೆಕ್ಕಿಸದ ಮಧುಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಕೇಳಿಸುವವು, ದಿವ್ಯ ಜೀವಿಗಳಿಂದ ಹಾಡಲ್ಪಡುವ ಸಂಗೀತಗಳಾಗಿವೆ." "ಅವಳು ಆ ದಿವ್ಯಯುವತಿಯೇ, ಮಂದಾಕಿನಿಯ ತೀರದ ವನಗಳಲ್ಲಿ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆಯುತ್ತಾ, ಬಂಗಾರದ ತಾವರೆಗಳ ನಡುವೆ, ಬ್ರಹ್ಮನ ಹಂಸಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ. ಇವರೆಲ್ಲಾ ಲೋಕಪಾಲಕರು—ಯಮ, ಚಂದ್ರ, ಇಂದ್ರ, ಸೂರ್ಯ, ವಾಯು, ಜಲ, ಅಗ್ನಿ—ಅವರ ದೇಹಗಳು ಉಜ್ವಲವಾದ ಜ್ವಾಲೆಯಿಂದ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿವೆ. ಇದು ಐರಾವತ, ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ ದೇವತೆಗಳ ಆಯುಧಗಳಿಂದ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಗಾಯಗೊಂಡಿರುವ, ಮತ್ತು ಅವನ ಗಜದಂತಗಳು ದೈತ್ಯರ ವಲಯವನ್ನು ಭೇದಿಸಿರುವವು. ಇವರು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಿದ್ದವರು, ಈಗ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ನಕ್ಷತ್ರಗಳಾಗಿ ಪರಿವರ್ತನೆಯಾಗಿದ್ದಾರೆ—ಚಲಿಸುವ, ಸುಂದರ ಹಾರ, ಚಾಮರ, ಕುಂಡಲಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ದಿವ್ಯಜೀವಿಗಳು." "ಇವು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಹಾರುವ ಮಹಲ್ಗಳು, ವಿವಿಧ ಉದ್ಯಾನವನಗಳು ಮತ್ತು ರತ್ನಮಯ ಮಂದಿರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ, ಸುವರ್ಣದ ಛತ್ರಗಳಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿವೆ. ಇವರು ಮೇರುಪರ್ವತದ ತುದಿಯಿಂದ ಉದುರುವ ಗಂಗೆಯ ಜಲದ ಸಿಂಚನದಿಂದ ಚದುರಿದ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಮಂದಾರ ಹೂಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಗಂಗೆಯ ಅಲೆಗಳು. ಇವು ಇಂದ್ರ ಉದ್ಯಾನವನದ ಮಾರ್ಗಗಳು, ಅಪ್ಸರೆಯರ ಗುಂಪುಗಳಿಂದ ತೂಗಾಡುತ್ತಿರುವವು, ಮಂದಾರ ಹೂಗಳ ಗುಚ್ಚಗಳಿಂದ ವರ್ಣಮಯವಾಗಿವೆ." "ಇಲ್ಲಿ ಕುಂದ ಹೂಗಳು ಮತ್ತು ಪಾದರಸ ಮರಗಳ ಸುಗಂಧದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಗಾಳಿಗಳು, ಚಂದ್ರಕಿರಣಗಳಂತೆ ತಂಪಾಗಿವೆ. ಈ ನಂದನವನವು ಹೂವುಗಳ ಲತೆಗಳ ಗುಚ್ಚಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದೆ, ರೇಣು ಮತ್ತು ರಜತಗಳಿಂದ ಉತ್ಸುಕವಾಗಿದೆ. ಇಲ್ಲಿವೆ ನಾರದ ಮತ್ತು ತುಂಬುರು, ಅವರ ವೀಣೆಗಳು ಮಧುರ ಸ್ವರಗಳಿಂದ ನಾದಿಸುತ್ತಿವೆ, ಆ ದಿವ್ಯ ನೃತ್ಯಗಣಗಳ ಹೃದಯವನ್ನು ಹರ್ಷದಿಂದ ತುಂಬಿಸುತ್ತಿವೆ." "ಇಲ್ಲಿ ಪುಣ್ಯಶಾಲಿಗಳು, ಅನೇಕ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರು, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಹಾರುವ ವಿಮಾನಗಳಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷದಿಂದ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಇವು ದೇವಾಂಗನಿಯರು, ಗರ್ವ ಮತ್ತು ಕಾಮದಿಂದ ಉಲ್ಲಾಸಗೊಂಡು, ದೇವಾಧಿಪತಿಯನ್ನು ಮರದ ಲತೆಯಂತೆ ಸೇವಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಕಾಮಧೇನು ಮರಗಳು ಚಂದ್ರಕಿರಣಗಳಿಂದ ಜೋಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಹೂಗಳು, ಕಾಮಧೇನು ರತ್ನಗಳ ಗುಚ್ಛಗಳು, ಹಣ್ಣಾಗಿ ಬಿದ್ದಿರುವ ರತ್ನದ ಶಾಖೆಗಳೊಂದಿಗೆ ತುಂಬಿವೆ." "ಈಗ ನಾನು ಗೌರವದಿಂದ ಇಂದ್ರನನ್ನು, ಅವನ ಸಿಂಹಾಸನದ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತಿರುವವನನ್ನು, ಮತ್ತೊಂದು ದೇವಾಧಿಪತಿಯನ್ನು ಗೌರವಿಸುವಂತೆ ವಂದಿಸಬೇಕು," ಎಂದು ಶುಕ್ರನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು. ಇಂತಹ ಭಾವನೆಯೊಂದಿಗೆ ಶುಕ್ರನು ಶಚೀಪತಿಯು ಆಗಿರುವ ಇಂದ್ರನಿಗೆ ವಂದನೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದನು. ಅಲ್ಲಿ, ಭೃಗುಮುನಿಯ ಮತ್ತೊಂದು ರೂಪದಂತೆ, ಅವನು ಗೌರವದಿಂದ ಸ್ವಾಗತಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು. ಶುಕ್ರನು ಗೌರವದಿಂದ ಏಳುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಇಂದ್ರನು ಅವನನ್ನು ಕೈಹಿಡಿದು ಹತ್ತಿರ ಕರೆದುಕೊಂಡು, ಅವನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಕೂಡಿ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಮಾಡಿದನು. ಇಂದ್ರನು ಹೇಳಿದನು: "ಶುಕ್ರ, ಇಂದು ಸ್ವರ್ಗವು ಧನ್ಯವಾಗಿದೆ—ನೀನು ಬಂದಿದ್ದರಿಂದ ಇದು ಮತ್ತಷ್ಟು ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದೆ; ದಯವಿಟ್ಟು ಇಲ್ಲಿ ಬಹುಕಾಲವಿರು." ಭಾರ್ಗವನು ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಮುಖದಿಂದ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಕುಳಿತನು. ಅವನ ಸೌಂದರ್ಯವು ನಿರ್ದೋಷ ಚಂದ್ರನ ಮತ್ತು ಅವನ ಬೆಳಕಿನನ್ನೂ ಮೀರಿದವು. ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳ ಸಮೂಹದಿಂದ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಭೃಗುಮುನಿಯ ಪುತ್ರನು ಇಂದ್ರನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು, ದೀರ್ಘ ಕಾಲ ಮಾನವ ಚಿಂತನೆಗಳನ್ನು ತೊರೆದು, ಅಪೂರ್ವ ತೃಪ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿ, ಶಾಂತನಾದನು. ಶಚೀಪತಿಯ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಕಾಲ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆದ ಶುಕ್ರನು, ಸ್ವರ್ಗನಿವಾಸಿಗಳ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ ಅಲ್ಲಿಂದ ಎದ್ದು, ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸಲು ಹೊರಟನು. ಸ್ವರ್ಗದ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಕಂಡು, ಚಂಚಲ ಕಣ್ಣುಗಳಿರುವ ಮಹಿಳೆಯರೊಂದಿಗೆ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಅವನು ಹಂಸನು ತಾವರೆ ಸೊಪ್ಪನ್ನು ಹತ್ತುವಂತೆ, ಆ ಮಹಿಳೆಯರ ಸಭೆಗೆ ಹೋದನು. ಅಲ್ಲಿ ಅವನು ಆ ಮೃಗನಯನದ ಪ್ರೇಯಸಿಯನ್ನು ಕಂಡನು; ಅವಳು ಉದ್ಯಾನವನದ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿ, ಮಾವಿನ ಮೊಗ್ಗಿನ ಬಳಿ ಇರುವ ಜೇನುಹುಳಿಯಂತೆ ನಿಂತಿದ್ದಳು. ಅವಳ ಚಲನೆಗಳಲ್ಲಿ ಆಟವಾಡುವ ಲಾಲಿತ್ಯ ಮತ್ತು ಸುಂದರತೆ ತುಂಬಿತ್ತು; ಅವಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಶುಕ್ರನ ದೇಹವು ಚಂದ್ರಕಾಂತ ಮಣಿಯು ಚಂದ್ರಪ್ರಕಾಶದಲ್ಲಿ ಕರಗುವಂತೆ ಕರಗತೊಡಗಿತು. ಅವನ ಎಲ್ಲಾ ಅಂಗಗಳೂ ಕರಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಅವನು ಆ ಕಾಮಪೂರ್ಣ ಮಹಿಳೆಯನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದನು—ಚಂದ್ರಕಾಂತ ಮಣಿಯು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಆಟವಾಡುವ ಚಂದ್ರಪ್ರಕಾಶವನ್ನು ನೋಡುವಂತೆ. ಅವನು ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಅವಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಆಕೆ ಕೂಡ ತನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ಚಕ್ರವಾಕ ಹಕ್ಕಿಯಂತೆ, ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅವನಿಗೆ ಒಲಿದು ಹೋಯಿತು. ಇವರಿಬ್ಬರೂ ಪರಸ್ಪರ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಹಾಗೂ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಅರಳಿದಂತೆ, ಅವರ ಮಧ್ಯೆ ಉಜ್ವಲತೆ ಬೆಳಗಿನ ಸೂರ್ಯ ಮತ್ತು ತಾವರೆ ಕೆರೆಯ ನಡುವಿನಂತೆ ಹೊಳೆಯಿತು. ಆ ಸ್ಥಳವು ಕಾಮಭಾವದಿಂದ ಉತ್ಸುಕವಾಗಿದ್ದರಿಂದ, ಅವರ ಕಲ್ಪಿತ ಇಚ್ಛೆಗಳು ಪೂರೈಸಲ್ಪಟ್ಟವು. ಆಕೆ ತನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಅಂಗಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಶಕ್ತಿಹೀನಳಾಗಿ, ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಶುಕ್ರನಿಗೆ ಅರ್ಪಿತಳಾದಳು.