ಯುವಸ್ಥೆಯ ಅಪಾಯವನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ದಾಟಿದವರು ಮಾತ್ರ ಧರ್ಮಾತ್ಮರು, ಮಹಾತ್ಮರು, ಮತ್ತು ನಿಜವಾದ ಮಾನವರು ಎಂದು ಮಹಾತ್ಮರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಬಲಿಷ್ಠ ಮೀನುಗಳಿಂದ ಕೂಡಿರುವ ಮಹಾಸಾಗರವನ್ನು ಕೂಡ ಸುಲಭವಾಗಿ ದಾಟಬಹುದು; ಆದರೆ ದೋಷಗಳ ಅಲೆಗಳಿಂದ ಅಶಾಂತಗೊಂಡ ಯುವಸ್ಥೆಯ ಸಮುದ್ರವನ್ನು ದಾಟುವುದು ಸುಲಭವಲ್ಲ. ವಿನಯದಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ, ಸಜ್ಜನರಿಗೆ ಆಶ್ರಯವಾದ, ದಯೆಯಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ, ಗುಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದಂತಹ ಉತ್ತಮ ಯುವಕನು ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಅಪರೂಪ, ಆಕಾಶದ ಅರಣ್ಯದಂತೆ. ಒಂದು ಮಹಿಳೆಯ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಯಾವ ಸುಂದರ್ಯವಿದೆ? ಅದು ಮಾಂಸದ ಒಂಬತ್ತು, ಯಂತ್ರದಂತೆ ಚಲಿಸುವ ಅಂಗಗಳು, ನರ ಮತ್ತು ಎಲುಬುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿರುವ ಶರೀರ. ಚರ್ಮ, ಮಾಂಸ, ರಕ್ತ, ನೀರಿನ ವಾಸನೆ ಮತ್ತು ಕಣ್ಣಿನ ಕಣ್ಣೀರುಗಳನ್ನು ಬೇರ್ಪಡಿಸಿದರೆ, ಕಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ಯಾವ ಆಕರ್ಷಣೆ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ? ಏಕೆ ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿ ಮೋಹಿತರಾಗಬೇಕು? ಇಲ್ಲೊಂದು ಕೂದಲು, ಅಲ್ಲೊಂದು ರಕ್ತ—ಹೀಗೆ ಮಹಿಳೆಯ ದೇಹ. ವಿಶಾಲ ಮನಸ್ಸಿನವನಿಗೆ ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವ ಉಪಯೋಗವಿದೆ? ಮರುಮರು ಅಲಂಕಾರಮಾಡಲಾಗುವ ಅಂಗಗಳು, ಸುಗಂಧದಿಂದ ಸಜ್ಜಿತವಾಗುವ ಅಂಗಗಳು, ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಮಾಂಸಭಕ್ಷಕ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಆಹಾರವಾಗುತ್ತವೆ. ಎದೆ ಮೇಲೆ ಮುತ್ತುಗಳು, ಹಾರಗಳಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತವೆ, ಅವು ಮೆರುಪಿನ ಶೃಂಗಗಳ ಮೇಲೆ ಹರಿಯುವ ಗಂಗೆಯ ಅಲೆಗಳಂತೆ ಕಾಣುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ಅಂತಹ ಪ್ರೀತಿಯ ಎದೆ ಕೂಡ ಕಾಲಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಶ್ಮಶಾನದಲ್ಲಿ, ದಿಕ್ಕುಗಳ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿ ನಾಯಿಗಳ ಆಹಾರವಾಗುತ್ತದೆ. ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಹಸುವಿನ ಕಂದ ಶರೀರ ರಕ್ತ ಮತ್ತು ಮಾಂಸದಿಂದ ಲಿಪ್ತವಾಗಿರುವಂತೆ, ಮಹಿಳೆಯ ಅಂಗಗಳೂ ಹಾಗೆಯೇ. ಇದರಿಂದ ಏನು ಲಾಭ? ಮಹಿಳೆಯ ಆಕರ್ಷಣೆ ಕೇವಲ ಭ್ರಮೆ; ಅದು ಇಲ್ಲವೇ ಇಲ್ಲ ಎಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಮೋಹವೇ ಕಾರಣ. ಮಹಿಳೆ, ಮದ್ಯದಂತೆ, ತಾತ್ಕಾಲಿಕ ಆನಂದವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಾಳೆ, ಆದರೆ ಅವಳೂ ಸ್ಥಿರವಲ್ಲ. ಮಹಿಳೆಯ ಆಕರ್ಷಣೆಯಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು ಲೀನವಾದವರು, ಎಷ್ಟು ಕಾಲ ನಿಯಮ ಪಾಲಿಸಿದರೂ, ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಕೂದಲಿನಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಮಹಿಳೆಯರು, ಕಾಜಲಿನಿಂದ ಸಿಂಗಾರಿಸಿದವರು, ಸದಾ ತೀಕ್ಷ್ಣ ಸ್ವಭಾವದವರು; ಅವರು ದುಷ್ಕರ್ಮಗಳ ಅಗ್ನಿಯ ಜ್ವಾಲೆಯಂತೆ, ಪುರುಷರನ್ನು ಹುಲ್ಲಿನಂತೆ ಸುಡುತ್ತಾರೆ. ಯುವಸ್ಥೆಯ ಅಪಾಯವನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ದಾಟಿದವರು ಮಾತ್ರ ಪೂಜ್ಯರು, ಮಹಾತ್ಮರು, ನಿಜವಾದ ಮಾನವರು. ದೂರದಿಂದಲೂ, ಆಕರ್ಷಕವಾಗಿದ್ದರೂ ಸಹ, ಮಹಿಳೆಯರು ನರಕದ ಅಗ್ನಿಗೆ ಇಂಧನವಾಗಿದ್ದಾರೆ—ಅವರು ಸುಂದರರು ಆದರೆ ಭಯಾನಕ ಮತ್ತು ಭೀಕರರು. ಅವಳ ಕಣ್ಣುಗಳು, ಕತ್ತಲಲ್ಲಿ ಹೊಳೆಯುವ ನಕ್ಷತ್ರಗಳಂತೆ; ಮುಖವು ಪೂರ್ಣಚಂದ್ರ, ನಗುವು ಹೂವಿನ ಗುಚ್ಛದಂತೆ. ಆಟವಾಡುವಂತಿದ್ದರೂ, ಕಠಿಣಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ; ಅವಳು ಪ್ರಯತ್ನಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವವಳು, ದೀರ್ಘ ರಾತ್ರಿಗಳ ಮಹಿಳೆ, ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಮೋಹನಿಯಳು. ಹೂವಿನಂತೆ ಸಿಹಿಯಾದ, ಹರ್ಷದಾಯಕವಾದ ಅವಳ কোমಲ ಕೈಗಳು ಹಸಿರು ಎಲೆಗಳಂತೆ; ಭ್ರೂಗಳು ಜೇನಿನಂತೆ ವಕ್ರವಾಗಿವೆ, ಎದೆ ಹೂಗುಚ್ಛದಂತೆ. ಅವಳ ಅಂಗಗಳು ಹೂವಿನ ತಂತಿಗಳಂತೆ ಬಿಳಿಯಾಗಿವೆ, ಪುರುಷನ ನಾಶವನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸುವಂತಿವೆ; ಈ ಪ್ರಿಯೆ, ವಿಷವಳ್ಳಿಯಂತೆ, ಪರಮ ದೀನತೆಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ. ಕೇವಲ ಒಬ್ಬ ಉಸಿರಿನಿಂದ ಅಥವಾ ನಿಟ್ಟುಸಿರಿನಿಂದ, ನಾಗಪಾಶದಂತೆ ಪುರುಷನನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸಿ, ಆನೆ ತನ್ನ ತೊಡೆಯಿಂದ ಹೊಂಡದಿಂದ ಹಿಂಡುವಂತೆ, ಅವಳು ಪುರುಷನನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ. ಕಾಮನೆಂಬ ಬೇಟಗಾರನು ಸರಳ ಮನಸ್ಸಿನವರಿಗಾಗಿ ಬಲೆಯನ್ನು ಹಾಯಿಸುತ್ತಾನೆ; ಮಹಿಳೆಯರು ಪುರುಷರ ಅಂಗಗಳನ್ನು ಬಂಧಿಸುವ ಬಲೆಯಂತೆ, ಪುರುಷರು ಹಕ್ಕಿಗಳಂತೆ. ವಿಶಾಲ ಸೊಂಟದ ಮಹಿಳೆಯ ಆಶೆಯಿಂದ ಮನಸ್ಸೆಂಬ ಆನೆ, ಕಾಮಪಾಶದಿಂದ ಕಟ್ಟಲ್ಪಟ್ಟಂತೆ, ಮೌನವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಪುರುಷರು ಹುಳಿಯ ಕೆರೆಯಲ್ಲಿ ಈಜುವ ಮೀನುಗಳಂತೆ, ಕರ್ಮಗಳ ಗುಹೆಯಲ್ಲಿ ತಿರುಗಾಡುತ್ತಾರೆ; ಮಹಿಳೆ ಆಮಿಷದ ಬಲೆಯಂತೆ, ಕೆಡುಕಿನ ಅಭ್ಯಾಸಗಳು ದಾರಿಯಂತೆ. ಮಹಿಳೆಯರು ಪುರುಷರಿಗೆ ಬಂಧನ, ಹೇಗೆ ಕುದುರೆಗೆ ಕಟ್ಟಿ, ಆನೆಗೆ ಸರಪಳಿ, ಅಥವಾ ಕಮಲಕ್ಕೆ ಕೆಸರು. ಆದರೆ, ಈ ಭೋಗಲೋಕ ವೈವಿಧ್ಯಮಯ ಮತ್ತು ಅದ್ಭುತವಾದುದು; ಇದು ಮಹಿಳೆಯರ ಆಧಾರದಿಂದಲೇ ತನ್ನ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ತಲುಪುತ್ತದೆ. ಆದರೆ, ನಾನು ಸದಾ ಮಹಿಳೆಯರಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿರಬೇಕೆಂದು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ—ಅವರು ಎಲ್ಲಾ ದೋಷಗಳ ರತ್ನಗಳ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯಂತೆ, ದುಃಖದ ಶಾಶ್ವತ ಬಂಧನ. ಏನು ಉಪಯೋಗ ಇದೆ ಎದೆಗೆ, ಕಣ್ಣಿಗೆ, ಸೊಂಟಕ್ಕೆ, ಭ್ರೂಗೆ? ಅವೆಲ್ಲವೂ ಮಾಂಸ ಮಾತ್ರ, ನಿಜವಾದ ತತ್ವವಿಲ್ಲ. ಇಲ್ಲಿದೆ ಮಾಂಸ, ಇಲ್ಲಿದೆ ರಕ್ತ, ಇಲ್ಲಿದೆ ಎಲುಬು; ಬ್ರಹ್ಮನೇ, ಕೆಲವೇ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಮಹಿಳೆ ನಾಶವಾಗುತ್ತಾಳೆ. ಯಾರನ್ನು ಅವರ ಗಂಡರು ಹತ್ತಿರದ ಹತ್ತಿಯಿಂದ ಮೃದುವಾಗಿ ಕಾಪಾಡಿದರೋ, ಅವರ ಶರೀರಗಳು ಈಗ ಪಿತೃಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ವಿಭಜಿತವಾಗಿವೆ. ಪ್ರಿಯತಮನು ಹೂವಿನ ತುಟಿಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಮುಖ, ಹತ್ತಿರದ ಸುಗಂಧದಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಮುಖ, ಬ್ರಹ್ಮನೇ, ಅದು ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಕುಳಿದುಹೋಗುತ್ತದೆ. ಕೂದಲುಗಳು ಶ್ಮಶಾನದ ಮರಗಳಲ್ಲಿ ಚೌರಿ ಹಲ್ಲಿನಂತೆ ಹಾರುತ್ತವೆ; ಎಲುಬುಗಳು ನಕ್ಷತ್ರಗಳಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತವೆ, ಕೆಲವೇ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಚದುರಿಬಿಡುತ್ತವೆ. ಧೂಳು ರಕ್ತವನ್ನು ಕುಡಿಯುತ್ತದೆ, ಮಾಂಸಭಕ್ಷಕರು ವಿವಿಧ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ತಿಂದುಬಿಡುತ್ತಾರೆ; ಚರ್ಮವನ್ನು ಅಗ್ನಿ ಭಕ್ಷಿಸುತ್ತದೆ, ಪ್ರಾಣವಾಯು ಆಕಾಶಕ್ಕೆ ಹಾರಿಹೋಗುತ್ತದೆ. ಹೀಗೆ, ಶರೀರದ ಸಮೀಪದ ಭವಿಷ್ಯವನ್ನು ನಾನು ವಿವರಿಸಿದ್ದೇನೆ; ಮತ್ತೆ ನೀವು ಏಕೆ ಮೋಹವನ್ನು ಹಿಂಡುತೀರಿ? ಈ ದೇಹವೆಂಬುದು ಐದು ಭೂತಗಳ ಸಂಯೋಗದಿಂದ ನಿರ್ಮಿತವಾದುದು, ಅದು ರುಚಿಯನ್ನು ಹೊತ್ತಿದೆ—ಹೀಗಿರುವಾಗ, ಅದನ್ನು ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಕೂಡಿದೆ ಎಂದು ಹೇಗೆ ಭಾವಿಸಬಹುದು? ಚಿಂತನೆ, ಕಾಮದ ಹಿಂಬಾಲನೆಯಲ್ಲಿ, ವಿಸ್ತಾರವಾದ ಮರದಂತೆ ಬೆಳೆದುಹೋಗುತ್ತದೆ, ಅದು ಕಹಿ ಮತ್ತು ಹುಳಿ ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ, ಮನಸ್ಸು ಸಂಪತ್ತಿನ ಆಸಕ್ತಿಯಿಂದ ಅಶಾಂತವಾಗುತ್ತದೆ, ಲೋಭದಿಂದ ಅಂಧವಾಗುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಹಿಂಡು ತಪ್ಪಿದ ಜಿಂಕೆಯಂತೆ ಭಾರೀ ಮೋಹದಲ್ಲಿ ಬೀಳುತ್ತದೆ. ಯುವಕನು ಮಹಿಳೆಯೊಂದಿಗೆ ಭೋಗದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದಾಗ, ಅವನು ಅತ್ಯಂತ ದಯನೀಯ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ತಲುಪುತ್ತಾನೆ; ಆನೆ ತನ್ನ ಹೆಣ್ಣನ್ನು ಬಯಸುವ ಕಾಮಪಾಶದಲ್ಲಿ, ವಿನ್ಧ್ಯ ಪರ್ವತದ ಹೊಂಡದಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿದ ಆನೆಗೆ ಹೋಲುತ್ತಾನೆ. ಯಾರಿಗೆ ಮಹಿಳೆ ಇದ್ದಾಳೆ, ಅವನು ಭೋಗವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾನೆ; ಮಹಿಳೆ ಇಲ್ಲದವನಿಗೆ ಭೋಗದ ಆಧಾರವೇ ಇಲ್ಲ. ಮಹಿಳೆಯನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದರೆ ಲೋಕವೇ ತ್ಯಜಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ; ಲೋಕವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದರೆ ಪರಮ ಸಂತೋಷ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ನಾನು ಕ್ಷಣಿಕ ಸುಖಗಳಲ್ಲಿ, ದುರ್ಬೋಧ ಭೋಗಗಳಲ್ಲಿ, ಅಥವಾ ಜೇನಿನ ಸೊಗಸಿನಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಬ್ರಹ್ಮನೇ, ನಾನು ಮರಣ, ರೋಗ, ವೃದ್ಧಾಪ್ಯ ಎಂಬ ಭಯದಿಂದ ಸಂತೋಷ ಪಡುತ್ತೇನೆ ಮತ್ತು ಪ್ರಯತ್ನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಪರಮ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದೇನೆ.