ದೇಹದ ಗುಡ್ಡದ ಮೇಲಿಂದ ಮೊಳಕೆಯೊಡೆದು ಬೆಳೆಯುವ ಯೌವನದ ಆಕರ್ಷಕ ಲತಾ, ತನ್ನ ಚರ್ಮದ ಮಧುರತೆಯಿಂದ ಮನಸ್ಸಿನ ಜೇನನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸಿ, ಅದನ್ನು ಮದ್ಯಪಾನ ಮಾಡಿದಂತೆ ಮರುಳುಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ದೇಹದ ಉಷ್ಣದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸುವ ಯುವತಿಯರ ಮೃಗಮರೀಚಿಕೆ, ಮನಸ್ಸಿನ ಜಿಂಕೆಯನ್ನು ಓಡಿಸಿ, ಅದನ್ನು ಅಪಾಯಕರವಾದ ಕಣಿವೆಯೊಳಗೆ ಬೀಳುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಯೌವನದ ಪ್ರಕಾಶವು ದೇಹವೆಂಬ ರಾತ್ರಿ ಮಧ್ಯೆ ಬೆಳಗುವ ಚಂದ್ರಕಾಂತಿಯಂತೆ, ಮನಸ್ಸೆಂಬ ಸಿಂಹದ ಅಣಿಮೇಲೆ ಹೊಳೆಯುವಂತೆ, ಜೀವನ ಸಾಗರದ ಮೇಲಿನ ಅಲೆಗಳಂತೆ; ಇಂತಹ ಯುವತಿಯರು ನನಗೆ ಇನ್ನು ಆಕರ್ಷಣೆಯಲ್ಲ. ಕೆಲವೇ ದಿನಗಳು ದೇಹದ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಈ ಯೌವನವು ವಿಕಸನಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ; ಆದರೆ ಈ ಯೌವನದ ಶರದೃತುವಿನಲ್ಲಿ ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ಇಡಬಾರದು. ಯೌವನವೆಂಬ ಹಕ್ಕಿ ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ದೇಹವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹಾರಿ ಹೋಗುತ್ತದೆ; ಅದೇ ರೀತಿ, ದುರದೃಷ್ಟವಂತನ ಕೈಯಿಂದ ಕಾಮಧೇನುಮಣಿಯು ಸಡಿಲವಾಗಿ ಜಾರಿಹೋಗುವಂತೆ. ಯೌವನವು ತನ್ನ ಶಿಖರವನ್ನು ತಲುಪಿದಾಗ, ಅನೇಕ ಆಸೆ-ಆಕಾಂಕ್ಷೆಗಳು ಹೊಮ್ಮುತ್ತವೆ, ಆದರೆ ಅವು ಕೊನೆಗೆ ನಾಶವನ್ನು ಮಾತ್ರ ತರುತ್ತವೆ. ಯೌವನದ ರಾತ್ರಿ ಉಳಿಯುವವರೆಗೆ, ಕಾಮ ಮತ್ತು ದ್ವೇಷವೆಂಬ ಭೂತಗಳು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಆಡುವಂತೆ, ಇದು ಯೌವನ ಮುಗಿಯುವವರೆಗೆ ನಿಲ್ಲುವುದಿಲ್ಲ. ಅನೇಕ ಕರ್ತವ್ಯಗಳಿಂದ ತುಂಬಿರುವ, ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲೇ ಮಾಯವಾಗುವ ಈ ದಯನೀಯ ಯೌವನದ ಮೇಲೂ, ಮರಣಶಯ್ಯೆಯಲ್ಲಿರುವ ಮಗುವಿನಂತೆ ದಯೆ ತೋರಬೇಕು. ಅಲ್ಪಜ್ಞಾನದಿಂದ ತಾತ್ಕಾಲಿಕ ಯೌವನದಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷಪಡುವ, ಅದರಲ್ಲಿ ಮರೆತುಹೋಗುವವನು ಮಾನವ-ಮೃಗನಂತೆ ಎಣಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ. ಯೌವನವನ್ನು ಬಯಸುವ, ಗರ್ವ, ಮೋಹ, ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ಮದ್ಯಪಾನ ಮಾಡಿದವನು, ಶೀಘ್ರವೇ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗುತ್ತಾನೆ. ಯೌವನವೆಂಬ ಅಪಾಯವನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ದಾಟಿದವರೇ ಧರ್ಮಾತ್ಮರು, ಮಹಾತ್ಮರು, ನಿಜವಾದ ಪುರುಷರು, ಓ ಮಹಾನೀಯನೆ. ಮಹಾಸಮುದ್ರವನ್ನು ಬೃಹತ್ ಮೀನುಗಳ ಗುಂಪಿನಿಂದ ಕೂಡಿದರೂ ಸುಲಭವಾಗಿ ದಾಟಬಹುದು; ಆದರೆ ದೋಷಗಳ ಅಲೆಗಳಿಂದ ಅಲೆಯುವ ನಾಶವಾದ ಯೌವನದ ಸಾಗರವನ್ನು ದಾಟಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ವಿನಯದಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ, ಮಹಾತ್ಮರಿಗೆ ಆಶ್ರಯವಾದ, ದಯೆಯಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ, ಗುಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ – ಇಂತಹ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಯೌವನವು ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಬಹಳ ಅಪರೂಪ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಕಾಡಿನಂತೆ. ಮಹಿಳೆಯ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಯಾವೆಂತಹ ಸೌಂದರ್ಯವಿದೆ? ಅದು ಮಾಂಸದ ಗೊಂಬೆ, ಯಂತ್ರದಂತೆ ಚಲಿಸುವ ಅಂಗಗಳು, ಸ್ನಾಯು ಮತ್ತು ಎಲುಬುಗಳ ಗುಡ್ಡಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ದೇಹ. ಚರ್ಮ, ಮಾಂಸ, ರಕ್ತ, ಆವ, ಕಣ್ಣೀರು – ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಬೇರ್ಪಡಿಸಿ ನೋಡಿದರೆ, ಏನು ಆಕರ್ಷಣೆ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ? ಯಾಕೆ ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿ ಮೋಹಗೊಳ್ಳಬೇಕು? ಇಲ್ಲಿ ಕೂದಲು, ಅಲ್ಲಿ ರಕ್ತ – ಮಹಿಳೆಯ ದೇಹವೆಂದರೆ ಇದೇ. ವಿಶಾಲ ಮನಸ್ಸಿನವನಿಗೆ ಈ ತಿರಸ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಅರ್ಹವಾದ ವಸ್ತುವಿನಿಂದ ಏನು ಪ್ರಯೋಜನ? ಪುನಃ ಪುನಃ ವಸ್ತ್ರ, ಸುಗಂಧಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಡುವ ಅಂಗಗಳು, ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಮಾಂಸಹಾರಿ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಆಹಾರವಾಗುತ್ತವೆ. ಎದೆ ಮೇಲೆ ಹಾರುವ ಹಾರಗಳ ಮುತ್ತುಗಳು, ಮೆರುವಿನ ಶಿಖರಗಳ ಮೇಲೆ ಹೊಳೆಯುವ ಗಂಗೆಯ ಅಲೆಗಳಂತೆ ಕಾಣುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ಅಂತಿಮವಾಗಿ, ಅಂತಹ ಪ್ರೀತಿಯ ಎದೆಗಳು, ಶ್ಮಶಾನಗಳಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ದಿಕ್ಕುಗಳ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿ, ನಾಯಿ ಮುಂತಾದ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಆಹಾರವಾಗುತ್ತವೆ. ಕಾಡಿನ ಹಸುವಿನ ಕಾಲುಗಳು ರಕ್ತ ಮತ್ತು ಮಾಂಸದಿಂದ ಲಪಟೆಯಾಗಿರುವಂತೆ, ಮಹಿಳೆಯ ಅಂಗಗಳೂ ಹಾಗೆಯೇ; ಅವುಗಳಿಂದ ಏನು ಪ್ರಯೋಜನ? ಮಹಿಳೆಯ ಕಾಣುವ ಸೌಂದರ್ಯವು ಕೇವಲ ಕಲ್ಪನೆ; ಅದು ಇಲ್ಲವೆಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ, ಓ ಮಹರ್ಷಿಯೇ, ಏಕೆಂದರೆ ಮೋಹವೇ ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ. ಮದ್ಯಪಾನದಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಆನಂದದಂತೆ, ಮಹಿಳೆಯಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಆನಂದವೂ ಅಸ್ಥಿರ; ಎರಡರಲ್ಲೂ ವ್ಯತ್ಯಾಸವೇನು? ಮಹಿಳೆಯರ ಸೌಂದರ್ಯದಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು ಮುಳುಗಿದವರು, ಓ ಮಹರ್ಷಿಯೇ, ಎಷ್ಟು ಪ್ರಯತ್ನಪಟ್ಟರೂ ಜಾಗೃತಿಯನ್ನು ಸಾಧಿಸಲಾಗದು. ಕೂದಲು, ಅಂಜನದಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಮಹಿಳೆಯರು, ಸ್ವಭಾವದಿಂದ ಸದಾ ತೀಕ್ಷ್ಣ; ಅವಳು ದುಷ್ಕರ್ಮಗಳ ಅಗ್ನಿಶಿಖೆಯಂತೆ ಪುರುಷರನ್ನು ಹುಲ್ಲಿನಂತೆ ಸುಡುತ್ತಾಳೆ. ಯೌವನದ ಅಪಾಯವನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ದಾಟಿದವರೇ ಪೂಜಾರ್ಹರು, ಮಹಾತ್ಮರು, ನಿಜವಾದ ಪುರುಷರು, ಓ ಮಹಾನೀಯನೆ. ದೂರದಲ್ಲಿದ್ದರೂ, ಆಕರ್ಷಕವಾಗಿದ್ದರೂ, ಮಹಿಳೆಯರು ನರಕದ ಅಗ್ನಿಗೆ ಇಂಧನ; ಸುಂದರರೂ, ಆದರೆ ಭಯಾನಕ ಮತ್ತು ಭೀಕರರು. ಅವಳ ಕಣ್ಣುಗಳು, ಕೂದಲಿನ ಕತ್ತಲಲ್ಲಿ ಹೊಳೆಯುವ ನಕ್ಷತ್ರಗಳಂತೆ; ಮುಖವು ಪೂರ್ಣಚಂದ್ರ, ನಗುವು ಹೂವಿನ ಗುಚ್ಛದಂತೆ. ಆಟವಾಡುವಂತೆಯೂ, ಆದರೆ ಕ್ರೂರಿಯಾದವಳೂ, ಅವಳು ಪ್ರಯತ್ನಗಳ ನಾಶವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತಾಳೆ; ದೀರ್ಘ ರಾತ್ರಿ ಮಹಿಳೆ, ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಆಕರ್ಷಕಳು. ಹೂಗಳಂತೆ ಸಿಹಿಯಾದ, ಮಧುರವಾದ, ಅವಳ কোমಲ ಕೈಗಳು ಹೊಸ ಎಲೆಗಳಂತೆ; ಭ್ರೂಗಳು ಜೇನುಗಳಂತೆ ವಕ್ರವಾಗಿವೆ, ಅವಳ ಬೊಡಕುಗಳು ಹೂಗಳ ಗುಚ್ಛದಂತೆ. ಅವಳ ಅಂಗಗಳು ಹೂವಿನ ರೇಣುಗಳಂತೆ ಬಿಳಿಯಾಗಿ, ಪುರುಷರ ನಾಶಕ್ಕೆ ಉದ್ದೇಶಿತ; ಇಂತಹ ಪ್ರಿಯೆ, ವಿಷವಲ್ಲದೆ ಬೇರೇನು ಅಲ್ಲ, ಪರಮ ದೌರ್ಬಲ್ಯವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತಾಳೆ. ಕೇವಲ ಉಸಿರಿನಿಂದಲೇ, ನಾಗಪಾಶದಂತೆ ವಶಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಉತ್ಸುಕಳಾದ ಪ್ರಿಯೆ, ಆನೆ ತನ್ನ ಸೊಂಡಿಲಿಂದ ಹೋಲೆಯಿಂದ ಹಾವು ಎಳೆಯುವಂತೆ, ಪುರುಷನನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸಿ ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ. ಕಾಮವೆಂಬ ಬೇಟಗಾರನು, ಸರಳ ಮನಸ್ಸಿನವರಿಗಾಗಿ ಬಲೆಯನ್ನು ಹಾಸುತ್ತಾನೆ; ಮಹಿಳೆಯರು ಪುರುಷರ ಅಂಗಗಳನ್ನು ಬಂಧಿಸುವ ಬಲೆಯಾಗಿದ್ದಾರೆ, ಪುರುಷರು ಹಕ್ಕಿಗಳಂತೆ. ವಿಶಾಲ ಕಂಬಳದ ಮಹಿಳೆಯನ್ನು ಬಯಸುವ ಮನಸ್ಸೆಂಬ ಆನೆ, ಕಾಮಪಾಶದಿಂದ ಕಟ್ಟಿಹಾಕಲ್ಪಟ್ಟಂತೆ, ಮೂಕನಂತೆ ನಿಂತಿರುತ್ತದೆ, ಓ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ. ಪುರುಷರು ಹುಟ್ಟಿನ ಕೆರೆಯಲ್ಲಿ ಮೀನುಗಳಂತೆ ಚಲಿಸುವಾಗ, ಮಹಿಳೆ ಆಮಿಷದ ಬಲೆಯಂತೆ, ದುಷ್ಕರ್ಮಗಳು ಬಲೆಯ ದೋರಿಯಂತೆ. ಮಹಿಳೆಯರು ಪುರುಷರಿಗೆ ಬಂಧನ, ಕುದುರೆಗಳಿಗೆ ಕಟ್ಟಿ, ಆನೆಗಳಿಗೆ ಸರಪಳಿ, ಕಮಲಗಳಿಗೆ ಕೆಸರು ಹೇಗೋ ಹಾಗೆ. ಓ ಮಹರ್ಷಿಯೇ, ಈ ಭೋಗಲೋಕ ವೈವಿಧ್ಯಮಯ ಮತ್ತು ಅದ್ಭುತವಾದದು; ಮಹಿಳೆಯರ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಇದು ತನ್ನ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತದೆ. ಮಹಿಳೆಯರು ಎಲ್ಲಾ ದೋಷಗಳ ಮುತ್ತುಗಳ ಪೆಟ್ಟಿಗೆ, ದುಃಖದ ನಿರಂತರ ಬಂಧನ; ನಾನು ಸದಾ ಮಹಿಳೆಯಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿರಬೇಕೆಂದು ಹಾರೈಸುತ್ತೇನೆ. ಏನು ಪ್ರಯೋಜನ ಎದೆ, ಕಣ್ಣು, ಸೊಂಟ, ಭ್ರೂಗಳಿಂದ? ಅವೆಲ್ಲವೂ ಮಾಂಸ ಮಾತ್ರ, ನಿಜವಾದ ಅರ್ಥವಿಲ್ಲ. ಇಲ್ಲಿ ಮಾಂಸ, ಇಲ್ಲಿ ರಕ್ತ, ಇಲ್ಲಿ ಎಲುಬುಗಳು; ಓ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ಕೆಲವೇ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಮಹಿಳೆಯು ಕ್ಷಯವಾಗುತ್ತಾಳೆ. ಒಂದಾನೊಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಪತಿಯರು ಹಿತವಾದ ಹತ್ತಿಯಿಂದ ಪಾಲಿಸಿದ ಮಹಿಳೆಯರು, ಈಗ ಅವರ ದೇಹಗಳು ಪಿತೃಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಚೂರುಚೂರಾಗಿ ಬಿದ್ದಿವೆ, ಓ ಮಹರ್ಷಿಯೇ. ಈ ರೀತಿ, ಯೌವನ ಮತ್ತು ಮಹಿಳೆಯರ ಸೌಂದರ್ಯವು ಕ್ಷಣಿಕ, ಮೋಹಮಯ ಮತ್ತು ನಾಶವನ್ನು ಮಾತ್ರ ತರುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಸತ್ಯವನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನೆನೆಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.