ವಿಶಾಲವಾದ ಗಿಡಮೂಲಗಳಿಲ್ಲದ ಬಿತ್ತಿದ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ, ಒಬ್ಬಳು ಸ್ತ್ರೀ ಏಕಾಂಗಿಯಾಗಿ ನಿಂತಳು, ಆ ಬಿಕೋಣ ಮರುಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಹಠಾತ್ ತೊಡಗಿದ ಒಣ ಹುಲ್ಲಿನಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದಳು. ತನ್ನ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಪಾದದ ಒಂದು ಮತ್ತು ಅರ್ಧ ಬೆರಳಿನ ಮೇಲೆಯೇ ಆಧಾರವಿಟ್ಟು, ತನ್ನ ಜ್ಞಾನವೇ ಪಾದದ ಏಕೈಕ ಆಧಾರವಾಗಿಸಿಕೊಂಡು, ತಪಸ್ಸಿಗೆ ತೊಡಗಿದಳು. ಪಾದದ ತುದಿಯಿಂದ ಭೂಮಿಯ ಧೂಳಿನ ಸೀಮಿತತೆ ತಡೆಯುತ್ತಾ, ಶ್ರಮದಿಂದ ಪಾದವನ್ನು ಎತ್ತಿ ನಿಂತಳು. ಧೂಳು, ಮರಳು, ಕಲ್ಲುಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಪಾದವನ್ನು ಬಿಗಿಯಾಗಿ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು, ಅವಳು ಅಂಧಕಾರ, ಅಹಿಂಸೆ, ತೀಕ್ಷ್ಣತೆ, ವೃತ್ತವಾದ ಬಾಯನ್ನು ಸಹಿಸಿಕೊಂಡು, ಗಾಳಿಯನ್ನೇ ಆಹಾರವಾಗಿ ಬದುಕಿದಳು. ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ, ದೂರವನ್ನು ನೋಡುವುದಕ್ಕೆ ಎದ್ದು, ತನ್ನ ಬಾಯಿಯ ತುದಿಯಲ್ಲಿ ತೂಗುತ್ತಿದ್ದ ಚಂಚಲ ನಾಗವನ್ನು ಅವಳು ಅನುಸರಿಸಿದಳು. ಆ ನಾಗದ ಬಾಯಿಯಿಂದ ಹೊರಬಂದ ಸೂರ್ಯಕಿರಣ ಅವಳಿಗೆ ಸಾಥಿ ಆಯಿತು, ಸೂಚಿಯಂತೆ ಬಾಯಿಯ ಹಿಂದೆ ಕಾವಲು ನಿಂತಿತು. ಸಣ್ಣದಾದದ್ದು ಸ್ವಂತವಾದಾಗ ಜನರು ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾರೆ; ಹಾಗೆಯೇ, ಆ ಸೂರ್ಯಕಿರಣವೂ ಸೂಚಿಯ ಸಾಥಿಯೊಂದಿಗೆ ಸ್ನೇಹವನ್ನು ಹೊಂದಿತು. ಅವಳಿಗೆ ಎರಡನೇ ಸಂಗಾತಿಯಾಗಿ ಒಬ್ಬ ತಪಸ್ವಿನಿ ಮಹಿಳೆ ಇದ್ದಳು, ಸ್ವಚ್ಛವಾದಳು; ಆದರೆ ಆ ಸಂಗಾತಿಯಿಂದ ಅವಳು ಮಾಲಿನ್ಯವನ್ನು ಹೊಂದಿದಳು, ಸೂಚಿಗೆ ಕಲಂಕ ಬರುವಂತೆ. ಸೂಚಿಯ ತುದಿಯಿಂದ ಸೂರ್ಯಕಿರಣಗಳು ಹೊರಬಂದಾಗ, ಅವಳ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಹಾಸ್ಯವು ಮಡಿದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು; ಆದರೆ ನಂತರ, ಆ ಹಾಸ್ಯ ಧೂಳಿನಿಂದ ಮಾತ್ರವಾಗಿದೆ ಎಂದು ತಿಳಿಯಿತು. ಧೂಳಿನ ಮಧ್ಯೆಯೂ ಆ ತಪಸ್ವಿನಿ ಸೂಚಿಯನ್ನು ನೋಡಲು ಮರಗಳು, ಬಳ್ಳಿಗಳು ಮತ್ತು ಇತರ ಜೀವಿಗಳು ಆಕಾಂಕ್ಷೆಯಿಂದ ಸುಸ್ತಾಗಲಿಲ್ಲ. ಶುದ್ಧ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಅವಳನ್ನು ಗಾಳಿಗಳು ಬಾಯಿಯಿಂದ ಹೊರಡುವ ಶಬ್ದಗಳಿಂದ ವ್ಯಾಕುಲಗೊಳಿಸಿದವು. ಗಾಳಿಗಳು ಅವಳ ಬಾಯಿಯನ್ನು ತುಂಬುತ್ತಾ, "ನಾವು ಹುಟ್ಟುತ್ತೇವೆ, ನಾವು ಇರುತ್ತೇವೆ, ಮತ್ತು ಬೇಗ ಅವಳಿಂದ ನಗುಣಲ್ಪಡುವೆವು—ಈ ಹೂವಿನ ಪುಡಿ" ಎಂದು ಹೇಳಿದವು. ಆದರೆ, ತಪಸ್ವಿಗಳ ಅಧಿಪತಿಯು ಕಳಿಸಿದ ಗಾಳಿಯಿಂದ ಧೂಳು ಅವಳ ಬಾಯಿಗೆ ಬಂದರೂ, ಅವಳು ಅದನ್ನು ನಗುಣಿಸಲಿಲ್ಲ; ಆಧಾರಬದ್ಧತೆಯಿಂದ, ಒಳಗಿನಿಂದ ಬಲವಿದ್ದಾಗ, ತೂಕ ಕಡಿಮೆ ಇರುವವುಗಳೂ ಪ್ರಭಾವ ಬೀಳಲಾರವು. ಹೂವಿನ ಪುಡಿಯು ಬಾಯಿಗೆ ಬಂದರೂ ಅವಳು ಅದನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲಿಲ್ಲ; ಗಾಳಿ ಈ ದೃಶ್ಯವನ್ನು ನೋಡಿ, ಮೆರುವನ್ನು ಎತ್ತಿದಂತೆ ಆಶ್ಚರ್ಯಪಡುವುದು, ಏಕೆಂದರೆ ಅವಳು ಕೆಸರಿನಿಂದ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟರೂ, ದೊಡ್ಡ ನೀರುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದರೂ, ಅವಳ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಕದಿಯಲಾಗಲಿಲ್ಲ. ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ ಗಾಳಿಯಿಂದ, ಭಯಾನಕ ಮಿಂಚಿನಿಂದ, ಮೋಡಗಳಿಂದ ತೂಗಾಟಗೊಂಡರೂ, ಗುಡುಗು ಶಬ್ದಗಳಿಂದ ವ್ಯಾಕುಲಗೊಂಡರೂ, ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಅವಳು ಶಿಲಾ ಫಲಕದಂತೆ ಅಚಲವಾಗಿ ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿರಗ್ನನಾಗಿ ಉಳಿದಳು. ಹೊರಗಿನ ಚಲನೆಗಳು ನಿಲ್ಲಿಸಿದಾಗ, ಕಾಲ ಕಳೆದ ನಂತರ, ಅವಳು ತನ್ನ ಸ್ವರೂಪ ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುವುದನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದಳು. ಜ್ಞಾನ ಬೆಳಕು ಅವಳಲ್ಲಿ ಉದಯವಾಯಿತು, ಎತ್ತರ ಮತ್ತು ಕೆಳಗಿನ ಎಲ್ಲವನ್ನು ಬಿಚ್ಚಿಟ್ಟಿತು; ಅವಳು ಶುದ್ಧವಾದ, ಸೂಚಿ-ಚೇತನವಾದ, ಪರಮ ಪಾವನಳಾದಳು. ತನ್ನ ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ತಿಳಿಯಬೇಕಾದುದನ್ನು ಅರಿತುಕೊಂಡಳು; ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಪಾಪಗಳು ಕ್ಷಯವಾದಾಗ, ಸೂಚಿಯ ತುದಿ ತನ್ನ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಸೂಚಿಸಿತು. ಹೀಗೆ ಸಾವಿರಾರು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ, ಏಳು ಮಹಾಲೋಕಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸಿ, ಉಗ್ರ ತಪಸ್ಸು ನಡೆಸಿ, ಭಯಾನಕ ಉಷ್ಣತೆಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿದಳು. ಅವಳ ತಪಸ್ಸಿನ ಉಗ್ರತೆಯಿಂದ ಹಿಮವತ್ ಪರ್ವತವು ಯುಗಾಂತ್ಯದ ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಹೊತ್ತಿ ಉರಿಯಿತು; ಲೋಕವೂ ಉರಿಯುವಂತೆ ಕಂಡಿತು. ಇದನ್ನು ಕಂಡ ಇಂದ್ರನು, ಲೋಕವು ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ನಾರದನನ್ನು ಕೇಳಿದನು—ಈ ತಪಸ್ಸು ಯಾರದ್ದು? ನಾರದನು ಉತ್ತರಿಸಿದನು: "ಏಳು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳಿಂದ, ದೀರ್ಘ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದ ಸೂಚಿ ನನಗೆ ಪರಿಚಿತಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ; ಅವಳಿಂದ ಈ ಲೋಕವು ಉರಿಯುತ್ತಿದೆ." ನಾಗಗಳು ಸಿಟ್ಟು ಮಾಡುತ್ತಿವೆ, ಪರ್ವತಗಳು ಚಿದೆಯುತ್ತಿವೆ, ದೇವತೆಗಳು ಬಿದ್ದಿವೆ, ಮೋಡಗಳು ಹಾಗೂ ಸಮುದ್ರಗಳು ದೂರ ಸರಿದಿವೆ; ದಿಕ್ಕುಗಳು, ಸೂರ್ಯನೊಂದಿಗೆ ಒಣಗಿದವು, ಮಾಲಿನ್ಯಗೊಂಡವು—ಇಂದ್ರಾ, austerity (ತಪಸ್ಸು) ಮೋಹದಿಂದ ವಿನಾಶವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ ಎಂದು ನೋಡಿ. ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದ ಇಂದ್ರನು, ಕಾರ್ಕಟಿಯ ಕಥೆಯ ಸಂಪೂರ್ಣ ವಿವರ ಮತ್ತು ಕಠಿಣ ಘಟನೆಗಳನ್ನು ತಿಳಿದು, ಪುನಃ ಕುತೂಹಲದಿಂದ ನಾರದನನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದನು: "ಓ ಮಹರ್ಷಿ, ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಕಾರ್ಕಟಿ ಸೂಚಿ-ದೈತ್ಯಳಾಗಿ ಪರಿಣಾಮಗೊಂಡಳು; ಹಿಮಾಲಯದ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಅವಳು ಯಾವ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ನಗುಣಿಸಿದಳು?" ಸೂಚಿ, ಜೀವಶಕ್ತಿಯ ದೈತ್ಯಳಾಗಿ, ಹಸಿರು ಹಕ್ಕಿಯ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಳು; ಅವಳಿಗೆ ಆಧಾರವಾದುದು ಕಪ್ಪು ಬಣ್ಣದ ಕಬ್ಬಿಣದ ಸೂಚಿ. ಆ ಆಧಾರವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಗಾಳಿ ಮತ್ತು ಆಕಾಶದ ರಥದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು, ಪ್ರಾಣವಾಯುವ ಮಾರ್ಗದಿಂದ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಳು. ಎಲ್ಲಾ ನಾಡಿ, ತಂತು, ಸ್ನಾಯು, ಕೊಬ್ಬು, ರಕ್ತದಲ್ಲಿ, ಅವಳು ಅಶುದ್ಧ ಅಂಗಗಳಿಂದ, ಹಕ್ಕಿಯು ಬಿರುಕುಗಳಲ್ಲಿ ಅಡಗಿದಂತೆ, ಅಡಗಿಕೊಂಡಳು. ಗಾಳಿ ಒಂದು ನಾಡಿಯಲ್ಲಿ ಚಲಿಸದಿದ್ದರೆ, ಅವಳು ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ಬಯನ ಮರದ ಬೇರಿನಂತೆ ತೀಕ್ಷ್ಣವಾದ ನೋವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದಳು. ಆ ದೇಹ ಮತ್ತು ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ಮೂಲಕ, ಹಾಗೂ ಅನೇಕ ದೇಹಗಳಲ್ಲಿ, ಅವಳು ಮಾನವನ ಮಾಂಸ ಮತ್ತು ಇತರ ಸೂಕ್ತ ಆಹಾರಗಳನ್ನು ನಗುಣಿಸಿದಳು. ನಿದ್ರೆಯಲ್ಲಿ, ಸ್ವಲ್ಪ ಚಲನೆ ಮಾಡುತ್ತಾ, haar (ಹಾರ) ಬದಲಾಗಿದ್ದ, ಕೌಮಾರ್ಯದ ಗಾಲಗಳಲ್ಲಿ, ತನ್ನ ಪ್ರಿಯಕರನ ಎದೆಯ ಮೇಲೆ ತೊಡಗಿದ ಯುವತಿ. ಅವಳು ದುಃಖವಿಲ್ಲದೆ, ಹಕ್ಕಿಯಂತೆ, ಅರಣ್ಯ ಮಾರ್ಗಗಳಲ್ಲಿ, ಕಾಮಧೇನು ಮರಗಳಿಂದ ಹೂವುಗಳ ಮೋಡಗಳ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ, ದ್ವಿಗುಣ ಮೆರೆಯಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸಿದಳು. ದಿವ್ಯ ಪರ್ವತಗಳ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ, ಮಂದಾರ ಹೂವಿನ ಪುಡಿಯ ಸುಗಂಧ ಅಮೃತವನ್ನು, ಜೇನುಕೂಟಗಳ ನಡುವೆ ಕುಡಿದಳು. ಅವಳು ಶವಗಳ ಅಂಗಗಳನ್ನು ಚೂರು ಮಾಡಿ, ವೃದ್ಧ ಗಿಡುಗೆಯಂತೆ, ಅಥವಾ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ತೀಕ್ಷ್ಣವಾದ ಕತ್ತಿಯಂತೆ, ವೀರರ ದೇಹಗಳನ್ನು ವೇಗವಾಗಿ ನಗುಣಿಸಿದಳು. ದೇಹದ ಎಲ್ಲ ನಾಡಿ ಮತ್ತು ಆವರಣಗಳಲ್ಲಿ, ಗಾಳಿಯ ಚಲನೆಯಂತೆ, ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ, ಅವಳು ಏಳುತ್ತಾ, ಇಳಿಯುತ್ತಾ, ಆಕಾಶದ ಹಕ್ಕಿಯಂತೆ ಸಂಚರಿಸಿದಳು. ವಿಶ್ವಾತ್ಮನೊಳಗೆ, ಉಸಿರುಗಳು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಕಂಪಿಸುತ್ತವೆ, ಗಾಳಿಯ ಪ್ರವಾಹದಿಂದ; ಹಾಗೆಯೇ, ಅವಳು ದೇಹದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ನಿವಾಸದಲ್ಲಿ ಕಂಪಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ದೇಹಗಳಲ್ಲಿ, ಚೇತನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ವಿಕೃತಗೊಂಡು, ಅವಳು ಗೃಹಿಣಿಯು ದೀಪದ ಬೆಳಕಿನಿಂದ ತನ್ನ ಮನೆ ಬೆಳಗಿಸುವಂತೆ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಅವಳು ರಕ್ತದಲ್ಲಿ, ನೀರಿನಲ್ಲಿ ದ್ರವಶಕ್ತಿಯಂತೆ ಚಲಿಸುತ್ತಾಳೆ; ಸಮುದ್ರಗಳಲ್ಲಿ, ಓಳುಗಳ ಚಲನೆಯಂತೆ; ಹೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ, ಅವಳು ತೂಗಾಡುತ್ತಾಳೆ, ತಿರುಗುತ್ತಾಳೆ.