ಈ ದೇಹವನ್ನು ಒಂದು ವಿಶಿಷ್ಟವಾದ ಮರದಂತೆ ಚಿತ್ರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಇದರ ಕೈಗಳು ಮತ್ತು ಕಾಲುಗಳು ನವಿಲಿನ ಕೋಲುಗಳಂತೆ কোমಲವಾಗಿವೆ, ಶಿರಾ-ನಾಳಿಗಳು ರಕ್ತ ಮತ್ತು ರಸದ ಹರಿವಿನಂತೆ ಹರಡಿವೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಗುಂಡಿಗಳಿವೆ, ಮತ್ತು ಇದು ಕ್ರಿಯೆಗಳ ಪಕ್ಷಿಗಳಿಗೆ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಸ್ಥಳವಾಗಿದೆ. ದೇಹ ರೂಪದ ಈ ಮರವು ತನ್ನ ನೆರಳಿನೊಂದಿಗೆ ಅನೇಕ ಜೀವಿಗಳ ಪಯಣಕ್ಕೆ ಆಶ್ರಯವಾಗಿದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಯಾರು ನಿಜವಾದವರೂ ಅಲ್ಲ, ಯಾರು ಪರರೂ ಅಲ್ಲ — ಯಾರು ಇಲ್ಲಿ ತಮ್ಮವರು, ಯಾರು ಅತಿಥಿಗಳು ಎಂಬುದು ಸ್ಪಷ್ಟವಲ್ಲ. ಈ ದೇಹವು ಕೇವಲ ಭಾರ ಹೊರುವ ಸಾಧನವಾಗಿರುವಾಗ, ಅದನ್ನು ಯಾರು ಆತ್ಮವೆಂದು ಭಾವಿಸಬಹುದು? ಹಾವನ್ನು ಅಥವಾ ಹಡಗನ್ನು ತಾವು ಎಂದು ಯಾರೂ ಭಾವಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ದೇಹವೆಂಬ ಈ ಖಾಲಿ ಕಾಡು ಅನೇಕ ಗುಂಡಿಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದು, ಅನೇಕ ಕೂದಲಿನ ಮರಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಯಾರು ನಂಬಿಕೆ ಅಥವಾ ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ಹೊಂದಬಹುದು? ಚರ್ಮ, ಸ_snap_, ಮೂಳೆಗಳಿಂದ ಜೋಡಿಸಲಾದ ಈ ದೇಹದ ಬಲಿಷ್ಠ ಜಾಲದೊಳಗೆ ನಾನು ಹಕ್ಕಿಯಂತೆ ಶಬ್ದಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಸಂಸಾರದ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಉಲ್ಬಣಗೊಂಡ ಮನಸ್ಸೆಂಬ ಕೋತಿಯು ಚಿಂತೆಗಳ ಗುಚ್ಛವಾಗಿ ರೂಪುಗೊಂಡಿದೆ, ಅದು ದೀರ್ಘಕಾಲದ ದುಃಖದ ಹುಳಿನಿಂದ ಗಾಯಗೊಂಡಿದೆ. ದೇಹವು ಆಸೆಗಳ ಹಾವಿನ ಮನೆ, ಕ್ರೋಧದ ಕಾಗೆಯ ನಿವಾಸ; ಅದರ ನಗುವು ಹೂವಿನಂತೆ, ಮರವು ವೈಭವದಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದು, ಪುಣ್ಯ-ಪಾಪಗಳ ಫಲಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತಿದೆ. ಈ ದೇಹದ ತೊಡೆಯು ಬಲಿಷ್ಠವಾಗಿದೆ, ಕೈಗಳ ಜಾಲ ಸುಂದರವಾಗಿದೆ, ಕೈಗಳು ಹೂಗುಚ್ಛಗಳಂತೆ ಕಾಣುತ್ತವೆ, ಅವುಗಳೆಲ್ಲವೂ ಗಾಳಿಯಿಂದ ಕಂಪಿಸುತ್ತಿರುವ ಕೋಲುಗಳಂತೆ. ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ಪಕ್ಷಿಗಳು ಇದನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿವೆ, ತೊಡೆಯು ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ, ಚರ್ಮವು ಮೃದುವಾಗಿದೆ, ತನ್ನ ಸರೋವರದ ನೆರಳಿನಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲಾಗಿದೆ, ಕಾಮನೆಗಳ ಪಯಣಿಕರಿಂದ ತುಂಬಿದೆ. ದೇಹದ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಹುಲ್ಲಿನಂತೆ ಉದ್ದವಾದ ಕೂದಲು ಬೆಳೆದಿದೆ, ಅದರ ಒಳಗೆ ಅಹಂಕಾರದ ವೃದ್ಧ ಗಿಡುಗದ ಗೂಡು ಇದೆ. ಇದು ಬಲಹೀನ ರೂಪದಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದು, ಉದಯವಾಗುವ ವಾಸನೆಗಳ ಜಾಲದಲ್ಲಿ ಬೇರುಹಾಕಿದೆ; ಈ ದೇಹದ ಮರವು ಶಕ್ತಿಯಿಲ್ಲದೆ ನನಗೆ ಸುಖವನ್ನು ನೀಡುವುದಿಲ್ಲ. ಈ ದೇಹವು ಅಹಂಕಾರವೆಂಬ ಗೃಹಸ್ಥನ ಮಹಾ ಮನೆ; ಅದು ಕುಸಿದರೂ, ಸ್ಥಿರವಾಗಿದ್ದರೂ, ಅದರ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ನನಗೆ ಏನು ಸಂಬಂಧ? ಈ ದೇಹವೆಂಬ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಇಂದ್ರಿಯಗಳು ಹಸುಗಳಂತೆ ಸಾಲಾಗಿ ನಿಂತಿವೆ, ಒಳಚೆಂಬುಗಳಲ್ಲಿ ಅಲೆಯುವ ಆಸೆಗಳ ಗುಂಪು, ಅಂಗಾಂಗಗಳು ಕಾಮದ ಕಳಂಕದಿಂದ ಮಸುಕಾಗಿವೆ — ಇದು ನನಗೆ ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲ. ಮೂಳೆ ಮತ್ತು ಕಡ್ಡಿಯಂತಹ ಜೋಡಣೆಗಳಿಂದ ತುಂಬಿರುವ, ಅಂತರಾಂಗದ ತಂತಿಗಳಿಂದ ಕಟ್ಟಲ್ಪಟ್ಟ ಈ ದೇಹದ ಮನೆ ನನಗೆ ಇಚ್ಛಿತವಲ್ಲ. ಸ_snap_, ತಂತುಗಳಿಂದ ಎಳೆದಿರುವ, ರಕ್ತದಿಂದ ಕೆಂಪಾಗಿರುವ, ವೃದ್ಧಾಪ್ಯದ ಬೂದಿಯಿಂದ ಬಿಳಿಯಾಗಿರುವ ಈ ದೇಹದ ಮನೆ ನನಗೆ ಇಚ್ಛಿತವಲ್ಲ. ಅನೇಕ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳು, ಭಂಗಿಗಳು ತುಂಬಿರುವ, ವ್ಯರ್ಥ ಮೋಹದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿರುವ, ಬಂಡಾಯದ ಆಸಕ್ತಿಯ ಮಹಾ ಕಂಬದಿಂದ ನಿಂತಿರುವ ಈ ದೇಹದ ಮನೆ ನನಗೆ ಇಚ್ಛಿತವಲ್ಲ. ಹಸಿವಿನ, ಬಾಯಾರಿಕೆಯ ದುಃಖದಿಂದ ಉಚ್ಚಾಟನೆಯಾಗುತ್ತಿರುವ, ಆನಂದದ ಮಂಚದಂತೆ ಕಾಣುವ, ಆದರೆ ವ್ಯರ್ಥ ಆಸೆಗಳ ಸೇವಕಿಯು ಸುಟ್ಟಿರುವ ಈ ದೇಹದ ಮನೆ ನನಗೆ ಇಚ್ಛಿತವಲ್ಲ. ಇಂದ್ರಿಯ ವಸ್ತುಗಳ ಅಶುದ್ಧಿಯಿಂದ ತುಂಬಿರುವ, ಅಜ್ಞಾನವೆಂಬ ವಿಷದಲ್ಲಿ ಮುದಗಿರುವ ಈ ದೇಹದ ಮನೆ ನನಗೆ ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲ. ಕಾಲುಗಳು ಗುಂಡಿಗಳ ಮೇಲೆ, ತೊಡೆಯು ಕಂಬಗಳಂತೆ, ತಲೆ ಮೇಲ್ಭಾಗವಾಗಿ, ಕೈಗಳು ಉದ್ದವಾದ ಮರದಂತೆ ಬಲಿಷ್ಠವಾಗಿರುವ ಈ ದೇಹ ನನಗೆ ಪ್ರಿಯವಲ್ಲ. ಓ ಬ್ರಹ್ಮನೇ, ಕಣ್ಣುಗಳು ಕಿಟಕಿಗಳಂತೆ, ಬುದ್ಧಿಯ ಅಂಗಳದಲ್ಲಿ ಚಿಂತನೆಗಳು ಆಟವಾಡುವಂತೆ, ಚಿಂತೆ ಪುತ್ರಿಯಂತೆ ಇರುವ ಈ ದೇಹದ ಮನೆ ನನಗೆ ಪ್ರಿಯವಲ್ಲ. ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಕೂದಲು ಮನೆಮೇಲೆ ಇದ್ದ ಮುಚ್ಚಳಿಯಂತೆ, ಕಿವಿಗಳು ಚಂದ್ರಾಕೃತಿಯ ಗುಡ್ಡಿಗಳಂತೆ, ಉದ್ದವಾದ ಬೆರಳುಗಳು projecting beams ಆಗಿರುವ ಈ ದೇಹದ ಮನೆ ನನಗೆ ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲ. ಕೂದಲು ದೇಹದ ಗೋಡೆಯೆಲ್ಲೆಡೆ ಬೆಳೆದಿರುವ, ಪೀಠ ಖಾಲಿಯಾಗಿರುವ ಈ ದೇಹದ ಮನೆ ನನಗೆ ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲ. ನಖ, ಮೂಳೆ, ನಾಭಿ ಮನೆಯ ಅಡಿಪಾಯವಾಗಿವೆ, ಅಂತರಂಗದ ತಂತುಗಳು ಒಳಗಿನ ಮರದಂತೆ, ವಿವಿಧ ಶಬ್ದಗಳನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುವ ಗಾಳಿ ಇದರಲ್ಲಿ ಹರಡಿದೆ — ಇದು ನನಗೆ ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲ. ಕಣ್ಣುಗಳೆಂದರೆ ಸದಾ ತೆರೆದ ಕಿಟಕಿಗಳು, ಉಸಿರಾಟದ ಚಂಚಲ ಗಾಳಿ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಒಳಹೊಕ್ಕು ಹೊರಬರುತ್ತದೆ — ಇದು ನನಗೆ ಪ್ರಿಯವಲ್ಲ. ಬಾಯಿ ಭಯಾನಕ ಬಾಗಿಲು, ಒಳಗೆ ನಾಲಿಗೆ ಕೋತಿಯಂತೆ, ಹಲ್ಲು ಮತ್ತು ಮೂಳೆಗಳ ತುಂಡುಗಳು ಕಾಣಿಸುತ್ತಿವೆ — ಇದು ನನಗೆ ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲ. ಚರ್ಮವು ಸ್ಮೂತ್ ಪ್ಲಾಸ್ಟರ್ನಂತೆ, ದೇಹ ಸದಾ ಚಲನೆಯಲ್ಲಿದೆ, ಮನಸ್ಸು ಆಸೆಗಳ ತೀಕ್ಷ್ಣ ಉರುಳಿನಿಂದ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಉಣೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಿದೆ — ಇದು ನನಗೆ ಪ್ರಿಯವಲ್ಲ. ಕೆಲ ಕ್ಷಣ ದೇಹವು ನಗುವಿನ ದೀಪದ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿ ಕಾಣಬಹುದು, ಆನಂದದಲ್ಲಿ ಸುಂದರವಾಗಿರಬಹುದು, ಕೆಲ ಹೊತ್ತು ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ತುಂಬಿರಬಹುದು; ಆದರೂ ಈ ಮಾಂಸದ ಮನೆ ನನಗೆ ಆಕರ್ಷಕವಲ್ಲ. ನನ್ನ ದೇಹವು ಎಲ್ಲ ರೋಗಗಳ ನಿವಾಸ, ಮುಡಿಪು ಮತ್ತು ಬೂದು ಕೂದಲಿನ ನಗರಿ, ಎಲ್ಲ ವ್ಯಾಧಿಗಳ ಕಾಡು; ಇದು ನನಗೆ ಪ್ರಿಯವಲ್ಲ. ಇದು ಖಾಲಿ, ಬಾಯಾರಿಕೆಯಿಂದ ಅಶಾಂತ, ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಅಂಧಕಾರದ ಗುಡ್ಡ; ಈ ದೇಹ-ಕಾಡು ನನಗೆ ಇಷ್ಟವಲ್ಲ. ಪೂಜ್ಯ ಮಹರ್ಷಿಗಳೇ, ಈ ದೇಹದ ಮನೆಗೆ ನಾನು ತಾಳಮಾಡಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಹೇಗೆಂದರೆ, ಕಡಿಮೆ ಶಕ್ತಿಯವನು ಕೆಸರುಗಟ್ಟಿದ ಆನೆಯನ್ನು ಎತ್ತಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲದಂತೆ. ಐಶ್ವರ್ಯ, ದೇಹ, ಕಾಮನೆ, ಪ್ರಯತ್ನ — ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವ ಪ್ರಯೋಜನ? ಕೆಲವೇ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಲವು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕಡಿದುಹಾಕುತ್ತದೆ. ಓ ಮಹರ್ಷಿಯೇ, ಮಾಂಸ ಮತ್ತು ರಕ್ತದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಈ ದೇಹವು ಒಳಗೆ ಮತ್ತು ಹೊರಗೆ ನಾಶವಾಗುವುದೇ ಗತಿ; ದೇಹದಲ್ಲಿ ಯಾವ ಆನಂದವಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳಿ. ಮರಣ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ದೇಹವು ಆತ್ಮವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಹಾಗಿದ್ದರೆ, ತಂದೆಯೇ, ಇಂತಹ ಕೃತಘ್ನ ವಸ್ತುವಿನಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಯಾವ ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ಹೊಂದಬಹುದು? ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಕುಸಿಯುವ, ಕುಡಿದು ಹೋದ ಆನೆಯ ಕಿವಿಯ ತುದಿಯಂತೆ ಅಸ್ಥಿರವಾಗಿರುವ, ನೀರಿನ ಹನಿಯಷ್ಟು ಬಲಹೀನವಾದ ಈ ದೇಹವು ನನನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಕೊಡುವುದಿಲ್ಲ; ಆದ್ದರಿಂದ ನಾನು ಇದನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡುತ್ತೇನೆ. ಗಾಳಿಯಿಂದ ಕಂಪಿಸುವ ತೆಳುವಾದ ಎಲೆಗಳಂತಹ ಈ ದೇಹವು ಬಲಹೀನ, ಹಳೆಯದು, ಕ್ಷೀಣವಾಗಿದೆ; ಇದು ಹಿಂಸಾತ್ಮಕ, ರುಚಿಯಿಲ್ಲದೆ ಇರುವುದರಿಂದ ನನಗೆ ಇಚ್ಛಿತವಲ್ಲ. ದೀರ್ಘ ಕಾಲ ಆಹಾರ ಮತ್ತು ಪಾನ ಮಾಡಿದರೂ, ಈ ಎಲೆಗಳಂತಹ ದೇಹವು ಶ್ರಮದಿಂದ ಕ್ಷೀಣವಾಗಿ ನಾಶದತ್ತ ಓಡುತ್ತದೆ. ಅಸ್ತಿತ್ವ ಮತ್ತು ಅನಸ್ತಿತ್ವದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಈ ದೇಹವು ಪುನಃ ಪುನಃ ಅದೇ ಆನಂದ ಮತ್ತು ದುಃಖವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತದೆ; ಆದರೆ ಸ್ವಭಾವದಿಂದ ನಾಚಿಕೆಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ದೀರ್ಘ ಕಾಲಾಧಿಕಾರವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ, ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನು ಸೇವಿಸಿದರೂ, ದೇಹವು ಮಹತ್ವವನ್ನೂ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನೂ ಪಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ — ಹಾಗಿದ್ದರೆ ಇದನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವ ಅಗತ್ಯವೇನು? ವೃದ್ಧಾಪ್ಯದಲ್ಲಿ ಹಳೆಯದು, ಮರಣದಲ್ಲಿ ಸಾಯುವುದು — ದೇಹವು ಯಾವುದೇ ಭೇದವನ್ನು ಅರಿಯದೆ, ಅನುಭವಿಸುವವನಿಗೂ, ಬಡವನಿಗೂ ಸಮಾನವಾಗಿದೆ. ಸಂಸಾರದ ಸಾಗರದ ಹೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ, ಆಸೆಯ ಗುಹೆಯಲ್ಲಿ, ಈ ಮೂಕ ಆಮೆಯಾದ ದೇಹವು ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಿದೆ — ಮುಕ್ತಿಯು ಹತ್ತಿರದಲ್ಲಿದ್ದರೂ.