ಯೋಗವಾಸಿಷ್ಠಃ
ಒಂದು ದಿನ, ಮಹಾ ಕಪ್ಪು ರಾಕ್ಷಸಿಯು, ಬೆಳ್ಳಿಯ ಕ್ಯಾಟ್ಸೈ ಜ್ವಾಲೆಯ ಶಿಖರದಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಾ, ದೀಪದ ಹೊಳೆಯುವ ಕಪ್ಪು ಮೋಡದ ರೇಖೆಯಂತೆ ತೆಳುವಾಗಿ ರೂಪುಗೊಳ್ಳಲು ತಯಾರಾಗಿದ್ದಳು. ಆಕೆ ಮೊದಲು ಮೋಡದ ರೂಪವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಮರದ ರೂಪವನ್ನು ಪಡೆದಳು; ನಂತರ ಮನುಷ್ಯನಷ್ಟು ಗಾತ್ರವನ್ನು ಪಡೆದಳು, ಆಮೇಲೆ ಕೈಯಷ್ಟು, ನಂತರ ಬೆರಳಷ್ಟು ಗಾತ್ರಕ್ಕೆ ಬಂತು. ಆಮೇಲೆ ಆಕೆ ಅಂಗುಳದಷ್ಟು, ಬೆರಳಿನ ರೂಪದಲ್ಲಿ, ನಂತರ ಕಡಲೆಕಾಳಿನಷ್ಟು, ಆಮೇಲೆ ಸೂಜಿಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಬಂತು. ನಂತರ ಆ ಸೂಜಿಯು ಹದವಾದ ರೇಷಮದ ಸೂಜಿಯಂತೆ, ಕಮಲದ ತಂತಿಯಂತೆ ಸುಂದರವಾಗಿ, ಯೋಚನೆಯ ಪರ್ವತದ ಶಿಖರದಂತೆ ನಿಂತಿತು. ಆ ಕಪ್ಪು ಸೂಜಿಯು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸ್ಮೂತ್ ಆಗಿ, ದೋಷವಿಲ್ಲದೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಾ, ಸೂಕ್ಷ್ಮ ದೇಹದಿಂದ ಸುತ್ತಿಕೊಂಡು, ಗಾಳಿಯೊಂದಿಗೆ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಚಲಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಆ ಸೂಜಿಯು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು, ಆದರೆ ಅದರೊಳಗೆ ಲೋಹದ ವಸ್ತು ಏನು ಇರಲಿಲ್ಲ; ಅದು ಕೇವಲ ಚೈತನ್ಯದ ಆಟ, ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ಕಾಣುವ ಸೂಜಿಯಂತೆ. ಆ ಸೂಜಿಯು ರತ್ನದ ಸೂಜಿಯಂತೆ ಸ್ಮೂತ್ ಆಗಿ, ಮನಸ್ಸಿನ ಕಲ್ಪನೆಯೊಂದಿಗೆ ಜೋಡನೆಗೊಂಡಿತ್ತು, ಬೇರಿಲ್ ರೇಖೆಯ ಹೊಳಪಿನಂತೆ ಸುಂದರವಾಗಿ, ಕಂಬಗಳ ಸರಣಿಯಂತೆ ಲಾವಣ್ಯದಿಂದ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು. ಕಪ್ಪು ಕಮಲದ ತಂತಿಯಂತೆ ಗಾಳಿಯೊಂದಿಗೆ ಸಾಗುತ್ತಾ, ಸಣ್ಣ, ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ರಂಧ್ರ ಹೊಂದಿತ್ತು; ಅದು ಆಕಾಶದ ಪ್ಯುಪಿಲ್ನಂತೆ, ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಮತ್ತು ದೃಷ್ಟಿಗೆ ಪಾರದರ್ಶಕವಾಗಿತ್ತು. ತನ್ನ ತುದಿಯೊಂದಿಗೆ ಧಾಗವನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಸ್ಮೂತ್ ಆಗಿ ತುದಿಯು ಹೊಳೆಯುತ್ತಾ, ವಿಶಾಲ ಶಾಂತಿಗಾಗಿ ಗೋಚರವಾಗಿತ್ತು, ಪರಮ ಮೌನ ವ್ರತವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿತು. ದೂರದಿಂದ ದೀಪದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಾ, ಶುದ್ಧ ಸತ್ತ್ವ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಪಡೆದಿತು; ದೂರದಿಂದ, ಆಕರ್ಷಕ ಬಾಯಿಯಿಂದ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಮಾತಾಡುತ್ತಿರುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು. ಅರ್ಧ ಮುಚ್ಚಿದ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ, ಆಕೆ ನಾಜೂಕಾದ ದೀಪದ ಜ್ವಾಲೆಯಂತೆ, ರೇಷಮದಂತೆ ಮೃದು ಕೂದಲಿನಿಂದ, ಸ್ನಾನದ ತಾಜಾ ತೇವದಿಂದ額, ಚಪಲ ಯುವತಿಯಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದಳು. ಆಕೆ ತನ್ನ ಧಾಗವನ್ನು, ಜಗತ್ತಿನ ಕುತೂಹಲದಿಂದ, ಕಮಲದ ತಂತಿಯಂತೆ ಎತ್ತಿಕೊಂಡು, ಮುಖ್ಯ ನಾಡಿಯಂತೆ ಸುಂದರವಾಗಿ, ಚಂದ್ರಕಿರಣದಂತೆ ಹೊರಗೆ ವಿಸ್ತಾರಗೊಂಡಿತ್ತು. ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿಕೊಂಡು, ತನ್ನ ಜೀವಶಕ್ತಿಯು ಹೊರಗೆ ಹರಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಬೌದ್ಧ ಯತಿಗಳ ಜ್ಞಾನದ ಹರಿವಿನಂತೆ, ಯಾರಿಗೂ ಗೋಚರವಾಗದೆ ಹರಿಯುತ್ತಿತ್ತು. ಆಕೆಯ ಬುದ್ಧಿ, ಶೂನ್ಯತೆಯ ತತ್ವದಂತೆ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿತ್ತು; ಅದು ಚಿರುದ್ವಾರದಲ್ಲಿ ಬೀಸುವ ಹಗುರ ಗಾಳಿಯಂತೆ, ಅಥವಾ ಬೆಳಕು Almost ಮುಗಿದ ಸೂಜಿಯಂತೆ, ತುದಿ鋒ದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು. ಆಕೆಯನ್ನು ಹಿಡಿಯಲು ಸೂಚಿಸಲಾಯಿತು, ಆದರೆ ಅವನು ಆಕೆಯನ್ನು ಬಳಸಲಿಲ್ಲ; ಆಕೆ ಇದನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಲಿಲ್ಲ—ಅಹೋ, ಅಜ್ಞಾನ ಹೇಗೆ ತೋರಿಸುತ್ತದೆ! ಸೂಜಿಯ ತುದಿಯಿಂದ, ಆಕೆ ಅದರ ಶೂನ್ಯತೆಯನ್ನು ಯೋಚಿಸಲಿಲ್ಲ, ಕೇವಲ ತನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಳು, ನಿರಾಳವಾಗಿ ಕುಳಿತಿದ್ದಳು. ಯಾವುದೇ ಚಿಂತನೆ ಇಲ್ಲದೆ, ಸೂಜಿಯ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ಆಕೆಯ ಮೂಢ ಮನಸ್ಸು ಬಯಸಿತು; ಮನಸ್ಸು ಅನೇಕ ವಸ್ತುಗಳಲ್ಲಿ ಹರಡಿದವರಿಗೆ, ಹಿಂದೆ ಮತ್ತು ನಂತರ reasoning ಉದಯಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಒಂದು ವಸ್ತು, ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾಗಿದ್ದರೂ, ಕಲ್ಪನೆಯಿಂದ ವಿಭಿನ್ನ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತದೆ; ಹೇಗೆಂದರೆ, ದರ್ಪಣವು, ಬಯಸಿದ ರೂಪಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದಾಗ, ಒಂದು ಉಸಿರಿನಿಂದ ಬದಲಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ರಾಕ್ಷಸಿಗೆ, ಸೂಜಿಯ ರೂಪವನ್ನು ಪಡೆದು, ತನ್ನ ವಿಶಾಲ ದೇಹವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಮಹಾ ಮರಣವೂ ಸುಖಕರವಾಗಿ ಅನುಭವಿಸಲಾಯಿತು. ಒಂದು ವಸ್ತುವಿಗೆ ಅತಿಯಾದ ಆಸಕ್ತಿಯಿರುವವರ ಗತಿಯು ಎಷ್ಟು ಕಷ್ಟಕರ! ರಾಕ್ಷಸಿಯು ತನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ದೇಹವನ್ನು ಎತ್ತಿನ ಹಾಳೆಯಂತೆ ತೊಡಗಿಸಿತು. ಇತರ ಮನಸ್ಸುಗಳು, ಒಂದು ವಸ್ತುವಿಗೆ ಅತಿಯಾದ ಗರ್ವದಿಂದ ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ; ಆದರೆ ರಾಕ್ಷಸಿಯು, ತನ್ನ ಉಣ್ಣುವ ಶಕ್ತಿಗೆ ಗರ್ವದಿಂದ, ದೇಹದ ನಾಶವನ್ನು ಗಮನಿಸಲಿಲ್ಲ. ಅಜ್ಞಾನಿಗಳು ಒಂದು ವಸ್ತುವಿಗೆ ಅತಿಯಾದ ಆಸಕ್ತಿಯಿಂದ, ನಾಶವೂ ಉಲ್ಲಾಸವನ್ನು ತರುತ್ತದೆ; ರಾಕ್ಷಸಿಯು, ದೇಹವಿಲ್ಲದೆ, ಸೂಜಿಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ, ಸಂಪೂರ್ಣ ತೃಪ್ತವಾಗಿದ್ದಳು. ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಚೈತನ್ಯ ಆ ಸೂಜಿಗೆ ಆಸಕ್ತಿಹೊಂದಿತು, ಹೀಗೆ ಜೀವಂತ ಸೂಜಿಯು ಉದಯವಾಯಿತು: ಆಕಾಶದ ಸ್ವಭಾವದಿಂದ, ರೂಪವಿಲ್ಲದೆ, ಆಕಾಶದ ಚಟುವಟಿಕೆಯು ಆಕೆಯ ದೇಹ. ಆಕೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಧಾಗಗಳ ಹರಿವಿನಂತೆ, ಜೀವಧಾಗಗಳಿಂದ ರೂಪಗೊಂಡು, ತೀವ್ರವಾದ ನೋವಿನ ರೂಪವನ್ನು ಪಡೆದು, ಆ ರಂಧ್ರದಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯಕಿರಣದಂತೆ ಸುಂದರವಾಗಿ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದಳು. ಆಕೆ ವಿಭಿನ್ನ ಕತ್ತಿಯ ತುದಿಯಂತೆ, ಅಥವಾ ಅಣುಗಳ ಸಾಲಿನಂತೆ; ಹೂವಿನ ವಾಸನೆ ರೇಖೆಯಂತೆ, ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಕಲೆಯ ರೂಪವನ್ನು ಪಡೆದಳು. ಆಕೆ ಪಾಪಸ್ವಭಾವದವಳು, ಮನಸ್ಸಿನ ಚಲನೆ, ಹಾಗೆ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಉಳಿದಳು; ಇನ್ನೊಬ್ಬರ ಜೀವನದ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ತೀವ್ರವಾಗಿ ಚುಚ್ಚಲು ತಾತ್ಪರ್ಯದಿಂದ. ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ, ಆಕೆಯ ದೇಹವು ಎರಡು ಸೂಜಿಗಳಿಂದ ರೂಪಗೊಂಡಿತು; ಕಾಡು ಅಕ್ಕಿಯ ತೊಗೆಯಂತೆ ತೆಳುವಾಗಿ, ಹತ್ತಿಯ ತಂತಿಯಂತೆ ನಾಜೂಕಾಗಿತ್ತು. ಆ ಎರಡು ಸೂಜಿಯ ರೂಪದಿಂದ, ಆಕೆ ಮನುಷ್ಯರ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ಚುಚ್ಚಿದಳು; ನಂತರ, ಕ್ರೂರವಾಗಿ, ಎಲ್ಲಾ ಹತ್ತು ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸಿದಳು. ತನ್ನ ಉದ್ದೇಶದ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ, ಆಕೆ ಬೆಳಕು ಅಥವಾ ಭಾರವಾಗುತ್ತಾಳೆ; ಕ್ರೂರ ಕಬ್ಬು ರೂಪವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಸೂಜಿಯ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಪಡೆದಳು. ನಿರರ್ಥಕವಾದ ವಸ್ತುವೂ, ಶಕ್ತಿಹೀನರಿಗೆ ಬಹುಮೌಲ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ; ಸೂಜಿಯ ರೂಪದ ಭೂತತ್ವವನ್ನು ರಾಕ್ಷಸಿಯು ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಪಡೆದಳು. ಪುಣ್ಯವಂತ ದೇಹವಿದ್ದರೂ, ಜನ್ಮದ ಬಂಧನವು ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ; ರಾಕ್ಷಸಿಯು ತನ್ನ ಕರ್ಮದಿಂದ ಸೂಜಿಯ ರೂಪದ ಭೂತತ್ವವನ್ನು ಗಳಿಸಿದಳು. ಆಕೆ ದಿಕ್ಕುಗಳ ಕೊನೆಗೆ ಸಂಚರಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಿದಾಗ, ಗಾಳಿಯೊಂದಿಗೆ ಸಾಗುತ್ತಾ, ಆಕೆಯ ಸ್ಥೂಲ ದೇಹವು ಅಲ್ಲಿಯೇ autumn cloudನಂತೆ ಕರಗಿತು. ಆಕೆ ನಿರಾಶ್ರಿತ, ದುರ್ಬಲ ಅಥವಾ ದಪ್ಪ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಾಗ, ಗಾಳಿಯ ಸೂಜಿಯು ಒಳಗೆ ತೀವ್ರವಾದ ಕಾಲರಾ ರೋಗದಂತೆ ತೊಂದರೆ ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ. ಶುದ್ಧ ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನಿಯ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಾಗ, ಜೀವನದ ಸೂಜಿಯು ಒಳಗೆ ಅಂತರಂಗ ಕಾಲರಾ ರೋಗದಂತೆ ತೊಂದರೆ ನೀಡುತ್ತದೆ. ಹೀಗಾಗಿ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಆ ತಪ್ಪು ಹೃದಯ ತೃಪ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತದೆ; ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಧರ್ಮದಿಂದ, ಮಂತ್ರ ಮತ್ತು ಔಷಧಿಯ ವಿಧಿಗಳಿಂದ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ. ಅनेक ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ, ಅದು roamingಗೆ ಮಾತ್ರ ನಿಷ್ಠೆಯಿಂದ, ಆಕಾಶದಲ್ಲೂ ಭೂಮಿಯಲ್ಲೂ ಎರಡು ದೇಹಗಳಿಂದ ಚಲಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಅದು ಧೂಳಿನಿಂದ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಡುತ್ತದೆ; ಕೈಯಲ್ಲಿ, ಬೆರಳಿನಿಂದ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಡುತ್ತದೆ; ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ, ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಡುತ್ತದೆ; ಬಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ, ಧಾಗದಿಂದ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಒಳಗೆ, ಅದು ಸ್ನಾಯು ಹರಿವಿನಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತದೆ, ದುರ್ಬಲ, ಬಣ್ನು ಹಸಿರು ಧೂಳಿನಲ್ಲಿ; ಒಣ ಹಳ್ಳದ ದಡದಲ್ಲಿ, ಹಳೆಯ ಹಸಿರು ದಡದ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ರೇಖೆಯಲ್ಲಿ. ನಿರರ್ಥಕ, ನೆರಳಿಲ್ಲದ, ಖಾಲಿ, ಉಸಿರಿನ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ; ಗಾಳಿಯಿಂದ ಹಾರುವ ಈಗಳು, ಶುಭ ಮರ ಇಲ್ಲದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ. ಗಟ್ಟಿಯಾದ, ಗುಡ್ಡೆ 骨ಗಳಲ್ಲಿ, ಸದಾ ಕಂಪಿಸುವ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ; ಮತ್ತೊಬ್ಬರ ಬಟ್ಟೆಯ ಶುದ್ಧ ಕಿರಣಗಳಿಂದ ಸೃಷ್ಟಿಯಾದ ಮಾಯೆಯಲ್ಲಿ, ಆ ಸೂಜಿಯು ವಾಸಿಸುತ್ತಿದೆ. ಈ ರೀತಿ, ಕಪ್ಪು ರಾಕ್ಷಸಿಯು, ಸೂಜಿಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ, ತನ್ನ ಚೈತನ್ಯದಿಂದ, ವಿಕಾಸಗೊಳ್ಳುತ್ತಾ, ಅನೇಕ ದೇಹಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, roaming ಮಾಡುತ್ತಾ, ತನ್ನ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು, ತನ್ನ ಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು, ತನ್ನ ತೃಪ್ತಿಯನ್ನು, ಮತ್ತು ತನ್ನ ದುಃಖವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾಳೆ—ಅಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಆಸಕ್ತಿಯ ಆಟದಲ್ಲಿ.