ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ನಾವು ಕಾಣುವ ತೀವ್ರವಾದ ಆಸೆ ಅಥವಾ ತೃಷೆ, ಸತತವಾಗಿ ತೃಪ್ತಿಯನ್ನೂ ಮೀರಿ, ಅಸಾಧ್ಯವಾದ ದಾರಿಗೆ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕುತ್ತದೆ; ಅದು ಯಾವಾಗಲೂ ಫಲವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತದೆ. ಈ ಆಸೆ ಒಂದು ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ದೀರ್ಘ ಕಾಲ ಉಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ—ಅದು ಯಾವಾಗಲೂ ಚಂಚಲವಾಗಿರುವ ವಾನರದಂತೆ ಎಡೆಬಿಡದೆ ಓಡಾಡುತ್ತದೆ. ಒಂದು ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮುಗಿಸಿದ ನಂತರ, ಮುಂದಿನ ಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ತಕ್ಷಣ ಜಿಗಿಯುತ್ತದೆ; ಎಲ್ಲವೂ ಗೊಂದಲದಿಂದ ಕೂಡಿರುತ್ತದೆ. ಈ ತೃಷೆ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಶ್ರಮಿಸುತ್ತಿರುತ್ತದೆ, ದೇವೀ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡಂತೆ. ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಅದು ಆಳಕ್ಕೆ ಇಳಿದುಬಿಡುತ್ತದೆ, ಮತ್ತೊಂದು ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಆಕಾಶಕ್ಕೆ ಏರುತ್ತದೆ, ಇನ್ನೊಂದು ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ದಿಕ್ಕುಗಳ ಗಿಡಗಾಡುಗಳಲ್ಲಿ ಅಲೆದಾಡುತ್ತದೆ—ಹೃದಯದ ಕಮಲದ ಕಡೆ ಆಕರ್ಷಿತವಾದ ಜೇನು ಹುಳೆಯಂತೆ. ಜಗತ್ತಿನ ಎಲ್ಲ ದೋಷಗಳಲ್ಲಿ, ತೃಷೆಯೇ ದೀರ್ಘವಾದ ದುಃಖವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ; ಅರಮನೆಯೊಳಗಿನವರು ಕೂಡ ಇದರ ಬಲವಾದ ಬಂಧನದಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿರುತ್ತಾರೆ. ಇದು ಪರಮ ಜಡತೆ, ಸತ್ಯದ ದೃಷ್ಟಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಅಡ್ಡಿ ನೀಡುತ್ತದೆ; ತೃಷೆ ಮೋಹದ ಗಟ್ಟಿಯಾದ ಮೋಡಗಳ ಹಾರವಂತೆ. ಜಗತ್ತಿನ ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳು, ತಮ್ಮ ವ್ಯವಹಾರಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡಿರುವಾಗ, ತೃಷೆಯೇ ಮನಸ್ಸಿನ ಮಚ್ಚುಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಹತ್ತಿದ ದಾರಿಯಂತೆ—ಬಂಧನದ ಹಗ್ಗ. ತೃಷೆ ಅನೇಕ ಬಣ್ಣಗಳಿರುವುದು, ಗುಣವಿಲ್ಲದ, ದೀರ್ಘವಾದ, ಅಶುದ್ಧತೆಯಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವುದು; ಅದು ಖಾಲಿ, ಖಾಲಿತ್ವದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವುದು, ಇಂದ್ರಧನುಷಿನಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಇದು ಶರದೃತುವಿನ ವಿಪತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಪಾಕವಾದ ಪುಣ್ಯಗಳ ಪಂಜಿಗೆ ವಜ್ರದಂತೆ, ಐಶ್ವರ್ಯದ ಕಮಲಕ್ಕೆ ಹಿಮದಂತೆ, ಅಂಧಕಾರಗಳಿಗೆ ದೀರ್ಘ ರಾತ್ರಿ. ಅವಳು ಜಗತ್ತಿನ ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ನಟಿ, ದೇಹದ ಪಂಜರದ ಪಕ್ಷಿ, ಮನಸ್ಸಿನ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಜಿಂಕೆ, ಪ್ರೀತಿಯ ಸಂಗೀತದ ತಂಬೂರಿ. ಅವಳು ಕ್ರಿಯೆಯ ಸಾಗರದ ಅಲೆ, ಮೋಹದ ಹಸ್ತಿಯ ಸರಪಳಿ, ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಸುಂದರವಾದ ಅಶ್ವತ್ಥ ಮರ, ದುಃಖದ ನೀರಾಳಿಗೆ ಚಂದ್ರಕಾಂತಿ. ಅವಳೇ ವೃದ್ಧಾಪ್ಯ, ಮರಣ, ನೋವುಗಳ ರತ್ನಪೆಟ್ಟಿಗೆ; ಸದಾ ಮೋಹಗೊಂಡಿರುವ ಅವಳು, ಪೀಡನೆ ಮತ್ತು ರೋಗಗಳ ನಡುವೆ ಆಟವಾಡುವವಳು. ಒಂದು ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಅವಳು ಶುದ್ಧವಾಗಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾಳೆ, ಮತ್ತೊಂದು ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಕತ್ತಲೆಯ ಚುಕ್ಕೆ; ತೃಷೆ ಆಕಾಶದ ದಾರಿಯಂತೆ, ಒಂದೊಮ್ಮೆ ಹಿಮಪಾತದಷ್ಟು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಶಾಂತಿಗಾಗಿ ಮತ್ತು ಚಂಚಲ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳ ನಿಲ್ಲಿಸಲು, ತೃಷೆ ದೂರ ಹೋಗಲಿ; ಅದು ಕತ್ತಲೆಯಷ್ಟು ಕಪ್ಪಾಗಿದ್ದು, ದೆವ್ವಗಳನ್ನು ಓಡಿಸುವಂತೆ. ಈ ಜಗತ್ತು, ತೃಷೆಯ ವಿಷಪೂರಿತ ಹೋಲೇರಾ ಹಿಂಬಾಲಿಸುವವರೆಗೆ, ಗೊಂದಲದಿಂದ ಕೂಡಿದ, ಮೌನವಾಗಿರುವ, ಚಿತ್ತವು ಚದುರಿದ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ. ಚಿಂತೆಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತವಾದಾಗ ಈ ಜಗತ್ತಿನೆಲ್ಲಾ ದುಃಖವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡುತ್ತದೆ; ಚಿಂತೆಗಳ ಹೋಲೇರಾ ನಿವಾರಣೆಗೆ ಮಂತ್ರ ಎಂದರೆ ಚಿಂತೆಗಳನ್ನು ತೊಡಗಿಸದೆ ಬಿಡುವುದು. ಹುಲ್ಲು, ಕಲ್ಲು, ಮರ—allವನ್ನೂ ಲಾಭದ ಅನುಮಾನದಿಂದ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ ತೃಷೆ, ಕೆರೆಯಲ್ಲಿ ಈಜುತ್ತಿರುವ ಮೀನು ಹೀಗೇ ಅಂತರದಲ್ಲಿ ಉಸಿರಾಡುತ್ತದೆ. ದೇಹದಲ್ಲಿ ತೃಷೆಯ ಪೀಡನೆ ರೋಗದಂತೆ ಹುಟ್ಟಿಬರುತ್ತದೆ, ಅದು ಗಂಭೀರ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನೂ, ಸೂರ್ಯ ಕಿರಣಗಳು ಕಮಲವನ್ನು ತೆಗೆಯುವಂತೆ, ಹೊರಗಿಡುತ್ತದೆ. ತೃಷೆ ಬಾಳೆ ಹಗ್ಗದಂತೆ: ಒಳಗಡೆ ಖಾಲಿ, ತುಂಬಾ ಗುಡ್ಡು, ದೀರ್ಘವಾದ, ಮೊಳೆಗೆ ಮತ್ತು ಮುಳ್ಳುಗಳೊಂದಿಗೆ, ಹೊರಗಡೆ ಮುತ್ತುಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾಗಿರುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಎಷ್ಟೇ ಮಹಾತ್ಮರು, ಶುದ್ಧ ವಿವೇಕದ ತಲವಾರಿನಿಂದ ತೃಷೆಯನ್ನು ಕಡಿದುಹಾಕುತ್ತಾರೋ, ಅದು ಕಡಿದುಹಾಕುವುದು ಬಹು ಕಷ್ಟಕರವಾದುದು. ಓ ಬ್ರಹ್ಮನ್, ತಲವಾರಿನ ತುದಿ, ವಜ್ರ, ಬಿಸಿಯಾದ ಕಬ್ಬಿಣದ ಕಣಗಳು—allಗಳಿಗಿಂತ ತೃಷೆಯು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಇರುವುದರಿಂದ ಹೆಚ್ಚು ತೀಕ್ಷ್ಣವಾಗಿದೆ. ತೃಷೆ ದೀಪದ ಜ್ವಾಲೆಯಂತೆ: ಅದರ ತುದಿ ಕರಕಲು, ದೇಹ ದೀರ್ಘವಾದ ಎಣ್ಣೆಯಿಂದ, ಪ್ರಕಾಶಮಾನ, ಸ್ಪರ್ಶದಲ್ಲಿ ಹೊಗೆಯುತ್ತದೆ. ಮಹಾ ಬುದ್ಧಿವಂತನು, ಮೇರೂ ಪರ್ವತದಷ್ಟು ಸ್ಥಿರನು, ವೀರನು, ಅತ್ಯಂತ ದೃಢನರಾದ ಪುರುಷನು—even ಅವನನ್ನು ತೃಷೆಯೇ ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಹುಲ್ಲಿನಂತೆ ಮಾಡಬಹುದು. ತೃಷೆ ವಿಂಧ್ಯದ ಮಹಾ ಕಾಡಿನಂತೆ: ವಿಶಾಲ, ಗಟ್ಟಿಯಾದ, ಭಯಾನಕ, ಮೋಡ ಮತ್ತು ಧೂಳಿನ ಗುಂಪಿನಿಂದ ಕೂಡಿರುವ, ದಟ್ಟವಾದ ಕತ್ತಲೆ ಮತ್ತು ಹಿಮಪಾತದಿಂದ ತುಂಬಿರುವ. ತೃಷೆ ಎಲ್ಲರ ಮುಂದೆ ಇದ್ದರೂ, ಎಲ್ಲ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡರೂ, ಅದನ್ನು ಗುರುತಿಸುವುದು ಬಹು ಕಷ್ಟ; ಅದು ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಹಾಲಿನ ಸಾಗರದ ಮೇಲಿನ ಚಂಚಲ ಅಲೆಗಳ ಹಾರದಂತೆ, ಸಿಹಿಯಾಗಿದ್ದು, ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾಗಿರುವುದು. ಈ ದೇಹ, ಒಳಗಡೆ ತೇವವಿದ್ದ, ಜಟಿಲವಾದ ರಚನೆಯುಳ್ಳ, ಬದಲಾವಣೆಗೂಡಿರುವ, ದುಃಖದಿಂದ ತುಂಬಿರುವ, ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಚಂಚಲವಾಗಿ ಓಡಾಡುತ್ತದೆ—ಇದು ಪೀಡನೆಯ ಮೂಲ ಮಾತ್ರ. ಅಜ್ಞಾನಿಯಾಗಿದ್ದರೂ, ತಿಳಿದವನು ಎಂದು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ, ತಪ್ಪು ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸುತ್ತದೆ; ವಿವೇಕದಿಂದ ನನಗೆ ಇದು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಅಥವಾ ಅಶ್ರೇಷ್ಠವೆಂದು ಕಾಣಬಹುದು, ಇದು ಜಡವೂ ಅಲ್ಲ, ಸಜೀವವೂ ಅಲ್ಲ. ಇದು ಜಡ ಮತ್ತು ಜಾಗೃತ ಸ್ಥಿತಿಗಳ ಮಧ್ಯೆ ತೂರಿಕೊಂಡಿದೆ, ನಿರ್ಧರಿತ ಮತ್ತು ಅಸ್ಥಿರವಾದ ಆಶೆಗಳೊಂದಿಗೆ, discernment ಅಥವಾ ಮೂರ್ಖತ್ವ ಇಲ್ಲ, ಮೋಹವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಉತ್ಪಾದಿಸುತ್ತದೆ. ಸ್ವಲ್ಪ ಆನಂದ, ಸ್ವಲ್ಪ ದುಃಖವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತದೆ; ದೇಹಕ್ಕಿಂತ ಕರುಣೆಯ ವಿಷಯವೇ ಇಲ್ಲ—ಇದು ಹೀನ ಮತ್ತು ಗುಣವಿಲ್ಲದ. ನಿರಂತರವಾಗಿ ಬರುವ, ಹೋಗುವ, ಹಲ್ಲು ಮತ್ತು ಕೂದಲಿನಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದ, ಪ್ರತಿಕ್ಷಣವೂ ತನ್ನ ಹೂವುಗಳ ತೆರೆತ ನಗೆಯಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾಗಿರುವುದು. ಅದರ ಭುಜಗಳು ಶಾಖೆಗಳಂತೆ, ಎಲುಬುಗಳ ತಂಬೂರಿನ ಮೇಲೆ ಚೆನ್ನಾಗಿ ನೆಲೆಸಿವೆ, ತಲೆ ದೊಡ್ಡ ಹಣ್ಣು, ಕುತ್ತಿಗೆಯ ಆಸನದಲ್ಲಿ ತಿರುಗುತ್ತಿದೆ, ಕಣ್ಣುಗಳು ಜೇನು ಹುಳೆಯ ಗುಂಪುಗಳಂತೆ. ಅದರ ಕೈಗಳು ಮತ್ತು ಕಾಲುಗಳು ಕೋಮಲ ಶಾಖೆಗಳಂತೆ, ಶಿರಾ ರಕ್ತ ಮತ್ತು ರಸದ ಹರಿವಿನಂತೆ, ಗಡಿಗಳು, ಮತ್ತು ಇದು ಕ್ರಿಯಾ ಪಕ್ಷಿಗಳ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಸ್ಥಳ. ದೇಹದ ಈ ಮರ ತನ್ನ ನೆರಳಿನಿಂದ ಅನೇಕ ಜೀವಿಗಳ ಪ್ರಯಾಣಿಕರಿಗೆ ಆಶ್ರಯ; ಇದು ಯಾರದು, ಯಾರದು ಪರ; ಇಲ್ಲಿ ಯಾರು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಸೇರಿರುವವರು, ಯಾರು ಪರ? ದೇಹವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಭಾರ ಹೊರುವುದಕ್ಕಷ್ಟೇ ಬಳಸಿದಾಗ, ಯಾರೂ ಇದನ್ನು ಆತ್ಮ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಹೇಗೆಂದರೆ ಯಾರೂ ತಮ್ಮನ್ನು ಹಡಗು ಅಥವಾ ಲತೆಯೊಂದಿಗೆ ಗುರುತಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಖಾಲಿ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ—ಅದು ದೇಹ, ಅನೇಕ ಗುಂಡಿಗಳು, ಕುಳಿಗಳು, ಅನೇಕ ಕೂದಲಿನ ಮರಗಳಿಂದ ತುಂಬಿರುವ—ಯಾರೂ ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ಪಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಚರ್ಮ, ಸ್ನಾಯು, ಎಲುಬುಗಳಿಂದ ಜೋಡಿಸಲಾದ ದೇಹದ ಗಟ್ಟಿಯಾದ ಬಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ, ನಾನು ಒಳಗಡೆ ಬೆಕ್ಕಿನಂತೆ, ನಿರಂತರ ಶಬ್ದದ ನಡುವೆ ಉಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ. ಜಗತ್ತಿನ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಚಂಚಲವಾದ ಮನಸ್ಸಿನ ವಾನರ, ಚಿಂತೆಗಳ ಗುಂಪಾಗಿ ರೂಪುಗೊಂಡಿದೆ, ದೀರ್ಘ ಕಾಲದ ದುಃಖದ ಹುಳೆಯಿಂದ ಗಾಯಗೊಂಡಿದೆ. ದೇಹವು ತೃಷೆಯ ಹಾವಿಗೆ ಮನೆ, ಕ್ರೋಧದ ಕಾಗೆಗೆ ವಾಸಸ್ಥಾನ; ಅದರ ನಗು ಹೂವು, ಮರ ಸುಂದರ, ಪುಣ್ಯ ಮತ್ತು ಪಾಪಗಳ ದೊಡ್ಡ ಫಲಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ಅದರ ತುಂಡು ಗಟ್ಟಿಯಾದ, ಭುಜಗಳ ಜಾಲ ಸುಂದರವಾದ, ಕೈಗಳು ಹೂಗುಂಪುಗಳಂತೆ, ಎಲ್ಲ ಅಂಗಗಳು ಕೋಮಲ ಶಾಖೆಗಳಂತೆ, ಗಾಳಿಯಿಂದ ಚಲಿಸುತ್ತಿವೆ. ಇದು ಎಲ್ಲ ಇಂದ್ರಿಯ ಪಕ್ಷಿಗಳಿಂದ ಬೆಂಬಲಿತವಾಗಿದೆ, ಚೆನ್ನಾದ ಗಡಿಗಳು, ಸ್ಮೂತ್ ಮತ್ತು ಎತ್ತರವಾದ ಚರ್ಮ, ತನ್ನ ಸರೋವರದ ನೆರಳಿನಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾಗಿದೆ, ಕಾಮದ ಪ್ರಯಾಣಿಕರಿಂದ ತುಂಬಿದೆ. ಅದರ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ದೀರ್ಘವಾದ ಹುಲ್ಲಿನ ಗುಂಪು ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ, ಇದರ ಒಳಗಡೆ ಖಾಲಿತ್ವ aged ego ವಲ್ಚರಿನ ಗೂಡು. ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ, ದೇಹ ಮತ್ತು ತೃಷೆಯು ನಮ್ಮ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಗಟ್ಟಿಯಾದ ಬಂಧನ, ದುಃಖ, ಮೋಹ, ಪೀಡನೆಗಳ ಮೂಲವಾಗಿದೆ.