ಓ ಬ್ರಹ್ಮನ್, ಮನಸ್ಸಿನ ಭಂಡಾರವನ್ನು ಆವರಿಸುವ ತೃಪ್ತಿ, ಹಳೆಯ ವೀಣೆಯಂತೆ, ಆಲಸ್ಯ ಮತ್ತು ಜಡತೆಯ ಜಾಲವನ್ನು ಹರಡುತ್ತದೆ; ಅದು ಎಂದಿಗೂ ಸಂತೋಷದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಈ ತೃಪ್ತಿ ಎಂದೂ ತುಂಬಾ ಅಪವಿತ್ರವಾಗಿದ್ದು, ಕಡು ಕಹಿಯ ಮದದಿಂದ ತುಂಬಿದೆ; ಅದು ಉದ್ದ, ಸಣ್ಣ ಮತ್ತು ಬಲವಾದ ಆಸಕ್ತಿಯಿಂದ ಅರಣ್ಯದ ಕತ್ತಲೆಯೊಳಗಿನ ಒಂದು ಬೆಳೆದ ಬಳ್ಳಿಯಂತೆ ಹರಡುತ್ತದೆ. ಆಶೆ ಖಾಲಿ, ಯಾವುದೇ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಕೊಡದು; ಎಷ್ಟೇ ಎತ್ತರಕ್ಕೆ ಏರಿದರೂ ಫಲವಿಲ್ಲದ, ಅವನುಷ್ಠಾನ, ಕ್ರೂರ, ಮತ್ತು ಒಣಗಿದ ಹೂವಿನಂತೆ ಮರುಳಾಗಿದೆ. ಮನಸ್ಸು ಆಕರ್ಷಣೆಯಾಗದೆ ಇದ್ದರೂ, ಆಶೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಹಿಂಬಾಲಿಸುತ್ತದೆ; ಆದರೆ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ, ಹಳೆಯ ವೇಶ್ಯೆಯಂತೆ. ಭವದ ನಾಟ್ಯದಲ್ಲಿ, ವಿವಿಧ ರುಚಿಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಲೋಕದ ಸಡಿಲತೆಯ ಹಂತಗಳಲ್ಲಿ, ಆಶೆ ಹಳೆಯ ನೃತ್ಯಗಾರಿಯಂತೆ. ಮೂಡಿಕೆಯ ಮರವನ್ನು ಏರಿ, ಪತನ ಮತ್ತು ವಿಪತ್ತಿನ ಫಲದ ಸರಪಳಿಯನ್ನು ಹೊತ್ತು, ಭವದ ದೀರ್ಘ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ, ತೃಪ್ತಿ ವಿಷದ ಬಳ್ಳಿಯಂತೆ ಹರಡುತ್ತದೆ. ಸಾಧನೆ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿಯೂ, ಅದು ಹಠಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಓಡಾಡುತ್ತದೆ; ಆಶೆ ಸಂತೋಷವಿಲ್ಲದೆ ನೃತ್ಯ ಮಾಡುತ್ತದೆ, ಹಳೆಯ ನೃತ್ಯಗಾರಿಯಂತೆ. ಮುಸುಕು ಮಂಜಿನಲ್ಲಿ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಅಲೆಯುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ಬೆಳಕು ಬಂದಾಗ ಶಾಂತವಾಗುತ್ತದೆ; ದುಃಖದ ಪ್ರವಾಹದಲ್ಲಿ, ಆಶೆ ಚಂಚಲ ಮಯೂರಿಯಂತೆ ನೆಲಸುತ್ತದೆ. ಜಡ, ಅಶಾಂತ ಮತ್ತು ಭಾರವಾದ, ದೀರ್ಘ ಕಾಲ ಖಾಲಿಯಾಗಿರುತ್ತದೆ; ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತದೆ, ಆಶೆಯ ಮಳೆಗಾಲದ ಅಲೆಗಳಂತೆ. ಕಳೆದುಹೋದ ಮತ್ತು ಉಳಿದುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಅದು ಒಂದು ಮರದಿಂದ ಇನ್ನೊಂದು ಮರಕ್ಕೆ, ಒಂದು ವ್ಯಕ್ತಿಯಿಂದ ಇನ್ನೊಬ್ಬರಿಗೆ ಹಾರುವ ಹಕ್ಕಿಯಂತೆ ಸಾಗುತ್ತದೆ. ತೃಪ್ತಿ ತೃಪ್ತಿಯಾದರೂ, ಅಸಾಧ್ಯವಾದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿಯೂ ಫಲವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತದೆ; ಅದು ದೀರ್ಘ ಕಾಲ ಒಂದೇ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಇರದು—ಚಂಚಲ ಕಪಿಯಂತೆ. ಇದನ್ನು ಮಾಡಿ, ಮತ್ತೊಂದನ್ನು ಮಾಡಿ, ಎಲ್ಲವೂ ಅಸ್ಥಿರವಾಗಿದೆ; ತೃಪ್ತಿ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತದೆ, ದೇವದತ್ತ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ತೊಡಗಿರುವಂತೆ. ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಅದು ಆಳಕ್ಕೆ ಇಳಿಯುತ್ತದೆ, ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಆಕಾಶಕ್ಕೆ ಏರುತ್ತದೆ, ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ದಿಕ್ಕುಗಳ ಜಂಗಲಗಳಲ್ಲಿ ಅಲೆಮಾಡುತ್ತದೆ—ಹೃದಯದ ಕಮಲವನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸುವ ತೃಪ್ತಿಯ ಮಧುಮಕ್ಕಿಯಂತೆ. ಭವದ ಎಲ್ಲ ದೋಷಗಳಲ್ಲಿ, ತೃಪ್ತಿ ಮಾತ್ರ ದೀರ್ಘ ಕಾಲದ ದುಃಖವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ; ಅರಮನೆಯೊಳಗಿರುವವರನ್ನೂ ಅದು ಬಿಗಿಯಾದ ಬಂಧನದಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟುತ್ತದೆ. ಅದು ಪರಮ ಜಡತೆಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ, ನಿಜವಾದ ದೃಷ್ಟಿಗೆ ಪರಮ ವಿಘ್ನ; ತೃಪ್ತಿ ಮೋಹದ ಮಂಜುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಮೇಘದ ಹಾರೆಯಂತೆ. ಭವದ ವ್ಯವಹಾರಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವ ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ, ತೃಪ್ತಿ ಮನಸ್ಸಿನ ಮಚ್ಚಿನಲ್ಲಿದ್ದ ತಂತಿಯನ್ನು ಹತ್ತಿರ woven ಮಾಡಿರುವ bondage rope. ಬಹುಬಣ್ಣದ, ನೀತಿ ಇಲ್ಲದ, ದೀರ್ಘವಾದ, ಅಪವಿತ್ರದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ, ಖಾಲಿ, ಖಾಲಿತ್ವದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ, ತೃಪ್ತಿ ಇಂದ್ರಧನುಷಿನಂತೆ. ಅದು ಶರದ್ ಕಾಲದ ವಿಪತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಪಾಕವಾದ ಪುಣ್ಯಗಳ ಬೆಳೆಗೆ ವಜ್ರದಂತೆ; ಐಶ್ವರ್ಯದ ಕಮಲಕ್ಕೆ ಹಿಮದಂತೆ, ಕತ್ತಲೆಗೆ ದೀರ್ಘ ರಾತ್ರಿ. ಅವಳು ಭವದ ನಾಟಕದ ನಟಿಯಾಗಿದ್ದಾಳೆ, ದೇಹದ ಪಂಜರದಲ್ಲಿರುವ ಹಕ್ಕಿ, ಮನಸ್ಸಿನ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಇರುವ ಜಿಂಕೆ, ಪ್ರೀತಿಯ ಸಂಗೀತದ ವೀಣೆಯಾಗಿದ್ದಾಳೆ. ಅವಳು ಕ್ರಿಯೆಗಳ ಸಮುದ್ರದ ಅಲೆಯಂತೆ, ಮೋಹದ ಆನೆಯ ಸರಪಳಿಯಂತೆ, ಪಥದಲ್ಲಿ ಆನಂದದ ವಟವೃಕ್ಷದಂತೆ, ದುಃಖದ ನೀರಾಳದ ಚಂದ್ರಕಾಂತಿಯಂತೆ. ಅವಳು ವೃದ್ಧಾಪ್ಯ, ಮರಣ ಮತ್ತು ನೋವುಗಳ ರತ್ನಪೆಟ್ಟಿಗೆಯಂತೆ; ಸದಾ ಮದದಿಂದ ತುಂಬಿರುವ, ವಿಘ್ನ ಮತ್ತು ರೋಗಗಳ ನಡುವೆ ಆಟವಾಡುವವಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ. ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧವಾಗಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ, ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಕತ್ತಲೆಯ ಚಿತ್ತದಂತೆ; ತೃಪ್ತಿ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಹಾದಿಯಂತೆ, ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಮಂಜುಬೇಸಿದಂತೆ. ಶಾಂತಿ ಮತ್ತು ಚಂಚಲ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳ ನಿಲ್ಲುವಿಗಾಗಿ, ತೃಪ್ತಿ ದೂರವಾಗಲಿ; ಅದು ದಟ್ಟ ಕತ್ತಲೆಯಂತೆ, ಭೂತಗಳನ್ನು ಓಡಿಸುವಂತೆ. ಈ ಲೋಕವು ತೃಪ್ತಿಯ ವಿಷದ ವ್ಯಾಧಿಯನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸುವವರೆಗೆ, ಅದು ಗೊಂದಲದಲ್ಲಿ, ಮೌನದಲ್ಲಿ, ಚಿತ್ತದ ಭಿನ್ನತೆಯೊಂದಿಗೆ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ. ಚಿಂತೆಯ ತೃಪ್ತಿಯಿಂದ ಮುಕ್ತವಾದಾಗ ಈ ಲೋಕವು ದುಃಖವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುತ್ತದೆ; ಚಿಂತೆಯ ವ್ಯಾಧಿಗೆ ಮಂತ್ರ ಎಂದರೆ ಚಿಂತೆಯನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವುದಾಗಿದೆ. ಹುಲ್ಲು, ಕಲ್ಲು, ಮರ ಮುಂತಾದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಲಾಭದ ಸಂಶಯದಿಂದ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ, ತೃಪ್ತಿ ಕೆರೆಯಲ್ಲಿರುವ ಮೀನುಗಳಂತೆ ಚಲಿಸುತ್ತದೆ. ದೇಹದಲ್ಲಿ ಉದಯವಾಗುವ ತೃಪ್ತಿಯ ವ್ಯಾಧಿ, ಶೀಘ್ರವೇ ಮಹಾತ್ಮನನ್ನೂ ಬಹಿರಂಗ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ತರುತ್ತದೆ, ಸೂರ್ಯಕಿರಣಗಳು ಕಮಲವನ್ನು ತೆರೆಯುವಂತೆ. ತೃಪ್ತಿ ಬಿದಿರು ಬಳ್ಳಿಯಂತೆ: ಒಳಗೆ ಖಾಲಿ, ಗೂಡುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ, ದೀರ್ಘ, ಮೊಳಗಳು ಮತ್ತು ಮುಳ್ಳುಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ, ಸದಾ ಮುತ್ತುಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದ—ಇದು ಹೊರಗೆ ಹಾಗೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ. ಎಷ್ಟು ಆಶ್ಚರ್ಯ ಮತ್ತು ವಿಸ್ಮಯ ಎಂಬುದು, ಮಹಾ ಬುದ್ಧಿವಂತರೂ ತೃಪ್ತಿಯನ್ನು ಶುದ್ಧ ವಿವೇಕದ ಖಡ್ಗದಿಂದ ಕಡಿದುಹಾಕಬಹುದು, ಅದು ಕಡಿದುಹಾಕಲು ತುಂಬಾ ಕಷ್ಟ. ಓ ಬ್ರಹ್ಮನ್, ಖಡ್ಗದ ಅಂಚು, ವಜ್ರ, ಅಥವಾ ಕೆಂಡದ ಸಿಡಿಲುಗಳಿಗೂ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ತೃಪ್ತಿಯಷ್ಟು ತೀಕ್ಷ್ಣವಿಲ್ಲ. ತೃಪ್ತಿ ದೀಪದ ಜ್ವಾಲೆಯಂತೆ: ಅದರ ತುದಿ ಕರಳಿನಿಂದ ಕಪ್ಪಾಗಿದೆ, ದೇಹ ದೀರ್ಘವಾದ ಎಣ್ಣೆಯಿಂದ, ಪ್ರಕಾಶಮಾನ, ಮತ್ತು ಸ್ಪರ್ಶದಲ್ಲಿ ಸುಡುವುದು. ಮಹಾ ಪರ್ವತ ಮೆರುವಿನಷ್ಟು ಸ್ಥಿರವಾದ ಜ್ಞಾನಿಯನ್ನೂ, ವೀರನನ್ನೂ, ಅತ್ಯಂತ ದೃಢವಾದ ಪುರುಷನನ್ನೂ—ತೃಪ್ತಿ ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಹುಲ್ಲಿನಂತೆ ಮಾಡಬಹುದು. ತೃಪ್ತಿ ಮಹಾ ವಿಂಧ್ಯದ ಕಾಡಿನಂತೆ: ವಿಶಾಲ, ದಟ್ಟ, ಭಯಾನಕ, ಮೇಘ ಮತ್ತು ಧೂಳಿನ ಗುಂಪಿನಿಂದ ಕೂಡಿದ, ಕಡು ಕತ್ತಲೆ ಮತ್ತು ದಟ್ಟ ಮಂಜಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ. ತೃಪ್ತಿ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಎದುರಾಗಿ, ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಪರಿಗಣಿಸಲು ಕಷ್ಟ; ಅದು ಹಾಲಿನ ಸಮುದ್ರದ ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಚಂಚಲ ಅಲೆಗಳ ಹಾರೆಯಂತೆ, ಸಿಹಿಯಾದರೂ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ. ಈ ದೇಹ, ಒಳಗೆ ತೇವದಿಂದ ತುಂಬಿದ, ಸಂಕೀರ್ಣವಾದ ರಚನೆಯುಳ್ಳ, ಬದಲಾವಣೆಗೆ ಒಳಪಟ್ಟ, ದುಃಖದಿಂದ ತುಂಬಿದ, ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಚಂಚಲವಾಗಿ ಚಲಿಸುವದು, ನೋವಿನ ಮೂಲ ಮಾತ್ರ. ಅಜ್ಞಾನಿಯಾಗಿದ್ದರೂ, ತಿಳಿದವನು ಎಂಬಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ, ಸುಳ್ಳು ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸುತ್ತದೆ; ಯುಕ್ತಿಯಿಂದ, ಇದು ನನಗೆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಅಥವಾ ಹೀನ ಎಂದು ಕಾಣಬಹುದು, ಜಡವಲ್ಲ, ಚೇತನವೂ ಅಲ್ಲ. ಜಡ ಮತ್ತು ಚೇತನ ಸ್ಥಿತಿಗಳ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ತೂಗುತ್ತಾ, ಅಸ್ಥಿರ ಮತ್ತು ಅನುಮಾನಪೂರ್ಣ ನಿರೀಕ್ಷೆಗಳೊಂದಿಗೆ, discernment ಇಲ್ಲದ, ಮೂಢತನವಿಲ್ಲದ, ಮೋಹವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ. ಸ್ವಲ್ಪ ಸಂತೋಷ ಮತ್ತು ಸ್ವಲ್ಪ ದುಃಖವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತದೆ; ದೇಹಕ್ಕಿಂತ ದಯನೀಯವಾದುದು ಏನೂ ಇಲ್ಲ—ಹೀನ ಮತ್ತು ಗುಣವಿಲ್ಲದ. ಎಂದೂ ಬರವಣಿಗೆ ಮತ್ತು ಹೋಗುವಿಕೆಗೆ ಒಳಪಟ್ಟ, ಹಲ್ಲು ಮತ್ತು ಕೂದಲಿನಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದ, ಪ್ರತಿ ಕ್ಷಣವೂ ಹೂಗಳು ಅರಳುವ ಹಸಿವುಹಾಸದಿಂದ ಸಿಂಗಾರಗೊಂಡಿದೆ. ಅದರ ಕೈಗಳು ಶಾಖೆಗಳಂತೆ, ಎಲುಬಿನ ತಂಬುಗಳ ಮೇಲೆ ಸುಧಾರಿತವಾಗಿವೆ; ಅದರ ತಲೆ, ಕುತ್ತಿಗೆ ಆಸನದಲ್ಲಿ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆಯುವ ದೊಡ್ಡ ಹಣ್ಣಿನಂತೆ; ಅದರ ಕಣ್ಣುಗಳು ಜೇನುಗೂಸಿನ ಗುಂಪಿನಂತೆ.