ಒಂದು ದಿನ, ಯೋಗವಾಸಿಷ್ಠದಲ್ಲಿ, ಆತ್ಮನು ತನ್ನ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತಾನೆ: ನಾನು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ತೇಲುತ್ತಿರುವ ಹಳೆಯ ಎಲೆ, ಅಥವಾ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಹಾರುವ ಒಣ ಹುಲ್ಲು, ಅಥವಾ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ತೇಲುವ ಶರತ್ಕಾಲದ ಮೋಡದಂತೆ, ಚಿಂತೆಯ ಚಕ್ರದಲ್ಲಿ ಎದೆಗಲು ಹೊಡೆಯುತ್ತೇನೆ. ನಮ್ಮ ನಿಜವಾದ ನೆಲವನ್ನು ತಲುಪಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದೆ, ನಾವು ಯೋಚನೆಯ ಜಾಲದಲ್ಲಿ ಗೊಂದಲಗೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ; ಹಕ್ಕಿಗಳು ಜಾಲದಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ. ತಂದಿ, ನಾನು ಆಸೆಯೆಂಬ ಬೆಂಕಿಯಿಂದ ಸುಡಲಾಗಿದ್ದೇನೆ, ಅದರಿಂದ ನಾನು ಅಮೃತವನ್ನೂ ನಿರೀಕ್ಷಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು, ಆಕಾಂಕ್ಷೆಯಿಂದ ಉನ್ಮತ್ತವಾಗಿದೆ, ದೂರ ದೂರ ಹೋಗಿ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಹಿಂದಿರುಗುತ್ತದೆ, ದಿಕ್ಕುಗಳ ಅಂತ್ಯವರೆಗೆ ವೇಗವಾಗಿ ಓಡಾಡುತ್ತದೆ. ಆಸೆ, ಜಡತೆಯೊಂದಿಗೆ ಬಂಧಿತವಾಗಿದೆ, ನಿಂತಿಲ್ಲದೆ ಮೇಲ್ಕಡಿಮೆ ಆಗುತ್ತದೆ; ಸದಾ ತಾಳಮೇಳದಿಲ್ಲದೆ, ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ, ಗಾಳಿಯ ಚಕ್ರದಲ್ಲಿ ಹುಬ್ಬಿಲ್ಲದ ಹಗ್ಗದಂತೆ ಗೊಂದಲಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಈ ದೇಹದಲ್ಲಿ, ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಆಸೆ ಎಳೆಯುತ್ತದೆ, ಅದು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಬಂಧಿತವಾಗಿದ್ದು, ಸದಾ ಅಶಾಂತವಾಗಿರುತ್ತದೆ; ಹಗ್ಗದಲ್ಲಿ ಎಳೆದ ಹಸು ಹೋದಂತೆ. ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ, ಪುತ್ರ, ಹೆಂಡತಿ, ಕುಟುಂಬದ ಬಗ್ಗೆ ಸದಾ ಎಳೆಯುವ ಆಸೆ, ಜನರ ನಡುವೆ ಜಾಲ ಹೂಡುವಂತೆ, ಹಕ್ಕಿಗಳಿಗಾಗಿ ಬೇಟಗಾರನು ಜಾಲ ಹಾಕುವಂತೆ, ಎಲ್ಲರನ್ನು ಬಂಧಿಸುತ್ತದೆ. ಆಸೆ, ಕತ್ತಲು ರಾತ್ರಿ ಹೀಗೆಯೇ, ಜ್ಞಾನಿಗಳನ್ನು ಕೂಡ ಮೋಹಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ, ದೃಷ್ಟಿಯವರನ್ನೂ ಅಂಧಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ, ಸಂತೋಷಿಯನ್ನೂ ದಣಿಸುತ್ತೆ. ಆಸೆ, ವಕ್ರವಾಗಿದ್ದು, ಸ್ಪರ್ಶಕ್ಕೆ ಮೃದು, ಆದರೆ ವಿಷದ ಅಸಮತೋಲನವನ್ನು ಸೂಚಿಸುವಂತೆ, ಕಪ್ಪು ಹಾವಿನಂತೆ, ಸ್ವಲ್ಪ ಸ್ಪರ್ಶವಾದರೂ ಸುಡುತ್ತದೆ. ಆಸೆ, ಕಪ್ಪು ದೈತ್ಯೆಯಂತೆ, ಪುರುಷರ ಹೃದಯವನ್ನು ಹರಡುತ್ತದೆ, ಮೋಹ weaving ಮಾಡುತ್ತದೆ, ದುಃಖ ತರಿಸುತ್ತದೆ, ಸದಾ ದುಃಖಿತವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಆಸೆ, ಹಳೆಯ ವೀಣೆಗಿಂತ, ಮನಸ್ಸಿನ ಭಂಡಾರವನ್ನು ಜಡತೆ ಮತ್ತು ಜಡತೆಯ ಜಾಲದಿಂದ ಆವರಿಸುತ್ತದೆ, ಯಾವಾಗಲೂ ಸಂತೋಷದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಓ ಬ್ರಹ್ಮನ್. ಆಕೆ ಸದಾ ತುಂಬಾ ಅಶುದ್ಧವಾಗಿದ್ದು, ಕಡು ಕಹಿಯ ಉನ್ಮಾದದಿಂದ ತುಂಬಿರುತ್ತದೆ, ದೀರ್ಘ, ಸಣ್ಣ, ಮತ್ತು ಬಂಧನದಿಂದ ಕಡುಗಟ್ಟಿದ creeper ಆಗಿದೆ, ಕತ್ತಲು ಗುಹೆಯಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯುವಂತೆ. ಆಸೆ ಖಾಲಿ, ಸಂತೋಷ ತರದು, ಎಷ್ಟೇ ಎತ್ತರಕ್ಕೆ ಏಳಿದರೂ ಫಲವಿಲ್ಲ; ಅದು ಅಪಶಕುನ, ಕ್ರೂರ, ಮತ್ತು ಬಾಡಿದ ಹೂವಿನಂತೆ. ಮನಸ್ಸು ಆಕಾಂಕ್ಷೆಗೆ ಸೆಳೆಯದಿದ್ದರೂ, ಆಸೆ ಎಲ್ಲದರ ಹಿಂದೆ ಓಡುತ್ತದೆ; ಆದರೆ ಫಲ ಪಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ, ಹಳೆಯ ವೇಶ್ಯೆಯಂತೆ. ಜಗತ್ತಿನ ನೃತ್ಯದಲ್ಲಿ, ವಿವಿಧ ರುಚಿಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ, ಭೋಗದ ವಿವಿಧ ಹಂತಗಳಲ್ಲಿ, ಆಸೆ ಹಳೆಯ ನೃತ್ಯಗಾರ್ತಿಯಂತೆ. ವೃದ್ಧಾಪ್ಯ ಎಂಬ ಮರದ ಮೇಲೆ ಏರಿ, ಪತನ ಮತ್ತು ವಿಪತ್ತಿನ ಫಲಗಳ ಸರಪಳಿಯನ್ನು ಹೊತ್ತು, ಜಗತ್ತಿನ ದೀರ್ಘ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ, ಆಕೆ ವಿಷದ ಬಳ್ಳಿಯಂತೆ ಹರಡುತ್ತಾಳೆ. ಅದು ಯಶಸ್ಸು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿಯೂ, ತೀವ್ರವಾಗಿ ಓಡುತ್ತದೆ; ಆಸೆ ಸಂತೋಷವಿಲ್ಲದೆ ನೃತ್ಯ ಮಾಡುತ್ತದೆ, aged dancer ಅನ್ನು ಹೋಲುತ್ತದೆ. ಅದು ಮೂಡಲಿನಲ್ಲಿ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಹಾರುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ಬೆಳಕು ಬಂದಾಗ ಶಾಂತವಾಗುತ್ತದೆ; ದುಃಖದ ಪ್ರವಾಹದಲ್ಲಿ, ಆಸೆ restless peahen ಹೋಲುತ್ತದೆ. ಆಸೆ ಜಡ, ಗೊಂದಲಗೊಳ್ಳುವ, ಭಾರವಾಗಿ, ಬಹು ಕಾಲ ಖಾಲಿಯಾಗಿರುತ್ತದೆ; ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷ ಪತ್ತೆಮಾಡುತ್ತದೆ, ಮಳೆಯ ಕಾಲದ ಅಲೆ ಹೋಲುತ್ತದೆ. ಕಳೆದುಹೋದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಉಳಿದಿರುವುದನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಂಡು, ಒಂದು ಮರದಿಂದ ಮತ್ತೊಂದಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತದೆ; ಒಂದು ವ್ಯಕ್ತಿಯಿಂದ ಮತ್ತೊಬ್ಬರಿಗೆ, ಆಸೆ ಹಕ್ಕಿಯಂತೆ ಹಾರುತ್ತದೆ. ತೃಪ್ತಿಯಾದರೂ, ದಾರಿ ಇಲ್ಲದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿಯೂ ಮುಂದೆ ಹೋಗುತ್ತದೆ; ಇನ್ನೂ ಫಲವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತದೆ. ಬಹು ಕಾಲ ಒಂದೇ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಉಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ—ಆಸೆ restless monkey ಹೋಲುತ್ತದೆ. ಇದನ್ನು ಮಾಡಿದ ನಂತರ, ಮತ್ತೊಂದನ್ನು ಮಾಡುತ್ತದೆ; ಎಲ್ಲವೂ disorderly ಆಗಿದೆ. ಆಸೆ ಸದಾ ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತದೆ, ದೇವದತ್ತ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಚಲಿಸುವಂತೆ. ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಆಕೆ ಆಳಕ್ಕೆ ಇಳಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ; ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಆಕಾಶಕ್ಕೆ ಏರುತ್ತಾಳೆ; ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ದಿಕ್ಕುಗಳ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಓಡಾಡುತ್ತಾಳೆ—ಆಸೆ ಹೃದಯದ ಕಮಲವನ್ನು ಹೋಲಿದ ಜೇನುಹುಳು. ಜಗತ್ತಿನ ಎಲ್ಲಾ ದೋಷಗಳಲ್ಲಿ, ಆಸೆ ಮಾತ್ರ ದೀರ್ಘ ಕಾಲದ ದುಃಖವನ್ನು ತರುತ್ತದೆ; ಅರಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವವರನ್ನೂ ಅತ್ಯಂತ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಬಂಧಿಸುತ್ತದೆ. ಆಕೆ ಜಡತೆಯನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಾಳೆ, ನಿಜವಾದ ದರ್ಶನಕ್ಕೆ ಪರಮ ಅಡ್ಡಿ; ಆಸೆ ಮೋಹದ ಮೋಡಗಳ ಹಾರವನ್ನು ಹೋಲುತ್ತದೆ, ದಟ್ಟವಾದ ಧೂಮದಿಂದ ಕೂಡಿದಂತೆ. ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ವ್ಯವಹಾರಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವ ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳ ಮನಸ್ಸಿನ ಮಚ್ಚುಗಳಲ್ಲಿ, ಆಸೆ ಹಾರವನ್ನು ಹೋಲುತ್ತದೆ—ಬಂಧನದ ಹಗ್ಗ. ಆಸೆ ಬಹು ಬಣ್ಣಗಳಾಗಿದ್ದು, ಗುಣವಿಲ್ಲದೆ, ದೀರ್ಘವಾಗಿ, ಅಶುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನೆಲಸಿದ್ದು; ಖಾಲಿ, ಖಾಲಿಯಲ್ಲಿ ನೆಲಸಿದ್ದು, ಇಂದ್ರದ ಬಾಣವನ್ನು ಹೋಲುತ್ತದೆ. ಅದು ಶರತ್ಕಾಲದ ವಿಪತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಪಾಕವಾದ ಪುಣ್ಯಗಳ ಹಾರ್ವೆಸ್ಟ್ಗೆ ವಜ್ರವಾಗಿದ್ದು, ಐಶ್ವರ್ಯದ ಕಮಲಕ್ಕೆ ಹಿಮವಾಗಿದ್ದು, ಕತ್ತಲೆಗೆ ದೀರ್ಘ ರಾತ್ರಿ. ಆಕೆ ಜಗತ್ತಿನ ನಾಟಕದ ನಟಿಯಾಗಿದ್ದು, ದೇಹದ ಪಂಜರದಲ್ಲಿ ಹಕ್ಕಿಯಾಗಿದ್ದು, ಮನಸ್ಸಿನ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಜಿಂಕೆಯಾಗಿದ್ದು, ಪ್ರೀತಿಯ ಸಂಗೀತದ ವೀಣೆ. ಆಕೆ ಕ್ರಿಯೆಗಳ ಮಹಾಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಅಲೆ, ಮೋಹದ ಆನೆಯ ಸರಪಳಿ, ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ delightful ಬಣದ ಮರ, ದುಃಖದ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಚಂದ್ರಕಾಂತಿ. ಆಕೆ ವೃದ್ಧಾಪ್ಯ, ಮರಣ, ನೋವಿನ suffering ಗಳ ರತ್ನಪೆಟ್ಟಿಗೆಯಾಗಿದೆ; ಸದಾ ಉನ್ಮತ್ತವಾಗಿದ್ದು, ದುಃಖ ಮತ್ತು ರೋಗಗಳ ನಡುವೆ ಆಟವಾಡುವವಳು. ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಆಕೆ ಶುದ್ಧ, ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾಳೆ; ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಕತ್ತಲು ಚಿತ್ತದಂತೆ; ಆಸೆ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಹಾದಿಯಂತೆ, ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ದಟ್ಟವಾದ ಮೋಡದಂತೆ. ಶಾಂತಿಗಾಗಿ ಮತ್ತು restless ಕ್ರಿಯೆಗಳ ನಿಲ್ಲಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ, ಆಸೆ ದೂರ ಹೋಗಲಿ; ಅದು ಕತ್ತಲು, ದಟ್ಟವಾದ ಕತ್ತಲಿನಂತೆ, ಭೂತಗಳನ್ನು ದೂರ ಮಾಡುವಂತೆ. ಈ ಜಗತ್ತು, ಆಸೆ ಎಂಬ ವಿಷದ ಕಾಲರವನ್ನು ಬಯಸುವವರೆಗೆ, ಗೊಂದಲಗೊಂಡು, ಮೌನವಾಗಿದ್ದು, scattered intentions ಹೊಂದಿದೆ. ಈ ಜಗತ್ತು, ಚಿಂತೆಯ ಚೋಲೇರಾದಿಂದ ಮುಕ್ತವಾದಾಗ, ದುಃಖವನ್ನು ತೊಡಗುತ್ತದೆ; ಚಿಂತೆಯ ಚೋಲೇರಾದ mantra ಎಂದರೆ ಚಿಂತೆಯನ್ನು ತೊಡಗುವುದು. ಗಿಡ, ಕಲ್ಲು, ಮರ ಇತ್ಯಾದಿಗಳನ್ನು ಲಾಭಕ್ಕಾಗಿ ಅನುಮಾನದಿಂದ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವಂತೆ, ಆಸೆ ಕೆರೆಯಲ್ಲಿ ಮೀನು ಹೀಗೆಯೇ ಓಡಾಡುತ್ತದೆ. ಆಸೆಯ ದುಃಖ, ದೇಹದಲ್ಲಿ ರೋಗದಂತೆ ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡು, ತೀವ್ರ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನೂ ಬಹು ಬೇಗ ಬಿಚ್ಚಿಡುತ್ತದೆ; ಸೂರ್ಯರಶ್ಮಿಗಳು ಕಮಲವನ್ನು ಹಿಗ್ಗಿಸುವಂತೆ. ಆಸೆ, ಬಿದಿರು ಬಳ್ಳಿಯಂತೆ—ಒಳಗೆ ಖಾಲಿ, ತುಂಬಾ ಗಟ್ಟಿಯಾದ ಗುಂಡಿಗಳು, ದೀರ್ಘ, ಮೊಳಗಳು ಮತ್ತು ಮುಳ್ಳುಗಳು, ಸದಾ ಹೊರಗೆ ಮುತ್ತುಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾಗಿದೆ. ಅದ್ಭುತ ಮತ್ತು ಆಶ್ಚರ್ಯಕರವೆಂದರೆ, ಮಹಾ ಬುದ್ಧಿವಂತರು, ನಿಷ್ಕಳಂಕ ವಿವೇಕದ ತಲವಾರಿನಿಂದ, ಆಸೆಯನ್ನು ಕಡಿದು ಹಾಕಬಹುದು, ಅದು ಕಡಿದು ಹಾಕಲು ಬಹು ಕಷ್ಟವಾದದ್ದು. ಓ ಬ್ರಹ್ಮನ್, ತಲವಾರಿನ ಅಂಚು, ವಜ್ರ, ಬಿಸಿಯಾದ ಕಬ್ಬಿಣದ ಹೊತ್ತಿಕೊಳ್ಗೆಯ ಚಿಗುರುಗಳು, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನೆಲಸಿರುವ ಆಸೆಯ ತೀಕ್ಷ್ಣತೆಯನ್ನು ತಲುಪಲಾರವು.