ಈ ಕಥೆ ಒಂದು ರಾಜಮಹಳದ ಒಳಗಡೆ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ. "ನೀನು ನಿನ್ನ ಪತಿಯ ಬಳಿಗೆ ಹೋದರೆ, ಅವನೊಡನೆ ನಿನ್ನ ಸಂಬಂಧಗಳು ಮತ್ತೆ ಮೊದಲಿನಂತೆ ನಡೆಯುತ್ತವೆ," ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇದೇ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ, ಮಹಳದ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ, ನನ್ನ ಪತಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಾಗಿ ಬದಲಾಗಿದೆ; ಇದೇ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ, ಅವನು ಮೃತನಾದ ಮೇಲೆ ಭೂಮಿಯ ಅಧಿಪತಿಯಾಗಿದ್ದನು. ಇದೇ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ, ಲೋಕದ ಜೀವನದಲ್ಲಿ, ಭೂಮಿಯ ಮತ್ತೊಂದು ಭಾಗದಲ್ಲಿ, ರಾಜಧಾನಿ ನಗರದಲ್ಲಿ ನಾನು ರಾಣಿ ಆಗಿ ಸ್ಥಾಪಿತಳಾಗಿದ್ದೇನೆ. ಮಹಳದ ಒಳಗಡೆ, ನನ್ನ ಪತಿ, ರಾಜನು, ಅಲ್ಲಿಯೇ ಮೃತನಾದನು; ಇದೇ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ, ಆ ಒಳಗಡೆ, ಅವನು ಪುನಃ ರಾಜನಾಗಿ ಬದಲಾಗಿದೆ. ಅವನು ಭೂಮಿಯ ಸಿಂಹಾಸನವನ್ನು ಪಡೆದನು, ವಿವಿಧ ದೇಶಗಳ ಅಧಿಪತಿಯಾದನು; ಇವೆಲ್ಲವೂ ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಇದೇ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿದೆ. ಈ ಮನೆಯ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ, ಸಮಸ್ತ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡಗಳೂ ಅಡಗಿವೆ; ಹೇಗೆ ಚಿಕ್ಕ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಸಾಸಿವೆ ಕಾಳುಗಳು ಸೇರಿವೆ, ಹಾಗೆ. ನಾನು ಆ ಸ್ಥಳವನ್ನು ದೂರವಲ್ಲ ಎಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ; ಅದು ನನ್ನ ಪತಿಯ ರಾಜ್ಯ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಅದು ನನ್ನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ; ನಾನು ಹೇಗೆ ನೋಡುತ್ತೇನೆ, ನೀನು ಕೂಡ ಹಾಗೆ ಮಾಡು. ಅರುಂಧತಿಯ ಮಗಳಾದ ಭೂಮಿಯೆ, ನಿನ್ನ ಪತಿಗಳು ಈಗ ಮೂರು ಹೆಸರುಗಳಾಗಿದ್ದಾರೆ, ಅಥವಾ ಬಹುಶಃ ಅನೇಕರು, ನೂರಾರು ಜನರು. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಮೂರು ಪತಿಗಳಲ್ಲಿ ಹತ್ತಿರವಿರುವ ಒಬ್ಬ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ಭಸ್ಮವಾಗಿದ್ದಾನೆ; ರಾಜನು, ಹಾರಗಳು ಮತ್ತು ವಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತನಾಗಿ, ಒಳಗಡೆ ಮೃತದೇಹವಾಗಿ ಬಿದ್ದಿದ್ದಾನೆ. ಈ ಲೋಕದ ನಾಟಕದಲ್ಲಿ, ಮೂರನೇ ಭೂಮಿಯ ಅಧಿಪತಿ, ಭವಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ, ದಾರಿ ತಪ್ಪಿ ಅಲೆದಾಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಅವನ ಮನಸ್ಸು ಭೋಗದ ಅಲೆಗಳು ಮತ್ತು ಚಕ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಗೊಂದಲಗೊಂಡಿದೆ; ಅವನ ನಡೆ ಆಲಸ್ಯದಿಂದ ಕುಗ್ಗಿದೆ, ಮತ್ತು ಅವನು ಭವಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಕಾಳಿಂಗದಂತೆ ಇದ್ದಾನೆ. ರಾಜಕೀಯ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು, ಅತ್ಯಂತ ಕಷ್ಟದ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನೂ, ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಅವನು ತನ್ನ ಪ್ರಕಾಶದಲ್ಲಿ ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ, ಮತ್ತು ಭವದ ಮಮಕಾರದಿಂದ ಎಚ್ಚರವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ. "ನಾನು ಅಧಿಪತಿ, ನಾನು ಭೋಗಿ, ನಾನು ಸಾಧಿತನು, ಬಲಿಷ್ಠನು, ಸಂತೋಷವಾಗಿದ್ದೇನೆ" ಎಂದು ಭಾವಿಸಿ, ಅವನು ಅನಂತ ದೊಡ್ಡ ಕಯಿ ಇಳಿದು, ಅದರ ನಿಯಂತ್ರಣಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದಿದ್ದಾನೆ. ಅಂದರೆ, ಸುಂದರಳೇ, ಯಾವ ಪತಿ ನಿನ್ನನ್ನು ಹತ್ತಿರಕ್ಕೆ ತಂದಿದ್ದಾನೆ, ಹೇಗೆ ಕಾಡಿನಿಂದ ಗಾಳಿ ಸುಗಂಧವನ್ನು ಹೊತ್ತು ತರುತ್ತದೆ? ಈ ಲೋಕ, ಮಗುವೇ, ನಿಜವಾಗಿ ಬೇರೆ—ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ಸಭಾಗೃಹ; ಈ ಎಲ್ಲ ಭವದ ಬಂಧಗಳು ಬೇರೆ ಸ್ವರೂಪದವು. ಈ ಭವಚಕ್ರಗಳು ಇಲ್ಲಿ ಹತ್ತಿರವಾಗಿದ್ದಂತೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಅವು ಅನೇಕ ಕೋಟಿ ಯೋಜನಗಳಿಂದ ವಿಭಜಿತವಾಗಿವೆ. ನೀನು ನೋಡು, ನಿನ್ನ ಮುಂದೆ ಅವುಗಳ ರೂಪಗಳು ಶುದ್ಧ ಆಕಾಶ ಮಾತ್ರ; ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಕೋಟಿ ಮೆರು ಮತ್ತು ಮಂದಾರ ಪರ್ವತಗಳು ಸ್ಥಿತವಾಗಿವೆ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕಣದಲ್ಲೂ, ಸೃಷ್ಟಿಯ ಗುಂಪುಗಳು ನಿರ್ಬಂಧವಿಲ್ಲದೆ ಉದಯಿಸುತ್ತವೆ; ಮಹಾಚೈತನ್ಯದ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿ, ಅವು ಬೆಳಕಿನ ಕಣಗಳಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತವೆ. ಆದರೂ, ಈ ದೊಡ್ಡ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡಗಳೂ, ಎಷ್ಟು ವಿಸ್ತಾರವಾದರೂ, ತೂಗಿನಲ್ಲಿ ಸಸಿವೆಯ ಕಾಳಿನ ತೂಕಕ್ಕೂ ಸಮಾನವಲ್ಲ. ಹೇಗೆ ಆಕಾಶವು ಅನೇಕ ರತ್ನಪರ್ವತಗಳು ಮತ್ತು ಕಾಡುಗಳ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಹೊಳೆಯುತ್ತದೋ, ಹಾಗೆ ಚೈತನ್ಯವು ಲೋಕದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಾ ಹೊಳೆಯುತ್ತದೆ, ಭೂಮಿ ಮತ್ತು ಇತರ ತತ್ವಗಳಿಲ್ಲದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಜ್ಞಾನವೇ 'ಲೋಕ' ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಹೊಳೆಯುತ್ತದೆ; ಸೃಷ್ಟಿಯ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ, ಭೂಮಿ ಮತ್ತು ಇತರ ತತ್ವಗಳಿಂದ ನಿರ್ಮಿತವಾದುದು ಏನೂ ಇಲ್ಲ. ಹೇಗೆ ನದಿಯಲ್ಲಿ ಅಲೆ ಪುನಃ ಪುನಃ ಉದಯಿಸುತ್ತದೋ, ಹಾಗೆ ಈ ಲೋಕದ ವಿವಿಧ ರೂಪಗಳು ಮತ್ತು ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳು ಉದಯಿಸುತ್ತವೆ. ಇಂತಾಗಿ, ಜಗದ ಮಾತೆಯೇ, ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ಮೃತಳಾಗಿದ್ದೇನೆ; ನನ್ನ ಜನ್ಮ ರಜೋಗುಣದಿಂದ, ತಮೋಗುಣ ಅಥವಾ ಸತ್ವದಿಂದ ಅಲ್ಲ. ಬ್ರಹ್ಮನ ಇಳಿತಿನಿಂದ ನಾನು ಎಂಟು ನೂರು ಜನ್ಮಗಳನ್ನು ಪಾರಾಗಿದ್ದೇನೆ; ಈಗ ನಾನು ನನ್ನ ಮುಂದೆ ನಾನು ಹಾದು ಬಂದ ವಿವಿಧ ಗರ್ಭಗಳನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಭವಚಕ್ರದೊಳಗೆ, ದೇವಿಯೇ, ನಾನು ಒಂದು ಲೋಕದ ತಾವರದೊಳಗಿನ ಜೇನು ಹುಳುವಾಗಿದ್ದೆ, ಮತ್ತೊಂದು ಲೋಕದಲ್ಲಿ ವಿದ್ಯಾಧರರ ನಡುವೆ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಯುವತಿಯಾಗಿದ್ದೆ. ದುಷ್ಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಕಲಂಕಿತವಾಗಿ, ನಾನು ಮಾನವ ಮಹಿಳೆಯಾಗಿದ್ದೆ; ಮತ್ತೊಂದು ಲೋಕದಲ್ಲಿ ತಾಂಗಣದ ಅಧಿಪತಿಯ ಪ್ರಿಯವಾಗಿದ್ದೆ. ಕರಂಜ, ಕುಂಜ, ಜಂಬೀರ ಮತ್ತು ಕಡಂಬ ಮರಗಳ ತೋಟಗಳಲ್ಲಿ, ಎಲೆಗಳ ವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿ, ಕಪ್ಪು ಬಣ್ಣದವಳಾಗಿ, ನಾನು ಶಬರಿಯಾಗಿದ್ದೆ. ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಿ, ಕಾಡುಜೀವನದಿಂದ ಸರಳವಾಗಿದ್ದೆ, ನಾನು ಬೆಳೆಯಾಗಿ ಬದಲಾಗಿದೆ; ಗುಲುಚ್ಚ ಹಣ್ಣುಗಳಂತಹ ಕಣ್ಣುಗಳು, ಎಲೆಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಿದ್ದೆ. ಆ ಪವಿತ್ರ ಆಶ್ರಮದ ಬೆಳೆಯಾಗಿ, ಋಷಿಗಳ ಸಂಗದಿಂದ ಶುದ್ಧಳಾಗಿ, ಕಾಡಿನ ಅಗ್ನಿಯಿಂದ ಸುಟ್ಟು, ಆ ಮಹಾ ಋಷಿಯ ಪುತ್ರಿಯಾಗಿದ್ದೆ. ಮಹಿಳಾತ್ವದ ಫಲವನ್ನು ನೀಡುವ ಕರ್ಮಗಳಿಂದ, ನಾನು ಶೂರಾಷ್ಟ್ರದಲ್ಲಿ ಶತ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಮಹಾ ರಾಜನಾಗಿದ್ದೆ. ದೋಷಕರ ರಾಜಕರ್ಮಗಳಿಂದ, ತಾಳಮರದ ಬೇರುಗಳಲ್ಲಿ, ನಾನು ಒಂಬತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಕುಷ್ಠರೋಗದಿಂದ ಬಳಲಿದ ಮುಂಗುಸಿಯಾಗಿದ್ದೆ. ಎಂಟು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಶೂರಾಷ್ಟ್ರದಲ್ಲಿ, ದೇವಿಯೇ, ನಾನು ಹಸುವಾಗಿ, ದುಷ್ಟ ಜನರ ಕಿರಿಕಿರಿ ಮತ್ತು ಅಜ್ಞಾನಿ ಗೋವಾಳರ ಆಟವನ್ನು ಸಹಿಸಿದ್ದೆ. ಪಕ್ಷಿಯಾಗಿ, ಕಾಡಿನ ಮೇಯ್ದ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಶತ್ರುವಿನ ಬಲೆಗೆ ಸಿಲುಕಿದ್ದೆ, ಬಹಳ ಯಾತನೆ ಅನುಭವಿಸಿ, ಈಗ ಹೇಗೆ ಈ ಆಸೆಗಳು ಕಡಿದು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೋ, ಹಾಗೆ ನಾನು ಮುಕ್ತಳಾಗಿದ್ದೆ. ಜೇನು ಹುಳುವೊಂದಿಗೆ, ತಾವರದ ಮಡಿಲಿನಲ್ಲಿ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆದಿದ್ದೆ, ಮುಚ್ಚಿದ ತಾವರದ ಮಂದಗಳಲ್ಲಿ, ಗುಪ್ತವಾಗಿ ರೇಣು ಸವಿದರು. ಅಂಗಗಳೆಂದರೆ ನಯನವಾದ ಹರಣಿಯೊಂದಿಗೆ, ಎತ್ತರವಾದ ಪರ್ವತ ಶಿಖರಗಳಲ್ಲಿ ಅಲೆದಾಡಿದ್ದೆ, ಸುಂದರ ಕಾಡು ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ, ಬೇಟಗಾರನು ನನ್ನ ಜೀವಕೇಂದ್ರವನ್ನು ಹೊಡೆಯುತ್ತಿದ್ದನು. ಎಂಟು ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ನಾನು ನೋಡಿದೆ, ಸಮುದ್ರದ ಅಲೆಗಳು ನನ್ನನ್ನು ಹೊತ್ತೊಯ್ದವು, ಮೀನು, ಕುದುರೆ, ಕಾಳಿಂಗಗಳ ಶಬ್ದಗಳು ಹರಿದು, ಹಿಂದುತ್ತು, ಹೊಡೆಯುತ್ತಾ. ಚರ್ಮದ ನದಿಯ ದಡದಲ್ಲಿ ಕುಡಿದು, ಸಿಹಿ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಹಾಡುತ್ತಾ, ಸಂತೋಷಕರ ಸಂಗದಲ್ಲಿ, ಸৎಜನರ ಮಡಿಲಲ್ಲಿ, ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ಆನಂದಿಸಿದ್ದೆ. ತಾಳ ಮತ್ತು ತಮಾಲ ಮರಗಳ ತೋಟಗಳಲ್ಲಿ, ಚಂಚಲ ಮುಖ ಮತ್ತು ಕಣ್ಣುಗಳ ಮಹಿಳೆಯೊಂದಿಗೆ, ನಾನು ನನ್ನ ಪ್ರಿಯತಮನನ್ನು ನೋಡಿದೆ, ಅವಳ ದೃಷ್ಟಿಯ ಚಲನೆಗಳಿಂದ ಮದುರವಾಗಿದ್ದೆ. ತಾವರದಂತೆ ಬಂಗಾರದ ಹೊಳೆಯುವ ಕಾಲುಗಳೊಂದಿಗೆ, ದೇವತೆಗಳು ಆಕಾಶದ ಸರೋವರದ ಅಪ್ಸರೆಯೊಂದಿಗೆ ಆನಂದಿಸಿದರು. ರತ್ನ ಮತ್ತು ಬಂಗಾರದ ನೆಲದಲ್ಲಿ, ಹಿರಿತನ ಮತ್ತು ಮುತ್ತುಗಳು ಚೆಲ್ಲಿದ್ದವು, ಮೆರು ಪರ್ವತದ ಕಾಮಧೇನು ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ, ಯುವತಿಯೊಂದಿಗೆ ಸಂಗಾತಿಯಾಗಿ ಆನಂದಿಸಿದ್ದೆ. ಈ ಕಥೆ, ಭವಚಕ್ರದ ಅನಂತ ರೂಪಗಳು, ನನ್ನ ಅನೇಕ ಜನ್ಮಗಳ ಅನುಭವ, ಎಲ್ಲವೂ ಈ ಮಹಳದ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ, ಈ ಸಂಸಾರದ ವೈಭವದಲ್ಲಿ, ಸ್ಫೂರ್ತಿಯಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿವೆ.