ಅದು ಒಂದು ಅದ್ಭುತ ಲೋಕದ ಚಿತ್ರಣವಾಗಿತ್ತು. ಅಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ನದಿಯಂತೆ ಹರಡುವ ತಂತಿಗಳು, ದಂಡಗಳು ಮತ್ತು ಹನಿಗಳಿದ್ದವು; ರಾತ್ರಿ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಜೇನುಹುಳಗಳು ಸುತ್ತಾಡುತ್ತಾ, ಮಚ್ಚರಿಗಳ ಗುಂಪುಗಳಂತೆ ಅನೇಕ ಜೀವಿಗಳು ಆ ಪ್ರದೇಶವನ್ನು ತುಂಬಿಕೊಂಡಿದ್ದವು. ಆ ಲೋಕವು ಒಳಗಿನ ಅನೇಕ ತಂತಿಗಳ ಗುಂಪುಗಳಿಂದ ಕೂಡಿತ್ತು, ದೇವತೆಗಳು ಮಾಡಿದ ರಂಧ್ರಗಳಿಂದ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು ಮತ್ತು ನೀರಿನ ಹರಿವಿನಿಂದ ಸಾಗುತ್ತಿತ್ತು, ಹಗಲು ಬೆಳಕಿನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿತ್ತು. ಅದು ರಸದಿಂದ ತೊಯ್ದಿತ್ತು; ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಹಂಸಗಳು ಹಾರಾಡುತ್ತಾ, ಅದು ರಾತ್ರಿ ತನ್ನೊಳಗೆ ಕುಗ್ಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಪಾತ್ರೆಯಾಗಿತ್ತು; ಹೂವಿನ ತಂತಿಗಳಂತೆ, ಪಾತಾಳದ ಕೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿರುವ ನಾಗರಾಜನಂತಿತ್ತು. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಅದರ ವಿಶಾಲತೆ ಸಮುದ್ರವನ್ನೇ ನಡುಗಿಸಿತು, ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಕದಡಿತು; ಕೆಳಭಾಗದಲ್ಲಿ ಅದು ಅಂತ್ಯವಿಲ್ಲದ ದೈತ್ಯರು ಮತ್ತು ಅಸುರರು ನಾಗರಾಶಿಗಳೊಂದಿಗೆ ವಾಸಿಸುವ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಮುಳ್ಳಿನಂತೆ ಇದ್ದಿತು. ಅದರ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಮಹಾ ಬೀಜವಿದ್ದು, ಅದು ರಾಕ್ಷಸ ಗಾಯಗಳ কোমಲ ಲತೆಯಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು; ಅದು ಎಲ್ಲಾ ಬೀಜಗಳ ಮೂಲವಾಗಿತ್ತು, ಸಂಯೋಗದಲ್ಲಿ ಆನಂದ ಪಡುವುದು, ಪರ್ವತಾಧಿಪತಿ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಆವರಿಸುವಂತಿತ್ತು. ಅಲ್ಲೇ, ಜಂಬೂದ್ವೀಪ ಎಂಬ ವಿಶಾಲ ಪ್ರದೇಶ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿತ್ತು. ಅದರ ಮಧ್ಯಭಾಗದಲ್ಲಿ ಹೂವಿನ ಹೃದಯದಂತೆ, ನದಿಗಳು ತಂತಿಗಳಂತೆ ಹರಿದು, ನಗರಗಳು ಮತ್ತು ಹಳ್ಳಿಗಳು ಹೂವಿನ ಪುಷ್ಪದಂತೆ ಹಾರಾಡುತ್ತಿದ್ದವು. ಏಳು ಸುಂದರ ಮತ್ತು ಉನ್ನತ ಕುಲಪರ್ವತಗಳ ಬೀಜಗಳಿಂದ ಅದು ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು; ಅದರ ಆಕಾಶವನ್ನು ಮಹಾ ಬೀಜವಾದ ಮೆರು ಪರ್ವತ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಆವರಿಸಿಕೊಂಡಿತ್ತು. ಅದು ಸರೋವರಗಳ ಗುಂಪು, ಹಿಮದ ಹನಿಗಳು, ಕಾಡುಗಳು ಮತ್ತು ಕಾಡುಪ್ರಾಣಿಗಳ ಗುಂಪುಗಳಿಂದ ಕೂಡಿತ್ತು; ಅದರ ಸ್ವಂತ ಕಿರಣಗಳ ವಲಯದಲ್ಲಿ ಮೇಘಗಳಂತೆ ಜನರು ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಆ ಭೂಮಿ ನೂರಾರು ಯೋಜನಗಳಲ್ಲಿ ಹರಡಿತ್ತು, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಸಮುದ್ರಗಳು, ಜೇನುಹುಳಗಳ ಗುಂಪುಗಳು ಮತ್ತು ವಿಶ್ರಾಂತಿಯಲ್ಲಿ ಇರುವ ನಾಲ್ಕು ದಿಕ್ಕುಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದಿತ್ತು. ಎಂಟು ದಿಕ್ಕುಗಳ ಹೂವಿನ ದಳಗಳಲ್ಲಿ ವಿಶ್ರಾಂತಿಯಾದಂತೆ, ಹೂವು ಮತ್ತು ಜೇನುಹುಳಗಳ ಹೂಂಕಾರದಿಂದ, ಅದು ತನ್ನ ಒಂಬತ್ತು ಸಹೋದರ ರಾಜರಿಂದ ಒಂಬತ್ತು ಭಾಗಗಳಾಗಿ ವಿಭಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು. ಲಕ್ಷ ಯೋಜನಗಳಲ್ಲಿ ಹರಡಿಕೊಂಡಿತ್ತು, ಧೂಳಿನ ಕಣಗಳಿಂದ ತುಂಬಿ, ಅನೇಕ ಪ್ರದೇಶಗಳ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಿಂದ ಸ್ಥಿರವಾಗಿತ್ತು, ಹನಿಗಳಿಂದ ತೊಯ್ದಿತ್ತು. ಆ ಖಂಡದ ಹೊರಗೆ, ಅದರ ಎರಡು ಪಟ್ಟು ದೊಡ್ಡದಾದ ಉಪ್ಪಿನ ಸಮುದ್ರದ ವಲಯವಿತ್ತು, ಅದು ಹೊರಗಡೆ ಮಡಚಿದ ಕೈಯಂತೆ ಆವರಿಸಿಕೊಂಡಿತ್ತು. ಅದಕ್ಕೂ ಹೊರಗೆ, ಮತ್ತೆ ಎರಡು ಪಟ್ಟು ದೊಡ್ಡದಾದ ಶಾಕದ್ವೀಪ ಎಂಬ ವಲಯವಿತ್ತು, ಅದು ಲೋಕದ ಲತೆಯಂತೆ ಹರಡಿಕೊಂಡಿತ್ತು. ಆಮೇಲೆ ಎರಡು ಪಟ್ಟು ದೊಡ್ಡದಾದ ಹಸಿರು, ತಂಪಾದ ಹಾಲಿನ ಸಮುದ್ರದ ವಲಯ ಆವರಿಸಿತ್ತು. ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ, ಎರಡು ಪಟ್ಟು ದೊಡ್ಡದಾದ ಕುಶದ್ವೀಪ ಎಂಬ ಜನಸಮೂಹಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ವಲಯ ಸುತ್ತಿತ್ತು. ಮತ್ತೆ ಎರಡು ಪಟ್ಟು ದೊಡ್ಡದಾದ ದಹ್ಯದ ಸಮುದ್ರದ ವಲಯ, ಯಾವಾಗಲೂ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಪೋಷಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ನಂತರ, ಸಮಾನ ಪ್ರಮಾಣದ ಕ್ರೌಂಚದ್ವೀಪದ ವಲಯದಿಂದ ಖಾತಖಡದಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು, ಅದು ಹೊಸ ರಾಜನಗರದಂತಿತ್ತು. ಆಮೇಲೆ, ಸಮಾನ ಪ್ರಮಾಣದ ತುಪ್ಪದ ಸಮುದ್ರದ ವಲಯ, ಅದಕ್ಕೂ ಹೊರಗೆ ಅಮರಗಳಿಂದ ತುಂಬಿರುವ ಶಲ್ಮಲಿದ್ವೀಪದ ವಲಯ. ನಂತರ, ಹೂವಿನಂತೆ ಬಿಳಿಯಾದ ಮಹಾಸಮುದ್ರದ ರೇಖೆಯಿಂದ, ಮತ್ತು ಶೇಷನ ದೇಹದಿಂದ, ಅದು ಹರಿಯಿನ ರೂಪವನ್ನು ತಾಳಿದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು. ಮುಂದೆ, ಸಮಾನ ಪ್ರಮಾಣದ ಗೊಮೇದಕದ್ವೀಪ ಮತ್ತು ಹಿಮಾಲಯದ ಇಳಿವಾತದಂತೆ ಶುದ್ಧವಾದ ಸಕ್ಕರೆಕಬ್ಬಿನ ವಲಯ. ನಂತರ, ಎರಡು ಪಟ್ಟು ದೊಡ್ಡದಾದ ಪುಷ್ಕರದ್ವೀಪ ಮತ್ತು ಸಮಾನ ಪ್ರಮಾಣದ ಅಮೃತಜಲದ ಸಮುದ್ರದ ವಲಯ. ಈ ಏಳು ಸಮುದ್ರವಲಯಗಳ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ, ದಕ್ಷಿಣ ಪಶ್ಚಿಮ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ, ಸಮುದ್ರದ ಕೆಳಗಿನ ಅಗ್ನಿಕುಂಡಗಳಿಂದ ಉರಿಯುತ್ತಿರುವ ಬೆಂಕಿಯ ಹನಿಗಳ ಗುರುತು ಇತ್ತು, ಅದು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಬೆಂಕಿಯ ಹತ್ತಿದ ಇಂಧನದಂತೆ ತೋರಿತು. ಆಮೇಲೆ, ಕೋಟಿ ಪಟ್ಟು ಹತ್ತು ಪಟ್ಟು ವ್ಯಾಪಿಸಿರುವ, ಬಿಸಿಯಾದ ಚಿನ್ನದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ, ವಕ್ರವಾದ ಮತ್ತು ಅದ್ಭುತವಾದ, ದೇವತೆಗಳು ಅನುಭವಿಸುವದಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಪ್ರದೇಶವಿತ್ತು. ಏಳು ಸಮುದ್ರದ್ವೀಪಗಳು ಮತ್ತು ಸ್ವರ್ಣಭೂಮಿಗಳ ಪ್ರಮಾಣದಂತೆ, ಆಮೇಲೆ ಅದರ ಹತ್ತು ಪಟ್ಟು ಕೆಳಗೆ ಪಾತಾಳ ಲೋಕವರೆಗೆ ಹರಡಿಕೊಂಡಿತ್ತು. ಅದರೊಳಗೆ ಆಳವಾಗಿ ನೆಲೆಯಾದ, ಎತ್ತರವಾದ, ಗುಹೆಗಳ ಗುಡ್ಡದಂತೆ, ಪಾತಾಳದ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಹಾದು ಹೋಗುವ, ಭಯಾನಕ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದ ವಲಯವಿತ್ತು. ಈ ಎಲ್ಲದ ಮೇಲೂ ಹತ್ತು ಪಟ್ಟು ಎತ್ತರದಲ್ಲಿ, ನಾಲ್ಕು ದಿಕ್ಕುಗಳೊಂದಿಗೆ ಆಕಾಶವು, ಭಯಾನಕ ಗುಹೆಗಳ ಗುಂಪಿನಿಂದ ಕೂಡಿತ್ತು. ನೀಲಿ ಕಮಲಗಳ ಹಾರದಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ, ಅರ್ಧ ಬಾಡಿದ, ಅಂಧಕಾರದ ರೂಪವನ್ನು ತಾಳಿದ, ವಿವಿಧ ರತ್ನಶಿಖರಗಳು, ಕಮಲ, ಶತಪತ್ರ ಮತ್ತು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಹೂವಿನ ಹೂಗಳು ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಪ್ರದೇಶವಿತ್ತು. ಲೋಕಾಲೋಕ ಎಂಬ ವಿಶಾಲ ಪರ್ವತಶ್ರೇಣಿಯಿಂದ ಸುತ್ತಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು, ಅದರ ಎತ್ತರದ ಶಿಖರಗಳು ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ಭಾಗ್ಯದ ಜಟೆಗಳಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು. ಇದನ್ನೆಲ್ಲ ಮೀರಿ, ಹತ್ತು ಪಟ್ಟು ದೊಡ್ಡದಾದ 'ಅಪರಿಚಿತ ಜೀವಿಗಳ ಸಂಚಾರಿ' ಎಂಬ ಅರಣ್ಯವಿತ್ತು, ಅದು ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಇದನ್ನೆಲ್ಲ ಮೀರಿ, ಹತ್ತು ಪಟ್ಟು ದೊಡ್ಡದಾಗಿ, ಆಕಾಶವನ್ನು ತುಂಬುವ ಶುದ್ಧ ನೀರಿನಂತೆ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹರಡಿಕೊಂಡಿತ್ತು. ಇದನ್ನೆಲ್ಲ ಮೀರಿ, ಹತ್ತು ಪಟ್ಟು ದೊಡ್ಡದಾಗಿ, ಉರಿಯುತ್ತಿರುವ ಅಗ್ನಿಯ ಗುಂಪಿನಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು, ಅದು ಮೆರು ಮತ್ತು ಇತರ ಪರ್ವತಗಳನ್ನು ಕೂಡ ಕರಗಿಸಬಲ್ಲದು. ಇದನ್ನೆಲ್ಲ ಮೀರಿ, ಹತ್ತು ಪಟ್ಟು ದೊಡ್ಡದಾಗಿ, ಅದು ಮೆರು ಮತ್ತು ಇತರ ಸ್ಥಿರವಾದ ಪರ್ವತಗಳನ್ನು ಕೂಡ ಹುಲ್ಲು ಅಥವಾ ಧೂಳಿನಂತೆ ಸುಲಭವಾಗಿ ಚಲಾಯಿಸಬಲ್ಲದು. ಎಲ್ಲೆಡೆ ಗಾಳಿ ಸುತ್ತಿಕೊಂಡಿತ್ತು; ಅದು ಪರ್ವತಗಳನ್ನು ವಿಭಜಿಸುವ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳದು, ಬೆಂಕಿಯನ್ನು ಹೊತ್ತೊಯ್ಯಬಲ್ಲದು, ಆದರೂ ತನ್ನ ಶೂನ್ಯತೆಯಿಂದ ಶಾಂತವಾಗಿತ್ತು. ಇದನ್ನೆಲ್ಲ ಮೀರಿ, ಹತ್ತು ಪಟ್ಟು ದೊಡ್ಡದಾಗಿ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಶೂನ್ಯ ಮತ್ತು ಏಕಸ್ವರೂಪವಾದ ಆಕಾಶದಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು. ನಂತರ, ನೂರು ಯೋಜನಗಳಷ್ಟು ವ್ಯಾಪಿಸಿರುವ, ದಟ್ಟವಾದ, ಘನವಾದ, ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ತುಂಡಿನಿಂದ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟ, ಚಿನ್ನದ ಸೂರ್ಯಕಿರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ವಲಯವಿತ್ತು. ಈ ರೀತಿ, ಮಹಾಸಮುದ್ರ, ಪರ್ವತಗಳು, ದಿಕ್ಕುಗಳ ರಕ್ಷಕರು, ದೇವತೆಗಳ ನಗರಗಳು, ಆಕಾಶ ಮತ್ತು ಭೂಮಿಯಿಂದ ನಿರ್ಮಿತವಾದ ಲೋಕವನ್ನು ಅವಳು ನೋಡಿದಳು; ಭೂಮಿಯ ಮೇಲಿರುವ ತನ್ನ ಮನೆಯ ಮಂಟಪವನ್ನು ಅವಳು ಕಂಡಳು. ಆಗ ಆ ಎರಡು ಸಿದ್ಧ ಮಹಿಳೆಯರು ತಮ್ಮ ಮನೆಯನ್ನೇ ನೋಡಿದರು—ಅದು ಜಗತ್ತಿಗೆ ಕಾಣದ, ಬ್ರಹ್ಮನ ಸ್ಥಾನವಾದ ಒಂದು ಮಂಟಪವಾಗಿತ್ತು. ಆ ಮನೆಯೊಳಗೆ ಆತಂಕದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಸೇವಕರು, ಅಳುವಿನಿಂದ ತೊಯ್ದ ಮಹಿಳೆಯರ ಮುಖಗಳು, ಬಹುಪಾಲು ಕುಸಿದ ಕಟ್ಟಡ, ಬಾಡಿದ ಹೂವಿನಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು. ಅದು ಹಬ್ಬಗಳು ಇಲ್ಲದ ನಗರದಂತೆ, ಅಗಸ್ತ್ಯನ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಕೊನೆಗೊಂಡ ಸಮುದ್ರದಂತೆ, ಬೇಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಸುಡುಹೋದ ತೋಟದಂತೆ, ಅಥವಾ ಮಿಂಚಿನಿಂದ ಹೊಡೆದ ಮರದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು. ಅದು ಗಾಳಿಯಿಂದ ಹರಿದುಹೋದ ಮೇಘದಂತೆ, ಹಿಮದಿಂದ ಸುಡುಹೋದ ಕಮಲದಂತೆ, ತೈಲ ಕಡಿಮೆಯಿರುವ ದೀಪದಂತೆ, ನೋಡುತ್ತಿರುವವರಿಗೆ ದುಃಖವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುವಂತಿತ್ತು.