ಅದೊಂದು ವಿಶಿಷ್ಟ ಸ್ಥಳದ ಗಡಿ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಕುಂಭಾಂಡರು, ರಾಕ್ಷಸರು ಮತ್ತು ಗುಹ್ಯಕರು ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದರು; ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ವಿಪುಲವಾದ ಜೀವಿಗಳು ಬಲಶಾಲಿ ಗಾಳಿಗಳಿಂದ ವೇಗವಾಗಿ ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದರು. ಆ ಸ್ಥಳವು ಅಲ್ಲಿ ಓಡಾಡುವ ಆಕಾಶಮಹಲ್ಗಳ ಘೋಷದಿಂದ, ಮುಷ್ಟಿಯಿಂದ ಹಿಡಿಯಲ್ಪಟ್ಟ ಗುಡುಗು ಶಬ್ದದಿಂದ ನಾದಮಯವಾಗಿತ್ತು; ಗ್ರಹಗಳು ಮತ್ತು ನಕ್ಷತ್ರಗಳ ಚಲನೆಯಿಂದ ಅದರ ಯಂತ್ರಗಳು ಚಲಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಅದು ಸಾಧನೆಯಿಲ್ಲದವರು ತೊರೆದಿದ್ದ ಸ್ಥಳವಾಗಿತ್ತು, ಸೂರ್ಯನ ಕಿರಣಗಳಿಂದ ಭಸ್ಮವಾಗಿತ್ತು; ಆಕಾಶಮಹಲ್ಗಳು ಸೂರ್ಯನ ಕುದುರೆಯ ಬಾಯಿಂದ ಬೀಸುವ ಗಾಳಿಯಿಂದ ಸುಡಲಾಗಿದ್ದವು. ಲೋಕಪಾಲಕರು ಮತ್ತು ಅಪ್ಸರಸರು ಗುಂಪುಗಳಾಗಿ ಹಾದುಹೋಗುವುದರಿಂದ ಅದು ಚಂಚಲವಾಗಿತ್ತು; ದೇವಿಯರ ಸುಡಿದ ಕೋಣೆಯಿಂದ ಏಳುವ ಧೂಪದ ಮೋಡಗಳಲ್ಲಿ ಆ ಪ್ರದೇಶ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು. ದೇವಿಯರ ಆಭರಣಗಳು ಚದುರಿದವು, ಪಕ್ಷಿಗಳು ಅವುಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದವು, ಸ್ಥಳದ ಸ್ವಂತ ಪ್ರಕಾಶವು ಕಡಿಮೆಯಾಗಿತ್ತು; ಸಾಧಕರ ಸಾಮಾನ್ಯ ಶಕ್ತಿಗಳು ಇಲ್ಲಿ ಮಿಶ್ರಿತವಾಗಿದ್ದರೂ, ಅದರ ಶಕ್ತಿ ಕ್ಷೀಣವಾಗಿತ್ತು. ಸಾಧಕರ ಗುಂಪುಗಳ ನಡುವೆ ಬಲದ ಘರ್ಷಣೆ ಮತ್ತು ವಿಕಾಸದಿಂದ, ಹಿಮಾಲಯ, ಮೆರು, ಮಂದರ ಪರ್ವತಗಳ ರೇಷ್ಮೆ ಶಿಖರಗಳ ಹತ್ತಿರದ ದಟ್ಟ ಮೋಡಗಳು ಚದುರಿದವು. ಅದು ಚಂಚಲ ಕಾಗೆ, ಗೂಬೆ, ಗಿಡುಗು ಪಕ್ಷಿಗಳ ಗುಂಪುಗಳಿಂದ ಆವರಿತವಾಗಿತ್ತು; ಅವುಗಳು ಸಮುದ್ರದ ಅಲೆಗಳಂತೆ ನೃತ್ಯ ಮಾಡುತ್ತ, ಮಹಿಳಾ ಭೂತಗಳ ಗುಂಪುಗಳೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿದ್ದವು. ಯೋಗಿನಿಯರು—ಹುಡುಗ, ಕಾಗೆ, ಓಂಟ, ಕತ್ತೆ ಮುಖಗಳೊಂದಿಗೆ—ಅಪಾರ ಯೋಜನಗಳನ್ನು ನೃತ್ಯ ಮಾಡುತ್ತ, ಗುರಿಯಿಲ್ಲದೆ ಬರುವ-ಹೋಗುವ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದರು. ಅದು ಮೋಡಗಳ ಮಹಲ್, ಧೂಪದ ಹೊಗೆ ಲೋಕಪಾಲಕರ ಮುಂದೆ ಏಳುತ್ತಿದ್ದ ಸ್ಥಳವಾಗಿತ್ತು; ಸಾಧಕರು ಮತ್ತು ಗಂಧರ್ವರು ಹರ್ಷದ ಸಂಗಾತಿಯನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದ್ದರು. ಖಾದಿರ ಮರಗಳು ಹಾದಿಯನ್ನು ಆವರಿಸಿದ್ದವು, ಆಕಾಶಗಾನಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಮದುಮಯವಾಗಿದ್ದವು; innumerable birds nested there, marking the path constantly. ನದಿಗಳ ಜಾಲವು ಗಾಳಿಯ ಭುಜಗಳಲ್ಲಿ ಹೊಳಪಿತ್ತು; ದೇವಶಿಶುಗಳು ಅದ್ಭುತಗಳನ್ನು ನೋಡಲು ಚಲಿಸುತ್ತಿದ್ದರು—ಅದು ವಿಸ್ಮಯಗಳ ಸ್ಥಳವಾಗಿತ್ತು. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ, ವಜ್ರ, ಚಕ್ರ, ಶೂಲ, ಖಡ್ಗ ಮತ್ತು ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದವರು ಸಂಶಯದಲ್ಲಿ ಚಲಿಸುತ್ತಿದ್ದರು; ಇನ್ನೊಮ್ಮೆ, ಮನೆಗಳು ತುಂಭುರು ಮತ್ತು ನಾರದನ ಸಂಗೀತದಿಂದ ನಾದಮಯವಾಗಿದ್ದವು. ಕೆಲವು ಕಡೆಗಳಲ್ಲಿ, ಮೋಡಗಳ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಮಹಾ ಮೋಡಗಳ ಗುಂಪುಗಳು ಸಮುದ್ರದ ಅಂತ್ಯದ ನೀರಿನಂತೆ, ವಿವಿಧ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಚಿತ್ರಿಸಿದಂತೆ, ಮೌನವಾಗಿದ್ದವು. ಇನ್ನೆಲ್ಲೆಡೆ, ಸುಂದರ ಮಳೆಯ ಮೋಡಗಳು ಪರ್ವತಪಕ್ಷಿಗಳ ರೆಕ್ಕೆಗಳಂತೆ ಕಪ್ಪಾಗಿದ್ದವು; ಕೆಲವು ಕಡೆಗಳಲ್ಲಿ, ಮೋಡಗಳು ಸೂರ್ಯನ ಚಿನ್ನದ ಹೊಳಪದಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಮತ್ತು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ, ಮೋಡಗಳು ಚಂದ್ರನ ಶೀತ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾಗಿದ್ದವು, ಮೃದು ಬೆಳಕು ಸುರಿಯುತ್ತ; ಇನ್ನೆಡೆ, ಮೋಡಗಳ ಸಮುದ್ರವು ಗಾಳಿಯಿಲ್ಲದೆ, ಖಾಲಿತನದ ಜಾಲದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ, ಗಾಳಿ ತೋಟದ ಹುಲ್ಲಿನ ಮೇಲೆ ಬೀಸುತ್ತ, ಅವು ಹಸಿರಾಗುತ್ತ; ಇನ್ನೆಡೆ, ಮೋಡಗಳ ಹೊಳಪವು ಚಲಿಸುವ ಎಲೆಗಳ ಗುಂಪಿನಿಂದ ಪ್ರಕಾಶವಾಗಿತ್ತು. ಕೆಲಡೆಗಳಲ್ಲಿ, ಗಾಳಿ ಧೂಳಿನಿಂದ ತುಂಬಿ, ಮೆರು ಪರ್ವತದ ಕಣಿವೆಗಳಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು; ಇನ್ನೆಡೆ, ಆಕಾಶವು ದೇವಮಹಲ್ಗಳ ಪ್ರಕಾಶ ಮತ್ತು ಸ್ವರ್ಗದ ಸುಂದರಿಯರ ಸೌಂದರ್ಯದಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾಗಿತ್ತು. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ, ಆಕಾಶವು ಖಾಲಿಯಾಗಿತ್ತು, ಮಾತೃಗಳ ವಿಕೃತ ನೃತ್ಯದಿಂದ ಆವರಿತವಾಗಿತ್ತು; ಮತ್ತೊಂದು ಕಡೆ, ಮಹಾಯೋಗಿಗಳ ಗುಂಪುಗಳು ಸದಾ ಗದಗದಾಯಿಸುತ್ತ, ಆಕಾಶವನ್ನು ತುಂಬಿದ್ದವು. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ, ಋಷಿಗಳ ಸಭೆಗಳು ಶಾಂತ ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ವಿಶ್ರಾಂತಿಯಾಗಿದ್ದವು, ಮನಸ್ಸು ಶಾಂತ, ಚಲನೆಗೆ ದೂರ, ಸಜ್ಜನರ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಆನಂದದಾಯಕವಾಗಿತ್ತು. ಮತ್ತೊಂದು ಕಡೆ, ದೇವಿ, ಗಂಧರ್ವ, ಕಿನ್ನರ ಮಹಿಳೆಯರು ಹಾಡುತ್ತಿದ್ದರೆ, noble gods steadfast cities-ನಲ್ಲಿ ಚಲಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ, ನಗರಗಳು ಪ್ರವೇಶದ ದ್ವಾರಗಳಿಂದ ತಡೆಹಿಡಿಯಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದವು; ಇನ್ನೆಡೆ, ಮಹಾ ನಗರಗಳು ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದವು; ಮಾಯೆಗಳಿಂದ ನಿರ್ಮಿತ ನಗರಗಳು, ಇನ್ನೆಡೆ, ಹುಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದ ಪಟ್ಟಣಗಳು ಇದ್ದವು. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ, ಚಂದ್ರನು ಸಂಚರಿಸುವ ಸರೋವರಗಳು, ಇನ್ನೆಡೆ, ನೀರು ಶಾಂತವಾಗಿರುವ ಸರೋವರಗಳು; ಸಾಧಕರ ಗುಂಪುಗಳು, ಮತ್ತೊಂದು ಕಡೆ, ಚಂದ್ರನು ಹತ್ತಿರವೇ ಉದಯಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ, ಸೂರ್ಯೋದಯದ ಪ್ರಕಾಶ, ಇನ್ನೆಡೆ, ರಾತ್ರಿಯ ತಮಸ್ಸು; twilight-ನ ಬಣ್ಣಗಳು, ಮತ್ತೊಂದು ಕಡೆ, ಮಂಜಿನಿಂದ ಬೂದುಗೊಳ್ಳುತ್ತಿತ್ತು. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ, ಆಕಾಶವು ದೇವಮಹಲ್ಗಳಿಂದ ಬಿಳಿಯಾಗಿತ್ತು; ಇನ್ನೆಡೆ, ಮೋಡಗಳು ಮಳೆ ಸುರಿಯುತ್ತ; ಕೆಲವು ಕಡೆಗಳಲ್ಲಿ, ಆಕಾಶವು ಭೂಮಿಯಂತೆ, ಲೋಕಗಳಿಗೆ ವಿಶ್ರಾಂತಿಯ ಸ್ಥಳವಾಗಿತ್ತು. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ, ದೇವತೆ ಮತ್ತು ರಾಕ್ಷಸರು ವೇಗವಾಗಿ ಮೇಲಕ್ಕೆ-ಕೆಳಕ್ಕೆ ಚಲಿಸುತ್ತಿದ್ದರು; ಇನ್ನೆಡೆ, ಅವರು ದಿಕ್ಕುಗಳಾದ ಪೂರ್ವ, ಪಶ್ಚಿಮ, ಉತ್ತರ, ದಕ್ಷಿಣಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಯಾಣಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ, ನೂರಾರು ಯೋಜನಗಳು ಧೂಪದಿಂದ ಆವರಿತವಾಗಿದ್ದವು, ದಾಟಲು ಕಷ್ಟವಾಗುತ್ತಿತ್ತು; ಮತ್ತೊಂದು ಕಡೆ, ಆಕಾಶವು ಅವಿನಾಶಿ, ದಟ್ಟ ಅಂಧಕಾರದಿಂದ ತುಂಬಿತ್ತು. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ, ಅವಿನಾಶಿ, ವಿಶಾಲ ಪ್ರಕಾಶವು ಸೂರ್ಯ ಅಥವಾ ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು; ಇನ್ನೆಡೆ, ಹಿಮಾಲಯದ ಗಹ್ವರಗಳಲ್ಲಿ, ಚಂದ್ರ ಮತ್ತು ಇತರ ಜ್ಯೋತಿರ್ಗೃಹಗಳಲ್ಲಿ ತಂಪು ಆವರಿಸಿಕೊಂಡಿತ್ತು. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ, ಮಹಾ ಕಲ್ಪವೃಕ್ಷಗಳ ಕಾಡುಗಳು lofty cities-ನಲ್ಲಿ ನೃತ್ಯ ಮಾಡುತ್ತ; ಮತ್ತೊಂದು ಕಡೆ, ಸ್ವರ್ಗನಗರಗಳು ರಾಕ್ಷಸರ ಸೋಲಿನಿಂದ ಆಕಾಶದಿಂದ ಬೀಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ, ದೇವಯಾನಗಳ ಇಳಿಜಾರಿನಿಂದ ಅಗ್ನಿ ರೇಖೆಗಳು ಉಂಟಾಗುತ್ತ; ಮತ್ತೊಂದು ಕಡೆ, ನೂರಾರು ಧೂಮಕೇತುಗಳ ಘರ್ಷಣೆಯಿಂದ ಆಕಾಶ ಚಂಚಲವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ, ಶುಭಗ್ರಹಗಳ ಗುಂಪುಗಳು ಆಕಾಶವನ್ನು ಆವರಿಸುತ್ತಿದ್ದವು; ಮತ್ತೊಂದು ಕಡೆ, ಕತ್ತಲಿನಿಂದ ಆವರಿತವಾಗಿತ್ತು; ಇನ್ನೆಡೆ, ದಿನದ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ, ಭಯಾನಕ ಮೋಡಗಳು ಘರ್ಜಿಸುತ್ತಿದ್ದವು; ಮತ್ತೊಂದು ಕಡೆ, ಮೌನ ಮೋಡಗಳು ತೇಲುತ್ತ; ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ, ಗಾಳಿ ಬಿಳಿ ಮೋಡಗಳ ತುಂಡುಗಳನ್ನು ಹೂಗಳ ಗುಂಪುಗಳಂತೆ ಚದುರಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ, ಅದು ಸಂಪೂರ್ಣ ಖಾಲಿ, ಪವಿತ್ರ, ತಕ್ಷಣ ಶಾಂತವಾಗಿತ್ತು; ಮೃದು, ಶಾಂತ, ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿತ್ತು—ಜ್ಞಾನಿಯಾದವರ ಹೃದಯದಂತೆ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ, ಹಸಿರು ಗಿಳಿಗಳು, ಕೆಳದ ಹಾವುಗಳು ಘೋಷ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು; ಆಕಾಶವಾಸಿಗಳ ಕ್ಷೇತ್ರವು ಖಾಲಿತನದಲ್ಲಿ ನಕ್ಷತ್ರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾಗಿತ್ತು. ಮತ್ತೊಂದು ಕಡೆ, ಚಿನ್ನದ ಕಿರೀಟದ ಪಿಕಗಳು ಮತ್ತು ಇತರ ಪಕ್ಷಿಗಳು ದೇವಿಯರ ವಾಹನ ಮತ್ತು ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಸ್ಥಳವಾಗಿ ಸೇವಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ, ಪಿಕಗಳ ವಲಯಗಳು ಮೋಡಗಳಲ್ಲಿ ನೃತ್ಯ ಮಾಡುತ್ತ; ಮತ್ತೊಂದು ಕಡೆ, ಜ್ವಾಲಾ ಗಿಳಿಗಳಿಂದ ಭೂಮಿ ಹುಲ್ಲುಗಾವಲುಗಳಂತೆ ಕತ್ತಲಾಗಿತ್ತು. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ, ಮೋಡಗಳು ಪಿತೃಪತಿಯ ಮಹಿಷನಿಗೆ ವಾಹನವಾಗಿ ಸೇವಿಸುತ್ತಿದ್ದವು; ಮತ್ತೊಂದು ಕಡೆ, ಕಪ್ಪು ಮೋಡಗಳು ಕುದುರೆಗಳು ಹುಲ್ಲು ಎಂದು ಭಾವಿಸಿ ತಿನ್ನುತ್ತಿದ್ದರು. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ, ದೇವನಗರಗಳಿಂದ ತುಂಬಿತ್ತು; ಮತ್ತೊಂದು ಕಡೆ, ರಾಕ್ಷಸನಗರಗಳಿಂದ; ಕೆಲವು ನಗರಗಳು ಪರಸ್ಪರ ಪ್ರವೇಶಿಸಲಾಗದವು, ಕೆಲವು ತೀರಾ ಕಿರಿದಾದ ಬೀದಿಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದವು. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ, ಭೈರವನ ಭಯಾನಕ ನೃತ್ಯದಿಂದ ಪರ್ವತದ ಕುಟುಂಬಗಳಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿತ್ತು; ಇನ್ನೆಡೆ, ಗಂಧರ್ವನಗರಗಳಲ್ಲಿ ದೇವಿಯರ ಗುಂಪುಗಳು ತುಂಬಿದ್ದವು. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ, ಸಮುದ್ರವು ನಡುಗಿದ ಪರ್ವತಗಳಿಂದ ಉರುಳಿದ ಸಾವಿರಾರು ಮರಗಳಿಂದ ಒಣಗಿತ್ತು; ಮತ್ತೊಂದು ಕಡೆ, ಮಾಯೆಯಿಂದ ಉಂಟಾದ ಆಕಾಶದ ಕಮಲಗಳ ನೀರಿನಿಂದ ಸಮುದ್ರ ತಂಪಾಗಿತ್ತು. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ, ಪರ್ವತಪತಿ ರೆಕ್ಕೆಗಳೊಂದಿಗೆ ವಿನಾಯಕನ ಜೊತೆ ನೃತ್ಯ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು; ಮತ್ತೊಂದು ಕಡೆ, ಗದಗದಾಯಿಸಿದ ಗಾಳಿಯ ಬಲದಿಂದ ಪರ್ವತಗಳು ಎತ್ತಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದವು. ಇಂತಹ ವಿಸ್ಮಯಕರ, ವೈವಿಧ್ಯಮಯ, ಚಂಚಲ ಹಾಗೂ ಶಾಂತ ದೃಶ್ಯಗಳಿಂದ ಆ ಪ್ರದೇಶವು ಆಕಾಶದ, ಪರ್ವತಗಳ, ದೇವತೆಗಳ, ರಾಕ್ಷಸರ, ಸಾಧಕರ, ಯೋಗಿನಿಯರ, ಪಕ್ಷಿಗಳ, ಮಹಾ ಶಕ್ತಿಗಳ, ಮಾಯೆಯ, ಪ್ರಕೃತಿಯ ಅನಂತ ವೈಭವವನ್ನು ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸುತ್ತಿತ್ತು.