ಆ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ, ಅವರ ಮನಸ್ಸುಗಳು ನದಿಗಳ ಹರಿವಿನಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದಾಗ, ಅವರು ಜಲಪಾತಗಳ ನೆರಳಿನಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಗಾಳಿಯಿಂದ ಅಲೆಯುವ ಮೋಡಗಳ ಗುಂಬಳಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದರು. ಆ ಮಧುರ ಪ್ರೇಮಿಗಳು ತಮ್ಮ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆದು, ವಿಶಾಲವಾದ, ಶಾಂತವಾದ ಆಕಾಶವನ್ನು ನೋಡಿದರು—ಅದು ಶೂನ್ಯವೂ, ಅಪಾರವೂ ಆಗಿತ್ತು. ಅವರು ಪರಸ್ಪರ ನೋಡಿದಾಗ, ಹಿಂದೆ ನೋಡದ ಆಂತರಂಗದ ಆಳಗಳನ್ನು ಕಂಡರು—ಅವು ಶತಶಃ ಲೋಕಗಳಿಂದಲೂ ತುಂಬಿದ್ದರೂ, ಖಾಲಿಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಮೇಲೆಯ ಮೇಲೆಗೆ, ವಿಭಿನ್ನ ರೂಪಗಳ ಪದರಗಳು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಆವರಿಸಿದ್ದವು—ಅನನ್ಯವಾದ ಮೂಲಭೂತಗಳ, ಮೋಡಗಳ, ಮತ್ತು ದಿವ್ಯ ಪ್ರಾಸಾದಗಳ ವಿಚಿತ್ರ ಆವರಣಗಳು. ಎಲ್ಲೆಡೆಯೂ, ಆಕಾಶವನ್ನು ಮೆರುವಿನ ಶಿಖರಗಳು ಮತ್ತು ಇತರ ಪರ್ವತಗಳು ಆವರಿಸಿದ್ದವು. ಅವುಗಳು ಕಮಲಮಣಿಗಳ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿದ್ದವು, ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ಜ್ವಾಲೆಯೊಳಗಿನಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದವು. ಹಿಮಾಲಯಗಳ ಮುತ್ತು ಶಿಖರಗಳ ಕಾಂತಿಯೊಂದಿಗೆ, ಪರ್ವತಗಳ ಇಳಿಜಾರಗಳು ಸುಂದರವಾಗಿದ್ದವು; ಬಂಗಾರದ ಪರ್ವತದ ಮೇಲ್ಭಾಗಗಳು ಹೊಳೆಯುತ್ತಾ, ಬಂಗಾರದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಬೆಳಗಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಮಹಾ ಪಚ್ಚೆಮಣಿಗಳ ಪ್ರಭೆಯಿಂದ, ಹಸಿರು ಹುಲ್ಲಿನ ಸಮತಟ್ಟಾದ ನೆಲಗಳು ಕಾಂತಿಯುತವಾಗಿದ್ದವು; ಆದರೆ, ವೀಕ್ಷಕರ ದೃಷ್ಟಿಯ ಕ್ಷಯದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಅಸತ್ಯದಿಂದ ಕತ್ತಲೆ ಕೂಡ ತಲೆದೋರಿತು. ಪಾರಿಜಾತ ಲತೆಗಳ ಗುಂಪುಗಳಿಂದ ಮತ್ತು ದಿವ್ಯ ಪ್ರಾಸಾದಗಳಿಂದ ಆಲಂಕೃತವಾಗಿದ್ದ ಆ ಮೇಲ್ಮೈ, ಬೇರಿಲ್ ರತ್ನದಂತೆ, ಜಾಗೃತಿಯ ಹೂಗಳಿಂದ ಅರಳುತ್ತಿರುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿ ಮಹಾಸಿದ್ಧರ ಶಕ್ತಿಯು ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸಿನ ವೇಗದಿಂದ ಸಂಚರಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು; ದೇವಿಯರು ಗಗನಮಂದಿರಗಳಲ್ಲಿ ಹಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಸಂಗೀತದ ಧ್ವನಿಯಿಂದ ಆ ಜಗತ್ತು ತುಂಬಿತ್ತು. ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವ ಜೀವಿಗಳ ಗುಂಪುಗಳು ಅಪರೂಪವಾಗಿ ಆ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯನ್ನು ದಾಟುತ್ತಾ, ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ದಾನವರು ತಮ್ಮವರನ್ನು ಮಾತ್ರ ಕಾಣುತ್ತಾ, ಪರಸ್ಪರ ಅಜ್ಞಾತವಾಗಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಅದರ ಗಡಿಯಲ್ಲಿ ಕುಂಭಾಂಡ, ರಾಕ್ಷಸ, ಗುಹ್ಯಕ ವೃತ್ತಗಳು ನೆಲೆಯೂರಿದ್ದವು; ಗಗನಚರ ಜೀವಿಗಳ ಗುಂಪುಗಳು ಬಲವಾದ ಗಾಳಿಯಿಂದ ವೇಗವಾಗಿ ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದರು. ಗಗನಮಂದಿರಗಳ ಚಲನೆಯ ಗರ್ಜನೆ ಮತ್ತು ಮುಷ್ಟಿಯಿಂದ ಹಿಡಿಯಬಹುದಾದ ಭಾರೀ ಶಬ್ದದಿಂದ ಆ ಜಗತ್ತು ನಾದಮಯವಾಗಿತ್ತು; ಗ್ರಹ-ನಕ್ಷತ್ರಗಳ ಚಲನೆಯಿಂದ ಅದರ ಯಂತ್ರವಾತಾವರಣ ಉಲ್ಬಣಗೊಂಡಿತ್ತು. ಅದು ಸ್ವಲ್ಪ ಸಾಧನೆಯುಳ್ಳವರಿಂದ ಪರಿತ್ಯಜಿತವಾಗಿತ್ತು, ಸೂರ್ಯ ಕಿರಣಗಳಿಂದ ಸುಡಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು; ನಿರಪರಾಧ ಗಗನಮಂದಿರಗಳು ಸೂರ್ಯನ ಕುದುರೆಯ ಬಾಯಿಯಿಂದ ಬಂದ ಗಾಳಿಯಿಂದ ಸುಟ್ಟುವರಿದವು. ಲೋಕಪಾಲಕರು ಮತ್ತು ಅಪ್ಸರೆಯರು ಸಂಚರಿಸುವುದರಿಂದ ಅದು ಚಂಚಲವಾಗಿತ್ತು; ದೇವಿಯರು ಹೊತ್ತಿರುವ ಧೂಪದ ಧೂಮದಿಂದ ಆ ಜಗತ್ತು ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು. ದೇವಿಯರ ಅಲಂಕಾರಗಳು ಹಕ್ಕಿಗಳಿಂದ ಹಿಂಡಿಕೊಳ್ಳಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದವು, ಅದರ ಸ್ವಂತ ಪ್ರಕಾಶ ಕ್ಷೀಣವಾಗಿತ್ತು; ಸಾಧಕರ ಸಾಮಾನ್ಯ ಶಕ್ತಿಗಳು ಅಲ್ಲಿ ಮಿಶ್ರಣಗೊಂಡಿದ್ದರೂ, ಅದರ ಶಕ್ತಿ ಕ್ಷಯಗೊಂಡಂತಾಗಿತ್ತು. ಮಹಾಸಿದ್ಧರ ಗುಂಪುಗಳ ಘರ್ಷಣೆಯಿಂದ ಹಿಮಾಲಯ, ಮೆರು, ಮಂದರ ಪರ್ವತಗಳ ರೇಷ್ಮೆ ಇಳಿಜಾರಗಳ ಬಳಿ ಘನವಾದ ಮೋಡಗಳು ಚದುರಿದವು. ಅದು ಚಂಚಲವಾದ ಕಾಗೆಗಳು, ಗೂಬೆಗಳು, ಗಿಡುಗಗಳು ಮತ್ತು ಮಹಿಳಾ ಪ್ರೇತಗಳ ಗುಂಪುಗಳಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು; ಅವುಗಳು ಅಲೆಗಳಂತೆ ನೃತ್ಯ ಮಾಡುತ್ತಾ ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದವು. ಶ್ವಾನ, ಕಾಗೆ, ಒಂಟೆ, ಕತ್ತೆ ಮುಖದ ಯೋಗಿನಿಯರ ಗುಂಪುಗಳು ಅಲೌಕಿಕವಾಗಿ ನೃತ್ಯ ಮಾಡುತ್ತಾ, ನೂರಾರು ಯೋಜನಗಳನ್ನು ಉದ್ದೇಶವಿಲ್ಲದೆ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಮೋಡದ ಪ್ರಾಸಾದವಾಗಿದ್ದ ಆ ಜಗತ್ತು, ಲೋಕಪಾಲಕರ ಮುಂದೆ ಧೂಪದ ಧೂಮದಿಂದ ತುಂಬಿತ್ತು; ಅಲ್ಲಿ ಸಾಧಕರು ಮತ್ತು ಗಂಧರ್ವರು ಹಬ್ಬದ ಸಂಯೋಗವನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದ್ದರು. ಖದಿರ ಮರಗಳು ಆ ದಾರಿಯನ್ನು ಆವರಿಸಿತ್ತು; ಅವು ದೇವಗಾನ ಕೇಳಿ ಮದುಮತ್ತವಾಗಿದ್ದವು, ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಹಕ್ಕಿಗಳು ತಮ್ಮ ಗೂಡುಗಳಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದವು. ನದಿಗಳ ಜಾಲವು ಗಾಳಿಯ ಭುಜಗಳಲ್ಲಿ ಹರಡಿತ್ತು; ದೇವಶಿಶುಗಳು ವಿಸ್ಮಯಗಳನ್ನು ನೋಡುವ ಆಸೆಯಿಂದ ಚಲಿಸುತ್ತಿದ್ದವು—ಅದು ಆಶ್ಚರ್ಯಗಳ ಸ್ಥಳವಾಗಿತ್ತು. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ, ವಜ್ರ, ಚಕ್ರ, ಶೂಲ, ಖಡ್ಗ ಮತ್ತು ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಧರಿಸುವವರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯಗಳು ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದವು; ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ, ಟುಂಬೂರು ಮತ್ತು ನಾರದರ ಸಂಗೀತದಿಂದ ಮನೆಗಳು ನಾದಮಯವಾಗಿದ್ದವು. ಕೆಲವಡೆ, ಮೋಡಗಳ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಮಹಾ ಘನಮೋಡಗಳ ಗುಂಪುಗಳು ತುಂಬಿಕೊಂಡಿದ್ದವು; ಅವು ಯುಗಾಂತ್ಯದ ಜಲರಾಶಿಯಂತೆ, ವಿಭಿನ್ನ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ, ಚಿತ್ರಿಸಿದಂತೆ, ಮೌನವಾಗಿದ್ದವು. ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ, ಪರ್ವತಪಕ್ಷಿಗಳ ರೆಕ್ಕೆಗಳಂತೆ ಕರಿಯ ಮಳೆಮೋಡಗಳು ಸುಂದರವಾಗಿದ್ದವು; ಇನ್ನೊಂದೆಡೆ, ಸೂರ್ಯಕಿರಣಗಳ ಬಂಗಾರದ ಹೊಳಪಿನಿಂದ ಮೋಡಗಳು ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಕೆಲವಡೆ, ಚಂದ್ರನ ಶೀತಪ್ರಭೆಯಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದ ಮೋಡಗಳು ಮೃದು ಬೆಳಕನ್ನು ಸುರಿಯುತ್ತಿದ್ದವು; ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ, ಗಗನಸಾಗರವು ಗಾಳಿಯಿಲ್ಲದೆ, ಶೂನ್ಯತೆಯ ಜಾಲದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು. ಎಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಿ ಗಾಳಿ ಹುಲ್ಲಿನ ತುದಿಗಳ ಮೇಲೆ ಬೀಸುತ್ತಿತ್ತೋ, ಅಲ್ಲಿ ಅವು ಹಸಿರಾಗಿ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದವು; ಇನ್ನೊಂದೆಡೆ, ಮೋಡಗಳ ಮೇಲ್ಮೈ ಎತ್ತರದ ಎಲೆಗಳ ಗುಂಪಿನಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಮಯವಾಗಿತ್ತು. ಕೆಲವಡೆ, ಗಾಳಿಯಿಂದ ಧೂಳಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದ ಪರ್ವತದ ಕಣಿವೆಗಳಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು; ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ, ಆಕಾಶ ದೇವಪ್ರಾಸಾದಗಳ ಕಾಂತಿಯೂ, ಸ್ವರ್ಗದ ಸುಂದರಿಯರ ಶೋಭೆಯೂ ತುಂಬಿತ್ತು. ಇನ್ನೂ ಕೆಲವಡೆ, Mothers (ಮಾತೃಗಳು)ಗಳ ವಿಕ್ರಾಂತ ನೃತ್ಯದಿಂದ ಆಕಾಶವು ಖಾಲಿಯಾಗಿದ್ದರೂ, ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ, ಮಹಾಯೋಗಿಗಳ ಸದಾ ಗರ್ಜಿಸುವ ಗುಂಪುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿತ್ತು. ಕೆಲವಡೆ, ಶಾಂತ ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವ ಋಷಿಗಳ ಸಭೆಗಳು ಇದ್ದವು; ಅವು ಮನಸ್ಸನ್ನು ಆನಂದಿಸುವಂತೆ, ಸಮಚಿತ್ತದಿಂದ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಇನ್ನೊಂದೆಡೆ, ಕಿನ್ನರ, ಗಂಧರ್ವ, ದೇವತೆಗಳ ಸಂಗೀತದ ಗುಂಪುಗಳು ಹಾಡುತ್ತಿದ್ದವು; ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ, ಮಹಾತ್ಮ ದೇವರುಗಳೂ, ಸ್ಥಿರನಗರಗಳ ನಡುವೆ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಕೆಲವಡೆ, ಪ್ರವೇಶ ದ್ವಾರ ಬಂದಿರುವ ನಗರಗಳು, ಇನ್ನೊಂದೆಡೆ, ಮಹಾನಗರಗಳು ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದವು; ಇನ್ನೂ ಕೆಲವಡೆ, ಮಾಯೆಯಿಂದ ಉಂಟಾದ ನಗರಗಳು, ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ, ಇನ್ನೂ ಹುಟ್ಟಬೇಕಾದ ಪಟ್ಟಣಗಳು ಕಂಡುಬಂದವು. ಎಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಿ ಚಂದ್ರನು ಸಂಚರಿಸುವ ಸರೋವರಗಳಿದ್ದವೋ, ಇನ್ನೊಂದೆಡೆ, ನೀರಿನ ಚಲನೆ ಇಲ್ಲದ ಸರೋವರಗಳು; ಕೆಲವಡೆ, ಸಾಧಕರ ಗುಂಪುಗಳು, ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ, ಚಂದ್ರನು ಹೊಸದಾಗಿ ಉದಯಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಕೆಲವಡೆ, ಸೂರ್ಯೋದಯದ ಪ್ರಕಾಶ, ಇನ್ನೊಂದೆಡೆ, ರಾತ್ರಿ ಕತ್ತಲೆ; ಇನ್ನೂ ಕೆಲವೆಡೆ, ಆಕಾಶವು ಸಂಧ್ಯಾರಂಗಿನಿಂದ ಕಂಗೊಳಿಸುತ್ತಿತ್ತು, ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ, ಮಂಜಿನಿಂದ ಬೂದು ಬಣ್ಣದಂತಿತ್ತು. ಎಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಿ ದೇವಪ್ರಾಸಾದಗಳು ಆಕಾಶವನ್ನು ಬಿಳಿಯಾಗಿ ಮಾಡಿದವೋ, ಇನ್ನೊಂದೆಡೆ, ಮೋಡಗಳು ಮಳೆಯ ಸುರಿಯುತ್ತಿದ್ದವು; ಕೆಲವಡೆ, ಆಕಾಶವು ಭೂಮಿಯಂತೆ ಗೋಚರಿಸಿ, ಲೋಕಗಳಿಗೆ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ನೀಡುವ ಸ್ಥಳವಾಗಿತ್ತು. ಕೆಲವಡೆ, ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ದಾನವರು ಮೇಲ್ಗೂ ಕೆಳಗೂ ವೇಗವಾಗಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು; ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ, ಅವರು ಪೂರ್ವ, ಪಶ್ಚಿಮ, ಉತ್ತರ, ದಕ್ಷಿಣದ ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಚಲಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಕೆಲವಡೆ, ನೂರಾರು ಯೋಜನಗಳು ಕಷ್ಟದಿಂದ ದಾಟಬಹುದಾದ ಸ್ಥಳಗಳು, ಧೂಮದಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದವು; ಇನ್ನೊಂದೆಡೆ, ಅದು ಅಕ್ಷಯವಾದ, ಘನವಾದ ಕತ್ತಲಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ ಆಕಾಶದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು. ಕೆಲವಡೆ, ಸೂರ್ಯ ಅಥವಾ ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಅಕ್ಷಯವಾದ ವಿಶಾಲ ಪ್ರಕಾಶ; ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ, ಹಿಮಾಲಯದ ಆಳದ ಶೈತ್ಯ, ಚಂದ್ರನು ಮತ್ತು ಇತರ ನಕ್ಷತ್ರಗಳ ವಾಸಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ. ಎಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಿ, ಮಹಾ ಕಲ್ಪವೃಕ್ಷಗಳ ಅರಣ್ಯಗಳು ಉನ್ನತ ನಗರಗಳ ಮೇಲೆ ನೃತ್ಯ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದವೋ, ಇನ್ನೊಂದೆಡೆ, ದಾನವರ ಪರಾಭವದಿಂದ ದೇವನಗರಗಳು ಆಕಾಶದಿಂದ ಬೀಳುತ್ತಿದ್ದವು. ಕೆಲವಡೆ, ದಿವ್ಯಯಾನಗಳ ಇಳಿಜಾರಿನಿಂದ ಅಗ್ನಿರೇಖೆಗಳು ಗುರುತಾಗಿದ್ದವು; ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ, ನೂರಾರು ಧೂಮಕೇತುಗಳ ಘರ್ಷಣೆಯಿಂದ ಆಕಾಶವು ಚಂಚಲವಾಗಿತ್ತು. ಕೆಲವಡೆ, ಶುಭಗ್ರಹಗಳ ಗುಂಪುಗಳು ಆಕಾಶವನ್ನು ಆವರಿಸಿದ್ದವು; ಇನ್ನೊಂದೆಡೆ, ಅದು ಕತ್ತಲಿನಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು; ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ, ಪರ್ವದಿನದ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಹೀಗೆ, ಆ ವಿಶಿಷ್ಟ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಅಪಾರ ವೈವಿಧ್ಯ, ಆಶ್ಚರ್ಯ ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳ, ಸಾಧಕರ, ಗಂಧರ್ವರ, ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಸಂಚಾರದಿಂದ ಆಕಾಶವೂ, ಪರ್ವತವೂ, ಮೋಡವೂ, ನದಿಯೂ, ಪ್ರಾಸಾದಗಳೂ—all were filled with the wonder and glory of the cosmos.