ઇતિ સઞ્ચિન્ત્ય સઞ્જ્વાલ્ય હુતાશમ્ અતિભાસ્વરમ્ । જુહાવ તસ્મિન્ પ્રોત્કૃત્ય માંસં સ્વં સ્કન્ધભિત્તિતઃ
આ રીતે વિચાર કરીને તેણે તેજસ્વી અગ્નિ પ્રગટાવી, અને પોતાના ખભાની માંસ કાપીને તે અગ્નિમાં આહુતિ આપી.
અથ ગીર્વાણવૃન્દસ્ય સમગ્રા ગલભિત્તયઃ । મન્મુખસ્થેન મા યાન્તુ વિપ્રમાંસેન ભસ્મસાત્
પછી બધા દેવતાઓના ગળેથી મારા મોઢેથી આવાજ આવ્યો: 'બ્રાહ્મણના માંસને રાખમાં ફેરવાય નહીં.'
ઇતિ સઞ્ચિન્ત્ય ભગવાન્ સપ્તાર્ચિસ્ તસ્ય દેહવાન્ । પુરો બભૂવ દીપ્તાંશુર્ દીપ્તાંશુર્ વાક્પતેર્ ઇવ
આવી રીતે વિચાર કરીને દેવરૂપ સાત જ્યોતિવાળો અગ્નિ, તેજસ્વી અને પ્રકાશમય સ્વરૂપ ધારણ કરીને, વાક્પતિ જેવો તેના સામે પ્રગટ થયો.
ઉવાચ વચનં વીરકુમારાભિમતં વરમ્ । ગૃહાણ સ્થાપિતં સાધો કોશકોશાન્ મણિં યથા
એમ કહી અગ્નિદેવે કહ્યું: 'હે સજ્જન, જે વર તું ઈચ્છે છે તે તૈયાર છે, તું તેને એ રીતે સ્વીકારજે જેમ કોઈ પેટીમાંથી મણિ લે છે.'
ઇત્ય્ ઉક્તવન્તમ્ અનલમ્ અર્ઘપુષ્પોપશોભિના । સમ્પૂજ્ય સ્તુતિવાદેન પ્રાહ વિપ્રકુમારકઃ
આ રીતે ફૂલ અને પાણીથી શોભિત અગ્નિને પૂજા કરીને અને સ્તુતિથી વંદન કરીને, બ્રાહ્મણકુમારે જવાબ આપ્યો:
ભગવન્ ભૂતપૂર્ણાયા ભુવઃ પાવનમ્ અઙ્ગનમ્ । નાપ્નોમિ તેન વૃક્ષાણામ્ ઉપરિ સ્થિતિર્ અસ્તુ મે
હે પ્રભુ, આ ધરતી જીવોથી ભરેલી અને પવિત્ર છે, પણ હું ત્યાં પહોંચી શકતો નથી. એટલે મને વૃક્ષો પર રહેવાની જગ્યા મળે એવી કૃપા કરો.
ઇત્ય્ ઉક્તે મુનિપુત્રેણ સર્વદેવમુખં શિખી । એવમ્ અસ્તુ તમ્ ઇત્ય્ ઉક્ત્વા જગામાન્તર્ધિમ્ ઈશ્વરઃ
મુનિપુત્રએ આવું કહ્યું ત્યારે સર્વદેવમુખ શિખીએ 'એવું જ થાઓ' કહીને, તરત જ દૃષ્ટિમાંથી અદૃશ્ય થઈ ગયા.
તસ્મિન્ન્ અન્તર્હિતે દેવે ક્ષણાત્ સાન્ધ્ય ઇવામ્બુદે । પૂર્ણકામઃ કુમારો ઽસાવ્ આપૂર્ણેન્દુર્ ઇવાબભૌ
જ્યારે એ દેવ અદૃશ્ય થયા, ત્યારે એ છોકરો પોતાની ઈચ્છા પૂર્ણ થતાં, સાંજના વાદળ ઓગળી જાય પછી જેવો પૂર્ણ ચંદ્ર તેજસ્વી લાગે છે, એમ તેજમાં ઝગમગતો દેખાયો.
અધિગતાભિમતાનનમણ્ડલદ્યુતિજવેન જહાસ સ તુષ્ટિમાન્ । શશિનમ્ આપ્તકલાકુલમ્ અમ્બુજં વિકસિતં ચ સિતં સ્મિતશોભિના
પસંદગીની ઈચ્છા પ્રાપ્ત થતાં, આનંદથી ચમકતા ચહેરા સાથે એ સંતોષથી હસ્યો; એનું મુખ પૂર્ણ ચંદ્રની જેમ, ખીલેલા સફેદ કમળની જેમ અને ચમકતા દાંતવાળી સ્મિતથી શોભતું લાગતું હતું.
અથ કાનનમધ્યસ્થં ચુમ્બિતામ્બુદમણ્ડલમ્ । મધ્યાહ્નખિન્નસૂર્યાશ્વસેવિતસ્કન્ધમણ્ડપમ્
પછી, જંગલના મધ્યમાં, જ્યાં વાદળોની ગોળાઈને પવને સ્પર્શી હતી અને મધ્યાહ્નના થાકેલા સૂર્યના ઘોડાઓ વૃક્ષોના થડની છાંયમાં આરામ પામતા હતા—
મિમાનમ્ ઇવ દિક્કુક્ષીર્ દીર્ઘૈર્ વિટપબાહુભિઃ । આલોકયન્તં કકુભો વિકાસિકુસુમેક્ષણૈઃ
વૃક્ષો જાણે લાંબા ડાળીઓથી દિશાઓના ગર્ભને માપી રહ્યા હોય, અને ફૂલોથી ખીલી ઉઠેલા નેત્રોથી ચારેય બાજુ જોઈ રહ્યા હોય.
વાતાવલુલિતાનલ્પભ્રમદ્ભ્રમરકુન્તલમ્ । પ્રમાર્જયન્તમ્ આશાનાં મુખં પલ્લવપાણિભિઃ
પવનથી ડાળીઓ હલતી અને ઉડતા મધમાખીઓથી ભરેલી, એ વૃક્ષો જાણે પાંદડાંવાળી હથેળીઓથી આકાશનું ચહેરું પુંછી રહ્યા હોય.
કચ્છૈર્ ઉરુગુલુચ્છાચ્છમઞ્જરીપુઞ્જપિઞ્જરૈઃ । આસ્યૈર્ ઇવ સતામ્બૂલૈર્ હસન્તમ્ અલિમાલિતૈઃ
લાંબા પીળા ફૂલોના ઘુંટડા જાણે વાળ જેવા, અને તાજા પાનના વીંટલાં જેવા મોઢાં, મધમાખીઓથી ભરેલા એ વૃક્ષો જાણે હસતા હોય.
લતાવિલાસનોલ્લાસિપુષ્પકેસરધૂલિભિઃ । આબદ્ધમણ્ડલાભોગં પૂર્ણેન્દુમ્ ઇવ દીપ્તિભિઃ
વેલીઓના રમૂજી ફૂલોમાંથી ઉડેલા પરાગના ગોળ ચક્રોથી એ જગ્યા એવી તેજસ્વી લાગી હતી, જાણે પૂર્ણ ચંદ્ર પોતાની કાંતિથી ઝગમગી રહ્યો હોય.
સઙ્કટં વિટપાવલ્યા કુઞ્જકૂજચ્ચકોરયા । ગાયત્કિન્નરયા સિદ્ધવીથ્યેવ જગદ્ ઉચ્ચયા
ઘણી ડાળીઓની પંક્તિઓથી ઘન બની, વનકુજ પંખીઓની કૂજન અને કિનરાઓના ગીતોથી ગુંજી ઉઠેલી એ જગ્યા, જાણે સિદ્ધ લોકોની સ્વર્ગમાર્ગ જેવી ઊંચે ઉઠી હતી.
લતાપીઠોપવિષ્ટાનામ્ અધોલમ્બૈઃ કલાપિનામ્ । કલાપૈશ્ શોભિતં વ્યોમ સેન્દ્રચાપૈર્ ઇવામ્બુદૈઃ
પાંદડીઓની બેઠકો પર બેઠેલા અને નીચે લટકતા મોરોના ઝુંડોથી આકાશ શોભાયમાન થયું હતું, જાણે ઇન્દ્રધનુષ અને વાદળો સાથે શણગારાયું હોય.
મગ્નોન્મગ્નૈઃ પ્રતિસ્કન્ધં ચામરૈર્ ભાસિતં સિતૈઃ । ચકોરાનુગતૈઃ પૂર્ણૈસ્ સંવત્સરમ્ ઇવેન્દુભિઃ
દરેક ઢોળાણે ઊંચા-નીચા થતા સફેદ ચામર અને ચકોરો પાછળ ચાલતા પૂર્ણ ચંદ્રોથી એ જગ્યા એવી પ્રકાશિત હતી, જાણે આખું વર્ષ ચાંદનીથી ભરાઈ ગયું હોય.
કપિઞ્જલકલાલાપૈઃ કલકોકિલકૂજિતૈઃ । જીવજીવવિરાવૈશ્ ચ પ્રગાયન્તમ્ ઇવોર્જિતૈઃ
કપિંજલ અને અન્ય પક્ષીઓની કલરવભરી બોલીઓ, કોયલની મધુર કૂજન અને જીવજીવ પક્ષીઓના ગુંજતા રવથી એ સ્થળ જાણે ઊંચે અવાજે ગાઈ રહ્યું હોય એમ લાગતું હતું.
કાદમ્બકકદમ્બૈશ્ ચ કુલાયકૃતકેલિભિઃ । સ્વર્ગકોટરવિશ્રાન્તૈસ્ સિદ્ધૈર્ જગદ્ ઇવાવૃતમ્
કાદંબ પક્ષીઓના ટોળા પોતાના ગૂમટામાં રમતાં, જાણે સ્વર્ગના ગુહામાં આરામ કરતા સિદ્ધો એ જગતને ઘેરીને બેઠા હોય એમ એ દૃશ્ય લાગતું હતું.
પ્રવાલારુણહસ્તાભિર્ અલિનેત્રાભિર્ આશ્રિતમ્ । અપ્સરોભિર્ ઇવ સ્વર્ગં મઞ્જરીભિર્ ઇતસ્ તતઃ
લાલચટ્ટા કળીઓના ગુચ્છો અને મધમાખી જેવી આંખો સાથે એ જગ્યા અહીં-ત્યાં ઘેરી હતી, જાણે સ્વર્ગમાં અપ્સરાઓની ભીડ હોય એમ.
સેન્દ્રચાપં વિલોલેન કુસુમોત્કરરેણુના । મઞ્જરીપિઞ્જરં શ્યામં વિદ્યુત્વન્તમ્ ઇવામ્બુદમ્
ફૂલોના ઢગલાંમાંથી ઉડતાં પરાગકણો સાથે, ઇન્દ્રધનુષ્યની જેમ, એ ઘેરો ગુલાબી રંગ જાણે વીજળીવાળા મેઘદળ જેવો દેખાતો હતો.
સહસ્રભુજશાખાઢ્યં પૂરિતાકાશકોટરમ્ । વિશ્વરૂપમ્ ઇવોન્નૃત્તં ચન્દ્રાર્કકૃતકુણ્ડલમ્
હજારો હાથ જેવી ડાળીઓથી આ વૃક્ષ આખા આકાશને વ્યાપી રહ્યું હતું. જાણે સમગ્ર બ્રહ્માંડ પોતે નૃત્ય કરી રહ્યું હોય, ચાંદ્ર અને સૂર્ય જેવા કુંડળોથી શોભાયમાન લાગતું હતું.
તલે નિષણ્ણનાગેન્દ્રં વ્યોમ્નિ તારાગણાકુલમ્ । લતાપુષ્પમયં મધ્યે ભૂમણ્ડલમ્ ઇવાપરમ્
તેના તળિયે મહાન પર્વતરાજ બેઠો હતો, ઉપર આકાશ તારાઓથી ભરેલું હતું અને વચ્ચે ફૂલોથી ભરેલી લતાવાળી બીજી ધરતી જેવી લાગતી હતી.
પિતામહમ્ ઇવાશેષશૈલકાનનશાખિનામ્ । ફલપલ્લવપુષ્પાણાં કોશમ્ એકમ્ ઇવાવનૌ
જેમ બધા વૃક્ષો અને વનોના પિતામહ હોય, તેમ તે વૃક્ષ ધરતી પર ફળ, કૂમળા પાંદડા અને ફૂલોનો એકમાત્ર ખજાનો હતું.
દધાનં કલિકાજાલં સ્થગિતં પુષ્પધૂલિભિઃ । કચ્છેષ્વ્ અર્કકરચ્છન્નતારાજાલમ્ ઇવામ્બરમ્
તેમાં કળીઓના જૂથો હતા, જે ફૂલોની ધૂળથી ઢંકાઈ ગયા હતા. જાણે નદીના કાંઠે આકાશ સૂર્યકિરણો અને તારાઓના જાળથી ઢંકાઈ ગયું હોય.
વિલોલવિહગૈસ્ સ્કન્ધૈઃ કુલાયકુલસઙ્કુલૈઃ । વલિતં ભૂતલં લોલલોકૈર્ જનપદૈર્ ઇવ
આ વૃક્ષની ડાળીઓ હંમેશા હલનચલન કરતી ચકલી અને બીજા પંખીઓથી ભરેલી હતી, જેમાં અનેક ગૂંથાયેલા માળા હતા, એ જોઈને જમીન એવું લાગતું હતું જાણે જીવંત ગામડાંઓથી ભરાઈ ગઈ હોય.
મઞ્જરીસુપતાકાઢ્યં લતામણ્ડપમણ્ડિતમ્ । પુષ્પમક્કોલધવલં પુષ્પપ્રકરપૂરિતમ્
વૃક્ષ પર ફૂલોની સુંદર મંજરીઓ ધ્વજાની જેમ લટકી રહી હતી, લતાવાળા મંડપોથી શોભાયમાન હતું, અને સફેદ ફૂલોની ગોઠવણથી આખું વૃક્ષ ફૂલોથી છલકાઈ રહ્યું હતું.
કૂજચ્ચકોરચમરશુકકોકિલશારિકમ્ । ઘનસ્તબકસઞ્છન્નકુહરાગ્રગવાક્ષકમ્
ચકોર, ચમર, શુક, કોયલ અને શારિકા પંખીઓના મીઠા અવાજોથી આખું વૃક્ષ ગૂંજી ઉઠ્યું હતું, અને ઘન ફૂલોના ગુચ્છોથી છુપાયેલા ડાળીઓના ખોખલા ભાગો જાણે ઝાંખા બારીખીદકી જેવા લાગતા હતા.
સઞ્ચરત્પક્ષિજનતં મદમન્થરકોટરમ્ । સર્વાસાં વનદેવીનામ્ અન્તઃપુરમ્ ઇવોત્તમમ્
પંખીઓની મસ્તીથી ભરાયેલા અને ધીમે ધીમે ફરતા એ ખોખલા ભાગો, જાણે બધા વનદેવીઓના શ્રેષ્ઠ આંતરમહેલો હોય એમ લાગતા હતા.
બ્રુડદ્ભૃઙ્ગતરઙ્ગૌઘૈઃ પુષ્પકેસરરાશિભિઃ । રાજમાનં પતન્તીભિસ્ સરિદ્ભિર્ ઇવ પર્વતમ્
મધમાખીઓના ઝુંડ અને સુગંધિત ફૂલોના પરાગથી, એ વૃક્ષ એવા તેજથી ઝગમગતું હતું, જાણે કોઈ પર્વત પરથી ઝરણાં વહેતા હોય.