શીકરોત્કરરૂપેણ રથમ્ આરુહ્ય મારુતમ્ । આમોદેનેવ વિહૃતં વિમલવ્યોમવીથિષુ
શીતળ બિંદુઓના સમૂહરૂપે પવન પર સવાર થઈ, તે નિર્મળ આકાશના માર્ગોમાં આનંદપૂર્વક ફરતું હતું.
રામ તસ્યામ્ અવસ્થાયાં પરમાણુકણં પ્રતિ । અનુભૂતમ્ અશેષેણ યથાસ્થિતમ્ ઇદં જગત્
રામ, એ અવસ્થામાં, આ જગતના દરેક અણુને એ જ રીતે, સંપૂર્ણપણે અનુભવાયું હતું.
અજડેન જડેનેવ મયા જલતયા તયા । અન્તસ્ સર્વપદાર્થાનાં જ્ઞાતાજ્ઞાતેન સંસ્થિતમ્
મારે, જે ચેતન છું, પણ જેમ કે જડ, અને એ જળરૂપે, જાણીતાં અજાણતાં બધાં પદાર્થોના અંદર વ્યાપી રહેલું હતું.
જગતાં તત્ર લક્ષાણિ નાશોત્પાદશતાનિ ચ । મયા દૃષ્ટાનિ રૂઢાનિ કદલીદલપીઠવત્
ત્યાં મેં હજારો જગતો અને તેમની અસ્તિ-નાશની અનેક ઘટનાઓ જોઈ, જે બધું કેળાના પાંદડાની જેમ એકમેકમાં ગૂંથાયેલું હતું.
એવં જગચ્ ચાજગદ્ વા સાકારં વા નિરાકૃતિ । ચિન્માત્રગગનં સર્વમ્ આકાશાધિકનિર્મલમ્
આ જગત હોય કે ન હોય, સ્વરૂપ ધરાવતું હોય કે નિરૂરૂપ, બધું જ ચિત્તરૂપ આકાશ જેવું છે, અને એ તો આકાશ કરતાં પણ વધુ શુદ્ધ છે.
ન કશ્ચન ત્વં ન ચ કિઞ્ચનેદં શુદ્ધḫ પરો બોધ ઇદં વિભાતિ । સ ચાપિ નો કિઞ્ચન નાપિ શૂન્યમ્ આકાશમ્ એવાસિ વિશઙ્કમ્ આસ્સ્વ
તું કોઈ નથી અને આ પણ કશું નથી; આ તો શુદ્ધ, સર્વોચ્ચ જ્ઞાનરૂપ છે જે આવું દેખાય છે. એ પણ કશું નથી, ન તો ખાલી છે; તું તો સાચું આકાશ જ છે—શંકા છોડ અને નિરભય રહી જા.
તતો ઽહમ્ અભવં તેજસ્ તેજોધારણયેદ્ધયા । ચન્દ્રાર્કતારકાગ્ન્યાદિવિચિત્રાવયવાન્વિતમ્
પછી હું તેજ બની ગયો, તેજને ધારણ કરવાની શક્તિથી, અને ચાંદ્ર, સૂર્ય, તારાઓ, અગ્નિ વગેરેના અદભુત અંગો સાથે યુક્ત થયો.
નિત્યં સત્ત્વપ્રધાનત્વાત્ પ્રકાશાકૃતિરાજવત્ । સર્વદૃશ્યમ્ ઋતે સર્વચૌરાદ્ ધ્વાન્તાત્ પ્રતાપયુક્
હંમેશા, સત્વ ગુણની પ્રભુતા હોવાથી, હું પ્રકાશરૂપ હતો, રાજા જેવો; બધું પ્રકાશિત કરતો, જોવાય તે સિવાય, અને બધો અંધકાર ચોરની જેમ દૂર કરતો.
દીપાદિભિશ્ ચરૈસ્ સ્નિગ્ધૈર્ દશાશતવિહારિભિઃ । પ્રત્યક્ષીકૃતસર્વાર્થં પ્રતિગેહં સુરાજવત્
દીપક અને એ જેવા નરમ, હલનચલન કરતાં પ્રકાશથી, દસ-દસ, સો-સો રીતે આનંદ માણતાં, દરેક ઘર બધું સ્પષ્ટ દેખાતું હતું, જાણે કોઈ સારા રાજાના મહેલ જેવું.
લોકાલોકેન હૃષિતૈḫ પ્રત્યક્ષાદ્યાંશુરોમભિઃ । પરપ્રકાશૈકરતૈર્ દૂરોત્ક્ષિપ્તાસિતામ્બરમ્
જગતના પોતાના પ્રકાશથી, જે આનંદભેર કિરણો અને તેજથી ભરપૂર છે, અને બીજાને પ્રકાશિત કરવા જ સમર્પિત છે, એ અંધકારમય આકાશ દૂર દૂર ફેંકાઈ ગયું.
અન્ધકારસ્ય દૈન્યસ્ય સમસ્તગુણનાશિનઃ । અદૃશ્યં દૃશ્યમ્ અનિશં સર્વસ્ય ગુણશાલિનઃ
અંધકારનું દુઃખ, જે બધા ગુણોને નષ્ટ કરી નાખે છે, એ દેખાતું નથી પણ સતત દેખાય છે, કારણ કે એ સર્વ ગુણવંત વસ્તુઓમાં હંમેશા રહેલું છે.
તમસ્તમાલપરશુḫ પરશુદ્ધિકરં પદમ્ । સુવર્ણમણિમાણિક્યમુક્તાદિજનજીવિતમ્
અજ્ઞાનના અંધકારને કાપી નાખતો પરમ શુદ્ધિ આપતો અવસ્થારૂપ પરશુ, એ સોનાં, રત્નો, મોતી અને બધાં અમૂલ્ય જીવનું જીવન છે.
શુક્લકૃષ્ણારુણાદીનાં ભિત્ત્યઙ્ગોત્સઙ્ગશાયિનામ્ । પુત્રાણામ્ ઇવ વર્ણાનાં સર્વેષાં દેહદḫ પિતા
શ્વેત, કાળાં, લાલ અને બીજા બધા રંગો, જેમ દિવાલો, અંગો અને ગોદમાં રહે છે, તેમ શરીર બધા રંગોનું પિતાનું સ્થાન ધરાવે છે, જેમ સંતાનો માટે પિતા હોય છે.
ઘનસ્નેહદશં પૃથ્વ્યા રક્ષિતાનિલવેધનમ્ । ગૃહં પ્રતિ ઘનાનન્દૈર્ ધૃતદીપકપુત્રકમ્
પૃથ્વીનું ઘન અને પોષક તત્વ, પવનની તીવ્રતા થી બચાવેલું, દરેક ઘર આનંદથી ભરેલું હતું અને દીપકને પોતાના પ્રિય સંતાન સમાન સંભાળતું હતું.
દૃષ્ટં પાતાલકેષ્વ્ ઈષત્ તમોરૂપિષુ પાવનમ્ । અર્ધદૃષ્ટં રજોરૂપે ભૂતલે ભૂતમાલિતે
પાતાળ લોકમાં, થોડું અંધકારરૂપ દેખાતું અને શુદ્ધિ લાવતું હતું; ધૂળ જેવા રૂપમાં અર્ધદેખાતું અને પૃથ્વી તથા જીવજંતુઓને પ્રકાશિત કરતું હતું.
સત્ત્વાત્મસુ મહાસત્ત્વં નિત્યસ્થં દેવસદ્મસુ । જગજ્જીર્ણકુટીદીપẖ કૂપો ઽન્ધતમસો મહાન્
સત્વવાળાં પ્રાણીઓમાં મહાન સત્વ સદા દેવોના ઘરોમાં વસે છે; જેમ જગતની જૂની ઝૂંપડીમાં દીવો હોય છે, તેમ તે ઘોર અંધકારનો મોટો કૂવો છે.
દિગ્વધૂવિમલાદર્શો નિશાનીહારમારુતઃ । સત્ત્વં ચન્દ્રાર્કવહ્નીનાં કુઙ્કુમાલેપનં દિવઃ
દિશાઓની કન્યાનું નિર્મળ દર્પણ, રાત્રીના કુંધળાવટને દૂર કરતો પવન, ચાંદ્ર, સૂર્ય અને અગ્નિનું સાર, આકાશનું કુંકુમથી શોભાયેલું મસ્તક—
કેદારં દિનસસ્યાનાં તમોઽમ્બૂનામ્ અવગ્રહઃ । નભẖકાચબૃહત્પાત્રક્ષાલનામ્બુ સમુલ્લસત્
દિવસના પાક માટેનું ખેતર, અંધકારના વાદળોનું એકઠું થવું, આકાશના વિશાળ પાત્રને વરસતા વરસાદથી ધોઈને ચમકાવવું—
સત્તાપ્રદતયાર્થાનાં પ્રકાશકતયાપિ ચ । ચિન્માત્રપરમાર્થસ્ય સહોદર ઇવાનુજઃ
વસ્તુઓને અસ્તિત્વ આપે છે અને તેમને પ્રકાશિત પણ કરે છે; એ રીતે, શુદ્ધ ચેતનાના પરમ તત્વને જેવો સહોદર હોય એવો તેનો અનુજ છે.
ક્રિયાકમલિનીભાનુર્ ભૂતલોદરજીવિતમ્ । રૂપાલોકમનસ્કારચમત્કારે ચિતિર્ યથા
ક્રિયાની કમળીને જેમ સૂર્ય, ધરતીના ગર્ભમાં રહેલું જીવન, રૂપ, પ્રકાશ અને મનના અજાયબી જેવી ચેતના છે.
નભસ્તલગતાસઙ્ખ્યનક્ષત્રમણિમાલિતઃ । દિનર્તુવત્સરાવર્તો વાડવાગ્ન્યાદિફેનિલઃ
આકાશમાં અનગણિત તારાઓની હારથી શોભાયમાન, દિવસો, ઋતુઓ અને વર્ષોના ચક્રમાં ફરતું, અગ્નિ વગેરેના ફેનથી ભરપૂર એવા મહાસાગર જેવો—
ચન્દ્રાર્કાદિતરઙ્ગો ઽન્તરજડો ઽપઙ્કિલો મહાન્ । બૃહદ્બ્રહ્માણ્ડખાતસ્થો નિત્યમ્ એકાર્ણવો ઽક્ષયઃ
ચાંદ અને સૂર્યની લહેરો ધરાવતો, અંદરથી નિષ્ક્રિય છતાં કલંકરહિત, વિશાળ, સમગ્ર બ્રહ્માંડની ખાલી જગ્યામાં સ્થિર, સદા એક અને અક્ષય સમુદ્ર જેવો—
હેમાદિષુ સુવર્ણત્વં નરાદિષુ પરાક્રમઃ । કાચકચ્યં ચ રત્નાદિષ્વ્ અર્કાદિષ્વ્ અવભાસનમ્
ધાતુઓમાં સોનાની જેમ, મનુષ્યોમાં પરાક્રમની જેમ, રત્નોમાં પારદર્શકતા જેવી, સૂર્ય વગેરેમાં તેજસ્વિતા જેવી—
જ્યોત્સ્ના મુખેન્દુબિમ્બેષુ પક્ષ્મલેક્ષણલક્ષ્મસુ । સ્રવત્સ્નેહામૃતાપૂરો હાસસ્ સૌહાર્દભાસનમ્
મુખના ચાંદ જેવા ગોળમાં, આંખોની પાંપણોમાં, પ્રેમના અમૃતથી છલકાતું, સ્મિતમાં સૌહાર્દની ઝલક જેવું પ્રકાશ—
કપોલબાહુનેત્રાક્ષિભ્રૂકરાલકલાસકઃ । નિજો ઽજેયતયા જાતો વિલાસẖ કામિનીજને
સ્ત્રીઓની અપરાજિત સ્વભાવમાંથી જ તેમની સુંદરતા જન્મે છે, જેમાં ગાલ, હાથ, આંખો, ભ્રૂ અને વાળના રમકડાં રમણિય રીતે ઝલકે છે.
તૃણીકૃતત્રિભુવનં ચપેટાસ્ફોટિતદ્વિષમ્ । શિરસ્સુ વજ્રીકરણં વીર્યં સિંહાદિચેતસિ
સિંહ અને એવા પ્રાણીઓના મનમાં તેમનું શૌર્ય એવું છે કે ત્રણેય લોકને તૃણ સમાન ગણાવે છે, દુશ્મનને એક ચાટાથી કાપી નાખે છે અને તેમના મસ્તકને વજ્ર જેવું મજબૂત બનાવી દે છે.
કટુકઙ્કટકુટ્ટાકખડ્ગસઙ્ઘટ્ટટાઙ્કૃતેઃ । પટુસ્ફુટાસ્ફોટરટિ ભટેષ્વ્ અટનમ્ ઉદ્ભટમ્
યોદ્ધાઓ વચ્ચે તેમનું નિર્ભય ભમણવું કઠોર તલવારોના અથડામણના કડક અવાજ, જોરદાર ઘા અને યુદ્ધના ગજગજાટથી છલકાય છે.
દેવેષુ દાનવારિત્વં સુરારિત્વં સુરારિષુ । સર્વભૂતેષુ સૌજસ્ત્વમ્ ઉન્નામસ્ સ્થાવરાદિષુ
દેવોમાં તેઓ દાનવોને રોકે છે, દાનવોમાં તેઓ દેવોના શત્રુ બને છે, બધા જીવમાં તેઓ તેજરૂપ છે અને સ્થાવર-જડ વસ્તુઓમાં તેઓ ઉપર વધતી વૃદ્ધિ છે.
અથ હેમ ભવન્ ભાસ્વાંસ્ તત્રાહમ્ અનુભૂતવાન્ । જગદાકાશકોશેષુ તેષુ તામરસેક્ષણ
પછી, હે સુવર્ણમય અને તેજસ્વી, હું તને ત્યાં અનુભવ્યો, હે કમળની આંખોવાળા, એ વિશ્વના વિશાળ આકાશમાં.
દિગન્તદશકાસ્તીર્ણૈẖ કરજાલૈર્ જગત્ખગમ્ । ગૃહ્ણદ્ અદ્ર્યઙ્ગમ્ અર્કત્વં ગ્રામવદ્દૃષ્ટભૂતલમ્
દસ દિશાઓ સુધી ફેલાયેલા કિરણો વડે, જેમ પંખી પોતાના પાંજરથી જગતને પકડી લે છે, એમ પર્વતને આવરીને, સૂર્ય બનીને, ધરતીને ગામની જેમ જોઈ રહ્યો છું.