યન્ ન ચેત્યં ન ચિદ્રૂપં યચ્ ચિત્તૈર્ અપ્ય્ અચેતિતમ્ । તદ્ભાવૈક્યં ગતાસ્ તજ્જ્ઞાશ્ શાન્તા વ્યવહૃતૌ સ્થિતેઃ
જેને મનથી પણ જાણી શકાયું નથી, જે જાણવું પણ નથી અને ચેતન પણ નથી, એવા તત્ત્વમાં જે એકરૂપ થઈ જાય છે, એવા જ્ઞાની લોકો વ્યવહારમાં રહીને પણ શાંત રહે છે.
ચિત્કાચકાચકચ્યં યજ્ જગન્ નામ્ના તદ્ ઉચ્યતે । અત્યચ્છે પરમાકાશે બન્ધમોક્ષદૃશẖ કુતઃ
જે માત્ર ચેતનાનું લહેરાટ જ છે, તેને જ જગત કહે છે; સર્વત્ર પ્રકાશિત એવા પરમ આકાશમાં બંધન કે મુક્તિનો વિચાર ક્યાંથી આવે?
ચિન્નભસ્સ્પન્દમાત્રાત્મ સઙ્કલ્પાત્મતયા જગત્ । સભૂતમયમ્ એવેદં ન પૃથ્વ્યાદિમયં ક્વચિત્
આ જગત માત્ર ચેતનાના તરંગ જેવું છે, કલ્પના રૂપે જ છે; એ માત્ર સત્તાથી ભરેલું છે, ક્યારેય પૃથ્વી કે બીજાં તત્વોથી બનેલું નથી.
નેહ દેશો ન કાલો ઽસ્તિ ન દ્રવ્યં ન ક્રિયા ન ખમ્ । સદ્ ઇવાખિલમ્ ઉચ્છૂનં ચાપ્ય્ અનુચ્છૂનમ્ અપ્ય્ અસત્
અહીં કોઈ સ્થાન નથી, સમય નથી, પદાર્થ નથી, ક્રિયા નથી, અને આકાશ પણ નથી; બધું જ સાચું લાગે છે, પણ આખરે ખાલી પણ છે, ખાલી નથી પણ છે, અને અસત્ય પણ છે.
ભાતિ કેવલમ્ એવેત્થં પરમાર્થઘનં ઘનમ્ । યન્ ન શૂન્યં ન ચાશૂન્યમ્ અત્યચ્છં ગગનાદ્ અપિ
અહીં માત્ર એ જ પ્રકાશે છે, જે પરમ સત્યથી ભરપૂર છે, જે ન ખાલી છે ન ખાલી નથી, અને આકાશ કરતાં પણ વધુ પારદર્શક છે.
સાકારમ્ અપ્ય્ અનાકારમ્ અસદ્ એવાતિભાસુરમ્ । અતિશુદ્ધૈકચિન્માત્રં સ્ફારં સ્વપ્નપુરં યથા
એ સ્વરૂપવાળું હોય કે નિરસ્વરૂપ, ખરેખર તો એ અસત્ય છે, અત્યંત તેજસ્વી છે, એકમાત્ર શુદ્ધ ચેતનાથી ભરેલું છે, અને સ્વપ્નના શહેર જેવું વિશાળ છે.
નિર્વાણમ્ એવમ્ ઇદમ્ આતતમ્ ઇત્થમ્ અન્તશ્ ચિદ્વ્યોમ્ન આબિલમ્ અનાબિલરૂપમ્ એવ । નાનેવ ન ક્વચિદ્ અપિ પ્રસૃતં ન નાના શૂન્યત્વમ્ અમ્બર ઇવામ્બુનિ વા દ્રવત્વમ્
મોક્ષ એ રીતે સર્વત્ર વ્યાપેલો છે: અંતરના ચેતનાના આકાશમાં ક્યારેક તે ધૂંધળો લાગે છે, તો ક્યારેક સ્પષ્ટ. એ અનેક પ્રકારનો નથી, ક્યાંય ફેલાયેલો નથી, એમાં ભેદ નથી. એની ખાલીપો આકાશ જેવી છે, કે પાણીમાં પ્રવાહિતતા જેવી છે.
સર્વત્ર સર્વદા સર્વં સર્વથા વ્યોમ્નિ ચિન્મયે । સાધુ સમ્ભવતિ સ્વચ્છં શૂન્યત્વમ્ ખ ઇવાખિલે
દરેક જગ્યાએ, દરેક સમયે, બધું જ, દરેક રીતે, શુદ્ધ ચેતનાના આકાશમાં જ છે. એ સ્વચ્છ ખાલીપો સર્વત્ર, આકાશ જેવું, સુંદર રીતે પ્રગટે છે.
યત્ર વિત્ તત્ર સર્ગશ્રીર્ અવ્યોમ્નિ વ્યોમ્નિ ચાસ્તિ વિત્ । ચિન્મયત્વાત્ પદાર્થાનાં સર્વેષાં નાસ્ત્ય્ અવિત્ ક્વચિત્
જ્યાં ચેતના છે, ત્યાં સર્જનનું સૌંદર્ય છે; જ્યાં આકાશ નથી, ત્યાં પણ ચેતના છે. કારણ કે બધું ચેતનાથી જ બનેલું છે, કોઈ જગ્યાએ ચેતનાનો અભાવ નથી.
પદાર્થજાતં શૈલાદિ યથા સ્વપ્ને પુરાદિ વા । ચિદ્ એવૈકં પરં વ્યોમ તથા જાગ્રત્પદાર્થભૂઃ
જેમ સ્વપ્નમાં પર્વતો કે શહેરો દેખાય છે, તેમ જ જાગૃત અવસ્થામાં પણ બધું જ ચેતનાના પરમ આકાશરૂપ છે.
પાષાણાખ્યાનમ્ અત્રેદં શૃણુ શ્રુતિરસાયનમ્ । પૂર્વં મયૈવ યદ્ દૃષ્ટં ચિત્રં પ્રકૃતમ્ એવ વા
હવે હું તમને પાથ્થરનું એક કથાનક કહેવા જઈ રહ્યો છું, જે શ્રવણ માટે અમૃત સમાન છે. આ કથા મેં અગાઉ પોતે જોઈ છે, એ અદ્ભુત છે કે સહજ છે, તે તો હું જાણતો નથી.
અહં વિદિતવેદ્યત્વાત્ કદાચિત્ પૂર્ણમાનસઃ । ત્યક્તુમ્ ઇચ્છુર્ ઇમં લોકં વ્યવહારઘનભ્રમમ્
ક્યારેક એવું બન્યું કે, બધું જાણ્યા પછી મારા મનમાં પૂર્ણતા આવી ગઈ હતી. પછી મને આ સંસાર અને તેની ગૂંચવણભરી વ્યવહારો છોડી દેવાની ઈચ્છા થઈ.
ધ્યાનૈકનિષ્ઠતામ્ એત્ય શનૈર્ વિશ્રાન્તયે ચિરમ્ । ત્યક્તાજવઞ્જવીભાવ એકાન્તાર્થી શમં વ્રજન્
ધ્યાનમાં સ્થિરતા પ્રાપ્ત કરીને, ધીમે ધીમે લાંબા સમય સુધી આરામની શોધમાં, બધું ડોળાવવું અને ભ્રમ છોડી, એકાંતની જ ઇચ્છા રાખી, હું શાંતિ તરફ આગળ વધ્યો.
ઇદં ચિન્તિતવાન્ અસ્મિ કસ્મિંશ્ચિદ્ અમરાલયે । સંસ્થિતો વિવિધાḫ પશ્યન્ ભઙ્ગુરા જાગતીર્ ગતીઃ
કોઈ અમર સ્થાનમાં ઊભો રહીને, મેં વિચાર્યું કે, આ જગતમાં કેટલીયે પ્રકારની નાશવંત ગતિઓ છે, એ બધું હું જોઈ રહ્યો હતો.
વિરસા ખલ્વ્ ઇયં લોકસ્થિતિર્ આપાતસુન્દરી । ન જાતુ સુખદા મન્યે કસ્યચિત્ કેનચિત્ ક્વચિત્
આ સંસારની સ્થિતિ ખરેખર નિરસ છે, દેખાવમાં માત્ર સુંદર લાગે છે; મને નથી લાગતું કે ક્યારેય, કોઈને, ક્યાંય, કોઈ રીતે સાચું સુખ આપે છે.
ઉદ્વેગં જનયન્ત્ય્ અન્તસ્ તીવ્રસંવેગખેદતઃ । ઇમા દૃશ્યદૃશો દ્રષ્ટુર્ ઇષ્ટાનિષ્ટફલપ્રદાઃ
આ દેખાતા અને અદેખાતા વસ્તુઓ, જે જોનારને ઇચ્છિત અને અનિચ્છિત ફળ આપે છે, તે અંદરથી ભારે ચિંતાથી ઉદ્વેગ અને દુઃખ પેદા કરે છે.
કિમ્ ઇદં દૃશ્યતે કિં વા પ્રેક્ષ્યતે કો ઽહમ્ એવ વા । સર્વં શાન્તમ્ અજં વ્યોમ ચિન્માત્રાત્મ નિરિઙ્ગનમ્
આ શું દેખાય છે? શું જોવામાં આવે છે? હું કોણ છું? બધું શાંત છે, જન્મરહિત છે, આકાશ જેવું છે, માત્ર ચૈતન્ય સ્વરૂપ છે, જેમાં કોઈ ભેદ નથી.
તસ્માત્ સમસ્તસિદ્ધેન્દ્રદેવદૈત્યાદિદુર્ગમમ્ । સુપ્રદેશમ્ ઇતો ગત્વા સઙ્ગોપ્યાત્માનમ્ આત્મના
એટલે, અહીંથી જઈને એ સર્વોચ્ચ સ્થાનમાં પહોંચવું, જે સર્વ સિદ્ધો, દેવો, દૈત્યો વગેરે માટે પણ અપ્રાપ્ય છે, અને ત્યાં આત્માને આત્મામાં છુપાવવું જોઈએ.
અદૃશ્યસ્ સર્વભૂતાનાં નિર્વિકલ્પસમાધિગઃ । સમે સ્વચ્છે પદે શાન્તે આસે વિગતવેદનમ્
હું બધાં જીવોથી અજ્ઞાત, દ્વૈત રહિત સમાધિમાં સ્થિર રહીને, એ શાંત અને સ્વચ્છ અવસ્થામાં, બધાં પ્રકારની અનુભૂતિઓથી મુક્ત રહીને વસું છું.
તસ્માત્ કો નુ પ્રદેશસ્ સ્યાદ્ અત્યન્તં શૂન્યતાં ગતઃ । યત્રૈતા નાનુભૂયન્તે પઞ્ચબાહ્યાર્થવેદનાઃ
તો પછી એવું કયું સ્થાન હશે, જ્યાં સંપૂર્ણ ખાલીપો હોય, જ્યાં આ પાંચ પ્રકારની બાહ્ય ઇન્દ્રિય અનુભૂતિઓ જરા પણ અનુભવાતી નથી?
શબ્દકાનનવાર્યબ્દભૂતા ધ્યાનિનમ્ આકુલાઃ । ક્ષોભયન્ત્ય્ અપ્ય્ અસઙ્ક્ષુબ્ધાસ્ તસ્માન્ મે ગિરયો ઽરયઃ
ધ્વનિ, જળ, પર્વતો અને તત્વોના જંગલો—even ધ્યાનમાં બેઠેલા મનુષ્યને—અશાંત કરી શકે છે, ભલે એ વસ્તુઓ પોતે અશાંત ન હોય; એટલે મારા માટે પર્વતો અને જંગલો દુશ્મન સમાન છે.
નાનાવિધા નગેન્દ્રાણામ્ અન્તરા વલિતા જનૈઃ । દેશા વિષમયા એવ નિશ્શેષા વિષયાહિભિઃ
વિભિન્ન પર્વતોની વચ્ચેના પ્રદેશો લોકોથી ભરેલા છે અને ત્યાં બધે ઇન્દ્રિય વિષય રૂપ સાપોથી ભરપૂર ખતરાઓ જ છે.
જનૈર્ જલચરૈર્ વ્યાપ્તાસ્ સાગરાગારકુક્ષયઃ । વિવિધારમ્ભસંરબ્ધૈર્ નગરાણીવ નાગરૈઃ
સમુદ્રની ગહન ગુફાઓમાં અનેક પ્રકારના જળચર જીવોથી ભરપૂર છે, જેમ શહેરો વિવિધ કામોમાં વ્યસ્ત લોકોથી ભરાયેલી હોય છે.
તટાન્ય્ અદ્ર્યમ્બુરાશીનાં લોકપાલપુરાણિ ચ । ભૂતાકુલાનિ શૃઙ્ગાણિ પાતાલકુહરાણિ ચ
પર્વતો અને જળાશયોના કિનારા, લોકપાલોના પ્રાચીન શહેરો, જીવોથી ભરેલા શિખરો અને પાતાળની ઊંડી ગુફાઓ—
ગાયન્ત્ય્ અનિલશીત્કારૈર્ નૃત્યન્તિ લતિકાકરૈઃ । પુષ્પૈર્ હસન્ત્ય્ અગેન્દ્રાણાં ગુહા ગહનકોટરાઃ
હવા ગુંજતી હોય છે, લતાવૃંદો નૃત્ય કરતા હોય છે અને પહાડોની ઊંડી ગુફાઓ ફૂલોથી હસતી હોય છે.
મૌનિમીનમુનિસ્પર્શકમ્પિનાલચલામ્બુજાઃ । સરસ્યો વિરસા એવ વાર્યાવર્તવિરાવિતાઃ
સરોવરોમાંના કમળો, મૌન મુનિઓ અને તપસ્વી માછલીઓના સ્પર્શથી કાંપે છે; પાણીમાં ઘુમરાવથી, એ કમળો નિરસ અને નિર્જીવ લાગે છે.
પવનસ્પન્દસઙ્ક્ષુબ્ધતૃણપાંસુપતાકિની । રટત્ય્ અનિલભાઙ્કારૈર્ નિર્જનોર્વ્ય્ અપ્ય્ અસંયતા
પવનની હલચલથી ઘાસ અને ધૂળના ઝંડા લહેરાય છે, અને એ નિર્વાણ ધરતી પર પવનના અવાજ સાથે એકાંતમાં પણ ખડખડાટ થાય છે.
તસ્માદ્ આકાશમ્ આશૂન્યં કસ્મિંશ્ચિદ્ દૂરકોણકે । અત્ર તિષ્ઠામ્ય્ અવષ્ટભ્ય યોગયુક્તિમ્ અનિન્દિતામ્
એથી, કોઈ દૂરના ખૂણે જ્યાં આકાશ ખાલી નથી, ત્યાં હું નિર્દોષ યોગની દૃઢ સ્થિતિમાં સ્થિર રહી રહ્યો છું.
કસ્મિંશ્ચિદ્ એકકોણે ઽત્ર કૃત્વા કલ્પનયા કુટીમ્ । વજ્રોદરદૃઢાં તસ્યામ્ અન્તસ્ તિષ્ઠામ્ય્ અવાસનમ્
અહીં કોઈ એકાંત ખૂણે, કલ્પનાથી મેં વજ્ર જેટલી મજબૂત પાયાવાળી ઝૂંપડી બનાવી છે, અને તેમાં હું બેસણાં વિના અંદર રહે છું.
ઇતિ સઞ્ચિન્ત્ય યાતો ઽહમ્ આકાશમ્ અસિનિર્મલમ્ । યાવત્ તદ્ અપિ પશ્યામિ સકલં વિતતાન્તરમ્
આ રીતે વિચાર કરીને હું નિર્મળ આકાશમાં પ્રવેશ્યો છું, અને જેટલું હું તેને જોઉં છું, તેટલું તેનો આખો વ્યાપક વિસ્તાર મને દેખાય છે.