કષ્ટં નાત્મનિ વિશ્રાન્તો મદ્વચાંસિ ન બુદ્ધવાન્ । રાજેતિ ખિન્ના ચૂડાલા સ્વવ્યાપારપરાભવત્
હાય! એ પોતામાં શાંતિ પામતો નથી, ને મારા શબ્દો પણ સમજતો નથી; દુઃખી થઈને ચૂડાલા પોતાનાં કામમાં લાગી ગઈ.
તદા તથાઙ્ગ તત્રાથ તાદૃશાશયયોસ્ તયોઃ । તાભિઃ પાર્થિવલીલાભિર્ દિવસસ્ સ જગામ હ
ત્યારે, એ સ્થળે, બંનેના મનમાં આવી જ ભાવનાઓ રહી, અને રાજવી રમતોમાં એ દિવસો પસાર થયા.
ક્રમેણ માસા ઋતવો રામ સંવત્સરાસ્ તથા । અતીતા બહવસ્ તત્ર દમ્પત્યોસ્ સ્નિગ્ધયોસ્ તયોઃ
આ રીતે, રામ, એ પ્રેમાળ dampaty નો સમય ત્યાં મહિના, ઋતુઓ અને વર્ષો પસાર થતા ગયો.
એકદા નિત્યતૃપ્તાયા નિરિચ્છાયા અપિ સ્વયમ્ । ચૂડાલાયા બભૂવેચ્છા લીલયા ખગમાગમે
એક વખત, ચૂડાલા હંમેશાં સંતોષી અને નિરિચ્છા હોવા છતાં, મઝા માટે ઉડવાની કળા અજમાવવાની ઈચ્છા જાગી.
ખગમાગમસિદ્ધ્યર્થમ્ અથ સા નૃપકન્યકા । સર્વભોગાન્ અનાદૃત્ય સમાગમ્ય ચ નિર્જનમ્
ઉડવાની કળામાં પારંગત થવા માટે, એ રાજકન્યાએ બધાં સુખ-સગવડો અવગણીને એકાંત સ્થળે ગઈ.
એકૈવૈકાન્તનિરતા સ્વાસનાવસ્થિતાઙ્ગકા । ઊર્ધ્વગપ્રાણપવનચિરાભ્યાસં ચકાર હ
એકલી, એકાંતમાં તલ્લીન રહી, પોતાની આસન પર બેઠી રહી અને ઉપર દમ ખેંચવાનો લાંબો અભ્યાસ કરતી રહી.
યદ્ ઇદં દૃશ્યતે કિઞ્ચિજ્ જગત્ સસ્થાસ્નુજઙ્ગમમ્ । સ્પન્દસ્ય તત્ ક્રિયાનામ્નઃ ફલમ્ ઇત્ય્ અનુભૂયતે
આ જગત, જેમાં સ્થાવર અને જંગમ બધું આવે છે, જે કંઈ પણ આપણે જોઈ શકીએ છીએ, એ બધું 'સ્પંદન' નામની ક્રિયાનો ફળ છે, એમ અનુભવાય છે.
કસ્ય સ્પન્દવિલાસસ્ય ઘનાભ્યાસસ્ય મે વદ । બ્રહ્મન્ ખગમનાદ્ય્ એતત્ ફલં યત્નૈકશાલિનઃ
હે બ્રાહ્મણ, આ સ્પંદનનો ખેલ, સતત ચાલતો પ્રવાહ, આ બધું કોણનું છે? આકાશમાં ઉડવા જેવી એકાગ્ર પ્રયત્નથી મળતી સિદ્ધિનું ફળ કોને મળે છે, એ મને કહો.
આત્મજ્ઞો વાપ્ય્ અનાત્મજ્ઞસ્ સિદ્ધ્યર્થં લીલયા તથા । કથં સંસાધયત્ય્ એતદ્ યથાવદ્ વદ મે વિભો
પોતે આત્માને જાણે કે ન જાણે, સિદ્ધિ માટે કે રમતમાં, કોઈ પણ આ બધું કેવી રીતે પામે છે? હે પ્રભુ, મને સાચું સાચું કહો.
ત્રિવિધં સમ્ભવત્ય્ અઙ્ગ સાધ્યં વસ્ત્વ્ ઇહ સર્વતઃ । ઉપાદેયં ચ હેયં ચ તથોપેક્ષ્યં ચ રાઘવ
હે રાઘવ, અહીં જે કંઈ સિદ્ધ કરવાનું હોય તેમાં ત્રણ પ્રકાર આવે છે: કંઈક સ્વીકારવાનું, કંઈક ત્યાગવાનું અને કંઈક અવગણવાનું.
આત્મભૂતં પ્રયત્નેન હ્ય્ ઉપાદેયં તુ સાધ્યતે । હેયં સન્ત્યજ્યતે જ્ઞાત્વા હ્ય્ ઉપેક્ષ્યં મધ્યમ્ એતયોઃ
આત્મસ્વરૂપ જે છે, તે મહેનતથી પ્રાપ્ત થાય છે; જે ત્યાજ્ય છે, તે સમજાઈ જાય પછી છોડવામાં આવે છે; અને જે અવગણવું યોગ્ય છે, તે બંને વચ્ચેનું છે.
યદ્ યદ્ આહ્લાદનકરમ્ આદેયં તદ્ અસન્મતેઃ । તદ્વિરુદ્ધમ્ અનાદેયમ્ ઉપેક્ષ્યં મધ્યમં વિદુઃ
જે કંઈ આનંદ આપનારું છે, તે યોગ્ય સમજ ધરાવનારાઓ માટે ગ્રહણ કરવાનું છે; જે તેની વિરુદ્ધ છે, તે સ્વીકારવું નહીં; અને વચ્ચેનું છે, તે અવગણવું.
સન્મતેર્ વિદુષો જ્ઞસ્ય સર્વમ્ આત્મમયં યદા । ત્રય એવ તદા પક્ષાસ્ સમ્ભવન્તિ ન કેચન
જ્યારે યોગ્ય સમજ અને જ્ઞાન ધરાવનાર વ્યક્તિને બધું જ આત્મમય દેખાય છે, ત્યારે માત્ર આ ત્રણ વિકલ્પ જ રહે છે, બીજું કંઈ નથી.
કેવલં સર્વમ્ એવેદં કદાચિલ્ લીલયા ન વા । ઉપેક્ષ્યમ્ અક્ષિનિક્ષિપ્તમ્ આલોકયતિ વા ન વા
ક્યારેક બધું જ માત્ર રમતમાં અવગણવામાં આવે છે, ક્યારેક નહીં; અથવા આંખે જોઈને પણ કોઈ ધ્યાન આપે છે, અથવા નથી આપતું.
જ્ઞસ્યોપેક્ષ્યાત્મકં રામ મૂઢસ્યાદેયતાં ગતમ્ । હેયં સ્ફારવિરાગસ્ય શૃણુ સિદ્ધિક્રમં કથમ્
હે રામ, જ્ઞાનવાન માણસે તો બધું સમજીને ઉદાસીન રહે છે, જ્યારે મૂર્ખ માણસને તો બધું ત્યાગી દેવું પડે છે. જેને ત્યાગવું જોઈએ એ તો જેઓમાં ભારે વૈરાગ્ય હોય એમના માટે છે. હવે, સિદ્ધિ મેળવવાની ક્રમશઃ રીત સાંભળ.
દેશકાલક્રિયાદ્રવ્યસાધનાસ્ સર્વસિદ્ધયઃ । જીવમ્ આહ્લાદયન્તીહ વસન્ત ઇવ ભૂતલમ્
સ્થળ, સમય, ક્રિયા અને વસ્તુઓથી મળતી બધી સિદ્ધિઓ જીવને એ રીતે આનંદ આપે છે જેમ વસંત ઋતુ ધરતીને આનંદ આપે છે.
મધ્યે ચતુર્ણામ્ એતેષાં ક્રિયા પ્રથમકલ્પિકી । સિદ્ધ્યાદિસાધને સાધોસ્ તન્મયાસ્ તે યતઃ ક્રમાઃ
આ ચારમાંથી ક્રિયા મુખ્ય માનવામાં આવે છે. સફળતા અને બીજા ફળ મેળવવા માટે, જે જે પગલાં છે એમાં મન લગાડવું પડે છે અને એ પ્રમાણે જ આગળ વધવું પડે છે.
ગુલિકાઞ્જનખડ્ગાદિક્રિયાક્રમનિરૂપણમ્ । તત્રાસ્તાં તાવદ્ એષો ઽત્ર વિસ્તારઃ પ્રકૃતાર્થહા
ગોળી, અંજન, તલવાર વગેરેના ઉપયોગની વિગતવાર રીત અહીં છોડો, કારણ કે એ બધું સમજાવવું મુખ્ય વિષયથી દૂર લઈ જાય છે.
રત્નૌષધિતપોમન્ત્રક્રિયાક્રમનિરૂપણમ્ । તત્રાસ્તાં તાવદ્ એષો ઽત્ર વિસ્તારઃ પ્રકૃતાર્થહા
રત્નો, ઔષધિઓ, તાપ અથવા મંત્રો દ્વારા જે વિવિધ ક્રિયાઓ કરવામાં આવે છે, તેની વિગતવાર સમજ અહીં મૂકી દઈએ, કારણ કે એ મુખ્ય વિષયથી દૂર લઈ જાય છે.
શ્રીશૈલે સિદ્ધદેશે ચ મેર્વાદૌ વા નિવાસતઃ । સિદ્ધિર્ ઇત્ય્ અપિ વિસ્તારઃ ક્રિયોત્થા પ્રકૃતાર્થહા
શ્રીશૈલ, સિદ્ધદેશ કે મેરુ જેવા પવિત્ર સ્થળોએ રહેવાથી પ્રાપ્ત થતી સિદ્ધિ વિશેની વિગત પણ મુખ્ય વિષયથી વિમુખ કરે છે, કારણ કે એ પણ ક્રિયાઓથી ઊભી થાય છે.
તસ્માચ્ છિખિધ્વજકથાપ્રસઙ્ગપતિતામ્ ઇમામ્ । પ્રાણાદિપવનાભ્યાસક્રિયાં સિદ્ધિફલાં શૃણુ
એથી હવે, શિખિધ્વજની વાર્તા પ્રસંગે જે પ્રાણ અને તેના સંબંધિત વાયુઓની સાધના આવે છે અને જે સિદ્ધિ આપે છે, એ ધ્યાનપૂર્વક સાંભળ.
સમૂલમ્ અખિલાસ્ ત્યક્ત્વા સાધ્યાર્થેતરવાસનાઃ । ગુદાદિદ્વારસઙ્કોચાત્ સ્થાનકાદિક્રિયાક્રમૈઃ
મુખ્ય અને અન્ય તમામ ઈચ્છાઓને મૂળથી છોડી, ગુદા વગેરે માર્ગોને સંકોચી અને વિવિધ આસનો તથા સંબંધિત ક્રમબદ્ધ ક્રિયાઓ દ્વારા—
ભોજનાસનશુદ્ધ્યા ચ સાધુશાસ્ત્રાર્થભાવનાત્ । સ્વાચારાત્ સુજનાસઙ્ગાત્ સર્વત્યાગાત્ સુખાસનાત્
ખોરાક અને બેઠાડું શુદ્ધ રાખવાથી, સારા ગ્રંથોના અર્થ પર મનન કરવાથી, પોતાનું વર્તન સાચું રાખવાથી, સારા લોકોની સાથે રહેવાથી, બધું છોડવાથી અને આરામથી બેઠા રહેવાથી મન શુદ્ધ થાય છે.
પ્રાણાયામઘનાભ્યાસાદ્ રામ કાલેન કેનચિત્ । કોપલોભાદિસન્ત્યાગાદ્ ભોગત્યાગાચ્ ચ સુવ્રત
હે રામ, નિયમિત શ્વાસાયામના અભ્યાસથી, થોડા સમય પછી, ક્રોધ, લોભ અને બીજા દોષો છોડવાથી અને ભોગવિષય છોડવાથી, મન શુદ્ધ બને છે.
ત્યાગાદાનનિરોધેષુ ભૃશં યાન્તિ વિધેયતામ્ । પ્રાણાઃ પ્રભુત્વતજ્જ્ઞસ્ય પુંસો ભૃત્યા ઇવાખિલાઃ
જ્યારે કોઈ ત્યાગ, દાન અને સંયમમાં સ્થિર રહે છે, ત્યારે તેના પ્રાણો ખૂબ જ આજ્ઞાકારી બની જાય છે; જેમ પ્રભુના જાણકાર માણસના બધા પ્રાણો દાસની જેમ વર્તે છે.
રાજ્યાદ્યા મોક્ષપર્યન્તાસ્ સમસ્તા એવ સમ્પદઃ । દેહાનિલવિધેયત્વસાધ્યાસ્ સર્વસ્ય રાઘવ
હે રાઘવ, રાજપદથી લઈને મોક્ષ સુધીની બધી સિદ્ધિઓ, દરેક માટે, શરીર અને શ્વાસને વશમાં રાખવાથી જ પ્રાપ્ત થાય છે.
પરિમણ્ડલિતાકારા કન્દસ્થાનસમાશ્રિતા । અન્ત્રવેષ્ટનિકા નામ નાડી નાડીશતાશ્રિતા
ગોળ આકારની, મૂળસ્થાને વસેલી, એ નાડી છે જેને અંતરવેષ્ટનિકા કહે છે, અને તે સૈંકડો બીજી નાડીઓથી આધાર પામેલી છે.
વીણાગ્રાવર્તસદૃશી સલિલાવર્તસન્નિભા । લિપ્યાદ્યોઙ્કારસંસ્થાના કુન્તલાવર્તવત્ સ્થિતા
એ વીણા જેવી વળાંક ધરાવે છે, પાણીના ઘોળા જેવી લાગે છે, અને 'ઑમ'ના આકારમાં રચાયેલી છે; વાળની લટ જેવી એ વળીને બેઠેલી છે.
દેવાસુરમનુષ્યેષુ મૃગનક્રખગાદિષુ । કીટાદિષ્વ્ અબ્જજાન્તેષુ સર્વેષુ પ્રાણિષૂદિતા
એ દેવ, અસુર, માનવ, પશુ, મગર, પક્ષી, કીટ અને કમળમાંથી જન્મેલા તમામ જીવોમાં હાજર છે.
શીતાર્તસુપ્તભોગીન્દ્રભોગવદ્ બદ્ધમણ્ડલા । સિતા કલ્પાગ્નિવિગલદિન્દુવદ્ બદ્ધકુણ્ડલા
શીતથી સુતેલા સાપની જેમ એ ગોળ વળી છે, કલ્પના અગ્નિમાંથી ટપકતા ચાંદની જેવી એ મજબૂત રીતે વળી છે.