વિનાકૃત્રિમયા યુક્ત્યા ન સિદ્ધિર્ અધિગમ્યતે । ક્વચિદ્ આત્મનિ લોકે વા સ્વાઙ્ગાવદલનૈર્ અપિ
ખરી રીત વિના, કોઈપણ સિદ્ધિ પ્રાપ્ત થતી નથી—પોતાના મનમાં હોય કે દુનિયામાં, પોતાનું શરીર તપાવીને પણ નહિ.
ચિચ્ ચેત્યચૈત્યકોટિસ્થા તાવત્ પશ્યતિ વિભ્રમમ્ । ઇયં યાવદ્ અબોધાત્મા સ્પન્દતે સ્પન્દરૂપિણી
જ્યાં સુધી અજ્ઞાનથી ભરેલું મન, જે હંમેશા હલનચલનરૂપ છે, ચેતના, જાણનાર અને જાણ્યાની અનેક ભેદભાષામાં રહે છે, ત્યાં સુધી તે ભ્રમ જ જુએ છે.
સમ્યગ્બોધોદયે ત્વ્ અસ્યાસ્ સ્પન્દાસ્પન્દદશાક્રમાઃ । ક્વાપિ યાન્તીવ સંશાન્તદીપવત્ સાભિધાનકાઃ
પણ જ્યારે સાચું જ્ઞાન ઉગે છે ત્યારે મનની હલનચલન અને અહલનચલનની સ્થિતિઓ માત્ર નામ પૂરતી જ રહી જાય છે—જેમ બુઝાયેલી દીવો માત્ર નામનો રહે છે.
ચિતઃ પ્રકાશરૂપાયા દીપિકાયાસ્ સ્વભાવતઃ । સ્પન્દાસ્પન્દમયી નેહ કથૈવાસ્તિ મનાગ્ અપિ
ચેતનાની દીવો, જે પ્રકાશરૂપ છે, તેના સ્વભાવથી અહીં હલનચલન કે અહલનચલનનો લેશમાત્ર પણ અસ્તિત્વ નથી.
યદ્ અસ્પન્દસ્ય મરુતો ન સન્ નાસન્ ન મધ્યગમ્ । રૂપં તદ્ એવ સંવિત્તિસ્પન્દતા પ્રશમોચિતા
જે પવનના neither ચાલતા, neither અચળ, ને વચ્ચે પણ નથી એવા સ્વરૂપને, એ જ ચેતનાની એવી લહેર છે, જે પૂર્ણ શાંતિ માટે યોગ્ય છે.
અભિન્નો ઽસ્યાશ્ ચિતેસ્ સ્પન્દશ્ શુદ્ધચિત્સારરૂપધૃત્ । ન બન્ધાય ન મોક્ષાય સ્થિત આત્મનિ કેવલમ્
આ અખંડિત ચેતનાની લહેર, જે શુદ્ધ ચેતનાનો સાર ધરાવે છે, એ માત્ર આત્મામાં જ સ્થિર છે—એ બંધન માટે નથી કે મુક્તિ માટે પણ નથી.
ચિચ્ ચેન્ નઞર્થસંવિત્તિં નિર્વાણેવ ન વિન્દતે । તદ્ બન્ધમોક્ષપક્ષાદેર્ નામાપિ હિ ન વિદ્યતે
જો ચેતના ના-હોવાની જાણકારીને પકડી શકતી નથી, તો તેને શાંતિ મળતી નથી; ત્યારે તો બંધન કે મુક્તિ જેવા નામ પણ રહેતા નથી.
મોક્ષો ઽસ્ત્વ્ ઇત્ય્ એવ બન્ધો ઽન્તઃપૂર્ણતાક્ષયકારણં । માસ્ત્વ્ ઇતીત્ય્ અપિ બન્ધસ્ તે શ્રેયસે ઽવેદનં પરમ્
'મુક્તિ મળે' એવી કલ્પના પણ અંતરની પૂર્ણતાને ક્ષય કરે છે; 'ના મળે' એવી વિચાર પણ બંધન છે—મહાન તો એ અવસ્થાની છે, જ્યાં કોઈ કલ્પના જ નથી.
યદ્ અનાભાસમ્ અજડં તદ્ વિદ્ધિ પરમં પદમ્ । ચિતસ્ સ્વરૂપસંસ્થાનમ્ અચેત્યોન્મુખતાત્મકમ્
જે દેખાવ કે જડપણ વગર છે, એજ પરમ અવસ્થાને ઓળખો. એ ચેતનાની સાચી સ્થિતિમાં સ્થિર છે અને વિષયોની તરફ દૃષ્ટિ રાખતી નથી.
યસ્ સઙ્કલ્પનશબ્દાર્થરૂપસ્ સ્પન્દો મહાચિતેઃ । બન્ધમોક્ષાદિકાર્હો ઽસૌ પ્રેક્ષ્યમાણઃ પ્રશામ્યતિ
મહાન ચેતનામાં જે સંકલ્પ, શબ્દ અને અર્થ રૂપે સ્પંદન થાય છે, એ બંધન કે મુક્તિ માટે યોગ્ય છે, પણ જો એને નિરખવામાં આવે તો એ શાંત થઈ જાય છે.
પ્રેક્ષણાદ્ એવ સંશાન્તે ત્વ્ અહમ્ભાવે નિરાસ્પદે । ન વિદ્મઃ કેન કિં કસ્ય બધ્યતે વાથ મુચ્યતે
માત્ર નિરિક્ષણથી જ જ્યારે 'હું'પણ સંપૂર્ણ શાંત થઈ જાય છે અને કોઈ આધાર રહેતો નથી, ત્યારે કોણ, શું, કાને માટે બંધાય છે કે મુક્ત થાય છે, એ અમને ખબર પડતી નથી.
સઙ્કલ્પ એવ ચ ચિતેર્ બુદ્ધશ્ ચેદ્ અવિભાગવાન્ । તદ્ અસઙ્કલ્પમ્ અસ્પન્દં સર્વં જાતમ્ અવારિતમ્
જો સંકલ્પ જ ચેતનાની જાગૃત અવસ્થા છે અને એ અવિભાજ્ય છે, તો જે કંઈ સંકલ્પ અને સ્પંદન વગર ઊભરે છે, એ બધું અવરોધરહિત છે.
સ્પન્દે ઽસ્પન્દતયૈવાત્તે તન્મયત્વાત્ સદા ચિતા । સઙ્ક્ષીણ એવ સંસારો નિસ્સ્પન્દે ચિદ્ઘને સ્થિતે
હલનચલન અને અહલનચલન બંનેમાં ચેતનાની વ્યાપકતા હોવાથી બધું જ ચેતનામાં જ ટકેલું છે. જ્યારે ચેતના સંપૂર્ણ શાંત અને સ્થિર રહે છે, ત્યારે સંસારનો બંધન ઘટી જાય છે.
ચિત્તેજ એવ ચિત્સ્પન્દ ઇતિ બુદ્ધે નિરન્તરમ્ । વ્યતિરિક્તશ્ ચિતસ્ સ્પન્દો ન કશ્ચિદ્ અવશિષ્યતે
ચેતનાનો જ પ્રવાહ એ ચેતનાની શક્તિ છે, જે સતત મનમાં રહે છે. ચેતનાના આ પ્રવાહ સિવાય બીજું કંઈ જ બાકી રહેતું નથી.
અસ્મિન્ દૃશ્યમયે દીર્ઘસ્વપ્ને સ્વપ્નાન્તરં વ્રજન્ । ન જ્ઞો મોહમ્ ઉપાદત્તે સર્વગત્વાત્ સ્વસંવિદઃ
આ દૃશ્યરૂપ લાંબા સ્વપ્નમાં, જ્યારે કોઈ બીજાં સ્વપ્નમાં જાય છે, ત્યારે જ્ઞાનીએ મોહ પામતો નથી, કારણ કે પોતાની જાગૃતિ સર્વત્ર વ્યાપેલી છે.
યત્રોદેતિ પ્રસભમ્ અનિશં સર્વસંવિત્તિસત્તા યસ્મિન્ન્ એતે સકલકલનાકારટઙ્કા લગન્તિ । ઉત્પદ્યન્તે સ્વદનસુભગં યત્ર સર્વોપલમ્ભા ધ્યાનેનૈનં તમ્ અવગમય પ્રત્યગાત્માનમ્ અન્તઃ
જ્યાં સર્વજ્ઞાનની સત્તા સતત અને જોરથી ઉદ્ભવે છે, જ્યાં કલ્પના અને ગણતરીના બધા ચિહ્નો જોડાય છે, જ્યાં સર્વ અનુભવ આનંદથી જન્મે છે—એવા અંતરની આત્માને ધ્યાન દ્વારા ઓળખો.
એનમ્ આહુઃ પરં તત્ત્વં વિદ્ધ્ય્ એનં પરમં પદમ્ । વેદ્મ્ય્ એનમ્ એકમ્ એવાહમ્ એષ એવાસ્તિ નેતરઃ
આને સર્વોચ્ચ સત્ય કહે છે; આને સર્વથી ઊંચું સ્થાન જાણ. હું તો આને જ એકમાત્ર માનું છું; આ સિવાય બીજું કશું નથી.
ય એષ પ્રત્યગાત્માન્તસ્ સર્વસત્તૈકદર્પણઃ । એતસ્માદ્ ઇદમ્ ઉત્પન્નં જગદ્ બીજાદ્ ઇવ દ્રુમઃ
આ અંતરની આત્મા, બધું જોઈ રહેલો સાક્ષી, સર્વ સત્તાનું એકમાત્ર દર્પણ છે; એમાંથી જ આ જગત ઊગ્યું છે, જેમ બીજમાંથી વૃક્ષ.
બુદ્ધ્યહઙ્કારચિત્તાદિ વર્જયિત્વા જડાત્મકમ્ । યત્રાનુભવિતાન્તસ્ તે તદ્ વિદ્ધિ પરમં પદમ્
બુદ્ધિ, અહંકાર, મન અને જડતાને છોડીને, જ્યાં તારો અંતરાત્મા અનુભવ કરે છે, એ જ સર્વોચ્ચ સ્થાન જાણ.
શુદ્ધાનુભવમાત્રં યન્ મનોબુદ્ધ્યાદિવર્જિતમ્ । મહાચિદભિધં પુણ્યં તદ્ એતત્ પરમં પદમ્
જે શુદ્ધ અનુભવ માત્ર છે, મન અને બુદ્ધિથી રહિત છે, જેને મહાન ચેતના કહે છે અને જે પવિત્ર છે—એ જ સર્વોચ્ચ સ્થાન છે.
તત્સ્થા એતે મહારૂપા બ્રહ્મવિષ્ણુહરાદયઃ । વિભૂતિભિસ્ સ્ફુરન્ત્ય્ ઉચ્ચૈર્ જનાસ્ તુષ્ટનૃપા ઇવ
તે સ્થાને રહેલા મહારૂપી બ્રહ્મા, વિષ્ણુ, શિવ અને બીજા દેવતાઓ પોતાની મહિમાથી એમ જ તેજસ્વી બને છે જેમ સંતોષી રાજા પોતાના પ્રજામાં ઉજવાય છે.
આકાશગમનાદ્યાભિઃ ક્રીડાભિઃ ક્રીડ્યતે ચિરમ્ । તત્સ્થેનૈવ જનેનેહ સ્વર્ગે સ્વર્ગૌકસા યથા
આવી સ્થિતીમાં રહેનાર વ્યક્તિને આકાશમાં ફરવાની જેવી અનેક રમતોનો આનંદ લાંબા સમય સુધી મળે છે, જેમ સ્વર્ગમાં વસનારને સ્વર્ગના સુખ મળે છે.
તત્ પ્રાપ્ય નાઙ્ગ મ્રિયતે તત્ પ્રાપ્યાઙ્ગ ન શોચ્યતે । તત્ પ્રાપ્ય ક્ષીયતે નાઙ્ગ તત્ પ્રાપ્યાઙ્ગ ન બધ્યતે
એ સ્થિતિ પ્રાપ્ત કર્યા પછી, પ્રિય, મૃત્યુ આવતું નથી; દુઃખ પણ રહેતું નથી; ન તો કોઈ ક્ષય થાય છે અને ન કોઈ બંધન રહે છે.
અપારપરમાકાશરૂપિણઃ પરમાત્મનઃ । સત્તાસામાન્યરૂપં ચેન્ મનાગ્ અપિ વિભાવ્યતે
અપાર અને અનંત આકાશ જેવો સ્વરૂપ ધરાવનારા પરમાત્માની સત્તાનું સામાન્ય રૂપ જો થોડીક પણ સમજાય,
તત્ તન્નિમેષમાત્રેણ જન્તુર્ મુક્તમના મુનિઃ । કુર્વન્ સંસારકર્માણિ ન ભૂયઃ પરિતપ્યતે
જે જીવનું મન મુક્ત થયેલું હોય છે, તે મહાત્મા માણસ સંસારનાં કામકાજ કરતાં પણ ફરી કદી દુઃખી થતો નથી.
મનો બુદ્ધિર્ અહઙ્કાર ઇતિ યત્ર ક્ષયં ગતમ્ । સત્તાસામાન્યમ્ આભાનં કિં તત્ કીદૃશમ્ ઉચ્યતે
જ્યાં મન, બુદ્ધિ અને અહંકાર બધું જ શાંત થઈ જાય છે, ત્યાં જે સામાન્ય સત્તા અને પ્રકાશ રહે છે, એ શું છે અને કઈ રીતે છે, એ કેમ કહેવાય?
યદ્ બ્રહ્મ સર્વદેહસ્થં ભુઙ્ક્તે પિબતિ વલ્ગતિ । આદત્તે વિનિહન્ત્ય્ અત્તિ સંવિત્સંવેદ્યવર્જિતમ્
જે બ્રહ્મા સર્વ શરીરોમાં વસે છે, જે ભોગવે છે, પીવે છે, ફરે છે, લે છે, નાશ કરે છે અને ખાય છે—પણ એ જ્ઞાન અને જાણવાની વસ્તુઓથી રહિત છે.
તત્ સર્વગતમ્ આદ્યન્તરહિતં સ્થિતમ્ ઊર્જિતમ્ । સત્તાસામાન્યમ્ અખિલં વસ્તુતત્ત્વમ્ ઇહોચ્યતે
જે સર્વત્ર વ્યાપેલું છે, જેનું આરંભ કે અંત નથી, જે સ્થિર અને શક્તિશાળી છે—એ સર્વની સામાન્ય સત્તા, બધું જ વાસ્તવિક તત્વ અહીં કહેવાયું છે.
તત્ સ્થિતં ખતયા વ્યોમ્નિ શબ્દે શબ્દતયા સ્થિતમ્ । સ્પર્શે સ્થિતં સ્પર્શતયા ત્વચિ તત્ ત્વક્તયા સ્થિતમ્
જેમ આકાશમાં જગ્યા છે, તેમ અવાજમાં અવાજરૂપે, સ્પર્શમાં સ્પર્શરૂપે, અને ચામડીમાં ચામડીનાં સ્વરૂપે એ વસે છે.
રસે લીનં રસતયા રસનાયાં ચ તત્તયા । રૂપે રૂપતયા દૃષ્ટં નેત્રે લીનં ચ દૃક્તયા
રસમાં રસરૂપે એ લીન છે, જીભમાં પણ એ જ સ્વરૂપે છે; રૂપમાં રૂપ તરીકે દેખાય છે અને આંખમાં નજરરૂપે એ સમાઈ ગયું છે.