ફુલ્લહેમામ્બુજોત્તંસં તારારત્નવિભૂષિતમ્ । વ્યોમ્નઃ પારમ્ ઇવ પ્રાપ્તં પિઙ્ગલં મૈરવં શિરઃ
સોનાની ખીલેલી કમળમાળાઓ શોભા વધારતી હતી, તારાઓ અને રત્નોથી સજ્જ દૃશ્ય હતું, અને પીળાશ પડછાયાવાળું મેઉરું શિખર જાણે આકાશના અંત સુધી પહોંચી ગયું હોય એમ દેખાતું હતું.
સિતહરિતપીતપાટલધવલૈર્ મણિકુસુમરાશિનવરઙ્ગૈઃ । વિધિવિહિતામલચિત્રં લીલાચલમ્ અમરયુવતિલોકસ્ય
સફેદ, લીલા, પીળા, લાલ અને ધોળા રંગના ક્રિસ્ટલ જેવી છતોથી, રત્નો અને ફૂલોની ઢગલીઓથી સજ્જ, એ પર્વત જાણે દેવયુવતીઓની રમણીય દુનિયા જેવી અદભૂત અને શુદ્ધ રચના લાગતી હતી.
કુસુમાપૂર્ણકલ્પાભ્રકુન્તલે તસ્ય મૂર્ધનિ । કલ્પાગમ્ અહમ્ અદ્રાક્ષં શિખાચક્રમ્ ઇવ સ્થિતમ્
તેના માથા પર ફૂલોથી ભરેલા વાદળોનું મુગટ શોભતું હતું. એમાં મેં યુગોનું ચક્ર, શિખામણની જેમ, સ્થિર અને તેજસ્વી જોઈું.
પુષ્પરેણ્વભ્રવલિતં રત્નસ્તબકદન્તુરમ્ । ઉત્સેધનિર્જિતાકાશં શૃઙ્ગે શૃઙ્ગમ્ ઇવાર્પિતમ્
એ ચક્ર ફૂલોની લહેરો અને વાદળ જેવી રેખાઓથી શણગારેલું હતું, રત્નોના ગુચ્છોથી ઝગમગતું હતું અને આકાશ કરતાં પણ ઊંચું, શિખર પર શિખર ગોઠવેલા જેવું લાગતું હતું.
તારાદ્વિગુણપુષ્પૌઘં મેઘદ્વિગુણપલ્લવમ્ । રશ્મિદ્વિગુણરેણ્વભ્રં તડિદ્દ્વિગુણપિઞ્જરમ્
એમાં તારાઓ કરતાં વધુ ફૂલો, વાદળો કરતાં ઘન પાંદડા, કિરણો કરતાં તેજસ્વી ધૂળ અને વીજળી કરતાં વધુ ઝળહળતું સુવર્ણ પ્રકાશ હતો.
સ્કન્ધેષુ કિન્નરીગીતદ્વિગુણભ્રમરીસ્વનમ્ । દોલાલોલાપ્સરોલોકદ્વિગુણીકૃતસલ્લતમ્
એના ઢોળાણો પર કિનારી સ્ત્રીઓના ગીતો કરતાં પણ વધુ મધમાખીઓનું ગુંજન સંભળાતું હતું અને અપ્સરાઓના ઝૂલતા વન વધુ હરિયાળાં અને મનોહર લાગતાં હતાં.
સિદ્ધગન્ધર્વસઙ્ઘાતદ્વિગુણાગ્ર્યવિહઙ્ગમમ્ । રત્નકાન્ત્યચ્છનીહારદ્વિગુણત્વગ્વૃતાંશુકમ્
ત્યાં સિદ્ધો અને ગંધર્વોના ટોળાં કરતાં પણ બે ગણાં વધારે સુંદર પક્ષીઓ હતા, અને રત્નોની તેજસ્વિતા એ Finest રેશમી કપડાં કરતાં પણ વધુ ઝળહળતી હતી.
ચન્દ્રબિમ્બસમાશ્લેષદ્વિગુણાગ્ર્યબૃહત્ફલમ્ । મૂકસંલીનકલ્પાભ્રદ્વિગુણીકૃતપર્વકમ્
એના મોટા ફળો ચાંદની સાથે લિપટાયેલા હોય એમ લાગતાં અને એ ફળોની તેજસ્વિતા પણ બે ગણાં વધારે હતી; એના શિખરો મૌન વાદળોથી ઢંકાયેલા હતા અને એ શિખરોની મહિમા પણ બે ગણાં વધી ગઈ હતી.
સુરસંવલિતસ્કન્ધં પત્ત્રવિશ્રાન્તકિન્નરમ્ । નિકુઞ્જકૂજજ્જીમૂતં કચ્છસુપ્તસુરાર્ભકમ્
એ પર્વતના ઢોળાણોને દેવતાઓએ ભેટી લીધાં હતાં, કિન્નરો એના પાંદડાં પર આરામ કરતા હતા, વનમાળાઓમાં વાદળોની ગૂંજી રહી હતી અને ખાડીઓમાં યુવાન દેવતાઓ સુતા હતા.
સ્વાકારવિપુલાન્ ભૃઙ્ગાન્ ઉત્સાર્ય વલયસ્વનૈઃ । અપ્સરોભ્રમરીભિશ્ ચ ગૃહીતકુસુમાન્તરમ્
એ પર્વત પર મોટા ભમરા કંકણોની ઝણકારથી દૂર થઈ જતા હતા, અને અપ્સરાઓ જે ભમરાઓ જેવી હતી, તેઓ ફૂલોને પોતાના હાથમાં પકડી લેતી હતી.
સુરકિન્નરગન્ધર્વવિદ્યાધરવરાન્વિતમ્ । જગદ્વાર્ક્ષીમ્ ઇવ ગતં દશામ્ આકાશપૂરણીમ્
તેમાં દેવ, કિન્નર, ગંધર્વ અને વિદ્યાધર જેવા શ્રેષ્ઠ લોકો ભરેલા હતા, જાણે આખું જગતવૃક્ષ આકાશ સુધી વ્યાપી ગયું હોય.
નીરન્ધ્રકલિકાજાલં નીરન્ધ્રમૃદુપલ્લવમ્ । નીરન્ધ્રવિકસત્પુષ્પં નીરન્ધ્રફલમાલિતમ્
તેના કળીઓના ગુચ્છો સતત જોડાયેલા હતા, કોમળ પાંદડા તૂટ્યા વિના હતા, ફૂલો સતત ખીલી રહ્યા હતા અને ફળો પણ એકબીજા સાથે ગોઠવાયેલા હતા.
નીરન્ધ્રમઞ્જરીપુઞ્જં નીરન્ધ્રમણિગુચ્છકમ્ । નીરન્ધ્રાંશુકરત્નાઢ્યં લતાવિકસનાકુલમ્
તેના ફૂલોના ગુચ્છો સતત જોડાયેલા હતા, રત્નોના સમૂહ પણ તૂટ્યા વિના હતા, લતાઓ સતત ફેલાઈને રેશમી તંતુઓ અને રત્નોથી શોભિત થઈ હતી.
સર્વર્તુકુસુમાપૂરૈસ્ સર્વર્તુફલપલ્લવૈઃ । સર્વામોદરજઃપુઞ્જૈઃ પરં વૈચિત્ર્યમ્ આગતમ્
તેમાં દરેક ઋતુના ફૂલોની ભરપૂરતા, દરેક ઋતુના ફળ અને પાંદડા, અને સર્વત્ર સુગંધના વાદળો સાથે અદભુત વૈવિધ્ય જોવા મળતું હતું.
તસ્ય કચ્છેષુ કુઞ્જેષુ લતાપત્ત્રેષુ પર્વસુ । પુષ્પેષ્વ્ આલયસંલીનાન્ વિહગાન્ દૃષ્ટવાન્ અહમ્
એ નદીના કિનારે, ઝાડના ઝાડપર્ણો અને ડાળીઓ પર, લતાના પાંદડાં અને ફૂલોમાં, મેં પક્ષીઓને તેમના ઘોમાં વસતા જોયા.
નિશાનાથકલાખણ્ડમૃણાલશકલૈધિતાન્ । અજનાભ્યબ્જિનીકન્દભોજનાન્ બ્રહ્મસારસાન્
ત્યાં બ્રહ્મહંસો હતા, જેમના ચાંચ ચાંદનીના ટુકડા અને કમળના ડાંગર જેવી ઝગમગતી હતી, અને જે અજન્મા બ્રહ્માનાં કમળનાં મૂળ ખાઈ રહ્યા હતા.
વિરિઞ્ચરથહંસાનાં પોતકાન્ સામગાયિનઃ । ઓંકારવેદસુહૃદો બ્રાહ્મપદ્મબિસાશિનઃ
ત્યાં બ્રહ્માના રથના હંસોના બાળપણાં હતાં, જે સામગાન ગાતા, વેદ અને ઓંકારના મિત્ર હતા અને દૈવી કમળનાં ડાંગર ખાતા હતા.
ઉદ્ગીર્ણમન્ત્રનિચયાન્ સ્વાહાકારનિજસ્વનાન્ । સુસ્થિરૈકતડિત્પુઞ્જનીલમેઘસમોપમાન્
તેઓ મંત્રોના સમૂહો ઉચ્ચારતા, સ્વાહાના પોતાના સ્વર કરતાં અને એકલી વીજળીથી ઝગમગતા ગાઢ વાદળ જેવા દેખાતા હતા.
દેવાન્ ઇવાજ્યપાન્ નિત્યં યજ્ઞવેદીલતાદલાન્ । શુકાન્ કાર્શાનવાઞ્ શ્યામાઞ્ શિશૂઞ્ શિખિશિખાશિખાન્
મારે ત્યાં દેવતાઓ જેવી રીતે હંમેશા પવિત્ર સોમરસ પીતા હોય છે, યજ્ઞવેદી પર ઉગેલી લતાવાળી, તોતા, પાતળી અને કાળી છોકરીઓ, બાળકો અને મોરના પાંખ જેવી શિખાવાળા પણ મેં જોયા.
ગૌરીરક્ષિતબર્હૌઘાન્ કૌમારાન્ વરબર્હિણઃ । સ્કન્દોપન્યસ્તનિશ્શેષશૈવવિજ્ઞાનકોવિદાન્
ગૌરી દ્વારા રક્ષાયેલા નાના મોરોના જૂથો, યુવાનીમાં સુંદર મોરો, સ્કંદ દ્વારા આપવામાં આવેલ તમામ જ્ઞાનમાં નિષ્ણાત અને શિવજ્ઞાનમાં પારંગત એવા પણ મેં જોયા.
વ્યોમ્ન્ય્ એવ જાતનષ્ટાનાં મહતાં વ્યોમપક્ષિણામ્ । બન્ધૂન્ આબદ્ધનિલયાઞ્ શરદભ્રસમાકૃતીન્
આકાશમાં જ જન્મેલા અને ત્યાં જ લુપ્ત થયેલા મહાન આકાશપંખીઓ, તેમનાં સંબંધીઓ જેમના નિવાસ સ્થિર હતા અને જે શરદઋતુના વાદળ જેવા દેખાતા હતા, એવા પણ મેં જોયા.
વિરિઞ્ચહંસજાન્ અન્યાન્ અન્યાન્ અગ્નિશુકોદ્ભવાન્ । કૌમારબર્હિજાન્ અન્યાન્ અન્યાન્ અમ્બરપક્ષિજાન્
મારે ત્યાં બ્રહ્માના હંસમાંથી જન્મેલા, અગ્નિ-તોતામાંથી જન્મેલા, કુમારના મોરમાંથી જન્મેલા અને આકાશમાં રહેતા પંખીઓ જેવા અનેક પ્રકારના પણ મેં જોયા.
દ્વિતુણ્ડાંશ્ ચાથ ભારુણ્ડાન્ હેમચૂડાન્ વિહઙ્ગમાન્ । કલવિઙ્કાન્ બકાન્ ગૃધ્રાન્ કોકિલાન્ ક્રૌઞ્ચકુક્કુટાન્
હુંએ બે ચાંચવાળા પક્ષીઓ, પછી શક્તિશાળી ભારુંડ પક્ષીઓ, સોનાની કલગી ધરાવનારા, કલવિંકા, બગલા, ગિધ, કોયલ, ક્રૌંચ અને કુકડાંને જોયા.
ભાસચાષબલાકાદીન્ બહૂન્ અન્યાંશ્ ચ રાઘવ । ભૂતૌઘાઞ્ જગતીવાહં દૃષ્ટવાંસ્ તત્ર પક્ષિણઃ
હે રાઘવ, મેં ત્યાં કાગડા, ચાશા, બલાખા અને અનેક બીજા પક્ષીરૂપે રહેલા જીવોની પણ મોટી ટોળકી જોઈ, જે દુનિયાને વહન કરે છે.
દક્ષિણસ્કન્ધશાખાયાં સ્થિતાયાં ખે દવીયસિ । અથાહં દૃષ્ટવાન્ પુષ્ટપત્ત્રાયામ્ અમ્બરસ્થિતઃ
જ્યારે હું દક્ષિણ ખભાની ડાળ પર ઊંચા આકાશમાં ઊભો હતો, ત્યારે મેં લીલીછમ પાંદડાવાળા વૃક્ષમાં, આકાશમાં સ્થિર થયેલા એકને જોયો.
કાલકાકોલવલયં મઞ્જરીજાલમાલિતમ્ । લોકાલોકાચલારણ્યે કલ્પાભ્રૌઘમ્ ઇવ સ્થિતમ્
કાળાં કોયલોના ગોળને, ફૂલની મંજરીઓથી શોભાયમાન, લોકાલોક પર્વતના કાંઠે જંગલમાં ઘેરા વાદળના સમૂહ જેવું ઊભેલું જોયું.
તત્ર પશ્યામ્ય્ અહં યાવદ્ એકત્ર સ્કન્ધકોટરે । વિચિત્રકુસુમાસ્તીર્ણે વિવિધામોદશાલિનિ
ત્યાં હું એક વૃક્ષના ખોખામાં અદભુત ફૂલો છવાયેલા અને વિવિધ સુગંધોથી ભરપૂર એવી જગ્યા જોઈ.
શક્રાનિલયમાર્કેન્દુગૃહબલ્યુપજીવિનઃ । પુણ્યકૃદ્યોષિતાં સ્વર્ગે પ્રિયસૂચકવાશિતાઃ
ત્યાં સ્વર્ગમાં રહેતી, ઇન્દ્ર, પવન, સૂર્ય અને ચંદ્રને અર્પણ થયેલા ભોગથી પોષાયેલી પુણ્યવંત સ્ત્રીઓ પ્રેમભરી ગીતો ગાઈ રહી હતી.
અપરિક્ષુભિતાકારાસ્ સભાયાં વાયસાસ્ સ્થિતાઃ । વિભેદ્યમેઘા વાતેન સમેનેવ પ્રસારિતાઃ
એ સ્ત્રીઓ શાંતિથી, એકબીજાની સાથે સભામાં બેઠેલી હતી, જાણે પંખીઓ એકઠા બેઠા હોય અથવા પવનથી વાદળો ફેલાઈ જાય એમ.
તેષાં મધ્યે સ્થિતશ્ શ્રીમાન્ ભુસુણ્ડઃ પ્રોન્નતાકૃતિઃ । મધ્યે સત્કાચખણ્ડાનામ્ ઇન્દ્રનીલ ઇવોન્નતઃ
એ બધાની વચ્ચે તેજસ્વી ભુસુંડાજી ઊંચા અને ભવ્ય રૂપે ઉભા હતા, જાણે કિંમતી રત્નોમાંથી નીલમણિ ઝગમગતો હોય.