વિકસન્ત્યઃ પ્રતિદિનં ચન્દ્રાર્કાવલયો હિ યાઃ । વ્યોમ્નિ વાતવિલોલાનિ પુષ્પાણ્ય્ અસ્યાઃ કિલાઙ્ગ તાઃ
દરરોજ ખીલતા ચંદ્ર અને સૂર્યના મંડળો એ ખરેખર તેના ફૂલ છે, જે આકાશમાં પવનથી હલનચલન પામે છે.
અસ્યાઃ પ્રસ્ફુરિતાકારાઃ કોરકત્વમ્ ઉપાગતાઃ । પૂરિતાકાશકોશા યાસ્ તારકા રઘુનન્દન
રઘુનંદન, તેની ઝળહળતી અને ફાટી નીકળતી આકૃતિઓ કળીઓ બની ગઈ છે અને જે આકાશને ભરાવે છે, એ તારાઓ છે.
ચન્દ્રાર્કદહનાલોકા અસ્યાસ્ તત્ કૌસુમં રજઃ । અનેનેયં હિ ગૌરાઙ્ગી સ્ત્રીવચ્ ચેતાંસિ કર્ષતિ
ચાંદ્ર, સૂર્ય અને અગ્નિનું પ્રકાશ એના પરાગ જેવું છે; એ પરાગથી, હે ગૌરાંગી, એ સ્ત્રીઓના મનને પોતાની તરફ આકર્ષે છે.
મનોમાતઙ્ગવલિતા સઙ્કલ્પકલકોકિલા । ઇન્દ્રિયવ્યાલશબલા તૃષ્ણાત્વગુપરઞ્જિતા
એનું મન મહાકાળી હાથીની જેમ તેને દોરે છે, કલ્પના એના માટે કોકિલા જેવી છે, ઇન્દ્રિયોના સાપો એના શરીર પર ચિતરાયેલા છે અને તૃષ્ણાની રંગત એના ઉપર ચડેલી છે.
નીલાકાશતમાલાઙ્ગસંશ્રયેણોન્નતિં ગતા । રોદસીજાનુસુસ્તમ્ભા ભુવનોદ્યાનભૂસ્થિતા
નીલ આકાશની હાર જેવી વિશાળતાને આધાર બનાવી, એ મહાનતા પામી છે; પૃથ્વી અને આકાશના બે સ્તંભો પર ઊભી રહી, એ જગતના બગીચામાં સ્થિર છે.
અધોબ્રહ્માણ્ડખણ્ડેન સ્વાલવાલેન જાલિના । વિહિતાશેષજલધિજલક્ષીરાદિસેચના
બ્રહ્માંડના નીચેના ભાગને પોતાનું મૂળ બનાવી અને સૂક્ષ્મ વાળ જેવી જાળથી, એ બધા સમુદ્રો, પાણી અને દૂધને સિંચાઈ આપે છે.
ત્રયીવિલોલભ્રમરા રમણીપુષ્પરઞ્જિતા । ચિત્સ્પન્દવાતવલિતા ક્રિયાવિપુલપત્ત્રિકા
ત્રણે વેદનાં મધમાખીઓથી શોભાયમાન, આનંદનાં ફૂલોની રંગત ધરાવતી, ચેતનાના પવનથી હલનચલન પામતી અને અનેક કર્મોના પાંદડાંથી ભરપૂર એવી છે.
કુકર્માજગરવ્યાપ્તા સ્વર્ગશ્રીપુષ્પમણ્ડપા । જીવજીવકનીરન્ધ્રા નાનામોદમદપ્રદા
કુકર્મ રૂપ સાપોથી ભરેલી, સ્વર્ગની વૈભવ અને ફૂલોના મંડપોથી શોભાયમાન, જીવજંતુઓના રંધ્રોથી છિદ્રિત અને અનેક પ્રકારનાં આનંદ તથા મદ આપનારી છે.
નાનારસમયી ચિત્રા નાનાકુસુમહાસિની । નાનાફલાવલિવ્યાપ્તા નાનાવર્ણવિકાસિની
અન્યાન્ય સ્વાદોથી ભરપૂર, અદભુત અને વિવિધ ફૂલોની પુષ્પિત, અનેક ફળોના ગૂચ્છોથી ઢંકાયેલી અને અનેક રંગોથી ઝગમગતી છે.
નાનાલવાલવલયા નાનાવિહગધારિણી । નાનાપરાગપરુષા નાનાભ્રલવલાઞ્છિતા
વિવિધ લતાવલયોથી ઘેરાયેલી, અનેક પક્ષીઓથી વસેલી, જુદા જુદા પરાગથી ખડકાયેલી અને અનેક ભમરાંઓના ટોળાથી ચિહ્નિત છે.
નાનાલતાકુટ્મલિતા નાનાવનગણોત્થિતા । નાનાગિરિતટારૂઢા નાનાચલનિરન્તરા
અनेक વેલો કળીઓથી ભરપૂર, અનેક જંગલોમાંથી ઉગેલી, અનેક પર્વતોની ઢાળ પર ચડી ગયેલી અને અનેક શિખરો સુધી સતત ફેલાયેલી છે.
જાતા ચ જાયમાના ચ મ્રિયમાણા તથા મૃતા । અનુચ્છિન્ના તથા ચ્છિન્ના નિત્યમ્ અચ્છેદિની તથા
ક્યાંક જન્મેલી, ક્યાંક જન્મતી, ક્યાંક મરતી અને ક્યાંક મરી ગયેલી, ક્યાંક અખંડિત અને ક્યાંક તૂટી ગયેલી, છતાં હંમેશા અવિનાશી છે.
અતીતા વર્તમાના ચ સત્યેવાસત્પદાસ્પદા । નિત્યમ્ અત્યન્તતરુણા નિત્યં શમમ્ ઉપેયુષી
ક્યારેક ભૂતકાળમાં, ક્યારેક વર્તમાનમાં, સાચી પણ અસત્ય પણ, હંમેશા અતિ યુવાન અને હંમેશા શાંતિ પામતી રહે છે.
મહાવિષલતૈષા હિ સંસારવિષમૂર્છનામ્ । દદાતિ રભસા શ્લિષ્ટા પરામૃષ્ટા વિનશ્યતિ
આ મહાન ઝેરી વેલ છે, જે સંસારના મદને લાવે છે; જો ઉત્સાહથી ચાંપીને રાખી તો આનંદ આપે છે, પણ જો દૃઢપણે પકડી લો તો નાશ પામે છે.
સ્ફીતેતો ગલિતેતશ્ ચ રૂઢેતસ્ સંસ્થિતાન્વ્ ઇતઃ । ઇતો જલમ્ ઇતશ્ શૈલા ઇતો નાગાસ્ સુરા ઇતઃ
અહીં એ વિસ્તર્યું છે, ત્યાં એ ઓગળી ગયું છે, ક્યાંક એ મજબૂત થઈને ઊભું છે. એક જગ્યાએ પાણી છે, બીજી તરફ પર્વતો છે, અહીં સાપો છે, તો ત્યાં દેવતાઓ છે.
ઇતઃ પૃથ્વીત્વમ્ આયાતા તથેતો દ્યુતયા સ્થિતા । ઇતશ્ ચન્દ્રાર્કતાં પ્રાપ્તા તથેતસ્ તારકાકૃતિમ્
અહીં એ પૃથ્વીનું રૂપ ધારણ કરે છે, ત્યાં એ પ્રકાશ બનીને ઊભું છે. એક જગ્યાએ એ ચાંદ્રમા અને સૂર્ય બની જાય છે, તો બીજી જગ્યાએ તારાઓનું સ્વરૂપ લે છે.
ઇતસ્ તમ ઇતસ્ તેજ ઇતઃ ખમ્ ઇત ઉર્વરા । ઇતશ્ શાસ્ત્રમ્ ઇતો વેદા ઇતો દ્વયવિવર્જિતા
અહીં અંધકાર છે, ત્યાં પ્રકાશ છે, અહીં આકાશ છે, ત્યાં ઉપજાઉ જમીન છે. એક જગ્યાએ શાસ્ત્ર છે, બીજી જગ્યાએ વેદ છે, તો ક્યાંક એ બંનેથી પર છે.
ઇતઃ પુણ્યમ્ ઇતઃ પાપમ્ ઇતસ્ સ્થાવરમૂઢતા । ઇતો જ્ઞાનાત્ પરિક્ષીણા પીનેતો ઽજ્ઞાનભાવનાત્
અહીં પુણ્ય છે, ત્યાં પાપ છે, અહીં જડતાનું ભાવ છે. એક જગ્યાએ જ્ઞાનથી એ ઘટે છે, તો બીજી તરફ અજ્ઞાનના પોષણથી એ વધે છે.
ઇતઃ પુણ્યતપોદાનૈઃ ક્ષીયમાણતયા સ્થિતા । ઇતો યોગવિલાસેન નૂનં ક્ષયમ્ ઉપાગતા
અહીં પુણ્ય, તપ અને દાનથી ધીમે ધીમે ઘટે છે; ત્યાં યોગના આનંદથી ચોક્કસપણે પૂરેપૂરું નાશ પામે છે.
ક્વચિત્ ખગતયોડ્ડીના ક્વચિદ્ દેવતયા સ્થિતા । ક્વચિત્ સ્થાણુતયા રૂઢા ક્વચિત્ પવનતાં ગતા
ક્યાંક પંખીઓની જેમ ઉડી જાય છે, ક્યાંક દેવતા બની રહે છે; ક્યાંક સ્તંભ જેવું અડગ રહે છે, તો ક્યાંક પવન જેવું સ્વરૂપ ધારણ કરે છે.
ક્વચિન્ નરકસંલીના ક્વચિત્ સ્વર્ગનિવાસિની । ક્વચિત્ સુરપદં પ્રાપ્તા ક્વચિત્ ક્રિમિતયા સ્થિતા
ક્યારેક નરકમાં ડૂબી જાય છે, તો ક્યારેક સ્વર્ગમાં વસે છે; ક્યાંક દેવપદ પ્રાપ્ત કરે છે, તો ક્યાંક જીવાત બની રહે છે.
ક્વચિદ્ વિષ્ણુઃ ક્વચિદ્ બ્રહ્મા ક્વચિદ્ રુદ્રઃ ક્વચિદ્ રવિઃ । ક્વચિદ્ અગ્નિઃ ક્વચિદ્ વાયુઃ ક્વચિચ્ ચન્દ્રઃ ક્વચિદ્ યમઃ
ક્યારેક વિષ્ણુ બને છે, ક્યારેક બ્રહ્મા, ક્યારેક રુદ્ર, ક્યારેક રવિ; ક્યારેક અગ્નિ, ક્યારેક વાયુ, ક્યારેક ચંદ્ર, તો ક્યારેક યમ પણ બને છે.
યત્ કિઞ્ચનાઙ્ગ ભુવનેષુ મહામહિમ્ના વ્યાપ્તં જરત્તૃણલવત્વમ્ ઉપાગતં વા । દૃશ્યં સ્ફુરત્તનુ હરાદ્ય્ અપિ તામ્ અવિદ્યાં વિદ્ધિ ક્ષયાય તદતીતતયાત્મલાભઃ
મિત્ર, જગતમાં જે કંઈ મહાન મહિમાથી વ્યાપ્ત છે, કે જે વૃદ્ધાવસ્થાએ કે સુકાઈ ગયેલા ઘાસ જેવી સ્થિતિએ પહોંચ્યું છે, કે જે દેખાય છે, કે જે ચમકદાર રૂપ ધરાવે છે—even હર અને બીજા દેવતાઓનાં રૂપ પણ—આ બધું અજ્ઞાન જ છે એવું જાણ. આત્માની પ્રાપ્તિ એ બધાની પાર જઈને, એનું અંત લાવવી છે.
આકારજાતમ્ ઉદિતં શુદ્ધં હરિહરાદ્ય્ અપિ । અવિદ્યૈવેત્ય્ અહં શ્રુત્વા બ્રહ્મન્ ભ્રમમ્ ઇવાગતઃ
હે બ્રાહ્મણ, મેં સાંભળ્યું કે જે કંઈ રૂપ ઊભાં થાય છે—even હરિ અને હરનાં પણ—એ બધું શુદ્ધ હોવા છતાં અજ્ઞાન જ છે. આ સાંભળીને હું ગૂંચવણમાં પડી ગયો છું.
સંવેદ્યેનાપરામૃષ્ટં શાન્તં સર્વાત્મકં ચ યત્ । તત્ સચ્ ચિદ્ અપિ ચાભાસમ્ અસ્તીહ કલનોજ્ઝિતમ્
જે જાણવામાં આવતું નથી, જે શાંત છે અને સર્વનું સ્વરૂપ છે—એ જ સત્ય, ચેતન અને ક્યારેક છબી રૂપે દેખાતું—even અહીં એ બધાં કલ્પનાઓથી પર છે.
સમુદેતિ તતસ્ તસ્માત્ કલા કલનરૂપિણી । જલાદ્ આવર્તરૂપેવ સ્ફુરદ્રૂપતયોદિતા
એમાંથી એક શક્તિ ઊભી થાય છે, જે પ્રગટ થવાની રૂપે દેખાય છે; એ પાણીમાંથી ઊભેલા ઘોળાવ જેવું ચમકતું રૂપ ધારણ કરીને બહાર આવે છે.
સૂક્ષ્મા મધ્યા તથા સ્થૂલા ચેતિ સા કલ્પ્યતે ત્રિધા । પશ્ચાન્ મનસ્ત્વં યાતેન સ્વેનૈવ વપુષા પુનઃ
આ સ્વરૂપને ત્રણ રીતે સમજવામાં આવે છે: સૂક્ષ્મ, મધ્યમ અને સ્થૂળ. પછી એ પોતાનાં સ્વભાવથી ફરી મનરૂપ ધારણ કરે છે.
તિસૃષ્વ્ અવસ્થાસ્વ્ એતાસુ ભેદતઃ કલ્પિતાભિધા । સત્ત્વં રજસ્ તમ ઇતિ સૈષૈવ પ્રકૃતિસ્ સ્ફુટા
આ ત્રણ અવસ્થાઓમાં જુદા જુદા નામ અપાય છે: સત્વ, રજ અને તમ. આ જ સ્પષ્ટ પ્રકૃતિ છે.
અવિદ્યાં પ્રકૃતિં વિદ્ધિ ગુણત્રિતયધર્મિણીમ્ । એષૈવ સંસૃતિર્ જન્તોર્ અસ્યાઃ પારં પરં પદમ્
અવિદ્યાને તું એ પ્રકૃતિ જાણ, જે ત્રણ ગુણોથી ભરપૂર છે. જીવ માટે આ જ જન્મમરણનો ચક્ર છે; અને એનો પાર જ પરમ પદ છે.
અત્રૈતે યે ત્રયઃ પ્રોક્તા ગુણાસ્ તે ઽપિ ત્રિધા સ્મૃતાઃ । સત્ત્વં રજસ્ તમ ઇતિ પ્રત્યેકં ભિદ્યતે ગુણઃ
અહીં જે ત્રણ ગુણો કહેવામાં આવ્યા છે, તે પણ ત્રણ ભાગે વહેંચાય છે; દરેક ગુણ—સત્વ, રજ અને તમ—પોતે અલગ અલગ રીતે વિભાજિત થાય છે.