કથં સ્થૂલો ઽણુરૂપસ્ સ્યાદ્ અણુસ્ સ્થૂલઃ કથં ભવેત્ । એકોદયે દ્વિતીયસ્ય ન સત્તા દિનરાત્રિવત્
મોટું ક્યારેય નાનું બની શકે નહીં અને નાનું ક્યારેય મોટું બની શકે નહીં. જેમ દિવસ આવે ત્યારે રાત રહેતી નથી, એમ એક આવે ત્યારે બીજું રહેતું નથી.
જ્ઞાનં નાજ્ઞાનતામ્ એતિ ચ્છાયા નાયાતિ તાપતામ્ । સદ્ બ્રહ્મ નાસદ્ ભવતિ વિચિત્રાસ્વ્ અપિ દૃષ્ટિષુ
જ્ઞાન ક્યારેય અજ્ઞાન બની શકતું નથી, અને છાંયાં ક્યારેય તાપ બની શકતી નથી. સાચું બ્રહ્મા અનેક પ્રકારની દૃષ્ટિમાં પણ ક્યારેય અસત્ય થતું નથી.
મનાગ્ અપિ ન સંશ્લેષસ્ સર્વગસ્યાપિ દેહિનઃ । દેહેન દેહગસ્યાપિ કમલસ્યેવ વારિણા
દેહધારી આત્માનું દેહ સાથે જરા પણ મિલન થતું નથી, જેમ કમળનું પાણી સાથે કોઈ જોડાણ નથી.
મનાગ્ અપિ ન સંશ્લેષો બ્રહ્મણો દેહસત્તયા । તદ્ગતસ્યાપ્ય્ અતદ્વૃત્તેર્ અમ્બરસ્યેવ વાયુના
બ્રહ્માનું દેહની હાજરી સાથે જરા પણ મિલન થતું નથી, ભલે મન એમાં લીન હોય; જેમ આકાશનું પવન સાથે કોઈ જોડાણ નથી.
ભવત્ય્ આત્મનિ નો કિઞ્ચિન્ નાસતો દેહકસ્ય ચ । તદ્ રાઘવ મુધૈવૈષ સુખદુઃખભ્રમઃ કુતઃ
આત્મામાં કશું જ થતું નથી, અને આ અસ્થિર શરીરનું પણ કંઈ નથી. રાઘવ, સુખ-દુઃખનો આ ભ્રમ વ્યર્થ છે, તેનો કોઈ આધાર નથી.
જરામરણમ્ આપચ્ ચ સુખદુઃખે ભવાભવૌ । મનાગ્ અપિ ન સન્તીહ નિર્વાણો નિર્વૃતો ભવ
અહીં વૃદ્ધાવસ્થા, મરણ, સુખ-દુઃખ કે જન્મમરણનો ચક્ર, કંઈ પણ નથી—even થોડું પણ નથી. મુક્ત થો અને શાંતિમાં રહો.
સ્થિતો દેહતયાત્યુચ્ચૈઃ પાતોત્પાતમયો ભ્રમઃ । દૃશ્યતે કેવલં બ્રહ્મણ્ય્ અપ્સુ વીચિતયા યથા
શરીરરૂપે ઊભો રહેવો કે પડવો—ઉત્થાન અને પતનનો આ ભ્રમ માત્ર બ્રહ્મમાં જ દેખાય છે, જેમ કે પાણીમાં ફક્ત તરંગો દેખાય છે.
આત્મસત્તોપજીવિત્વાદ્ આત્મા સમ્ભવતીહ હિ । દેહયન્ત્રં પયસ્સત્તામાત્રાદ્ ઊર્મિર્ ઇવોત્થિતમ્
આત્મા જ સર્વનું આધાર છે, એટલે અહીં આત્મા જ દેખાય છે. શરીરનું યંત્ર પણ, પાણીની હાજરીથી ઊભેલા તરંગ જેવું, માત્ર આત્માની હાજરીથી જ ઊભું થાય છે.
આધારસ્પન્દનેનાઙ્ગ યથા ક્ષોભભવાભવાઃ । સૂર્યાદેઃ પ્રતિબિમ્બસ્ય તથા દેહેન દેહિનઃ
પ્રિય, જેમ પાણીમાં સૂર્યનું પ્રતિબિંબ તેના આધારના હલનચલનથી ક્યારેક ઉદ્ભવે છે, ક્યારેક અદૃશ્ય થાય છે, એ જ રીતે શરીરધારીના અનુભવ પણ શરીરથી જ થાય છે.
સમ્યગ્દૃષ્ટે યથાભૂતે વસ્તુન્ય્ આત્મનિ જાયતે । સ્થિતિર્ દેહમયો ઽજ્ઞાનવિભ્રમો લયમ્ એતિ ચ
જ્યારે કોઈને પોતાનું સાચું સ્વરૂપ સાચી રીતે દેખાય છે, ત્યારે શરીર સાથેની ઓળખ, જે અજ્ઞાનથી પેદા થયેલી ગેરસમજ છે, તે ઓગળી જાય છે.
દેહદેહવતોર્ જ્ઞાનાદ્ યથાભૂતૈતયોસ્ સ્થિતિઃ । સત્તાસત્તાત્મિકોદેતિ દીપાદ્ ઇવ પદાર્થયોઃ
શરીર અને આત્મા બંનેનું સાચું જ્ઞાન થવાથી તેમનું સાચું સ્વરૂપ જાણી શકાય છે; જેમ દીવો હોય ત્યારે વસ્તુઓ દેખાય છે અને દીવો ન હોય ત્યારે અદૃશ્ય થાય છે, એમ જ તેમા અસ્તિત્વ અને અનસ્તિત્વની અનુભૂતિ થાય છે.
અસમ્યગ્જ્ઞાનિનો યે હિ સ્વાવર્તપરિવર્તનૈઃ । અન્તશ્શૂન્યાસ્ સ્ફુરન્તીહ તે મોહાર્જુનવાયવઃ
જે લોકોને સાચું જ્ઞાન નથી, તેઓ પોતાના વિચારોના ચક્રમાં ફસાયેલા રહે છે, અંદરથી ખાલી અને અશાંત હોય છે, જાણે મોહના જંગલમાં વંટોળાતા પવન હોય એમ.
અપર્યાલોચિતાત્માર્થમ્ અપરામૃષ્ટસંવિદઃ । સ્પન્દન્તે વેષ્ટિતોન્મુક્તતૃણવન્ મૂઢબુદ્ધયઃ
જે લોકોએ પોતાનું સત્ય ક્યારેય વિચાર્યું નથી, જેમનું મન અસ્પર્શિત રહ્યું છે, તેઓ ઘાસના તણખલાં જેમ ફેંકાઈ જાય અને ફરી છૂટી જાય, એમ અવિચારી મનથી ભટકતા રહે છે.
અનાસ્વાદિતચિત્તત્ત્વં જડાસ્ સૂત્રૈસ્ સ્વવાયુભિઃ । યન્ત્રવચ્ ચોદિતાક્રાન્તા નટન્તિ પ્રસ્ફુરન્તિ ચ
જે લોકોએ ચેતનાનું સાચું સ્વરૂપ અનુભવ્યું નથી, તેઓ જડ બની જાય છે, પોતાના મનના પ્રવાહથી દોરાઈને, દોરડાથી ચાલતા પুতળાં જેવી રીતે, એમ તેઓ ઊછળી ઊછળી નાચતા રહે છે.
તૃણકાષ્ઠાદિકં સર્વમ્ આહરન્તિ ત્યજન્તિ ચ । સશબ્દસ્પર્શરૂપાદ્યાસ્ તરઙ્ગતરલાઙ્ગકાઃ
તેઓ ઘાસ, લાકડાં અને એવી બધી વસ્તુઓ મેળવે છે અને પછી છોડી દે છે; આ ચંચળ શરીરધારી લોકો ધ્વનિ, સ્પર્શ, રૂપ વગેરેમાં તરંગ જેવી ઊઠે અને પડી જાય છે.
જડાસ્ સન્તસ્ સ્ફુરદ્રૂપા ભૃશં સ્ફારરસારવાઃ । સવિહારાગમાપાયા મહૌઘા ઇવ દુર્ધિયઃ
જડ હોવા છતાં, તેઓ જીવંત દેખાય છે, અનેક પ્રકારના રસ અને સ્વાદથી ભરપૂર છે; આવવું-જવું કરતા, ભટકતી બુદ્ધિવાળા લોકો મહા પ્રવાહ જેવી ઉછળે છે.
સર્વેષામ્ એવ ચૈતેષાં સ્થિતૈવૈષા ચિદ્ અવ્યયા । કિં ત્વ્ અબોધવશાદ્ અસ્યાઃ પરાં કૃપણતાં ગતાઃ
આ બધાં જીવોમાં અવિનાશી ચેતના સદા જ રહેલી છે, પણ અજ્ઞાનના કારણે એ અત્યંત દુઃખદ અવસ્થામાં પડી ગઈ છે.
શ્વાસસન્તતયો હ્ય્ અજ્ઞાલ્ લોહકારદૃતેર્ ઇવ । સ્પન્દમાત્રાર્થમ્ એવાશુ દૃશ્યન્તે નાર્થકારિણઃ
મૂર્ખ લોકોના સતત શ્વાસ ફક્ત હલનચલન તરીકે જ દેખાય છે, જેમ લોહારના ધમણા ફૂંકાય છે, પણ એમાં કોઈ સાચો લાભ નથી.
તર્જનોદ્ગર્જનં મૂઢાદ્ ધનુર્દણ્ડગુણાદ્ ઇવ । શ્રૂયતે મારણાયૈવ ચિદ્બોધપરિવર્જિતમ્
મૂર્ખ માણસના ધમકીઓ અને બૂમો, જેઓમાં જ્ઞાન નથી, એ ફક્ત વિનાશ માટે જ સાંભળાય છે, જેમ ધનુષ, લાકડી કે તારની અવાજ આવે છે.
ફલલાભો ઽપિ યો મૂઢાત્ તદ્ અરણ્યતરોર્ ઇવ । તસ્મિન્ વિશ્રમણં યત્ તચ્ છિલાફલહકે યથા
મૂર્ખને મળેલું ફળ પણ જંગલના વૃક્ષના ફળ જેવું છે; એમાં આરામ મેળવવો એ પથ્થર જેવા ફળ પર આધાર રાખવા જેવું છે.
તેન યસ્ સઙ્ગમસ્ સ સ્યાત્ સ્થાણુનાપિ હિ જઙ્ગલે । તદર્થં યત્ કૃતં કિઞ્ચિત્ તદ્ વ્યોમ લગુડૈર્ હતમ્
એવા માણસ સાથે જોડાણ કરવું એ જાણે જંગલમાં ઊભેલા વૃક્ષ સાથે સંબંધ બાંધવો જેવું છે; એ માટે જે કંઈ પ્રયત્ન થાય છે, તે જાણે આકાશને લાકડીઓથી મારવાનો વ્યર્થ પ્રયાસ છે.
તસ્મિન્ યદ્ અધમે દત્તં તત્ ત્યક્તં ક્લિન્નકર્દમે । તેન સાર્ધં કથા યાસ્ તત્ કૌલેયાહ્વાનમ્ અધ્વરે
એવા નીચ માણસને આપેલું બધું જાણે કાદવમાં ફેંકી દીધું હોય એવું છે; અને એના સાથે વાતચીત કરવી એ જાણે વ્યર્થ યજ્ઞ કરવો જેવું છે.
અજ્ઞત્વમ્ આપદાં નિષ્ઠા કા હિ નાપદ્ અજાનતઃ । ઇયં સંસારસરણિર્ વહત્ય્ અજ્ઞપ્રસાદતઃ
અજ્ઞાન એ બધાં દુઃખોનું મૂળ છે; જેને અજ્ઞાન નથી, તેને કયું દુઃખ લાગી શકે? આ સંસારનું ચક્ર અજ્ઞાનના કારણે જ ચાલે છે.
અજ્ઞસ્યોગ્રાણિ દુઃખાનિ સુખાન્ય્ અપિ દૃઢાનિ ચ । પુનઃ પુનઃ પ્રવર્તન્તે યુગં પ્રત્ય્ અચલા ઇવ
અજ્ઞાની માણસને ભારે દુઃખો અને મજબૂત સુખો ફરી ફરીને આવે છે, જાણે યુગોનું ચક્ર ફરી ફરીને ચાલે છે એમ.
શરીરધનદારાદાવ્ આસ્થાં સમનુબધ્નતઃ । ઇદં દુર્દુઃખમ્ અજ્ઞસ્ય ન કદાચન શામ્યતિ
જે અજ્ઞાન વ્યક્તિ શરીર, ધન, પત્ની અને અન્ય વસ્તુઓમાં જોરદાર લગાવ રાખે છે, તેની અંદર ઊંડું દુઃખ ક્યારેય શાંત થતું નથી.
અનાત્મનિ શવે દેહે આત્મભાવમ્ ઉપેયુષઃ । અસદ્બોધમયી માયા કથં નામ વિનશ્યતિ
જે વ્યક્તિ નિર્જીવ શરીરને પોતાનું સ્વરૂપ માને છે, તેની અંદર ખોટી સમજથી ઊભેલી માયા ક્યારે પણ નાશ પામતી નથી.
દુર્ભાવખર્વિતધિયો વસ્તુન્ય્ અન્ધસ્ય દુર્મતેઃ । અવસ્તુનિ સનેત્રસ્ય લુઠતશ્ ચ પદે પદે
જેની બુદ્ધિ ખોટા વિચારોથી બગડી ગઈ છે અને જે અંધ અને ભટકી ગયેલો છે, તેને વાસ્તવિકતા હોય કે ભ્રમ, દરેક પગલાએ દુઃખ જ મળે છે.
વિષમ્ ઉત્પદ્યતે ચન્દ્રાદ્ આમોદઃ કુસુમાદ્ ઇવ । કણ્ટકશ્ ચૈવ પયસો દૂર્વાઙ્કુર ઇવ સ્થલાત્
જે રીતે ચાંદ્રમાથી સુગંધ અને ફૂલોમાંથી સુગંધ આવે છે, પાણીમાંથી કાંટો અને સુકાઈ ગયેલી જમીનમાંથી દૂર્વાનો અંકુર ઊગે છે, એ રીતે દુઃખ પણ જન્મે છે.
દેહશલ્મલિભોગિન્યો મનોમાતઙ્ગશૃઙ્ખલાઃ । અજ્ઞસ્યાશાઃ પ્રસૂયન્તે સુવૃષ્ટેષ્વ્ ઇવ શાલયઃ
અજ્ઞાનીઓમાં ઇચ્છાઓ એવી રીતે ઉગે છે જેમ કે શલમળીના વેલ અને મનના હાથીને બાંધતી સાંકળો, અને સારી રીતે પાણી મળેલા ખેતરમાં ધાન ફૂલતું હોય એમ.
નરકશ્રીર્ અનાત્મજ્ઞં દુષ્કૃતવ્યાલપાલિતા । પરિપાલયતિ પ્રીતા મયૂરી વારિદં યથા
જેમ દુષ્કર્મના સાપો દ્વારા રક્ષાતી નરકની વૈભવમયી સ્ત્રી આત્માની અજ્ઞાનતાવાળા માણસને પ્રેમથી સાચવે છે, એ રીતે મોરણી મેઘને સાચવે છે.