નાસૌ સુસમનિર્માણો ન ચાર્ધસમનિર્મિતિઃ । ન વિલક્ષણનિર્માણસ્ સમ્બન્ધઃ ક ઇવેદૃશઃ
એવું બંધન તો ન પૂરું બનેલું છે, ન અડધું બનેલું છે, ને એ કોઈ અલગ પ્રકારનું પણ નથી—તો પછી આવું બંધન કયું હોઈ શકે?
શશમસ્તકશૃઙ્ગેણ રસાયનમયશ્ શશી । કથં સંશ્લિષ્યતે સાધો નિત્યં સન્ન્ અસતા કિલ
જેમ ચંદ્રનું અમૃત ક્યારેય સસલાના શિખ પર જોડાઈ શકે નહીં, તેમે, હે સજ્જન, સત્ય અને અસત્ય ક્યારેય જોડાઈ શકે નહીં.
નિત્યં સદસતોર્ ઐક્યં કથમ્ અક્ષગણાત્મનોઃ । પ્રકાશજડયોર્ મૂર્ખ સકલઙ્કાકલઙ્કયોઃ
સત્ય અને અસત્ય, ચેતન અને જડ, શુદ્ધ અને અશુદ્ધ, નિર્દોષ અને દોષયુક્ત—આ બધામાં ક્યારેય એકતા કેવી રીતે થઈ શકે?
દ્વયોર્ વાપ્ય્ અસતોર્ એવં સઙ્ગસ્ સમ્ભવતીહ કઃ । શશમસ્તકશૃઙ્ગાદ્રિશિલાશકલયોર્ ઇવ
બે અસ્તિત્વહીન વસ્તુઓ વચ્ચે પણ કઈ રીતે સંબંધ થઈ શકે? જેમ કે, સસલાના માથા પર પર્વતની ચોટી અને પથ્થરનો ટુકડો—આ બન્ને વચ્ચે કદી સંબંધ થઈ શકે નહીં.
શૃણ્વ્ ઇમં નિશ્ચયં ચિત્ત સત્યમ્ એવ મયોચ્યતે । આત્મના તવ સમ્બન્ધસ્ સ્વપ્નેષ્વ્ અપિ ન વિદ્યતે
હે મન, આ નિશ્ચિત વાત સાંભળ—હું જે કહું છું એ સાચું છે: તારો આત્મા અને બીજું કંઈ પણ—even સ્વપ્નમાં—કદી જોડાતા નથી.
યદ્ અનાત્મમયં તચ્ ચ ન સમ્ભવતિ કુત્રચિત્ । આત્મનસ્ સર્વરૂપત્વાત્ તેન ત્વં નાસિ ચિત્તક
જે કંઈ આત્મા સિવાયનું છે, એ ક્યારેય ક્યાંય રહેતું જ નથી; કેમ કે આત્મા સર્વત્ર વ્યાપેલો છે. એટલે, હે મન, તું મન નથી.
ચિત્ત ચેત્યવિમુક્તેયં જગજ્જાલવિજૃમ્ભિતૈઃ । અહં ત્વમ્ ઇત્યાદિમયી બ્રહ્મસત્તૈવ વલ્ગતિ
આ જગત, જે મન અને મનના વિષયોથી રચાયેલું છે, એ 'હું' અને 'તું' વગેરે ભાવના રૂપે ફેલાતું બ્રહ્મનું જ તેજ છે.
સકલકલ્પનયા સ્વસમુત્થયા પરિવૃતો ઽપ્ય્ અભિતશ્ ચ વિવર્જિતઃ । તવ ન સઙ્ગમ્ ઉપૈતિ શઠાકૃતે હતમનસ્ સકલામલદૃગ્ વિભુઃ
તમે તમારી જાતમાંથી ઊભી થયેલી દરેક કલ્પના દ્વારા ચારે બાજુથી ઘેરાયેલા હોવા છતાં, એ બધાથી અસ્પર્શ રહો છો; હે ચાલાક મન, તમે એ બધામાં કદી જોડાતા નથી, કેમ કે તમારો મન નાશ પામેલું છે અને તમારી નજર સર્વે દોષોથી મુક્ત છે.
વીતહવ્યો મહાબુદ્ધિર્ વિન્ધ્યાદ્રૌ કન્દરોદરે । ક્ષુરાગ્રશિતયા બુદ્ધ્યા ભૂયશ્ ચેદં વ્યચારયત્
વીતહવ્ય, જે મહાન બુદ્ધિ ધરાવે છે, તે વિંધ્ય પર્વતની ગુફામાં, પાતાળ જેવી તીક્ષ્ણ બુદ્ધિથી ફરી વિચાર કરવા લાગ્યા.
મૂર્ખેન્દ્રિયગણાશેષે સમગ્રરચનાન્વિતે । સર્વસઙ્કલ્પવલિતે સર્વાઙ્કુરપરાવૃતે
જ્યારે બધા મૂર્ખ ઇન્દ્રિયો અને આખું શરીર હાજર છે, દરેક પ્રકારના વિચારોમાં ભરપૂર છે અને જાગૃતિના તમામ અંકુરોથી દૂર છે.
સમગ્રપરિવારે ઽસ્મિન્ સર્વનાશે તવોત્થિતે । નૂનમ્ એવાભ્યુદેત્ય્ આત્મા તમસીવ ક્ષતે રવિઃ
આ સ્થિતિમાં, જ્યારે બધા સાથીઓ સાથે છે અને તારી અંદરથી સંપૂર્ણ વિનાશ ઊભો થયો છે, ત્યારે નિશ્ચિતપણે આત્મા પ્રગટશે, જેમ અંધકાર ભેદાય ત્યારે સુર્ય દેખાય છે.
નિત્યોદિતો ઽપિ ભવતો નોદેતિ પરમેશ્વરઃ । રવિર્ અન્ધેક્ષણસ્યેવ વાસનાવલિતાત્મનઃ
પરમેશ્વર તો હમેશાં હાજર છે, છતાં તમને એ દેખાતો નથી, એ જ રીતે જેમ અંધ માણસને સૂર્ય ઉગે તો પણ પ્રકાશ દેખાતો નથી, કારણ કે મન પર વાસનાઓની પડછાયાં છવાઈ ગઈ છે.
વાસનામલસંશાન્તૌ ત્વં સમૂલં વિનશ્યસિ । તતઃ પ્રકટતામ્ એતિ બ્રહ્મ બૃંહિતચિદ્ઘનમ્
જ્યારે વાસનાની અશુદ્ધિ પૂરેપૂરી શાંત થઈ જાય છે, ત્યારે તું મૂળથી નાશ પામે છે; ત્યારપછી જ્ઞાનરૂપ, વિશાળ બ્રહ્મ સ્પષ્ટ રીતે પ્રગટ થાય છે.
બન્ધો હિ વાસનામાત્રં તત્ક્ષયો મોક્ષ ઉચ્યતે । વાસનારજ્જુવિચ્છેદવિલાસેનોદિતો ભવ
બંધન એટલે માત્ર વાસનાઓ જ છે; એનો નાશ થાય એ મુક્તિ કહેવાય છે. જ્યારે વાસનાની દોરી તૂટી જાય છે, ત્યારે જીવન સહજ રીતે ઉજાગર થાય છે.
ઇન્દ્રિયાલી વિભૌ દૃષ્ટે ક્ષીયતે સહવાસના । આન્ધ્યસઙ્કલ્પના કાલે નાન્ધ્યક્ષય ઇવોદિતે
જ્યારે સ્વામી (પરમાત્મા)નું દર્શન થાય છે, ત્યારે ઇન્દ્રિયોની ટોળી અને વાસનાઓ પણ સાથે સાથે ઓગળી જાય છે; પણ જ્યારે અંધત્વની કલ્પના મનમાં રહી જાય છે, ત્યારે સૂર્ય ઉગે તો પણ અંધકાર દૂર થતો નથી.
આત્મલાભે ક્ષયં યાતિ મનષ્ષષ્ઠેન્દ્રિયાવલી । ઇન્દ્રિયાવલિનાશે ચ સ્વાત્મનાત્મોપલભ્યતે
જ્યારે પોતાનું સ્વરૂપ પ્રાપ્ત થાય છે ત્યારે મન અને છ ઇન્દ્રિયોની સાંકળ તૂટી જાય છે; અને જ્યારે ઇન્દ્રિયોની સાંકળ નાશ પામે છે ત્યારે પોતાનું સાચું સ્વરૂપ સ્પષ્ટ રીતે અનુભવાય છે.
સતતં શ્રેયસે તસ્માદ્ દ્વયમ્ એવ સમાચરેત્ । આત્મલાભેન્દ્રિયવશાવ્ અભ્યાસેનૈવ સિધ્યતઃ
માટે હંમેશા બે જ વસ્તુઓનું અભ્યાસ કરવો જોઈએ: પોતાનું સ્વરૂપ પ્રાપ્ત કરવું અને ઇન્દ્રિયોને વશમાં રાખવું. આ બંને માત્ર સતત અભ્યાસથી જ સિદ્ધ થાય છે.
સ્વયં ગુણસમાહારઃ ક્ષીયતે દૃષ્ટ આત્મનિ । શાર્વરો ભૂતસંરમ્ભો દિવાકર ઇવોદિતે
જ્યારે પોતાનું સ્વરૂપ દેખાય છે ત્યારે ગુણોની ભીડ આપોઆપ ઓછી થવા લાગે છે, જેમ કે સૂર્ય ઉગે ત્યારે રાત્રીનું અંધારું ઓગળી જાય છે.
યસ્મિન્ દૃષ્ટે ક્ષયં યાતિ યસ્ સ તેન સતા ક્ષયી । કથં સમ્બન્ધમ્ આયાતિ ચેતનેન જડાત્મકઃ
જેના દર્શનથી કોઈ વસ્તુ નાશ પામે છે, એ સાથે એ નાશ પામતી વસ્તુ પણ ખતમ થઈ જાય છે; તો પછી જડ સ્વરૂપ ધરાવતી વસ્તુ ચેતનાથી કેવી રીતે જોડાઈ શકે?
પ્રકાશસ્યાપ્રકાશેન શીતલેનોષ્ણરૂપિણઃ । જીવતા પ્રમૃતસ્યેવ ન સમ્ભવતિ સઙ્ગમઃ
પ્રકાશ અને અંધકાર, ઠંડક અને ગરમી, જીવતો અને મરેલો – એ બધામાં ક્યારેય મેળાપ થઈ શકે નહીં.
ક્વ સમગ્રકલાતીતઃ ક્વ સમગ્રકલાન્વિતઃ । ક્વ નિત્યસ્ સમ્પ્રકાશાત્મા ક્વાનિત્યસ્ તિમિરાકૃતિઃ
સમગ્ર સમયથી પર રહેલો ક્યાં અને આખા સમયથી બંધાયેલો ક્યાં? શાશ્વત, જેનું સ્વરૂપ પ્રકાશ છે, એ ક્યાં અને અશાશ્વત, જેનું સ્વરૂપ અંધકાર છે, એ ક્યાં?
નિત્યમ્ અસ્તમિતાકારઃ ક્વ નિત્યોદિતચિદ્વપુઃ । ક્વ ચાસજ્જડમૂકાન્ધઃ ક્વ સર્વાલોકચિદ્ઘનઃ
સदैવ અસ્ત થયેલો ક્યાં અને ચેતનાથી હંમેશા ઉજવાયેલો ક્યાં? જે જડ, મૌન, અંધ છે એ ક્યાં અને સર્વેને પ્રકાશિત કરતી ચેતનાનો સમૂહ ક્યાં?
આત્મેન્દ્રિયગણૈર્ યુક્ત ઇત્ય્ અનર્થાય નિશ્ચયઃ । યાવદ્ અજ્ઞાનમ્ એવાન્તર્ બાલાનામ્ એવ વલ્ગતિ
આત્મા ઇન્દ્રિયો અને મન સાથે જોડાયેલો છે એવી કલ્પના ફક્ત મોઢું છે; જ્યાં સુધી અજ્ઞાન અંદર રહે છે, ત્યાં સુધી એ બાળમનસુખો જ માની રાખે છે.
તજ્જ્ઞાનામ્ આત્મના સઙ્ગો નેન્દ્રિયાણામ્ ઇતિ સ્થિતે । અક્ષગ્રામે ક્ષયં યાતે પરમાત્મમયં જગત્
જ્યારે સમજાય છે કે જ્ઞાન અને આત્માનો જોડાણ છે, ઇન્દ્રિયોનો નહીં, ત્યારે જ્યારે બધાં ઇન્દ્રિયો શાંત થઈ જાય છે, ત્યારે આખું જગત પરમાત્માથી ભરેલું દેખાય છે.
યયાયુક્ત્યા મુધૈષા તે શઙ્કા સ્ફુરતિ પીવરી । આત્મા કલઙ્કિત ઇતિ સા વિનષ્ટાજ્ઞતાધુના
કઈ ખોટી સમજણથી તને આ મજબૂત શંકા થાય છે કે આત્મા દૂષિત છે? એ અજ્ઞાન તો હવે નાશ પામી ગયું છે.
અનિગીર્ણવિષો મૂર્ખસ્ સ યાતો વિષમૂર્છનામ્ । આત્મેન્દ્રિયશઠૈર્ યુક્ત ઇતિ યેનાશ્રિતો ઽન્તરમ્
જે મૂર્ખે ઝેર પચાવ્યું નથી, એ ઝેરી અવસ્થામાં ફસાઈ જાય છે; એ જ રીતે, જે આત્માને છ ઇન્દ્રિયો સાથે જોડે છે, એ પણ અંદરથી અસરગ્રસ્ત થાય છે.
દુઃખિષ્વ્ ઇન્દ્રિયમૂર્ખેષુ સુખેષૂપહતેષુ વા । સાક્ષિણો ઽક્ષીણસદ્વૃત્તેર્ આત્મનઃ કિમ્ ઇવાગતમ્
જ્યારે દુઃખી અને ઇન્દ્રિયપ્રધાન લોકોમાં કે સુખી અને અવરોધિત લોકોમાં પણ, જે આત્મા માત્ર સાક્ષી છે અને તેની સારા ગુણો અખંડિત રહે છે, તેને શું અસર થાય છે?
ચિત્તેન્દ્રિયાત્મનાં સઙ્ગ ઇતિ નો સમ્ભવત્ય્ અલમ્ । સમ્બન્ધાભાવસંસિદ્ધૌ ભોક્તૃતાકર્તૃતે કથમ્
મન, ઇન્દ્રિયો અને આત્માનું સાચું જોડાણ શક્ય જ નથી. જ્યારે એના વચ્ચે કોઈ સંબંધ જ નથી એ સમજાઈ જાય, ત્યારે ભોગવનાર કે કરનાર કોણ રહે?
નાતઃ કર્તા ન ભોક્તાસ્મિ ન મોક્ષો ઽસ્તિ ન બન્ધનમ્ । નાહમ્ અસ્મિ ન ચાન્યો ઽસ્તિ સંવિદાત્માસ્ત્ય્ અલેપકઃ
આથી, હું કરનાર નથી, ભોગવનાર પણ નથી; મુક્તિ કે બંધન કંઈ નથી. હું પણ નથી, બીજું પણ કંઈ નથી—માત્ર શુદ્ધ ચૈતન્ય સ્વરૂપ આત્મા જ છે.
સ એવાહં સ એવ ત્વં સ જગત્ સો ઽમ્બરં સ ભૂઃ । સર્વં નૂનં સ એવેતિ નિર્ણીતે કિં વિમુહ્યસિ
હું એ જ છું, તું પણ એ જ છે, એ જ જગત છે, એ જ આકાશ છે, એ જ ધરતી છે. બધું ખરેખર એ જ છે—પછી જ્યારે આ સ્પષ્ટ થાય, તો તું કેમ ગૂંચવાઈ રહ્યો છે?