દિષ્ટ્યા ચિત્તં મૃતમ્ ઇતિ જ્ઞાતમ્ અદ્ય મયા સ્વયમ્ । ન શઠેન સમં નીતં સમગ્રં જીવિતં નિજમ્
સૌભાગ્યથી, આજે મને પોતે જ જાણ્યું છે કે મન મરેલું છે. એ કપટી મન સાથે મારું આખું જીવન વીત્યું નથી.
ઉત્સાર્ય દેહસદનાન્ મનશ્શઠમ્ અહં ક્ષણાત્ । અયં સ્વસ્થસ્ સ્થિતો ઽસ્મ્ય્ અન્તર્વેતાલપરિવર્જિતઃ
મારે તરત જ શરીરમાંથી એ કપટી મનને દૂર કરી દીધું છે. હવે હું અંદરથી શાંત છું, મનના ભ્રમથી સંપૂર્ણપણે મુક્ત છું.
ચિત્તવેતાલલબ્ધેન ચિરં કાલં મયોદ્ધતાઃ । કૃતા વિકારા વિવિધાસ્ સ્વયં કૃત્વા હસામિ યાન્
મનના ભ્રમના પ્રભાવે હું લાંબા સમય સુધી ઉથલપાથલ રહ્યો અને અનેક પ્રકારના ભ્રાંતિઓ સર્જી. હવે એ બધું જોઈને હું પોતે જ હસી ઉઠું છું.
ચિરાન્ નિપતિતો દિષ્ટ્યા વિચારાસિવરાઙ્કિતઃ । હૃદ્ગેહાચ્ ચિત્તવેતાલસ્ તાલોત્તાલસમુન્નતિઃ
દૈવક્રમથી, અંતે મનનો ભૂત, વિચારની તલવારથી ઘાયલ થઈ, હૃદયના ઘરેથી તેની ઉથલપાથલ સાથે નીચે પડી ગયો છે.
પ્રશાન્તચિત્તવેતાલે પવિત્રાં પદવીં ગતે । દિષ્ટ્યા શરીરનગરે સુખં તિષ્ઠામિ કેવલઃ
હવે મનનું ભૂત શાંત થઈ, પવિત્ર માર્ગ પર પહોંચી ગયું છે; દૈવક્રમથી, હું હવે શરીરનગરીમાં એકલો અને આનંદથી રહે છું.
મૃતં મનો મૃતાશ્ ચિન્તા મૃતો ઽહઙ્કારરાક્ષસઃ । વિચારમન્ત્રેણ સમસ્ સ્વસ્થસ્ તિષ્ઠામિ કેવલઃ
મન મરી ગયું, ચિંતાઓ મરી ગઈ, અહંકારનો રાક્ષસ પણ મરી ગયો; વિચારના મંત્રથી હું શાંત, સ્વસ્થ અને એકલો જ રહ્યો છું.
કિં મનો મે મમાશાઃ કાઃ કો મે ઽહઙ્કારકો ભવેત્ । દિષ્ટ્યા વ્યર્થં કલત્રં મે નષ્ટમ્ એતદ્ અશેષતઃ
મને મન શું કામનું? મને કઈ ઈચ્છાઓ છે? મારો અહંકાર કોણ ઊભો કરે? દૈવક્રમથી, આ આખું ખોટું ટોળું મારી માટે સંપૂર્ણપણે નાશ પામ્યું છે.
એકસ્મૈ કૃતકૃત્યાય નિત્યાય વિમલાત્મને । નિર્વિકલ્પચિદાખ્યાય મહ્યમ્ એવ નમો નમઃ
મારે જ, જે સર્વ કાર્ય પૂર્ણ કરી ચૂક્યો છે, સદા અવિનાશી અને નિર્મળ સ્વરૂપ ધરાવે છે, અને જે અખંડ ચેતનાના રૂપે ઓળખાય છે, એવાં પોતાને વારંવાર વંદન છે.
ન મમાશા ન કર્માણિ ન સંસારો ન કર્તૃતા । ન ભોક્તૃતા ન દેહો મે મહ્યમ્ એવ નમો નમઃ
મારે કોઈ ઈચ્છા નથી, કોઈ કર્મ નથી, સંસાર નથી, કરનારપણું નથી, ભોગવનારપણું નથી, અને શરીર પણ નથી—મારે જ પોતાને વંદન છે.
નાહમ્ આત્મા ન ચાકાશો ન ચૈવાયમ્ અહં સ્વયમ્ । મમ નાસ્તિ વ્યવચ્છેદો મહ્યમ્ એવ નમો નમઃ
હું આત્મા નથી, આકાશ નથી, કે આ 'હું' પણ નથી; મારું કશુંયે સીમિત નથી—મારે જ પોતાને વંદન છે.
નીરૂપાય નિરાખ્યાય પ્રકાશાયામલાત્મને । સ્વયમ્ આત્મૈકસંસ્થાય મહ્યમ્ એવ નમો નમઃ
જેનું સ્વરૂપ નથી, વર્ણન કરી શકાયું નથી, જે પ્રકાશરૂપ છે, નિર્મળ છે અને પોતે જ એકમાત્ર આત્મામાં સ્થિર છે, એવા પોતાને મારે જ વંદન છે.
નિર્વિકારાય નિત્યાય નિરંશાય નિરાત્મને । સર્વસ્મૈ સર્વકાર્યાય મહ્યમ્ એવ નમો નમઃ
જે બદલાતું નથી, સદા રહે છે, ભાગો વિના છે, પોતાનું સ્વરૂપ નથી, સર્વત્ર વ્યાપેલું છે અને બધાં કાર્યોનું મૂળ છે—એવા મને, માત્ર મને, વારંવાર વંદન છે.
સમાં સર્વગતાં સૂક્ષ્માં જગદેકપ્રકાશિનીમ્ । સત્તામ્ ઉપાગતો ઽસ્મ્ય્ અન્તર્ મહ્યમ્ એવ નમો નમઃ
જે સર્વત્ર સમાન, સર્વવ્યાપી, અતિ સૂક્ષ્મ અને આખા જગતને પ્રકાશિત કરતી એવી સત્તા છે, એ મને અંદર પ્રાપ્ત થઈ છે—માત્ર મને, વારંવાર વંદન છે.
સાદ્રિદ્યૂર્વીનદીશાઙ્ગં નાહમ્ એવાહમ્ એવ વા । જગત્ સર્વપદાર્થાઢ્યં મહ્યમ્ એવ નમો નમઃ
હું પર્વત, ધરતી, નદી કે દિશાઓથી બનેલો નથી, કે હું પોતે પણ નથી; આ સમગ્ર જગત અને તેમાં રહેલા બધા પદાર્થો—એ બધામાં પણ હું નથી. માત્ર મને, વારંવાર વંદન છે.
વ્યપગતમનનં શમાભિરામં પ્રકટિતવિશ્વમ્ અવિશ્વમ્ અપ્ય્ અનન્તમ્ । સ્વયમ્ અજમ્ અજરં ગુણાદ્ અતીતં વપુર્ અહમ્ અચ્યુતમ્ ઐશ્વરં નમામિ
જેમાં કોઈ વિચાર નથી, શાંતિથી ભરપૂર છે, જગતરૂપે પ્રગટ છે પણ જગત નથી, અનંત છે, જન્મમૃત્યુથી પર છે, ગુણોથી પર છે—એવું અવિનાશી, સર્વશક્તિમાન સ્વરૂપ, પોતાને હું વંદન કરું છું.
એવં વિચાર્ય બુદ્ધ્યાન્તઃ પુનર્ ઇત્થં વિચાર્યતે । તત્ત્વવિદ્ભિર્ મહાબાહો જ્ઞેય આત્મા મહાત્મભિઃ
આ રીતે મનથી વિચાર કર્યા પછી ફરીથી આ રીતે વિચાર થાય છે: હે મહાબાહુ, સત્ય જાણનારા મહાન આત્માઓએ આત્માને ઓળખવો જોઈએ.
આત્મૈવેદં જગદ્ ઇતિ સત્યં ચિત્તેન માર્જિતમ્ । ઉત્થિતં સ્યાત્ કુતશ્ ચિત્તમ્ અહો ચિત્રમ્ અવસ્તુ યત્
આ જગત તો આત્માજ છે—આ સાચું છે, શુદ્ધ મનથી જાણેલું છે; પણ મન ક્યાંથી આવે છે? અરે, કેટલું અદ્ભુત છે એ, જે વાસ્તવમાં કંઈ છે જ નહીં!
અવિદ્યાત્વાદ્ અચિત્ત્વાચ્ ચ સમાયાત્વાત્ સદૈવ હિ । મૃતં નાસ્ત્ય્ એવ વા ચિત્તં ભ્રમાદ્ અન્યત્ ખપુષ્પવત્
અજ્ઞાનથી, મન ન હોવાને કારણે અને માયાના કારણે મન ક્યારેય સાચું નથી; એ તો માત્ર ભ્રમ છે, આકાશમાં ફૂલ જેવી કલ્પના છે.
સિદ્ધસ્ સ્થાણુપરિસ્પન્દો નૌગતસ્ય યથા શિશોઃ । અબુદ્ધસ્ય ન બુદ્ધસ્ય તથા ચિત્તમ્ અસન્મયમ્
સિદ્ધ પુરુષનું મન વૃક્ષની આજુબાજુની શાંતિ જેવી સ્થિર રહે છે, કે જેમ બાળક હજી નાવમાં ચઢ્યું નથી એવો; અજ્ઞાનીને મન અસત્યથી બનેલું છે, જ્ઞાનીને નહીં.
મૌર્ખ્યમોહભ્રમે શાન્તે ચિત્તં નોપલભામહે । ચક્રારોહભ્રમસ્યાન્તે પર્વતસ્પન્દનં યથા
મૂર્ખાઈ, મોહ અને ભ્રમની શાંતિમાં આપણે મનને જોઈ શકતા નથી, જેમ ચક્ર ફરતી વખતે જે ભ્રમ હોય છે એ અટકે પછી માત્ર પર્વતનું થરથરવું જ રહે છે.
એવં હિ ચિત્તં નાસ્ત્ય્ એવ બ્રહ્મૈવાસ્તિ તતાત્મકમ્ । પદાર્થભાવનાશ્ ચિત્રાસ્ તેનાસત્યા મયોજ્ઝિતાઃ
આ રીતે, મન ખરેખર અસ્તિત્વ ધરાવતું નથી; માત્ર બ્રહ્મ જ છે, જેનું સ્વરૂપ એ જ છે. વસ્તુઓ વિશેના વિવિધ કલ્પનો ખોટા છે અને મેં એ બધાને ત્યજી દીધા છે.
જાતો ઽસ્મિ શાન્તસન્દેહસ્ સ્થિતો ઽસ્મિ વિગતજ્વરઃ । યથા તિષ્ઠામિ તિષ્ઠામિ તથૈવ વિગતૈષણમ્
હવે હું શાંતિથી, સંશયમુક્ત જન્મ્યો છું, સ્થિર છું અને મનની બધી બળતરા મટી ગઈ છે; હું જેમ છું તેમ જ રહું છું, અને હવે કોઈ ઈચ્છા રહી નથી.
ચિત્તાભાવે પરિક્ષીણા બલાત્ તૃષ્ણાદયો ગુણાઃ । આલોકોપરમે ચિત્રા વર્ણાખ્યા ઇવ સંવિદઃ
જ્યારે મન રહેતું નથી ત્યારે તરસ અને બીજા ગુણો પણ બળજબરીથી ઓગળી જાય છે; અને જ્ઞાનનું પ્રકાશ બંધ થાય ત્યારે ચેતનામાં દેખાતા બધા રંગો પણ અદૃશ્ય થઈ જાય છે.
મૃતં ચિત્તં ગતાસ્ તૃષ્ણાઃ પ્રક્ષીણં મોહપઞ્જરમ્ । નિરહઙ્કારતા જાતા જગત્ય્ અસ્મિ પ્રબુદ્ધવાન્
મારું મન હવે મરી ગયું છે, ઇચ્છાઓ પણ ઓગળી ગઈ છે, મોહનો પાંજર તૂટી ગયો છે; હવે હું અહંકાર વિના થયો છું—એવી જાગૃત અવસ્થામાં, હું દુનિયામાં રહ્યો છું.
એકમ્ એવ જગચ્ છાન્તં નાનાત્વં ન સદ્ ઇત્ય્ અપિ । કિમ્ અન્યદ્ વિમૃશામ્ય્ અન્તઃ કથયૈવાલમ્ એતયા
આ આખું જગત એકરૂપ અને શાંત છે; અહીં કોઈ ભેદ નથી, અસ્તિત્વ પણ નથી. હવે અંદર શું વિચારવું છે? કહો, આથી પૂરતું છે.
નિરાભાસમ્ અનાદ્યન્તં પદં પાવનમ્ આગતઃ । સોમ્યસ્ સર્વગતસ્ સૂક્ષ્મસ્ સ્થિત આત્માસ્મિ શાશ્વતઃ
હું એ પવિત્ર અવસ્થાએ પહોંચી ગયો છું, જ્યાં કોઈ રૂપ નથી, ન શરૂઆત છે, ન અંત છે; હું સૌમ્ય, સર્વત્ર વ્યાપક અને અતિ સૂક્ષ્મ, શાશ્વત આત્મા તરીકે સ્થિર છું.
યદ્ અસ્તિ યચ્ ચ નાસ્તીહ ચિત્તાદ્ય્ આત્માદ્ય્ અવસ્તુ વા । તત્ ખાદ્ અચ્છતરં શાન્તમ્ અનન્તાગ્રાહ્યમ્ આતતમ્
અહીં જે કંઈ છે કે નથી, મન હોય કે આત્મા કે અસ્તિત્વ વિનાનું કંઈ પણ હોય—આ બધું આકાશથી પણ વધારે સૂક્ષ્મ, શાંત, અનંત, અગ્રાહ્ય અને સર્વત્ર વ્યાપક છે.
ચિત્તં ભવતુ વા માન્તર્ નિયતાં સ્મૃતિમ્ એતુ વા । કો વિચારણયાર્થો મે નિરંશસ્યોદિતાત્મનઃ
મારું મન ઊભું થાય કે ન થાય, યાદશક્તિ આવે કે ન આવે—હવે જ્યારે મારું અખંડ સ્વરૂપ પ્રકાશિત થયું છે, ત્યારે મને શોધખોળ કરવાની શું જરૂર છે?
વિચારકારકો મૌર્ખ્યાદ્ અહમ્ આસમ્ ઇતિ સ્થિતિઃ । વિચારેણામિતાકારઃ ક્વાધુનાહં વિચારકઃ
'હું શોધનાર છું' એવી ભાવના અજ્ઞાનથી ઊભી થઈ હતી; હવે શોધખોળથી હું અપરિમિત સ્વરૂપનો થયો છું—હવે એ શોધનાર હું ક્યાં રહ્યો?
મૃતે ઽપિ મનસીયં મે વિકલ્પશ્રીર્ નિરર્થકા । મનોવેતાલવૃત્ત્યર્થં કિમર્થમ્ ઉપજાયતે
મન મરી ગયું હોવા છતાં, મારા અંદર આ કલ્પનાઓ વ્યર્થ ઊભી થાય છે; મનની આ તરંગો آخر શું માટે ઊભી થાય છે?