અનંત રથોના ચક્રોથી ઉડતી ધૂળે આકાશને ઢાંકી દીધું હતું. દેવો અને દૈત્યોના પગલે ચરણે પડેલ ઘાસ ચુરમાર થઈ ગયું હતું, અને આગળ વધતી સેનાઓની લહેરો સૌ દિશાઓમાં ઉછળી રહી હતી. અસંખ્ય દૈવી પ્રાણીઓ શસ્ત્રો અને પર્વતોના ઘાતથી ચકનાચૂર થઈ પડતાં, આકાશે સમુદ્રના હાથીઓએ લાવેલી જળની ધારો વરસી રહી હતી. શસ્ત્રો, ભાલાં અને તીરોની સૈકડો નદીઓ વહેતી, જેમાં વિશ્વના ગુંબજ પર્વતોના પાંખોથી તૂટી-વખૂટી ગયા હતાં. વિશ્વના દેવાધિપતિઓના શહેરો દૈત્યોના પગલાંના આઘાતથી ધરાશાયી થઈ ગયા. સુવર્ણ મહેલો માં સ્ત્રીઓના ભયજનક રડારા ગૂંજતા હતાં. દૈત્યસેનાઓ ઉગ્ર સમુદ્ર અને પર્વતોની લહેરોમાં ઉછળતી-પડતી જમીન પર લથડતી હતી, અને આકાશ દૈત્યોના રક્તના પ્રવાહોથી ધોઈને સ્વચ્છ થઈ રહ્યું હતું; તેમના વિલાપે ગગન ગુંજી ઉઠ્યું હતું. વિશ્વ અનેક સમુદ્રોના જળથી ઢંકાઈ ગયું હતું, અને મહાન યોદ્ધાઓથી ભરેલું હતું. તે ફરીથી દેવો-દૈત્યોની તેજસ્વી સેનાઓથી ઝગમગી ઉઠ્યું. પર્વત-દૈત્યોના પાંખધારી શિખરોની આવન-જાવનથી વિશ્વ ભયાનક અને ભયાવહ બની ગયું હતું; વિનાશના તડાકા ગૂંજતા હતાં. ભૂમિ, સમુદ્ર અને પર્વતો દૈત્ય-પર્વતોના ઘાયલ શરીરમાંથી વહેતા લોહીથી સર્વત્ર લાલ થઈ ગયા હતાં, કારણ કે તેમના શિખરો શસ્ત્રો અને પથ્થરોના ઘાતથી ફાટીને વહેતા હતાં. વિશ્વને ચારેય બાજુએ વિનાશ પામેલા રાજ્યો, શહેરો, જંગલો, ગામડાં અને પર્વતગૃહોએ ઘેરી લીધું હતું, જેમાં અસંખ્ય દૈત્યો, હાથીઓ, ઘોડાં, માનવો, રથો અને પર્વતો ભરેલા હતાં. તેની પથારી પર દૈવી સુંદરીઓ અને દૈત્યો અવર-જવર કરતા હતાં, અને પર્વતો પર મહાપ્રલય જેવી ઘનઘોર વાદળોની ધોધ વરસી રહી હતી. હાથીઓ મુઠ્ઠીના ઘાતથી ઘાયલ થતા હતાં, અને પર્વતશ્રેણીઓ મહાન ઉલ્કાપાતથી તૂટી-વખૂટી રહી હતી. દૈત્યો ઉગ્ર અગ્નિના જાળમાં દઝળી રહ્યા હતાં, અને એક જ મુઠ્ઠીથી ઉત્પન્ન થયેલો અગ્નિ મહાસાગર સમાન ભભૂકી ઉઠતો હતો. ચંદ્રના શીતળતાથી વિશાળ જળરાશિઓ જામી રહી હતી, જ્યારે જંગલના અગ્નિના જ્વાળાથી પથ્થરનાં ઢગલા પીગળી રહ્યાં હતાં. પ્રલયની રાત શસ્ત્રોથી સર્જાયેલી અંધકારથી ભરાઈ ગઈ હતી, પણ માયાના સૂર્યના તેજથી તે પાતળી અંધકારની પડછાયાને ભસ્મ કરી નાખવામાં આવી હતી. માયાજાળથી સર્જાયેલા આકાશમાંથી અગ્નિની પ્રલયવૃષ્ટિ વરસી રહી હતી; અગ્નિ, પવન અને શસ્ત્રોના અથડામણથી તોફાન ઉઠી રહ્યા હતાં. વીજળીના તોફાન પર્વતીય વરસાદને ઉડાવી નાખતા હતાં, અને યુદ્ધમાં નિદ્રા, જાગૃતિ, વરસાદ તથા ગ્રહોની શક્તિવાળા શસ્ત્રો પણ વપરાતા હતાં. આરી, વૃક્ષ કાપવાના, જળ અને અગ્નિના તથા બ્રહ્માના ભયાનક શસ્ત્રો—all were overcome by the dazzling brilliance of the weapon of light. આકાશ આખું જ તીરો, શસ્ત્રો અને પથ્થરવર્ષાથી છવાઈ ગયું હતું; શસ્ત્રોના તેજથી તે અગ્નિવૃષ્ટિથી ઝગમગી ઉઠ્યું હતું. ચંદ્રપ્રભાથી ઝીલાતા ધ્વજપટાકા, ચક્રોના ગર્જનાથી ગુંજતા, રથો પર્વતોને પલકમાં પાર કરી જતા હતાં. મહાદૈત્યો સતત વીજળીના ઘાતથી મરી રહ્યા હતાં, તો બીજી તરફ દૈવિક મંત્રોથી, શુક્ર અને દેવોના યત્નથી, નવા દૈત્યો જન્મી રહ્યા હતાં. શુભ ગ્રહો અને મહાપૃથ્વીધૂમ્રકેટુઓ દ્વારા રક્ષિત યુદ્ધભૂમિ પર, ભયાનક સંકેતો અને અપશકુનોએ ગળા ઉંચા કર્યા. વિશ્વ, પર્વતો, સમુદ્ર અને આકાશ સાથે, લોહીની ધારોમાં ડૂબી ગયું હતું, જાણે એક જ કિમ્શુક વૃક્ષના ફૂલોની વનરાશિ હોય, કારણ કે દુશ્મનાવટ અપરાજેય હતી. મહાસાગર લાશોથી ભરાઈ ગયો હતો, જે પર્વતો જેટલી મોટી હતી, અને એ લાશો બધાં વૃક્ષોના ડાળીઓ અને તણાં પર લટકી રહી હતી. પવનમાં ઉડતી પાંખો, ફૂલો અને ફળો સાથે ઊંચા તાડ વૃક્ષો અને તીરોના જંગલો આકાશમાં વ્યાપી ગયા હતાં. પર્વતો જેટલા મોટા લાશોના હાથોથી નૃત્ય કરતા, દૈવી અપ્સરાઓ અને તારાઓ તેમના વિમાનોમાંથી પડીને જળમાં સમાઈ ગયા હતાં. પર્વતો તીરો, ભાલાં, ગદાઓ, શૂળો અને તલવારોથી ભેદાઈ ગયા હતાં; આકાશ સાત લોકોના ધરાશાયી થયેલા દિવાલોના ટુકડાઓથી છવાઈ ગયું હતું. મહાયુદ્ધના મદમસ્ત, ગર્જનભર્યા ડંકોના અવાજે પાતાળના હાથીઓ પણ ધ્રુજવા લાગ્યા હતાં. વિનાયક જેવા મહાદૈત્યોના હાથે પર્વતો ઉખડીને ફેંકાઈ રહ્યા હતાં; અને બીજી બાજુ, સિદ્ધો અને વાયુદેવો સ્થિર ઊભા રહી ગયા હતાં. ગંધર્વો, કિન્નરો, દેવો અને દૈવી ઋષિઓ ચારે દિશામાં ભાગી ગયા; તેમના નેતાઓ ઘાયલ અને થાકીને ભૂમિ પર નિર્વાણ પામ્યા. દૈત્ય અને દૈત્યોની સેના થોડું વિજય પ્રાપ્ત કરીને પણ લગભગ નષ્ટ થઈ ગઈ હતી; દેવસેનાઓ પણ છિન્ન-ભિન્ન થઈ રહી હતી, અને ઇન્દ્ર એકલો ઊભો રહીને ચિંતિત હતો. ઉત્તર દિશામાં લાલ શસ્ત્રોથી ઝગમગતો અગ્નિ પ્રગટ્યો, તેની ઉગ્ર જ્વાળાઓ અંધકારને દૂર કરતી હતી. પવન મહાન સાપો જેવી ભયાનક ગર્જનાથી ફૂંકાઈ રહ્યા હતાં, તેમના પ્રભાવે પથ્થરોના ટુકડા અને વીજળીથી ઘાયલ દેહો છુટા પડી રહ્યા હતાં—આ બધું દેવો માટે મહાપ્રલયના સંકેત હતું. લોહી ગંગા જેવી ધારે વહેતું હતું, જાણે આકાશમાંથી પૂર આવે; દેવસેનાઓ બાંધેલા દોરડાઓથી જોડાઈ, વીજળીના ઘાતથી ઉદ્ભવેલા ગર્જનાથી ગૂંજી ઉઠી હતી. મહાસર્પે પોતાના હાથથી દેવોના બધા નિવાસો પકડી અને ચકનાચૂર કરી નાખ્યા, અને તેની કમરે યુદ્ધના ભયાનક ગર્જનાએ કમળને છુપાવી દીધું હતું. એરાવત હાથીનો અભિમાન તૂટી ગયો હતો અને ભાગવાની દૃષ્ટિ રાખતો, જ્યારે દૈત્યસેનાએ તેને ઘેરી લીધો હતો; જાણે મધ્યાહ્નના સૂર્યને ઘનઘોર વાદળોએ ઘેરી લીધો હોય. દેવસેનાઓના શસ્ત્રો અને અંગો પડી ગયાં હતાં, લોહી વહેતું હતું, અને તેઓ તૂટી ગયેલા બંધના પાણી જેવી દિશાઓમાં ભાગી ગયા હતાં. દોરડા, સર્પો અને પટ્ટા, લાંબા સમયથી છુપાયેલા, હવે ગર્જનાભેર અવાજ સાથે પાછળ લાગ્યા, જાણે અગ્નિ ઇંધણનું પીછો કરે છે. દૈત્યો બહુ શોધ્યા છતાં દેવોને શોધી શક્યા નહીં, જેમ કે સિંહ ઘનઘોર વાદળોમાં છુપાયેલા હરણને શોધી શકતો નથી. જ્યારે દેવોને શોધી શક્યા નહીં, ત્યારે એ દોરડા, સર્પો અને પટ્ટા આનંદપૂર્વક પોતાના સ્વામી પાસે પાતાળની ખજાનામાં ગયા. પછી દેવો, ખૂબ નિરાશ થઈ, થોડું શાંત થયા પછી, અનંત તેજસ્વી બ્રહ્માજી પાસે ગયા—વિજયનો માર્ગ શોધવા.