જ્યારે લોકપાલો પોતાના ધ્વજાઓ ઊંચા કરીને યુદ્ધના મેદાનમાં ઊભા રહ્યા, ત્યારે ભયાનક યુદ્ધની ગર્જના આકાશમાં ગૂંજી ઉઠી—જેમ કે યુગ અંતે મેઘો આકાશને ઘેરી લે છે તેમ. આકાશમાં, જાણે પૃથ્વીનો એક ભાગ જ પકડી લીધો હોય, એવો વિશાળ અને ઘનઘોર વાદળ દેખાયું, જે મહાપર્વતના પેટલાને મજબૂત મુઠ્ઠીઓ વડે ઉથલાવાયું હોય તેમ ફૂલેલું હતું. હથિયારો અને પર્વતોના અથડામણથી, જે પ્રથમ ઘાતે જ ચકનાચૂર થઈ ગયા હતા, એક કઠોર અને ભયાનક ધ્વનિ ફાટી નીકળી—જાણે જીવ વિહોણા થયેલા હૃદયોમાંથી આક્રંદ નીકળ્યો હોય. એ ધ્વનિ યમયુગના મેઘો જેવો ફાટી નીકળી, આખા આકાશમાં વિસ્તર્યો અને જાણે બાર સૂર્યો એકસાથે ઝળહળી ઊઠ્યા હોય તેમ તે તેજસ્વી બન્યો. વિશ્વના કિનારાઓ સાથે અથડાઈને તે ધ્વનિ પાછી પડતી પૃથ્વી પર આવી પડી—જાણે કોઈ મહાપ્રવાહ બંધ તૂટ્યા પછી ખાણમાં ઘૂસી જાય તેમ. પવનના ઝોકે પાંખવાળા પર્વતો સાથે અથડાઈ, એ ધ્વનિ તૂટી ગયેલી ગુફાઓમાં ગૂંજી ઉઠી. જાણે મંદરાચલથી ક્ષીરસાગરનું મથન થતું હોય તેમ, આખું જગત ધ્રુજવા લાગ્યું; દ્વીપો અને તેમાં વસતા જીવ પણ આ ઘાતથી ધ્રુજી ઊઠ્યા. બન્ને ક્રોધિત સેનાઓ વચ્ચે ભયાનક યુદ્ધ ફાટી નીકળ્યું, જેમાં દૈત્યસ્વરૂપ હિંસા થતી હતી—શહેરો, ગામો, પર્વતો, વન અને માનવો બધું તૂટી પડ્યું. દિશાઓમાં પર્વતો અને દૈત્યો, અનેક મહાહથિયારો વડે કાપી નાખવામાં આવ્યા; આકાશ હથિયારો અને પથ્થરોના ધૂળથી ઘેરાઈ ગયું, જે પરસ્પર અથડાઈને વિખેરાઈ ગયેલા. અસ્ત્રો અને શસ્ત્રોના ઘમાસાન અથડામણથી મેરુ પર્વતની શતાબ્દી શિખરો તૂટી પડી; તીક્ષ્ણ બાણોની પવન જેવી ઝપટમાં દૈત્ય, દેવ, અસુર અને કમળ પણ ઉડી ગયા. આકાશમાં અસંખ્ય રથોના ચક્રોથી ઉડેલી ધૂળ છવાઈ ગઈ—દેવ અને દૈત્યના પગથી કચડાયેલું ઘાસ અને આગળ વધતી સેના જેવી તરંગો. દેવતાઓના સમૂહો હથિયારો અને પર્વતોના ઘાતથી ચકનાચૂર થઈ પડ્યા, અને આકાશમાં હાથીઓ દ્વારા લાવવામાં આવેલા સાગરની જળધારાઓ વહેવા લાગી. શમશાન જેવી દૃશ્યાવલિ હતી—શસ્ત્રો, ભાલા, અસ્ત્રોની નદીઓ વહેતી, વિશ્વના ગુંબજોને પર્વતોના પાંખોથી તૂટી-વખેરી નાખી. વિશ્વના અધિપતિઓના શહેરો દૈત્યોના પગલીઓના ઘાતથી ધરાશાયી થયા, અને સુવર્ણ મહેલો સ્ત્રીઓની ગર્જનાથી ગૂંજી ઉઠ્યા. દૈત્યસેનાઓ ઉગ્ર સાગર અને પર્વતોના તરંગોમાં ફેંકાઈ જમીન પર લથડી રહી, જ્યારે આકાશમાં રક્તની ધારાઓથી ધોવાઈ રહ્યું હતું અને તેમના આક્રંદો ગૂંજી રહ્યા. વિશ્વ અનેક સાગરના જળથી ઢંકાઈ ગયું, મહાન લોકોથી ભરાઈ ગયું—અને ફરીથી દેવ-દૈત્યની સેના તેજથી પ્રકાશિત થઈ દેખાવા લાગી. યુદ્ધ ભયાનક અને ભયજનક બની ગયું, દૈત્યપર્વતો પાંખવાળા પર્વતોની જેમ આવતાં-જતાં, અને વિનાશની તડતડાટથી ભરાઈ ગયું. પૃથ્વી, સાગર અને પર્વતો સર્વત્ર લોહીની ધારો વડે લાલ થઈ ગયા—દૈત્યપર્વતોના ઘાયલ શરીરોથી, જેમના શિખરો હથિયારો અને પથ્થરો વડે ચીરી નાખવામાં આવ્યા. વિશ્વ તૂટેલા રાજ્યો, શહેરો, વનો, ગામો અને પર્વત ગુફાઓથી ઘેરાઈ ગયું; તેમાં અસંખ્ય દૈત્ય, હાથી, ઘોડા, માનવ, રથ અને પર્વતો ભેગા થયા. તેના માર્ગો પર દેવકન્યાઓ અને દૈત્યો પસાર થતા, અને તેના પર્વતો મહાપ્રલયના વાદળ જેવી મેઘધારા વડે તૂટી પડ્યા. તેના હાથીઓ મુઠ્ઠીના ઘાતથી પછાડી નાખાયા, અને પર્વતશ્રેણીઓ મહાપત્થરોના અથડામણથી વિખેરાઈ ગઈ. દૈત્યો ક્રોધી અગ્નિના જાળથી દાઝી ગયા, અને એકમાત્ર મુઠ્ઠીથી ઊપજાવેલી અગ્નિ સાગર જેવી ફાટી નીકળી. ચંદ્રની શીતળતા વડે વિશાળ જળરાશિઓ હિમવત થઈ ગઈ, અને જંગલના અગ્નિના જ્વાળાથી પથ્થરનાં ઢગલા પિગળી ગયા. પ્રલયની રાત્રિ અંધકારથી છવાઈ ગઈ, જે હથિયારો વડે સર્જાયો હતો; પણ માયાના સૂર્યના તેજથી એ પાતળી અંધકારનો પડછાયો પણ ભસ્મ થઈ ગયો. માયાજાલથી ઘેરાયેલા આકાશમાંથી અગ્નિવર્ષા વરસી, અને અગ્નિ, પવન તથા શસ્ત્રોના અથડામણથી વાવાઝોડા ઉઠ્યા. પર્વતની વરસાદ વીજળીના તોફાનથી ફટકાઈ ગઈ; યુદ્ધમાં નિદ્રા, જાગૃતિ, વરસાદ અને ગ્રહોના અસ્ત્રો પણ વપરાયા. કટારી, વૃક્ષ કપવાના, જળ અને અગ્નિના અસ્ત્રો, અને બ્રહ્માસ્ત્ર જેવી ભયાનક શક્તિ—all પ્રકાશના અસ્ત્રના તેજથી દમાઈ ગયા. આકાશ સંપૂર્ણપણે અસ્ત્રોની સેના વડે છવાઈ ગયું, પથ્થરવર્ષા અને અગ્નિવર્ષા કરતાં તેજસ્વી શસ્ત્રોથી પ્રકાશિત થયું. ચંદ્રપ્રકાશથી ધ્વજાઓ ઝળહળી રહી, ચક્રોની ગર્જનામાં, રથોએ પર્વતોને પલકમાં પાર કરી લીધા. મહાદૈત્યો સતત વીજળીના ઘાતથી મરી રહ્યા; પણ શુક્ર અને દેવતાઓના મહામંત્રોથી અન્ય દૈત્યોએ જન્મ લીધો. શુભ ગ્રહો અને મહાપતંગો અહીં-ત્યાં રક્ષણ આપી રહ્યા, અને યુદ્ધના ઘમાસાનમાં અનેક અશુભ સંકેતો ઉદ્ભવી રહ્યા. વિશ્વ, પર્વતો, સાગર અને આકાશ લોહીની ધારો વડે છવાઈ ગયેલું, જાણે એક જ કિમ્શુક વૃક્ષોના ફૂલોથી ભરેલું વન હોય તેમ લાગતું—અવિરત વિરોધના કારણે. વિશાળ સાગર પર્વત જેટલા મૃતદેહોથી ભરાઈ ગયું, અને મોટા મૃતદેહો દરેક વૃક્ષના ડાળ-તણા પર ઝૂલતા. પવનથી ઉડાતા, પાંખો, ફૂલો અને ફળો સાથે, ઊંચા તાડના ઝાડ અને બાણોના જંગલ આકાશમાં છવાઈ ગયા. પર્વત સમાન મૃતદેહોની અનગિનત ભુજાઓ સાથે, નૃત્ય કરતા, અપ્સરાઓ અને તારાઓ પોતાના વિમાનોમાંથી પડી પાણીમાં ખેંચાઈ ગઈ. પર્વતો બાણ, ભાલા, ગદા, શૂળ અને તલવારોથી છિદ્ર થઈ ગયા; આકાશ સાત લોકના તૂટી પડેલા દીવાલના ટુકડાઓથી છવાઈ ગયું. મહાયુદ્ધના દૃઢ, ઉન્મત્ત, ગર્જનાભેર નાદે, જાણે ઘનઘોર વાદળ, પાતાળના હાથીઓ પણ ધ્રુજી ઉઠ્યા. વિનાયક જેવા મહાદૈત્યોના હાથથી પર્વતો ઉખેડાઈ ફેંકાયા, અને એક બાજુ સિદ્ધો અને પવનદેવો સ્થિર ઊભા રહ્યા. ગંધર્વ, કિનર, દેવ અને ઋષિ બધા દિશાઓમાં ભાગી ગયા; તેમના નેતાઓ ઘાયલ થઈ, થાકીને જમીન પર ઢળી પડ્યા. દૈત્ય અને દૈત્યોની સેના થોડું વિજય મેળવીને પણ લગભગ નાશ પામી, દેવસેના પણ તૂટી રહી—અને ઈન્દ્ર એકલા ઊભા, અત્યંત ચિંતામાં જડભૂત થઈ ગયા.