ઋષિ યાજ્ઞવલ્ક્યના વર્ણન અનુસાર, એ પવિત્ર યુદ્ધમાં સમગ્ર જગત કાંપ્યું. મહાન ગિરિનાં ઢોળાં ધ્રૂજવા લાગ્યાં, તેમના સોનેરી શિખરો ગભરાઈ ગયા, કારણ કે શસ્ત્રો પર્વતના પથ્થર જેવો જ તીવ્ર પ્રહાર કરતાં. શસ્ત્રો અથડાતા, તપ્ત ચિંગારીઓ ફૂટતી, અને એ ચિંગારીઓ અંતકાળે તૂટતા તારાઓ જેવી વિખરાઈ ગઈ. નદીનાં કિનારા લોહ અને માંસની લહેરોથી ભરાઈ ગયા હતા, જ્યાં ઊંચા, પાતળા ભૂત—જગતના અંતે પાંદડાં જેવા—એકસાથે ગાન કરતા. આકાશમાં, લોહ અને ધૂળની વરસાદથી વાદળો સ્થિર થઈ ગયા, અને શસ્ત્રો દ્વારા તૂટી ગયેલી મુકુટ અને કાનના ઝૂમકા ચમકી ઉઠ્યા. દિશાઓ અંધારી થઈ ગઈ, કારણ કે પર્વતરાજને એ દાનવોના ઘા ભાંગી નાખ્યા, જેમના હાથ કલ્પવૃક્ષ જેવા અને સ્વરૂપ સૂર્યની જેમ તેજસ્વી હતા. પર્વતો, જ્વલંત તલવારના ઘા થી, તેમના ઢોળાં ફાટી પડ્યા, અને તેઓ વિઘટિત થઈ ગયા, જાણે કે પ્રલયની આગે ભસ્મ થઈ ગયા હોય. દેવતાઓએ પોતાનું તેજ એકત્રિત કર્યું, જાણે અશ્વમેધની અગ્નિથી પ્રેરિત, અને દાનવોને પવનની જેમ વાદળને તડાવતા પીછો કર્યો. પછી, દેવોએ દાનવોને Wildcats જેમ વૃદ્ધ ઉંદર પકડે તેમ પકડી લીધા; દેવો અને દાનવો આકાશમાં ખિલેલા જંગલ અને પર્વતના શિખરો પર લહેરાતા વૃક્ષો જેવી ઝળહળતા હતા. તે પછી, તેઓએ દશ દિશાઓમાં શસ્ત્રોની વર્ષા કરી, જેમ પવન મેરુ પર્વતના જંગલોમાં ફૂલોથી ભરાઈ જાય. દેવો અને દાનવોની સેના વચ્ચે ભયંકર યુદ્ધ થયું, જાણે વટ વૃક્ષની ગુફામાં વિશાળ મચ્છરોના ઝુંડ અથડાય. વિશ્વના રક્ષકો પોતાના ધ્વજ ઊંચા કરી, ભયંકર ગર્જના ઉઠી, આકાશ અંતકાળના વાદળો જેવી ભરાઈ ગયું. આકાશમાં, જાણે પૃથ્વીનો એક ભાગ પકડી લીધો હોય, વિશાળ, ગાઢ વાદળ દેખાયો, જે પર્વતના પેટમાં ભયંકર મુઠ્ઠીઓથી ઉથલાવેલા પેટ જેવી ફૂલી ગયો હતો. શસ્ત્રો અને પર્વતોના અથડામણ, પ્રથમ પ્રહારમાં જ ભાંગી પડ્યા, અને એ ગર્જના એવી ભયંકર હતી, જાણે જીવ વગરની હૃદયમાંથી ઉઠી હોય. એ ગર્જના પ્રલયના વાદળ જેવી ફૂલી, આખા આકાશમાં વ્યાપી, અને બાર સૂર્યના તેજથી ઝળહળતા પીગળેલા સોનાની જેમ ચમકી. બ્રહ્માંડની દિવાલ સાથે અથડાઈ, એ વાદળ પૃથ્વી પર પડી, જાણે ડેમ તૂટી જાય પછી મહા પૂર ખાણમાં ઘૂસી જાય. એ ગુંજ, પર્વતના પંખાવાળા શિખરો સાથે પવન અથડાય તેવી, તૂટી ગયેલી ગુફાઓમાં ગુંજી ઉઠી. મંદર પર્વતથી દુધના સાગરનું મंथન થાય તેવી, એ યુદ્ધમાં સમગ્ર જગત ધ્રૂજવા લાગ્યું; ટાપુઓ અને તેમના જીવો ઘા પામ્યા, અને ધમાકા-ગુંજથી વ્યાપી ગયા. બંને ક્રોધિત સેના વચ્ચે ભયંકર યુદ્ધ ફાટી પડ્યું, દાનવીય હિંસાથી શહેરો, ગામો, પર્વત, જંગલ અને મનુષ્યો ભયંકર રીતે પીસાઈ ગયા. દિશાઓમાં પર્વત અને દાનવો, શત શસ્ત્રોના ઘા થી, કાપી નાખવામાં આવ્યા; આકાશમાં શસ્ત્રો અને પથ્થરોના ધૂળથી ભરાઈ ગયું, જે બંને પક્ષના ઘા થી તૂટી ગયા હતા. મિસાઇલ-ચક્રના અથડામણથી મેરુના અનેક શિખરો તૂટી પડ્યા; તીક્ષ્ણ તીરોની પવન દાનવો, દેવો, અસુરો અને કમળો બધાને ઉડાવી દીધા. આકાશમાં અશંક્ય રથના પાંખી ઘૂમાડતી ધૂળ છવાઈ ગઈ, દેવો અને દાનવોના પગથી ઘસાયેલ ઘાસ, અને સેના-પ્રવાહની લહેરો. અનેક દેવદૂત, શસ્ત્રો અને પર્વતના ઘા થી પીસાઈ, પૃથ્વી પર પડ્યા; અને આકાશમાં હાથીઓ દ્વારા લાવેલી સમુદ્રની જળની ધારા વહેવા લાગી. શસ્ત્રો, ભાલા અને મિસાઇલની શત નદીઓ વહેવા લાગી, બ્રહ્માંડના ગુંબજ પર્વતના પાંખથી તૂટી, વિખેરાઈ ગયા. જગતના સ્વામીઓના શહેરો, દાનવોના પગથી વારંવાર ઘા પામી, પડ્યા; અને સોનાના મહેલોમાં સ્ત્રીઓના ચિત્કાર ગુંજી ઉઠ્યા. દાનવોની સેના, ઉથલેલા સાગર અને પર્વતની લહેરોથી, જમીન પર લોટી ગઈ; અને આકાશમાં લોહીની ધારા વહે, તેમના ચિત્કાર સાથે ધૂળી ગયું. જગત, અનેક સાગરોના જળથી છવાઈ અને મહાન લોકોથી ભરાઈ, ફરીથી સેના દ્વારા વ્યાપી ગયું, દેવો અને દાનવોના તેજથી પ્રકાશિત. જગત ભયંકર અને ભયાનક બની ગયું, દાનવી પર્વતો પાંખવાળા શિખરો જેવી આવતાં-જતાં, અને વિનાશની તડતડાટથી ભરાઈ. પૃથ્વી, સાગર અને પર્વતો, દાનવી પર્વતોના ઘા થી, લોહીની ધારાઓથી દરેક જગ્યાએ લાલ થઈ ગઈ; deren શિખરો શસ્ત્રો અને પથ્થરોના ઘા થી ફાટી પડ્યા. જગત, તૂટી ગયેલા રાજ્ય, શહેર, જંગલ, ગામ અને પર્વત-ગુફાઓથી ઘેરાયેલું, અને અસંખ્ય દાનવો, હાથી, ઘોડા, મનુષ્યો, રથ અને પર્વતોથી ભરાઈ ગયું. તેના માર્ગો દેવદૂત અને દાનવો દ્વારા પસાર થયા, અને પર્વતો ઘન વાદળોના વરસાદથી તૂટી પડ્યા. તેના હાથીઓ મુઠ્ઠીના ઘા થી પીસાઈ ગયા, અને પર્વત-શ્રેણીઓ મહા ઉલ્કાના ઘા થી તૂટી, વિખેરાઈ ગઈ. દાનવો ગુસ્સેની અગ્નિના જ્વલંત જાળથી દાઝી ગયા, અને એક મુઠ્ઠીથી ખેંચેલી અગ્નિ મહાસાગર જેવી ફાટી ઉઠી. તેના વિશાળ જળ ચંદ્રની ઠંડકથી જમ્યા, અને પથ્થરોના ઢગા જંગલના આગથી પીગળી ગયા. પ્રલયની રાત, શસ્ત્રો દ્વારા પેદા થયેલી અંધકારથી ભરાઈ, અને એ પાતળી છાયાં માયાના સૂર્યના તેજથી ભસ્મ થઈ ગઈ. માયાના આકાશમાંથી આગની પ્રલયવર્ષા પડી, અને તૂટી પડેલા પવન, આગ અને શસ્ત્રોની અથડામણથી તોફાન ઉઠી. પર્વતના વરસાદ વીજળીના તોફાનથી વહેવા લાગ્યા, અને યુદ્ધમાં નિદ્રા, જાગૃતિ, વરસાદ અને ગ્રહ-શસ્ત્રોનો ઉપયોગ થયો. આરાની શસ્ત્ર, વૃક્ષ કાપવાની શસ્ત્ર, જળ અને અગ્નિની શસ્ત્ર, અને બ્રહ્મા-શસ્ત્ર—all તેજના શસ્ત્રના પ્રકાશથી શાંત થઈ ગયા. આકાશ આખું મિસાઇલથી ફેંકાયેલા શસ્ત્રોની સેના, પથ્થરવર્ષા અને અગ્નિવર્ષા શસ્ત્રના તેજથી ઝળહળતું હતું. ધ્વજ ચાંદનીથી સ્પર્શિત, ચક્રના ગર્જનાથી, રથ એક ક્ષણમાં ઉગમ અને અસ્તની પર્વતો પાર કરી ગયા. મહાદાનવો સતત વીજળીના ઘા થી મૃત્યુ પામતા હતા; અને અન્ય દાનવો, શુક્ર અને દેવોના મહા મંત્રોથી, ફરીથી જન્મી ઉઠ્યા. આ રીતે, એ મહાયુદ્ધમાં જગતના દરેક ખૂણામાં ભય, તેજ, વિનાશ અને અવિરત યુદ્ધનો અનુભવ થયો—દેવો અને દાનવોના અસીમ પ્રભાવ અને શક્તિથી.