શાંબર દૈત્ય પોતાનાં શહેરમાં અત્યંત પ્રસન્ન મનથી વિચારતો હતો: "નિઃસંદેહ, મારી સેના, માયાના દૈત્ય દ્વારા સુરક્ષિત હોવાથી, વિજયી થશે." તેને ખાતરી હતી કે તેના શત્રુઓ હવે ઇચ્છા અને દ્વેષથી રહિત બની ગયા છે; તેથી યુદ્ધમાં તેઓને ભય રહેતો નથી, ન તો ભાગે છે, ન તો સ્થિર રહે છે. જ્યારે દેવતાઓ દ્વારા ઘાયલ થવા છતાં પણ તેઓ ભાગતા નથી, ત્યારે ખરેખર મારી સેના, અસાધારણ શક્તિથી સજ્જ, હવે અડગ ઊભી છે. મહાબલી અતિબલા દૈત્ય દ્વારા રક્ષિત, મારી સેનાને અવશ્ય જ સ્થિરતા પ્રાપ્ત થશે, જેમ કે સ્વર્ગપર્વતની સુવર્ણ ધરા, સર્વોત્કૃષ્ટ ગજદંતોથી આઘાત પામી હોવા છતાં અડગ રહે છે. આ સમયે, દૈત્યો ભયાનક ગર્જના સાથે મહાસાગરના ગુફાઓમાંથી, પર્વતોની ખીણોમાંથી અને સ્વર્ગપર્વતના શિખરો પરથી ઉઠી આવ્યા, જાણે પાંખવાળા પર્વતોને રમતાં ઉંચકતા હોય. દેવસર્પોના ઘાતથી તેમના શરીર ફાટેલા, એ દૈત્યો આકાશની ખાલી જગ્યા ભરી દેતા હતાં—સૂર્ય પણ જાણે તેમના હાથે પડ્યો હોય તેમ. પછી, જાણે પ્રલયના અંત સમયે, ભયભીત દેવગણ વન, ગુફાઓ અને દેવપર્વતમાંથી ઉઠી આવ્યા. દેવ અને દૈત્યના નેતાઓ વચ્ચે, જાણે પ્રલયના ઉદ્ભવ જેવી ભયાનક યુદ્ધપ્રલય, અન્ય એક લોકમાં પ્રગટ થઈ. આકાશમાંથી માથાં પડતા હતાં, જાણે ચંદ્ર અને સૂર્ય પ્રલયના આઘાતથી નીચે ફેંકાયા હોય; તેમના માંસ કુંડળોની તેજસ્વિતાથી અંધારાં પડ્યાં. યુદ્ધવિરોની ગર્જના અને સિંહની દહાડ સાથે તેઓ ડગમગતા હતાં, જાણે પર્વતો વિનાશની પવનમાં હસતાં હોય. મહાન પર્વતોના ઢોળાવ હલવા લાગ્યા, તેમના સુવર્ણ શિખરો ભયભીત અને ગૂંચવાયેલા, કારણ કે શસ્ત્રો પથ્થર જેવી જોરથી અથડાતા હતાં. શસ્ત્રોના અથડામણથી નિપજેલી અગ્નીની ચિંગારીઓ, જાણે યુગાંતિએ તૂટેલા તારાઓ જેવી, છૂટીછવાયા. નદીઓના કિનારાઓ પર, લોહી અને માંસની લહેરોથી ભરાયેલા, ઊંચા અને પાતળા ભૂતપ્રેતો, જાણે યુગાંતિના તાડના વૃક્ષો, સંગીતમાં ગાતા હતાં. આકાશમાં, લોહી અને ધૂળની વર્ષાથી વાદળો સ્થિર થઈ ગયા હતા, અને તૂટેલા મુકુટ અને કુંડળોના ટોચ શસ્ત્રોના ઘાતથી ચમકી ઉઠ્યા. દિશાઓ અંધકારમય થઈ ગઈ, કારણ કે પર્વતરાજ દૈત્યોના ઘાતથી તૂટી પડ્યો, જેમના હાથ કળ્પવૃક્ષ સમાન અને સ્વરૂપ સૂર્ય જેવા તેજસ્વી હતાં. પર્વતોના ઢોળાવ, ધધકતાં તલવારના ઘાતથી ફાટીને, જાણે પ્રલયાગ્નિમાં ભસ્મ થઈ રાશી બની ગયા. દેવતાઓએ પોતાનું તેજ એકત્ર કર્યું, જાણે અશ્વમેધ યજ્ઞની અગ્નિથી પ્રજ્વલિત, અને દૈત્યોના પીછે પવન જેમ દોડ્યા. પછી, દૈત્યોને પરાસ્ત કરીને, દેવતાઓએ તેમને જંગલી બિલાડી જેમ વૃદ્ધ ઉંદર પકડે તેમ ઝપટ્યા; આકાશમાં દેવ-દૈત્યો એકસાથે ફૂલી રહેલા વનો જેમ પર્વતશિખરો પર લહેરાતા તેજથી ઝગમગતા હતાં. તેઓએ દશ દિશાઓ શસ્ત્રવર્ષાથી ભર દીધી, જાણે પવન મેરુ પર્વતના વનને ફૂલોના ઝૂંડથી ભર દે. પછી અત્યંત ભયાનક યુદ્ધ દેવદૈત્યની સેનાઓ વચ્ચે થયું, જાણે અંજીર વૃક્ષોની ગુફામાં વિશાળ મચ્છરનાં ટોળાં અથડાય. દુનિયાના રક્ષક દિક્પાલોએ પોતાના ઊંચા ધ્વજ ઉઠાવતાં જ, ભયાનક યુદ્ધગર્જના આકાશમાં પ્રલયના વાદળો જેવી ફેલાઈ. આકાશમાં, જાણે પૃથ્વીનો અંશ પકડી લીધો હોય, વિશાળ ઘનઘોર વાદળ દેખાયા, જાણે પર્વતના પેટમાં મહાબળથી મથાઈને ફૂલી ઉઠ્યું હોય. શસ્ત્રો અને પર્વતોના અથડામણમાં, પ્રથમ ઘાતે જ પર્વતો તૂટી પડતાં, ભયાનક ગર્જના સંભળાઈ, જાણે જીવહીન હૃદયમાંથી ચીખ નીકળી હોય. આ ગર્જના, જાણે પ્રલયના વાદળો, આખા આકાશમાં ફેલાઈ, બાર સૂર્યના એકસાથે પ્રહારથી પીગળેલા સોનાની જેમ તેજસ્વી હતી. વિશ્વની દીવાલો સાથે અથડાઈને, તે વાદળ જમીન પર પડી ગયું, જાણે મહાપ્લાવન બંધ તોડી ખાણમાં પ્રવાહે વહી ગયું. આ ગર્જના પાંખવાળા પર્વતો પર પવનના ઘાતથી ધ્વનિત થતી, અને તૂટી પડેલા, ભરચક શિખરોની ગુફાઓમાં પ્રતિધ્વનિ થતી. જાણે મંદાર પર્વતે ક્ષીરસાગરનું મથન થયું હોય, આખી પૃથ્વી હલાઈ; દ્વીપો અને તેમના જીવજંતુઓ આઘાત પામી ધમધમાટથી ગુંજી ઉઠ્યા. બન્ને ક્રોધિત સેનાઓ વચ્ચે, ભયાનક દૈત્યમય યુદ્ધ ફાટી નીકળ્યું, શહેરો, ગામો, પર્વતો, વનો અને મનુષ્યોને પીસી નાખતું. દિશાઓ પર્વતો અને દૈત્યોથી ભરાઈ ગઈ, જે સૈકડા શસ્ત્રોથી કાપી નાખવામાં આવ્યા; આકાશ શસ્ત્રો અને પથ્થરોના ધૂળથી છવાઈ ગયું, બંને તરફના ઘાતથી તૂટી પડેલા. અસ્ત્રોના વર્તુળો મેરુના સૈકડા શિખરો તોડી નાખતા, તીરોની પવન દૈત્યો, દેવો, અસુરો અને કમળોને પણ ઉડાવી દેતી. અણગણત રથચક્રોથી ઉઠેલા ધૂળના વાદળ, દેવ-દૈત્યોના પામેલા ઘાસ અને સેનાના તરંગોથી આકાશ ઢંકાઈ ગયું. અनेक દેવગણ શસ્ત્રો અને પર્વતોના ઘાતથી પીસાઈ પડતા, અને આકાશ મહાસાગરના હાથીઓ દ્વારા લાવવામાં આવેલા પાણીના પ્રવાહથી છલકાઈ ગયું. સૈકડા તલવાર, ભાલા અને શસ્ત્રોની નદીઓ વહેતી, વિશ્વના ગોળકાય ગુંબજોને પર્વતશિખરોના પાંખોથી તૂટી છૂટી વહેતી. વિશ્વના રાજાઓના શહેરો વારંવાર દૈત્યના પગલાંઓના ઘાતથી ધરાશાયી થયા, અને સુવર્ણ મહેલો સ્ત્રીઓની ચીખથી ગુંજી ઉઠ્યા. દૈત્યોની સેના, ઉગ્ર મહાસાગર અને પર્વતોની તરંગોમાં ઉછળતી, જમીન પર લોટતી હતી, જ્યારે આકાશ મુક્ત લોહીના પ્રવાહથી ધોવાઈ ગયું અને તેમની ચીખોથી ગુંજી ઉઠ્યું. વિશ્વ, અનેક મહાસાગરોના પાણીથી ઢંકાઈ અને મહાન લોકોથી ભરપૂર, ફરીથી સેનાઓથી છલકાઈ ગયું, દેવ-દૈત્યોના તેજથી પ્રકાશિત. તે ભયાનક અને દહેશતભર્યું બની ગયું, દૈત્ય-પર્વતો પાંખવાળા શિખરો જેવી આવ-જાવથી, અને વિનાશના તડાકા સાથે ભરાયું. પૃથ્વી, મહાસાગર અને પર્વતો સર્વત્ર લોહીના પ્રવાહથી લાલ થઈ ગયા, ઘાયલ દૈત્ય-પર્વતોના શિખરો શસ્ત્રો અને પથ્થરોના ઘાતથી ફાટેલા. ચારે બાજુ વિધ્વસ્ત રાજ્ય, શહેરો, વનો, ગામો અને પર્વત ગુફાઓ, અનગણત દૈત્યો, હાથીઓ, ઘોડા, માનવો, રથો અને પર્વતોથી ઘેરાયેલા. તેના માર્ગો પર દેવકન્યાઓ અને દૈત્યો ફરતાં, અને તેના પર્વતો પ્રલયના ઘનઘોર વાદળ જેવી વરસાદથી તૂટી પડેલા. આ રીતે, વિશ્વમાં દેવ-દૈત્યોનું યુદ્ધ ભયાનક રૂપે ફાટી નીકળ્યું, અને સમગ્ર જગત ધ્વંસ અને તેજસ્વી યુદ્ધગર્જના સાથે ઝંખાયું.