ભૃગુપુત્ર ભર્ગવ, તેજસ્વી મુખ સાથે, ત્યાં બેઠા હતા અને તેમની કાંતિ નિર્વિકાર ચંદ્રમાથી પણ વધીને ઝગમગી રહી હતી. દેવતાઓના સમૂહો દ્વારા સન્માનિત, ભર્ગવપુત્ર ઈન્દ્રના બાજુમાં બેઠા અને લાંબા સમય સુધી સર્વ માનવીય વિચારો ત્યજી, અનન્ય તૃપ્તિ અને શાંતિ પ્રાપ્ત કરી. થોડી ક્ષણ ઈન્દ્રપત્ની શચીપતિના બાજુએ આરામ કર્યા પછી, દેવલોકના નિવાસીઓની પ્રેરણાથી તેઓ સ્વર્ગમાં વિહાર કરવા ઊભા થયા. સ્વર્ગના તેજસ્વી વૈભવને, ચંચલ નેત્રવાળી સ્ત્રીઓથી શોભાયમાન, જોયાં અને સ્ત્રીઓની સભા તરફ હંસની જેમ કમળના તળાવ તરફ ગયા. ત્યાં તેમણે એક મૃગનેત્રાવાળી સુંદરાને જોયી, જે વનમાં કાંઠે, આમ્ર શાખા પાસે મહમૂડી જેમ ઊભી હતી. રમણીય હાથે અને અલ્પહાસ્યથી શોભાયમાન, તેની દૃષ્ટિ પડતા ભર્ગવપુત્રનું શરીર જાણે ચંદ્રપ્રકાશમાં ચંદ્રકાંતો પિગળી જાય એમ ઓગળી ગયું. બધા અંગો ઓગળી ગયા, અને તેમણે તે કામનાવાન સ્ત્રીને ચિતાય, જાણે ચંદ્રકાંતો આકાશના શીતળ ચંદ્રપ્રકાશને નિહાળે. તે રીતે જોવામાં આવતા, તે સ્ત્રી પણ સંપૂર્ણપણે તેમની પ્રીતિમાં તલ્લીન થઈ ગઈ, જાણે ચક્રવાકા પંખી રાતના અંતે પોતાના પ્રિય માટે કલરવ કરે. બંનેના હૃદયમાં આનંદ અને પરસ્પર પ્રેમ ફૂટી નીકળ્યો, તેમનું તેજ જાણે પ્રભાતના સૂર્ય અને કમળતળાવ સમાન ઝળહળી ઉઠ્યું. આ સ્થળે, જ્યાં કામના પ્રવાહે કલ્પિત વાંછાઓ પૂર્ણ થતી, તે સ્ત્રી સર્વાંગે પિગળી અને સંપૂર્ણપણે શુક્રને સમર્પિત થઈ. પ્રેમના અનંત બાણો, તાજા વરસાદે કમળના પાન પર પડતા હોય તેમ, તેના કોમળ અંગો પર ધીરે ધીરે પડ્યા. પ્રેમથી ઉદ્દીપિત, તેના કપાળ અને વાળ હલવા લાગ્યા, જાણે પાંખડીઓને હલ્કી પવન હલાવે. મદનદેવીએ તેને ઉદ્દીપિત કરી, તેની શ્યામનેત્ર અને હંસગતિ, જાણે પૂરથી કમળતળાવ હલાય. તેને આવું જોયા પછી, શુક્રે, જે ઈચ્છિત ફળ પામ્યા હતા, મનમાં અંધકારનો વિચાર કર્યો, જેમ પ્રજાપતિ સર્વસૃષ્ટિના અંતનું કલ્પન કરે. એ સ્વર્ગીય પ્રદેશ અંધકારથી ઘેરી ગયો, જાણે વિશ્વની સીમા ઘોર છાયાથી ઢંકાય. આ ઘોર અંધકારમાં, જ્યાં લાજ અને ઘનછાયાનો વિકાર હતો, એ બંને પ્રેમમગ્ન થઈ ઊભા રહ્યા. જ્યારે ત્યાંના બધા જીવો પોતપોતાના માર્ગે વિખૂટા થઈ ગયા, ત્યારે એ બંને પણ પંખીઓની જેમ દિવસના અંતે પૃથ્વી પર આવી ગયા. લાંબા, તેજસ્વી દૃષ્ટિવાળી અને વધતી વાસનાવાળી એ સ્ત્રી ભૃગુપુત્ર પાસે આવી, જેમ મોરણી વાદળને નજીક જાય. સફેદ કક્ષમાં, સુસજ્જ શય્યાના ઉપર, ભૃગુવંશજ ત્યાં પ્રવેશ્યા, જાણે માધવ ક્ષીરસાગરમાં પ્રવેશે. તે સુંદર મુખવાળી સ્ત્રીએ તેમની પાદે લિપટીને, દેવાધિદેવના ચરણે જોડાયેલા કમળ સમાન તેજ પામ્યું. પછી, રમણીય અને પ્રેમભર્યા અવાજે, મધુર અને આનંદિત વાણીથી, મોહક શબ્દો સાથે તેણે કહ્યું: "ચંદ્રમુખી પ્રભુ, જુઓ, કામદેવ ધનુષ તાણીને મને પીછા કરે છે, હું નિરાધાર સ્ત્રી—આ શું છે, અનંગ? હે પ્રભુ, નિરાધાર અને શરણાગતને રક્ષા કરો; હે મહાનુભાવ, મને સચ્ચરિત્ર, દુઃખી આત્મા સમજો, જે આશ્રય માટે તમારી પાસે આવી છે. હે વિદ્વાન, જે લોકો પ્રેમભરેલી દૃષ્ટિને સમજતા નથી—માત્ર મૂર્ખો જ અંતરંગતાને અવગણે છે; જે તેની સાચી મર્મ જાણે છે, તેઓ કદી નહીં. જ્યારે બે પરસ્પર મોહિત વ્યક્તિઓમાં નિર્દોષ પ્રેમ ફૂટી નીકળે, ત્યારે એ મધુર પ્રવાહ આપે છે, જાણે ચંદ્રરસનો સ્વાદ. ત્રણે લોકનું સામ્રાજ્ય પણ એ સુખ આપી શકતું નથી, જે પ્રથમ પ્રેમમાં પરસ્પર આનંદથી મળે છે. તમારા ચરણના સ્પર્શથી હું શાંત થાઉં છું, જેમ રાત્રે ચંદ્રકિરણથી કમળ તાજું થાય છે. તમારા સ્પર્શના અમૃત પાનથી, હે સુન્દર, હું જીવું છું—જેમ ચકોર ચંદ્રકિરણ પી ને જીવંત રહે છે. હું તમારી પાદે ભમરા સમાન લિપટાઈ છું, તમારી કમળ સમાન હાથે મને અંગીકાર કરો—તમારું હૃદય અમૃત અને પવિત્રતાથી ભરેલું છે." આવી રીતે કહ્યું પછી, ફૂલ જેવું કોમળ અંગ ધરાવતી એ સ્ત્રી તેમની છાતી પર પડી, આંખો ભમરાના ગુચ્છ જેવું ફરતી, જાણે પાંખડી હલાય. એ પ્રેમમગ્ન દંપતી આનંદથી ઝગમગી, વનવિથિઓમાં બંને સાથે વિહર્યા, જાણે બે મદમસ્ત ભમરા હલકામાં હલતાં કમળોમાં ફરતા હોય. કોરલ વૃક્ષોથી ઘેરાયેલા વનમાં, દેવામૃતના મદમાં, તેમણે એ ચંદ્રપ્રભા જેવી સ્ત્રી સાથે આનંદ માણ્યો. સોનાના કમળોથી શોભાયમાન તળાવોમાં, મદમસ્ત હંસો વચ્ચે અને સ્વર્ગીય નદીના કાંઠે, કિનરાઓ અને ચારણ સંગીતકારો સાથે બંને ફર્યા. પારિજાત શાખાઓથી બનેલા બાવડમાં, દેવો અને રમણીય સાથીઓ સાથે ચંદ્ર અમૃત પીધું. ચૈત્રરથના મનોહર ઝુલા-વનોમાં, વિદ્યા ધરાઓના ઉત્સુક સમૂહ સાથે લાંબા સમય સુધી રમ્યા. નંદનવનના આનંદપ્રદ ઉપવનોમાં, મંદારપર્વત સમુદ્ર જેવો, શિવગણોએ આનંદની લહેરો ઊભી કરી. મેરુ પર ખીલેલા કમળોમાં ભમરા સમાન, સોનેરી વેલા સાથે ગૂંચવાયેલા ગુફાઓમાં બંને કામમદમાં વિહર્યા. કૈલાસના વનમાં, પોતાના પ્રિય સાથે, ચાંદી જેવી શ્વેત રાત્રિ ગાનથી ભરેલી વિતાવી. માથાથી પગ સુધી સોનાના કમળોથી શોભાયમાન એ સ્ત્રી, ગાંધીમદન પર્વતની શિખરો પર તેમના સાથે આરામથી રહી. એ પછી, રામે પોતાની પ્રિય સાથે લોકાલોક પર્વતના અદ્ભુત, આશ્ચર્યજનક અને મોહક પ્રદેશોમાં રમ્યા અને હસ્યા, જાણે પ્રેમ અને આનંદની પરાકાષ્ઠા અનુભવી.