હે રાજા, હું છસો વર્ષથી સમાધિમાં લીન રહી, જાગૃતિ પછી આજે મને ખોરાક લેવા મન થયું છે. હવે, તે જીવંત શાલભંજિકા પર્વતની ચોટી પર જઈ, સ્થિર થઈ ધ્યાનમાં બેસી રહી છે અને જ્યારે સુધી ઇચ્છે તેટલા સમય સુધી આનંદ માણે છે. મેં અમૃતધારણની સાધના સ્થાપી છે, જેથી હું ઇચ્છા મુજબ શરીર ટકી રાખું છું અને યોગ્ય સમયે તેને ત્યાગી દઈશ—આ મારો નિશ્ચય છે. હવે, હે રાજા, શરીર ત્યાગ્યા પહેલાં હું બીજાની હાનિ કરવી નથી, તેથી મારા વચન સાંભળો. ઉત્તર દિશાના મધ્યમાં, પૂર્વ અને પશ્ચિમ સમુદ્રને સ્પર્શતો, ચાંદની જેવો શુદ્ધ તેજ ધરાવતો હિમવંત નામનો પર્વત છે. ત્યાં હું, કર્કટી નામની રાક્ષસી, સુવર્ણ શિખરો ધરાવતા પર્વતોના મહેલમાં, લોખંડના સ્તંભ જેવી ભયાનક રીતે નિવાસ કરું છું. મહાન તપસ્યા દ્વારા મેં બ્રહ્માને પ્રસન્ન કરીને મનુષ્યોનો વિનાશ કરવા ઇચ્છ્યું અને તેથી જ હું વિષૂચિકા નામની જીવહર રોગરૂપે સુક્ષ્મ બની. એ રીતે, વર્ષો સુધી મેં વિષૂચિકા બનીને મનુષ્યોને પીડા આપી. પરંતુ બ્રહ્માએ મને નિયમ આપ્યો: "તુ ધર્મીજનોને હાનિ નહીં પહોંચાડીશ", તેથી હું મહામંત્ર પર આધાર રાખું છું અને તેની દ્વારા નિયંત્રિત છું. હવે, એ મંત્રને ગ્રહણ કરો; એથી જગતમાં સર્વ હૃદય પીડા શાંત થશે—મારી દોષપૂર્ણ પ્રવૃત્તિ વિશે વધુ શું કહું? મેં હિંસા છોડી દીધી છે; જેમના હૃદયને અગાઉ હું પીડાવ્યા હતા, તેમના નાડીઓ દુઃખી થઈ છે. જેમના રક્ત અને માંસને મેં હાનિ કરી અને પછી છોડી દીધાં, તેમની દુઃખી નાડીઓએ બીજાં દુઃખી મનુષ્યો ઉત્પન્ન કર્યા છે. હે રાજા, હવે આ વિષૂચિકા-મંત્ર તને પૂર્ણ રીતે આપવામાં આવ્યો છે; ધર્મીજનો માટે અહીં કંઈ અશક્ય નથી. તેથી, જેમની નાડીઓ દુઃખી છે, તેમનું દુઃખ દૂર કરવા માટે, હે રાજા, બ્રાહ્મણો દ્વારા ઉચ્ચારેલો મંત્ર ઝડપથી ગ્રહણ કરો. હે રાજા, હવે નદી પાસે આવો; આપણે ત્યાં જઈએ. તમે શાંત અને સંયમિત રહો, હું પણ ધર્મમાં સ્થિત રહી, આ તમારે અર્પણ કરું છું. આ રીતે એ રાત્રે, રાક્ષસી, તેના મંત્રી અને રાજા, પરસ્પર મિત્રતા સ્થાપી, નદીના કાંઠે ગયા. બંને, સીધા અને પરોક્ષ રીતે, રાક્ષસીની મિત્રતાને જાણી, શાંત અને સ્થિર રહી ત્યાં રહેવા લાગ્યા. એ પછી, રાક્ષસી દ્વારા બ્રહ્મજ્ઞાન પ્રાપ્ત કર્યું અને પ્રેમપૂર્વક, તેણે તેમને વિષૂચિકા-નાશક મંત્ર આપ્યો, જે ઉચ્ચારવાથી સિદ્ધિ મળે છે. પછી, બંનેએ મિત્રતાનો બંધન બાંધી, રાત્રે ફરતી રાક્ષસીને વિદાય આપી; જ્યારે તેઓ જવા લાગ્યા, ત્યારે રાજાએ કહ્યું: "તમે અમારી ગુરુ છો, મહાદેવી, અને સંતોષી મિત્ર પણ; હે કમળમુખી, અમે તમને અમારા ઘરમાં આવવા વિનંતી કરીએ છીએ. અમારી વિનંતી ન નકારશો; સજ્જનોની મિત્રતા માત્ર મુલાકાતથી વધે છે. સુંદર અને મોહક રૂપ ધારણ કરી, લજ્જાશીલ સૌભાગ્યથી શોભિત થઈ, અમારા ઘરમાં આવો અને તમારી ઇચ્છા મુજબ રહો." રાક્ષસીએ પૂછ્યું: "તમે સ્ત્રીરૂપે રહેલા માટે ખોરાક આપી શકો છો, પણ હું રાક્ષસી રૂપે છું, તો મને કેવી રીતે સંતોષો છો? માત્ર માંસ જ મારું ખોરાક છે, સામાન્ય લોકોનું ખોરાક નહીં; આ સ્વભાવ આદિથી સ્થિર છે અને સૃષ્ટિના અંત સુધી વધે છે." રાજાએ કહ્યું: "સુવર્ણ હારોથી શોભિત થઈ, થોડા દિવસો સુધી સ્ત્રીરૂપે મારા ઘરમાં રહો. પછી, અનેક જિલ્લાઓમાંથી હજારો દુષ્ટ અને મૃત્યુદંડ પામેલા ચોરોને એકત્ર કરી, હું તમને શ્રેષ્ઠ ખોરાક રૂપે આપીશ." પછી, "તમારું સુંદર રૂપ છોડીને રાક્ષસીનું ભયાનક શરીર ધારણ કરો અને એકત્ર કરેલા હજારો દોષિતોને લઈ જાઓ." "હિમાલયની ચોટી પર જાઓ અને તમારી ઇચ્છા મુજબ ખાઓ; મોટા ભોજનકર્તાઓ માટે એકાંત ભોજન આનંદદાયક હોય છે. ઊંઘ અને નિદ્રા છોડી, ફરી ધ્યાનમાં લીન થાઓ; અને જ્યારે ધ્યાન પૂરું થાય, ત્યારે પાછા આવો. તમે ફરી બીજા દોષિતોને લાવશો, કારણ કે હિંસા ધર્મ નથી; છતાં, તમારા ધર્મથી—even હિંસા મહા-કરુણાની સમાન છે. ફરી જ્યારે તમારું ધ્યાન સ્થિર થશે, ત્યારે તમે મને અવશ્ય મળશો; એકવાર સ્થાપાયેલી મિત્રતા—even મિથ્યાવાદીઓમાં—મટાડાતી નથી." રાક્ષસીએ જવાબ આપ્યો: "રાજા, તમે જે કહ્યું તે યોગ્ય છે; હું ચોક્કસ તેમ જ કરીશ, મિત્ર. જે મિત્રતા પૂર્વક વર્તે છે, તેના વચન કોણ સ્વીકારતું નથી?" આ રીતે બોલીને, રાક્ષસી સુંદર વેશમાં, હાર, કંકણ, વળય, કમરબંદ અને માળાઓથી શોભિત થઈ ઊભી રહી. 'હે રાજા, ચાલો' કહી, તે રાજા અને તેના મંત્રી સાથે નીકળી; બંને આગળ ચાલ્યા અને રાક્ષસી રાત્રે પાછળથી ચાલતી રહી. પછી, રાજમહેલ પહોંચીને, એ રાત્રિ એક સાથે આનંદપૂર્વક, એક જ મનોહર ઓરડામાં વાતો કરતા વિતાવી. સવારે રાક્ષસી અંતઃપુરમાં રહી, મહેલની સ્ત્રીઓમાં મિસળી ગઈ; રાજા અને મંત્રી પોતાના કાર્યમાં લાગ્યા. છ દિવસમાં, રાજાએ અન્ય રાજધાનીઓ અને પોતાના વંશજોમાંથી એકત્રિત થયેલા કેદીઓને બોલાવ્યા. તેણે ત્રણ હજાર મૃત્યુદંડ પામેલા કેદી રાક્ષસીને આપ્યા; રાત્રે તે ભયાનક, કાળી રાક્ષસી બની. તેને પોતાના હાથના ઘેરામાં એ હજારો દોષિતોને પકડી લીધા, જેમ વાદળ ખીણમાં વરસતા વરસાદના ઝુંડને પકડી લે છે. રાજાને વિદાય આપી, એ હિમાલયની ચોટી પર ગઈ, જેમ ગરીબ સ્ત્રી સોનું મળતાં પોતાના ઘેર જાય છે, તેમ—even કે તેનું શરીર ભયાનક હતું.