સૂર્યની કેસરિયા કિરણોથી રંગાયેલી, ચંદ્રની ચંદન જેવી શીતલતાથી શોભાયમાન, આ દૈવી કન્યા આકાશમાં પવનની ઠંડક સાથે ગીત ગાય છે. પવન, લાંબા પ્રવાસથી થાકેલો, પૃથ્વી પર ફરતો—જેમાં સાત ખંડ અને સાગરોના ચિહ્નો છે—અંતે સર્વોચ્ચ પર્વતની શિખર પર આરામ કરે છે, જાણે તેના વિશાળ શરીરે અનંત દિશાઓને ભરેલી હોય, જેમ કે આકાશમાં મકીઓનો ઝૂંડ. એ પર્વતની ઊંચી ટોચ પર, ઘન જંગલના મધ્યમાં, પવન needle-સૂચી-સમાન આકાર ઊભો જોયો, જે ટોપી જેવા ઝૂંટ સાથે હતું. તે સ્ત્રી એક પગ પર તપસ્યા કરતી, લાંબા સમય સુધી તાપ સહન કરતી, સતત ઉપવાસ કરતી, એટલી કે તેની ત્વચા અને પેટ સુકાઈ lump-સમાન થઈ ગઈ હતી. એક જ, વિશાળ ખુલ્લા મોઢાથી તે પવનને અંદર ખેંચી લેતી અને પછી છોડતી, હંમેશા હૃદયમાં પવન રોકી રાખતી, આ ક્રિયા સતત કરતી. સૂર્યની તીવ્ર કિરણોથી સુકાઈ, જંગલના પવનથી ઘસાઈ, પોતાના સ્થાનથી અચળ, ચંદ્રની કિરણોથી સ્નાન કરતી. અગાઉ, મન એક માત્ર વાસનાના અણુથી સ્થિર થઈ fulfillment અનુભવતું, બીજાને સ્થાન ન આપતું. એ wildernessમાં પાણી આપનાર, કે લાંબા સમય પછી વાળ વધનાર, કે શ્વાસને માથા પર વાળની જેમ રાખનારની જેમ હતી. પવન, એ સૂચીને જોઈ, આશ્ચર્યથી ભરાઈ, નમસ્કાર કરી, તેની તપસ્યા જોઈ, આગળ ઊભો રહી, જાણે ભયભીત હતો. "હે મહાન તપસ્વિ સૂચી, તમે તપસ્યા શા માટે કરો છો?"—પવન એ પુછવા અસમર્થ, કારણ કે તેની તેજસ્વી ઊર્જાથી મોહિત થઈ ગયો. "અદ્ભુત છે, venerable needleની મહાન તપસ્યા!"—એ વિચારતો, પવન આકાશમાં ચાલ્યો ગયો. પવન વાદળોના માર્ગને કૂદી, પવનના પ્રવાહો પાર કરીને, સિદ્ધોના સમૂહને નીચે મૂકી, સૂર્યના માર્ગ તરફ ગયો. એ wanderingsમાંથી ઉપર જઈ, ઈન્દ્રના આંતરિક શહેરમાં પહોંચ્યો; પુરંદરએ, needleને જોયા માટે મળેલી પુણ્યને કારણે, પવનને ગળે લગાવ્યો. પવન પૂછવામાં આવ્યો ત્યારે, સાહદેવના સમૂહ અને ઈન્દ્રને કહ્યું: "મારે બધું જોઈ લીધું છે." જંબુદ્વીપમાં હિમવત નામે મહાન પર્વત છે, ઊંચો અને વિશાળ, જેના જમાઈ છે—શિવ, જે ચંદ્રની અર્ધચાંદડી ધારણ કરે છે. તેના ઉત્તર તરફની ઊંચી શિખર પર એક સુંદર તપસ્વિ સ્ત્રી રહે છે, નામ સૂચી, કઠિન તપસ્યામાં વ્યસ્ત. "અહીં વધુ શું કહું?"—પવન કહે છે—"પવન અને અન્યથી થયેલી ભૂખ દૂર કરવા, તેણે પેટની ખાલી જગ્યા બંધ કરી, દબાવી દીધી. સંકોચ શાંત કરવા અને ગરમી માટે, મોઢું ખુલ્લું રાખી, ધૂળના કણો શ્વસન કરી, ઠંડા પવન અને ભૂખને અવરોધી દીધા. તેની તીવ્ર તપસ્યાથી, ઠંડકને છોડીને અગ્નિ-સ્વરૂપ ધારણ કર્યું, એ તો દેવો માટે પણ અપ્રાપ્ય બની ગઈ." "ચાલો, બધા જલ્દી grandsire—બ્રહ્મા પાસે જઈએ; જાણો, તેની તપસ્યા કોઈ વરદાન માટે છે, જે કદાચ અનિષ્ટ લાવી શકે." પવનના આ આગ્રહથી, ઈન્દ્ર અને દેવો બ્રહ્માના લોકમાં પહોંચ્યા અને એ ભગવાનને શોધ્યા. સૂચીએ કહ્યું: "હું હિમવતની શિખર પર જઈ, બ્રહ્માથી વરદાન લેવા માંગું છું." બ્રહ્માએ સંમતિ આપી, ઈન્દ્ર સ્વર્ગમાં પાછો ગયો. સમય જતાં, તપસ્યાથી શુદ્ધ થઈ, needle—સૂચી—પોતાના તપના તાપથી દગ्ध થઈ, અમરલોકમાં રહી. તેની આંખો needleની આંખમાંથી સૂર્યકિરણોની જેમ ઝળહળતી, પોતાની સ્પષ્ટ છાયાથી, એ આરંભથી અંત સુધીના બદલાવને આશ્ચર્યથી નિહાળતી. રેશમી needleથી, એ મેરુ પર્વત કરતાં વધુ સ્થિર હતી, અને વૃદ્ધ સ્ત્રીની જેમ, દિવસની શરૂઆત અને અંતે immerse થવામાં નિપુણ હતી. મધ્યાહ્ને, તાપના ભયથી, પોતાની માતાના આંતરમુખમાં પ્રવેશતી; અન્ય સમયે, માનથી, દૂરથી શ્રદ્ધાભાવથી જોતી. જ્યારે એ આંખથી જોવામાં આવતી, તપમાં શરીર તાપમાં ડૂબી જતું; દુઃખમાં, લોકો યોગ્ય માન-સન્માન ભૂલી જાય છે. છાયાસૂચી, તપસ્વીસૂચી અને પોતે—આ ત્રણથી બનેલા ત્રિકોણે તપસ્યાથી પવિત્ર થઈ, વારાણસી સમાન બની ગયો. આ ત્રિકોણ, ત્રણ રંગની ખાઈથી ઘેરાયેલા, પવન અને ધૂળને પણ પરમ મુક્તિ અપાવી. અંતિમ કારણને જાણીને, આત્મ-જ્ઞાન અને ચિંતનથી જન્મ થાય છે; પોતાની વિચાર-શક્તિ અને તર્કથી, અહીં સાચો ગુરુ તો આત્મા જ છે—બીજું કોઈ નથી, હે રાઘવ. પછી, હજારો વર્ષ પછી, તેનો દાદા—બ્રહ્મા—આકાશમાંથી આવ્યો અને કહ્યું: "વરદાન માંગો, દીકરી." સૂચી, માત્ર સૂક્ષ્મ પ્રાણશક્તિ ધરાવતી, ક્રિયા અંગો વગર, કંઈ બોલી નહીં, માત્ર અંદર ચિંતન કર્યું. "હું પૂર્ણ છું, શંકા રહિત; વરદાનથી શું કરું? હું આરામ કરીશ, અંતિમ શાંતિ પામીશ, અને આનંદથી બેઠી રહીશ. જે જાણવું હતું, તે જાણ્યું; શંકાનો જાળ શાંત થયો; મારી પોતાની વિવેક ખીલી છે—અત્યાર પછી બીજું શું જોઈએ?" "જેમ હું અહીં સ્થિર છું, તેમ જ રહીશ; સત્ય-અસત્યના સૂક્ષ્મતાને ત્યાગી, બીજું શું કરવું?" "આટલો સમય, વિવેકના અભાવથી દુઃખી હતી, જાણે યુવા કન્યા પોતાની કલ્પનામાં બંધાયેલી." "હવે, મારી પોતાની ચિંતનથી શાંતિ પામી; કલ્પિત ઇચ્છનીય-અનિચ્છનીય વસ્તુઓનો મને શું ઉપયોગ?" સૂચીને, દૃઢ નિશ્ચયવાળી અને ક્રિયા અંગો રહિત, મૌન ઊભી જોઈ, બ્રહ્માએ તેની સ્થિતિ નિહાળી. બ્રહ્મા, રાગ રહિત અને સ્વચ્છ મનથી, ફરી કહ્યું: "દીકરી, પોતે વરદાન પસંદ કરો અને થોડો સમય પૃથ્વી પર રહો." "આનંદો ભોગવી, પછી પરમ અવસ્થાને પામશો; આ તો નિરંતરતા સ્વરૂપ ભાગ્યની દૃઢ today છે." આ રીતે, needle-સૂચી, તપસ્વિ, પોતાની તપસ્યા, વિવેક, અને અંતે બ્રહ્માના આશીર્વાદથી, પરમ શાંતિ અને પૂર્ણતા પામી.