રક્તથી ભરાયેલા નદીઓમાં, કંકાળો, ઉગ્ર નૃત્યો, ગદાઓ અને પગથી લહેરાતી લોહીની તરંગો વચ્ચે, અંધકારમય વાદળ જેવી દિવ્ય આત્માઓએ લોહીની નદીઓ પર પુલો બાંધ્યા હતા. આ ભયાનક ઘમાસાન દરમિયાન, એક યોદ્ધા, શત્રુ સેના વિનાશ અને પોતાની પાંખો શાંત કરવા માટે, ક્રિયા કરવા માટે આગળ આવ્યો. તે યોદ્ધા, whose memory was unwavering and whose patience was noble and boundless, recalled Vishnujiનું મહાન, દિવ્ય શસ્ત્ર — જે શિવજીના શસ્ત્ર સમાન છે. પછી, વૈષ્ણવ શસ્ત્રના મંત્રથી સશક્ત થયેલો તે બાણ છોડવામાં આવ્યો; તેના અગ્રભાગમાંથી આગના શળા જેવી તેજસ્વી મિસાઈલો બહાર આવી. આકાશમાં, ચમકતા ચક્રોની પંક્તિઓ, જે દિશાઓને સૂર્યની શત સમાન તેજથી ઉજળી નાખે, અને advancing maceની લાકડી, જે આકાશમાં બાંસના જંગલ જેવી પંક્તિઓ બનાવે. વીજળીના શસ્ત્રો, deren shafts arrow-tip જેવી, આકાશ ભરાઈ જાય, અને ભાલા-તલવારની ધાર, જે કિનારાઓ પર વૃક્ષોના વન જેવી પંક્તિઓ રચે. પછી, બીજાં રાજાએ પણ, વૈષ્ણવ શસ્ત્રને શાંત કરવા માટે, એ જ વૈષ્ણવ શસ્ત્ર અર્પણ કર્યું — જે દરેક શસ્ત્રને દમન કરવાની શક્તિથી ભરપૂર હતું. એમાંથી પણ, શસ્ત્રોની નદીઓ બહાર આવી, જે બીજા શસ્ત્રોની શક્તિને નાબૂદ કરતી: તીર, ભાલા, ગદા, લાંસ, તલવાર અને કટારાની ધારાઓ. આકાશમાં, એ શસ્ત્રોની નદીઓ અને મિસાઈલ્સ વચ્ચે યુદ્ધ થયું, જે પર્વતો વચ્ચેના ખાલી જગ્યા ને નાશ કરી નાખે અને મહાન પર્વતોની શિખરો તોડી નાખે. ભાલા તીરો વડે ફાટ્યા, તલવારો ધારથી તૂટી, લાંસો જાવલીથી વાગ્યા, મિસાઈલ્સ ભાલાથી ચીરી નાખ્યા. મંદાર પર્વત સમાન, એ યુદ્ધ — જે તીરો અને પાણીના મહાસાગરને ઉથલાવી દે — ગદા અને વીજળી સમાન દમદાર, જે અપરાજિત શક્તિથી બધું તોડી નાખે. ગોળ ચક્રમાં ફરતા ભાલા, મિસાઈલ્સની વરસાદને શાંત કરે, જેમ ચાંદ તારા વચ્ચે, અને મૃત્યુદેવ પોતાની ભાલાની ટોચ સાથે ભયાનક રીતે ભક્ષ કરવા તત્પર. પર્વત, જે અર્ધ-ચક્રના ગરમ અને વીજળીના તાપથી દાઝી જાય, તેની પથ્થરવાળી સપાટી ત્રિશૂલોની ચમક અને લોખંડની ગોડના ઘ્વનિથી તેજસ્વી થાય. ભૂસુંદીના સ્લિંગ અને ગદાની ગૂંજી, ગદાઓના ઘમાસાનથી ભરેલી, અને અસંખ્ય કટારા સાથે યુદ્ધવીરો દ્વારા કાપી નાખવામાં આવી. મેદાન, જ્યાં મકટ અને મકટવાળાં શિર તૂટી ગયા, ચાંચ અને પંખા છૂટી ગયા, અને ગંગાની નદી તૂટી ગઈ, તડાકા અને ફાટકાની અવાજથી. શસ્ત્રોની તૂટી ગયેલી ધૂળથી ભરેલો વિશાળ છાંયો, જ્યાં શસ્ત્રોની અથડામણથી જ્વાળાઓમાંથી વીજળીની ચમક બહાર આવે. અવાજ, બ્રહ્માના અંડા તૂટી જાય તેવી, કુટુંબના પર્વતો નાશ થાય, અને યુદ્ધમાં શસ્ત્રોની ધારાઓ કાપી નાખવામાં આવે. માત્ર શસ્ત્રો અટકાવવાની ક્રિયા દ્વારા, મહાન લોકોનો સમય પસાર થતો, બંને યોદ્ધા પોતાની શક્તિ પર વિશ્વાસ રાખી, યુદ્ધના મહાસાગરમાં સરળતાથી ઊભા. વિદુરથાએ અગ્નેય શસ્ત્ર છોડ્યું, જે વીજળીની જેમ ગૂંજી, અને રથને આગમાં બળી નાખ્યું, જેમ નદીકિનારે સૂકા ઝાડમાં આગ લાગી. એ સમયે, યુદ્ધના ખાડામાં, આકાશમાં, તે યોદ્ધા કવચધારી, વાદળ જેવી, ઊભા. શસ્ત્રોના રાજા unleash કરીને, બંને યોદ્ધાઓએ ભયાનક યુદ્ધ કર્યું, અને બંને શક્તિશાળી, પરાક્રમી યોદ્ધાઓએ એકબીજાની સાથે સંધિ કરી. એ ક્ષણે, અગ્નેય શસ્ત્રે રથને ભસ્મ કરી નાખ્યું, પછી જંગલ બળી, અને નદી સુધી પહોંચ્યું, જેમ સિંહ ગુફામાંથી બહાર આવે. નદી નજીક, એ અગ્નેય શસ્ત્રને વરુણ શસ્ત્રથી શાંત કર્યું; રથ છોડી, યોદ્ધા જમીન પર તલવાર અને ઢાલ સાથે આવી ગયો. પળભરમાં, તલવારથી, શત્રુના રથના ઘોડાની ખુરો કાપી નાખી, જેમ કમળના દંડ કાપવામાં આવે. વિદુરથા પણ, હવે રથ વિના, ઢાલ અને તલવાર લઈને, બંને યોદ્ધાઓ સમાન ઉત્સાહી, શસ્ત્રધારી, યુદ્ધ માટે ચક્રાકાર ચાલે. બંનેની તલવારો એકબીજાને વાગે, દાંતની ઘસાઈ જેવી, લોકો એ ઘમાસાનને નિહાળી રહ્યા. વિદુરથાએ ભાલા પકડી, તલવાર ફેંકી, અને ભાલા સમુદ્રમાં વીજળી જેવી ગૂંજી. એ અખંડિત ભાલા胸માં આવીને વાગી, જેમ પ્રિય પતિ ન ગમતો હોય, તો પણ પત્ની તેના પર પડી જાય. ભાલાના ઘા છતાં, મૃત્યુ ન આવ્યું; માત્ર લોહીની ધારા蛇ની જેમ વહેવા લાગી. એ યોદ્ધાને તૂટી ગયેલા જોઈ, જેમ ચાંદ અંધકારને દૂર કરે, તદ્દેશલીલા, તેજસ્વી અને આનંદિત, પોતાની પૂર્વ રમણની વાત કહી. "હે દેવી, જો — આપણા પતિને નરસિંહે મારી નાખ્યા; દાનવ સિંધુ, પોતાની શક્તિશાળી ગળાથી, સિંહના શસ્ત્ર尖ની જેમ ફાટ્યો. મહાવાયુ, સરપના રાજાની તળાવ પર, ગૂંજી ઉઠે, અને લોહી તીક્ષ્ન તીરોની અવાજ સાથે胸માંથી વહે." "અહા, કેટલું ભયાનક! રથ લાવવામાં આવ્યો છે, સિંધુ માટે ચડવા માટે; એ સોનેરી, મેરુ પર્વતની શિખર જેવી, કમળના વમળ જેવી ઘૂમતી." "જો, દેવી, એનું રથ ગદાથી તૂટી ગયું, જેમ સોનેરી શહેર પર્વતના પડવાથી તૂટી જાય. મારા પતિ, જે રથ પર ચડવા માટે નીકળ્યા, એ ઈન્દ્રના વજ્રથી, અથવા સમુદ્રના ગદાથી તૂટી ગયા." "મોહથી, ઝડપથી રથ પર ચડ્યા — જો, મારા પતિ યુદ્ધમાં ખૂબ તેજસ્વી દેખાય છે." "અહા, કેટલું ભયાનક! એ સિંધુએ જોરથી રાજકુમારના રથને પકડી લીધું, જેમ વાંદરું પર્વત પર ચડે, અથવા શાખા પર ઝંપલાવે." "જો, મારા પતિ, જેમ ચડે છે, તલવાર shoulder પર વાગે છે, અને રત્નપર્વત જેવી, લોહી તેજસ્વી રીતે વહે છે." "અહા, અહા, કેટલું ભયાનક! આ સિંધુ, તલવારથી મારા પતિના પગ કાપી નાખે છે, જેમ વૃક્ષને આરથી કાપી નાખે." "અહા, અહા, હું મરી ગઈ, હું બળી ગઈ, હું નાશ થઈ ગઈ; મારા પતિના બે ઘુંટણ કાપી નાખ્યા, જેમ કમળના દંડ કાપી નાખે." આ રીતે, યુદ્ધના ઘમાસાનમાં, શસ્ત્રો, શક્તિ, અને ભાવનાઓનો મહાસાગર વહેતો રહ્યો — દરેક ક્ષણે, ભયાનક, તેજસ્વી, અને સંવેદનાથી ભરપૂર.