યુદ્ધના میدانમાં, તીક્ષ્ણ બાણોથી ભરાયેલો એક મહાસાગર ઉભો થયો હતો. પણ સિંધુએ એ બાણોના મહાસાગરને એવી રીતે પચાવી લીધો, જેમ કે જહ્નુ નદીએ પોતાની અસહ્ય તપ્તતાથી મન્દાકિની નદીને ગળી લીધી હોય. પછી, ઘનઘોર બાણવર્ષાથી, તેણે એ બાણોની વાદળને ભેદી નાખી, તેને નીચે દબાવીને આકાશના મહાસાગરમાં ફેંકી દીધી. એ બાણોની ગતિ એવી અદૃશ્ય હતી કે, જેમ કે બુઝાઈ ગયેલી દીવાની હલનચલન દેખાતી નથી, તેમ એ અસંખ્ય બાણોની દિશા કોઈ જાણી શક્યો નહીં. એ બાણોની ધારા કાપીને તેણે પોતાના જ ઘનઘોર બાણોની વાદળ આકાશમાં ફેલાવી, જેમાં યુદ્ધમાં પડેલા યોદ્ધાઓના મૃતદેહો પણ જોડાયા. પણ વિદુરથાએ પણ શ્રેષ્ઠ બાણોથી એ વાદળને એવી ઝડપથી વિખેરી નાખ્યું, જેમ ક્રોધિત પ્રલયવાયુ સામાન્ય મેઘને ઉડાવી દે. આમ, બંને રાજાઓ એકબીજાના પ્રહારને નિષ્ફળ બનાવતાં સતત બાણવર્ષા કરતાં રહ્યાં. પછી, ગંધર્વો સાથેની મિત્રતાને કારણે સિંધુએ મોહનાસ્ત્ર ઉપાડ્યું. તેની શક્તિથી વિદુરથાને છોડીને બધા જ પ્રાણીઓ મોહગ્રસ્ત થઈ ગયા. યોદ્ધાઓએ પોતાના શસ્ત્રો અને વસ્ત્રો મૂકી દીધા, મૌન થઈ ગયા, મોઢું નીચે કરી દીધું; તેઓ મરણ પામેલા કે કેન્વાસ પર દોરેલા પાત્રો જેવા લાગતા. જ્યાં સુધી વિદુરથાનું રથ મોહના પ્રભાવથી ધીમું પડ્યું, ત્યાં સુધી રાજા વિદુરથાએ જાગૃતિનું અસ્ત્ર ધારણ કર્યું. પછી, લોકો જાગૃત થયા, જેમ કે પ્રભાતે કમળો ખીલે, અને વિદુરથામાં ક્રોધની લહેર ઉઠી, જાણે દૈત્યા સામે મહાસાગર ઉછળી પડ્યું હોય. પછી તેણે ભયંકર સર્પાસ્ત્ર ઉપાડ્યું, જેના બંધનથી પીડા થતી હતી; આ અસ્ત્રથી આકાશ પર્વત જેવા અસંખ્ય સાપોથી છલકાઇ ઉઠ્યું. ધરા પર સર્વત્ર સાપો લથડતા લાગ્યા, જેમ તળાવમાં કમળની ડાળીઓ હોય; બધા પર્વતો કાળાં સાપોના કમ્બળથી ઢંકાઈ ગયા. સાંપોના આકૃતિઓથી બધું ઢંકાઈ ગયું; ધરા, પર્વતો અને વનરાજી બેકાબૂ થઈ ગઈ. તીવ્ર તાપવાળી હવા, જેમાં અગ્નિની ચિંગારીઓ અને રાખ ઉડી રહી હતી, ઝેરી તોફાનની આગાહી કરતી હતી. પછી વિદુરથા, મહાશસ્ત્રજ્ઞ, સુપર્ણાસ્ત્ર ઉપાડે છે; તેનાથી ગરુડો પ્રગટ થાય છે, સોનાની જેમ તેજસ્વી અને પર્વત જેવાં વિશાળ. ચારે દિશા સુવર્ણમય થઈ ગઈ; પર્વતપંખી પક્ષીઓના હલચલથી વિઘટનના વાવાઝોડા ઉઠ્યા. સાંપોના ફણના હલનચલથી તેઓ ગર્જના કરતાં વાદળોમાં ફેલાઈ ગયા. ત્યારબાદ, મહાગરુડે ધરા પર ફેલાયેલા એ સાપોને ગળી લીધા, જેમ અગસ્ત્યે કદી મહાસાગર પી ગયો હતો, અને એ સાપો ફફડતાં અને ફુફકારતાં ઝડપાઈ ગયા. સાંપોના આવરણથી મુક્ત થયેલી ધરા વિશાળ, અખંડ અને તેજસ્વી દેખાવા લાગી, જાણે ચાંદીનો વિશાળ, નિર્વિઘ્ન પ્રદેશ હોય. પછી એ ગરુડોની ટોળકી અચાનક અદૃશ્ય થઈ ગઈ, જાણે પવનથી દીવાના સમૂહ વિખરી જાય, અથવા શરદઋતુના વાદળો ઓગળી જાય. પર્વતશ્રેણી, પાંખોથી ઢંકાઈ, જાણે વીજળીના ડરથી છુપાઈ હોય, સ્વપ્નમાં દેખાતી દુનિયા અથવા કલ્પનાના શહેર જેવી લાગી. પછી મહાસાગરે અંધકારાસ્ત્ર છોડ્યું, જેના પ્રભાવથી ઘનઘોર અંધકાર ફેલાયો; એ અંધકાર વાદળના પેટ જેવો ઘેરો અને અદૃશ્ય હતો. પર્વતો વચ્ચે ફેલાઈને એ અંધકાર એક જ મહાસાગર જેવો લાગ્યો; પર્વતો માછલીઓ જેવા અને તારાઓ રત્નો જેવા દેખાયા. અંધકાર વધતો રહ્યો, જાણે કાળો કાદવનો મહાસાગર, કે જેને યુગો વીતી જાય તો પણ દૂર કરી શકાય નહીં. બધા લોકો જાણે અંધકારના ખાડામાં પડી ગયા; યુગના અંતે જેવો સ્નાન્તા આવે, એમ બધા કાર્યો સ્થગિત થઈ ગયા. પછી વિદુરથા, શ્રેષ્ઠ શસ્ત્રજ્ઞ, પોષક મંત્રોથી સશક્તિત થઈ, બ્રહ્માંડની ગોળકામાં સૌરાસ્ત્ર છોડે છે. પછી, અગસ્ત્યરૂપ સૂર્યના ઉગતા, તેની કિરણોથી એ અંધકારના મહાસાગરને પી જાય છે, જેમ શરદઋતુમાં આકાશ નિર્મળ થાય છે. અંધકારના આવરણથી મુક્ત થયેલી spotless દિશાઓ તેજસ્વી બની, જાણે સુંદર સ્ત્રીઓ રાજા સમક્ષ ઉભી હોય. બધા વનરાજીઓ સ્પષ્ટ દેખાવા લાગી, જેમ સદ્ગુણીઓના મન લોભના અંધકારથી મુક્ત થાય છે. પછી, મહાસાગરોએ ક્રોધથી ભયંકર દૈત્યાસ્ત્ર છોડ્યું, જે મંત્રબળથી ઉત્પન્ન બાણોથી બનેલું હતું. ચારે દિશામાં, ભયાનક વૃક્ષદૈત્યો ઉગ્રતાથી ઊભા થયા, જાણે પાતાળના ગજના ગર્જનાથી મહાસાગર ઉછળી પડ્યા. તેમના પીળા, ઉંચા જટાવાળાં માથાથી ધુમ્મસ ઉઠતો હતો, ભયાનક અવાજ સાથે, અગ્નિના જ્વાળાઓ ભડકી ઉઠી, જાણે ભીંજાયેલા ઈંધણથી ખવાઈ રહી હોય. આ દૈત્યો આકાશમાં ફરતાં, ભયંકર ઢોલ જેવા અવાજો કરતા, અને જ્વલંત ધૂમ્રપિંડ જેવા દેખાતા. તેમના શરીર, કમળ જેવા ચહેરા, ફણિયાં દાંતથી પકડી લીધેલાં, જટાવાળાં અગ્નિથી પ્રજ્વલિત, જાણે તીવ્ર જ્વાળાઓ રોમકૂપમાંથી ફૂટે છે. તેઓ ગ્રાસ કરતી, દોડતી, ગર્જન કરતી, ભયજનક વાદળો જેવી લાગતી, જેમ વીજળીથી પ્રજ્વલિત થયેલી વાદળો. એ સમયે, વિદુરથાએ નારાયણાસ્ત્ર છોડ્યું, જે ભૂતપ્રેતને દુર કરે છે. એ પરમ શસ્ત્રના પ્રભાવથી દૈત્યોની સેનાઓ અદૃશ્ય થઈ ગઈ, જેમ સૂર્યોદયે અંધકાર નાશ પામે છે. દૈત્યસેના વિખેરાઈ ગઈ અને ત્રણેય લોક નિર્મળ થઈ ગયા, જેમ શરદઋતુના વાદળો પછી આકાશ પ્રકાશિત થાય છે. પછી સિંધુએ અગ્નિાસ્ત્ર છોડ્યું, જે આકાશમાં ધધકતું ફેલાઈ ગયું; તેના પ્રભાવથી દિશાઓ જાણે પ્રલયાગ્નિથી દહાઈ રહી હોય એવી લાગી. ચારે દિશા ધૂમ્ર અને વાદળથી ઢંકાઈ ગઈ, જાણે આકાશ અને પાતાળ ઘન અંધકારથી ભરાઈ ગયા હોય.